یَا ابْنَ مَسْعُودٍ مَا یُغْنِی مَنْ یَتَنَعَّمُ فِی الدُّنْیَا إِذَا أُخْلِدَ فِی النَّارِ یَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ یَبْنُونَ الدُّورَ وَ یُشَیِّدُونَ الْقُصُورَ وَ یُزَخْرِفُونَ الْمَسَاجِدَ وَ لَیْسَتْ هِمَّتُهُمْ إِلَّا الدُّنْیَا عَاکِفُونَ عَلَیْهَا مُعْتَمِدُونَ فِیهَا أَلْهَتْهُمْ بُطُونُهُم.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ای پسر مسعود! آن کس که در دنیا در لذّت و نعمت است، چه سودی می‌برد وقتی در آتش ابدی دوزخ خواهد بود؛ یَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ خانه‌ها می‌سازند؛ کاخ‌ها برافراشته می‌کنند؛ مسجدها را به زیور می‌آرایند؛ همّتشان جز متوجّه دنیا نیست؛ خود را بر دنیا افکنده‌اند و بر آن تکیه کرده‌اند و خدایشان شکم‌هایشان است.
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): O son of Mas'ud! What benefit does one who is in pleasure and blessings in this world gain when he will be forever in the fire of Hell? یَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ [They know the outward of this world's life, but of the hereafter they are absolutely heedless]. They build houses; they raise up palaces; they adorn mosques; their concern is directed to nothing but this world; they have thrown themselves upon this world and relied upon it, and their god is their stomachs.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઓ ઇબ્ને મસઊદ! જે વ્યક્તિ દુનિયામાં લજ્જત અને નેઅમતમાં છે, તેને શું ફાયદો જ્યારે તે જહન્નમની હંમેશની આગમાં હશે; یَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ [તેઓ દુનિયાના જીવનનું બાહ્ય જાણે છે અને તેઓ આખેરતથી તદ્દન ગાફિલ છે]. તેઓ ઘરો બાંધે છે; મહેલો ઊભા કરે છે; મસ્જિદોને શણગારે છે; તેમનો સંકલ્પ દુનિયા સિવાય કશા તરફ નથી; તેઓએ પોતાને દુનિયા પર ફેંકી દીધા છે અને તેના પર ટેકો રાખ્યો છે અને તેમના ખુદા તેમના પેટ છે.