الصّادق ( سَأَلَ الزّنْدِیقُ أبَاعَبْدِاللهَ (قَالَ فَمِنْ أَیْنَ قَالُوا إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّهًِْ یَأْتِی الرَّجُلُ مِنْهُمْ إِلَی ثَمَرَهًٍْ یَتَنَاوَلُهَا فَإِذَا أَکَلَهَا عَادَتْ کَهَیْئَتِهَا قَالَ نَعَمْ ذَلِکَ عَلَی قِیَاسِ السِّرَاجِ یَأْتِی الْقَابِسُ فَیَقْتَبِسُ مِنْهُ فَلَا یَنْقُصُ مِنْ ضَوْئِهِ شَیْءٌ وَ قَدِ امْتَلَأَتِ الدُّنْیَا مِنْهُ سُرُجاً قَالَ أَ لَیْسُوا یَأْکُلُونَ وَ یَشْرَبُونَ وَ تَزْعُمُ أَنَّهُ لَا تَکُونُ لَهُمُ الْحَاجَهًُْ قَالَ بَلَی لِأَنَّ غِذَاءَهُمْ رَقِیقٌ لَا ثُفْلَ لَهُ بَلْ یَخْرُجُ مِنْ أَجْسَادِهِمْ بِالْعَرَقِ قَالَ فَکَیْفَ تَکُونُ الْحَوْرَاءُ فِی کُلِّ مَا أَتَاهَا زَوْجُهَا عَذْرَاءَ قَالَ لِأَنَّهَا خُلِقَتْ مِنَ الطِّیبِ لَا تَعْتَرِیهَا عَاهَهًٌْ وَ لَا تُخَالِطُ جِسْمَهَا آفَهًٌْ وَ لَا یَجْرِی فِی ثَقْبِهَا شَیْءٌ وَ لَا یُدَنِّسُهَا حَیْضٌ فَالرَّحِمُ مُلْتَزِقَهًٌْ إِذْ لَیْسَ فِیهِ لِسِوَی الْإِحْلِیلِ مَجْرًی قَالَ فَهِیَ تَلْبَسُ سَبْعِینَ حُلَّهًًْ وَ یَرَی زَوْجُهَا مُخَّ سَاقِهَا مِنْ وَرَاءِ حُلَلِهَا وَ بَدَنِهَا قَالَ نَعَمْ کَمَا یَرَی أَحَدُکُمُ الدَّرَاهِمَ إِذَا أُلْقِیَتْ فِی مَاءٍ صَافٍ قَدْرُهُ قِیدَ رُمْحٍ قَالَ فَکَیْفَ یُنَعَّمُ أَهْلُ الْجَنَّهًِْ بِمَا فِیهَا مِنَ النَّعِیمِ وَ مَا مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلَّا وَ قَدِ افْتَقَدَ ابْنَهُ أَوْ أَبَاهُ أَوْ حَمِیمَهُ أَوْ أُمَّهُ فَإِذَا افْتَقَدُوهُمْ فِی الْجَنَّهًِْ لَمْ یَشُکُّوا فِی مَصِیرِهِمْ إِلَی النَّارِ فَمَا یَصْنَعُ بِالنَّعِیمِ مَنْ یَعْلَمُ أَنَّ حَمِیمَهُ فِی النَّارِ یُعَذَّبُ قَالَ (إِنَّ أَهْلَ الْعِلْمِ قَالُوا إِنَّهُمْ یَنْسَوْنَ ذِکْرَهُمْ وَ قَالَ بَعْضُهُمْ انْتَظَرُوا قُدُومَهُمُ وَ رَجَوْا أَنْ یَکُونُوا بَیْنَ الْجَنَّهًِْ وَ النَّارِ فِی أَصْحَابِ الْأَعْرَاف.
امام صادق ( شخص زندیقی از امام صادق (پرسید: «چگونه است که می‌گویند اهل بهشت نزدیک به درختی می‌شوند و میوه‌ای می‌چینند پس از خوردن باز درخت به حالت اوّل دارای میوه است». فرمود: «آری این شبیه همان چراغ است که فردی آتشی از آن می‌گیرد بی‌آنکه از نور آن چیزی کم شود، حال اینکه تمام دنیا از جانب او پر از چراغ و سراج شده است». گفت: «مگر نمی‌خورند و نمی‌آشامند، و به نظر شما اینان نیاز به رفع حاجت ندارند». فرمود: «آری، چون خوراکشان رقیق و بی‌وزن است، دفع با عرق از اجسامشان خارج می‌شود». گفت: «چگونه حوریان در تمام موارد نزدیکی شوهرانشان باکره‌اند»؟ فرمود: «زیرا او از پاکی و پاکیزگی آفریده شد و عاری از هر بیماری و نقصند، و جسمشان با آفتی مخلوط نشده و در سوراخشان چیزی جریان نمی‌یابد، و هیچ حیضی آنان را آلوده نمی‌سازد، پس رحم چسبیده و بسته است، چون راهی جز برای احلیل (مجرای آلت مردی) ندارد». گفت: «حوریان هفتاد جامه بر تن دارند، چگونه است که شوهرانشان قادرند مغز دو ساقشان را از پشت این همه جامه و جسمشان ببینند»؟ فرمود: «آری، مانند یکی از خود شما که سکّه‌های نقره را در آبی صاف به عمق یک نیزه می‌بیند». پرسید: «نحوه استفاده بهشتیان از نعمات آنجا چگونه است، با اینکه غالبشان فاقد پسر یا پدر یا رفیق یا مادر خود شده، و فقدانشان فقط حاکی از این است که همه مفقودین در دوزخند، پس با نعمات چه کند آنکه از حال رفیقش در جهنّم و عذاب با خبر است». فرمود: «اهل علم گفته‌اند: اهل بهشت یاد آنان را فراموش می‌کنند، و برخی دیگر گفته‌اند: چشم به راه آنان می‌باشد، و امید آن دارد که از جمله اهل اعراف؛ میان دوزخ و بهشت باشند».
