سورة يس

Verse 37 of 83

36:37

وَ آيَةٌ لَهُمُ الَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ

شب [نيز] براى آن‌ها نشانه‌اى است [از عظمت خدا]؛ ما روز را از آن برمى‌گيريم، در اين هنگام آنان در تاريكى فرو مى‌روند.

And a sign to them is the night: We draw forth from it the day, then lo! they are in the dark;

અને તેમના માટે એક નિશાની રાત છે, જેમાંથી અમે દિવસને ખેંચી લઇએ છીએ, ત્યારે તેઓ અંધકારમાં રહી જાય છે:

الباقر ( فَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلَ مُحَمَّدٍ (الشَّمْسَ وَ مَثَلَ الْوَصِیِّ الْقَمَرَ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ ذِکْرُهُ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیاءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَوْلُهُ وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ.

امام باقر ( خداوند مَثَل محمّد (را به خورشید زده و مَثَل وصی و جانشینش را به ماه که این آیه اشاره به همان است: خورشید را روشنایی، و ماه را نور قرار داد. ( یونس/۵ ). و این آیه: وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُون.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah struck the likeness of Muhammad (peace be upon him and his family) as the sun and the likeness of his successor and heir as the moon, and this verse alludes to that: He made the sun a radiance and the moon a light (Yunus/5). And this verse: وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُون [And a sign to them is the night: We draw forth from it the day, then lo! they are in the dark].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું ઉદાહરણ સૂર્ય સાથે આપ્યું છે અને તેમના વસી અને જાનશીનનું ઉદાહરણ ચંદ્ર સાથે આપ્યું છે, અને આ આયત તેના તરફ ઇશારો કરે છે: સૂર્યને પ્રકાશમય અને ચંદ્રને નૂર બનાવ્યો (યુનુસ/૫). અને આ આયત: وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُون [અને તેમના માટે એક નિશાની રાત છે: અમે તેમાંથી દિવસને ખેંચી કાઢીએ છીએ, ત્યારે તેઓ અંધકારમાં હોય છે].

الصّادق ( إِنَ اللَّهَ خَلَقَ حِجَاباً مِنْ ظُلْمَهًٍْ مِمَّا یَلِی الْمَشْرِقَ وَ وَکَّلَ بِهِ مَلَکاً فَإِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ اغْتَرَفَ ذَلِکَ الْمَلَکُ غُرْفَهًًْ بِیَدِهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ بِهَا الْمَغْرِبَ یَتْبَعُ الشَّفَقَ وَ یُخْرِجُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ قَلِیلًا قَلِیلًا وَ یَمْضِی فَیُوَافِی الْمَغْرِبَ عِنْدَ سُقُوطِ الشَّفَقِ فَیُسَرِّحُ {فِی الظُّلْمَهًِْ} الظُّلْمَهًَْ ثُمَّ یَعُودُ إِلَی الْمَشْرِقِ فَإِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ نَشَرَ جَنَاحَیْهِ فَاسْتَاقَ الظُّلْمَهًَْ مِنَ الْمَشْرِقِ إِلَی الْمَغْرِبِ حَتَّی یُوَافِیَ بِهَا الْمَغْرِبَ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْس.

امام صادق ( خدا پرده‌ای از تاریکی در پهلوی مشرق آفریده و بدان فرشته‌ای گماشته، چون خورشید فرو شود آن فرشته تا دو کف خود از آن تاریکی برگیرد و به مغرب آید و به دنبال شفق باشد، و خرده خرده از میان دو کفش برآید و بگذرد تا هنگامی که شفق فرو شود و تاریکی پهن گردد، سپس به مشرق بازگردد و چون خورشید برآید با پر خود تاریکی را به مغرب راند تا آن را هنگام برآمدن خورشید به مغرب رساند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah has created a veil of darkness on the side of the east and appointed an angel over it. When the sun sets, that angel takes up two handfuls of that darkness and comes to the west, following the twilight, and releases it little by little from between his two palms and moves on until, when the twilight sinks, the darkness spreads. Then he returns to the east, and when the sun rises he drives the darkness with his wings from the east to the west until he delivers it to the west at the rising of the sun.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે પૂર્વ દિશાની બાજુમાં અંધકારનો એક પડદો પેદા કર્યો છે અને તેના પર એક ફરિશ્તાને નિયુક્ત કર્યો છે. જ્યારે સૂરજ આથમે છે ત્યારે તે ફરિશ્તો પોતાની બે હથેળીઓમાં તે અંધકારમાંથી ભરી લે છે અને પશ્ચિમ તરફ આવે છે અને સંધ્યાના પ્રકાશની પાછળ પાછળ ચાલે છે, અને પોતાની બંને હથેળીઓ વચ્ચેથી થોડું થોડું બહાર કાઢે છે અને આગળ વધે છે, ત્યાં સુધી કે જ્યારે સંધ્યાનો પ્રકાશ આથમી જાય છે અને અંધકાર ફેલાઈ જાય છે. પછી તે પૂર્વ તરફ પાછો ફરે છે અને જ્યારે સૂરજ ઊગે છે ત્યારે તે પોતાની પાંખો વડે અંધકારને પૂર્વથી પશ્ચિમ તરફ હાંકે છે, ત્યાં સુધી કે તેને સૂરજ ઊગવાના સમયે પશ્ચિમ સુધી પહોંચાડે છે.

علی‌بن‌إبراهیم ( وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ أَیْ نَخْرُجُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ؛ [نَسلَخُ] یعنی بیرون می‌آوریم.

Ali ibn Ibrahim: وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ [And a sign to them is the night: We draw forth from it the day, then lo! they are in the dark]; [نَسلَخُ] means: We bring out.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ: وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ [અને રાત તેમના માટે એક નિશાની છે, અમે તેમાંથી દિવસને ખેંચી કાઢીએ છીએ, પછી અચાનક તેઓ અંધકારમાં આવી જાય છે]; [નસ્લખુ] એટલે અમે બહાર કાઢીએ છીએ.