السّجّاد ( عن کتاب الغیبة للسیّد علی: یَقْتُلُ الْقَائِمُ (مِنْ أَهْلِ الْمَدِینَهًِْ حَتَّی یَنْتَهِیَ إِلَی الْأَجْفَرِ وَ یُصِیبُهُمْ مَجَاعَهًٌْ شَدِیدَهًٌْ قَالَ فَیَضِجُّونَ وَ قَدْ نَبَتَتْ لَهُمْ ثَمَرَهًٌْ یَأْکُلُونَ مِنْهَا وَ یَتَزَوَّدُونَ مِنْهَا وَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی شَأْنُهُ وَ آیَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ یَأْکُلُونَ ثُمَّ یَسِیرُ حَتَّی یَنْتَهِیَ إِلَی الْقَادِسِیَّهًِْ وَ قَدِ اجْتَمَعَ النَّاسُ بِالْکُوفَهًِْ وَ بَایَعُوا السُّفْیَانِیَّ.
امام سجّاد ( در کتاب الغیبهًْ آمده است: قائم (گروهی از مردم مدینه را می‌کشد و سپس با لشکر از مدینه بیرون می‌آید تا به "اجفر" می‌رسد در آنجا دچار گرسنگی سختی می‌شوند؛ فوراً میوه برای آن‌ها روییده می‌شود و آن‌ها هم از آن می‌خورند و از آن توشه می‌گیرند این است معنی آیه‌ی شریفه: وَ آیَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ یَأْکُلُونَ. آنگاه حرکت نموده تا به قادسیّه می‌رسد در آن موقع مردم در کوفه اجتماع نموده و با سفیانی بیعت کرده‌اند.
Imam Sajjad (peace be upon him): It comes in Kitab al-Ghayba: The Qa'im (peace be upon him) will kill a group of the people of Madina and then set out with his army from Madina until he reaches "Ajfar," where they will be struck by severe hunger; at once fruit will grow for them and they will eat of it and take provisions from it. This is the meaning of the noble verse: وَ آیَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ یَأْکُلُونَ [And a sign to them is the dead earth: We give life to it and bring forth from it grain, so they eat of it]. Then he will move on until he reaches Qadisiyya, at which time the people will have gathered in Kufa and pledged allegiance to the Sufyani.
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): કિતાબુલ ગૈબતમાં આવ્યું છે: કાઇમ (અલયહિસ્સલામ) મદીનાના લોકોના એક જૂથને કત્લ કરશે અને પછી લશ્કર સાથે મદીનાથી બહાર નીકળશે ત્યાં સુધી કે "અજ્ફર" પહોંચશે; ત્યાં તેઓ સખત ભૂખમાં ગ્રસ્ત થશે; તરત જ તેમના માટે ફળ ઉગશે અને તેઓ તેમાંથી ખાશે અને તેમાંથી ભાથું લેશે. આ છે શરીફ આયતનો અર્થ: وَ آیَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ یَأْکُلُونَ [અને તેમના માટે એક નિશાની મુર્દા ઝમીન છે: અમે તેને જીવન આપ્યું અને તેમાંથી અનાજ કાઢ્યું, જેમાંથી તેઓ ખાય છે]. પછી તેઓ ચાલશે ત્યાં સુધી કે કાદેસિય્યા પહોંચશે, તે સમયે લોકો કૂફામાં ભેગા થઈને સુફ્યાનીની બયઅત કરી ચૂક્યા હશે.