Imam Sadiq (peace be upon him): A heretic asked Imam Sadiq (peace be upon him): "How is it that they say the people of Paradise approach a tree and pluck a fruit, then after eating it the tree still has its fruit as before?" He said: "Yes, this is like the lamp from which a person takes fire without any of its light being diminished, while the whole world has been filled with lamps and lights from it." He said: "Do they not eat and drink? In your view, do they have no need to relieve themselves?" He said: "Indeed, because their food is fine and weightless; excretion leaves their bodies through perspiration." He said: "How is it that the houris are virgins on every occasion their husbands are intimate with them?" He said: "Because she was created from purity and cleanliness, and they are free from any illness or defect, their bodies are not mingled with any blight, nothing flows in their orifice, and no menstruation defiles them. So the womb is closed and sealed, since there is no passage in it except for al-ihlil (the passage of the male organ)." He said: "The houris wear seventy garments — how is it that their husbands are able to see the marrow of their two shins from behind all these garments and their bodies?" He said: "Yes, like one of you who sees silver coins in clear water at the depth of a spear." He asked: "How do the people of Paradise enjoy the blessings therein, when most of them have lost a son, or a father, or a friend, or a mother, and their absence indicates only that all those missing are in Hell? So what can one do with blessings when he knows of the state of his friend in Hell and in torment?" He said: "The people of knowledge have said: The people of Paradise forget their memory. Others have said: He awaits them, and hopes that they are among the people of al-A'raf — between Hell and Paradise."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એક ઝિન્દીક (નાસ્તિકે) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "એવું કેમ કહેવાય છે કે જન્નતવાળા કોઈ ઝાડ પાસે જાય છે અને ફળ ચૂંટે છે, પછી ખાધા બાદ ઝાડ પહેલાની જેમ જ ફળોવાળું રહે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "હા, આ તે દીવા જેવું છે કે જેમાંથી કોઈ વ્યક્તિ આગ લે છે, પરંતુ તેના પ્રકાશમાંથી કંઈ ઓછું થતું નથી, જ્યારે આખી દુનિયા તેનાથી દીવાઓ અને ચિરાગોથી ભરાઈ ગઈ છે." તેણે કહ્યું: "શું તેઓ ખાતા-પીતા નથી, અને શું આપના મતે તેઓને હાજત પૂરી કરવાની જરૂર નથી?" આપે ફરમાવ્યું: "હા, કારણ કે તેમનો ખોરાક બારીક અને વજન વગરનો છે, નિકાસ પરસેવા દ્વારા તેમના શરીરોમાંથી બહાર નીકળે છે." તેણે કહ્યું: "હૂરો પોતાના પતિઓ સાથે દરેક સંભોગના પ્રસંગોમાં કુંવારી કેવી રીતે હોય છે?" આપે ફરમાવ્યું: "કારણ કે તે પવિત્રતા અને સ્વચ્છતાથી પેદા કરવામાં આવી છે, અને દરેક બીમારી અને ખામીથી મુક્ત છે, અને તેમનું શરીર કોઈ આફતથી ભળેલું નથી, અને તેમના છિદ્રમાં કંઈ વહેતું નથી, અને કોઈ હૈઝ (માસિક) તેમને અપવિત્ર કરતું નથી, તો રહમ (ગર્ભાશય) બંધ અને ચોંટેલું છે, કારણ કે તેમાં ઇહલીલ (પુરુષ અંગનો માર્ગ) સિવાય કોઈ માર્ગ નથી." તેણે કહ્યું: "હૂરો સિત્તેર જામા શરીર પર પહેરે છે, તો તેમના પતિઓ આટલા બધા જામા અને શરીરની પાછળથી તેમની બંને પિંડીઓની મજ્જા કેવી રીતે જોઈ શકે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "હા, જેમ તમારામાંનો કોઈ ચાંદીના સિક્કાઓને એક ભાલા જેટલી ઊંડાઈવાળા સ્વચ્છ પાણીમાં જુએ છે." તેણે પૂછ્યું: "જન્નતવાળાઓ ત્યાંની નેઅમતોનો ઉપયોગ કેવી રીતે કરે છે, જ્યારે તેમાંના મોટા ભાગના પોતાના પુત્ર કે પિતા કે મિત્ર કે માતાને ગુમાવી ચૂક્યા છે, અને તેમની ગેરહાજરી ફક્ત એ જ દર્શાવે છે કે બધા ગુમશુદા દોઝખમાં છે, તો જે વ્યક્તિ પોતાના મિત્રની જહન્નમ અને અઝાબની હાલતથી વાકેફ છે, તે નેઅમતોનું શું કરે?" આપે ફરમાવ્યું: "અહલે ઇલ્મે કહ્યું છે: જન્નતવાળા તેમની યાદ ભૂલી જાય છે, અને બીજા કેટલાકે કહ્યું છે: તે તેમની રાહ જુએ છે, અને આશા રાખે છે કે તેઓ અહલે અઅરાફમાંથી હોય; જન્નત અને દોઝખની વચ્ચે."