سورة الصافات

Verse 166 of 182

37:166

وَ إِنّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ

و ما همه تسبيح‌گو [ى او] هستيم.

And we are most surely they who declare the glory (of Allah).

અને બેશક અમે તેની તસ્બીહ કરનાર છીએ.

الباقر ( فَنَحْنُ أَوَّلُ خَلْقِ اللَّهِ وَ أَوَّلُ خَلْقٍ عَبَدَ اللَّهَ وَ سَبَّحَهُ وَ نَحْنُ سَبَبُ خَلْقِ الْخَلْقِ وَ سَبَبُ تَسْبِیحِهِمْ وَ عِبَادَتِهِمْ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ وَ الْآدَمِیِّینَ فَبِنَا عُرِفَ اللَّهُ وَ بِنَا وُحِّدَ اللَّهُ وَ بِنَا عُبِدَ اللَّهُ وَ بِنَا أَکْرَمَ اللَّهُ مَنْ أَکْرَمَ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِهِ وَ بِنَا أَثَابَ مَنْ أَثَابَ وَ بِنَا عَاقَبَ مَنْ عَاقَبَ ثُمَّ تَلَا قَوْلَهُ تَعَالَی وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ.

امام باقر ( ما اوّلین مخلوق خدا و اوّلین پرستنده‌ی او و تسبیح‌کننده‌ی او بودیم. ما سبب آفرینش و موجب تسبیح و عبادت ملائکه و انسان‌ها بودیم. و به‌سبب ما خدا شناخته شد و به وحدانیّت پرستش گردید و به‌واسطه‌ی ما گرامی شد. هرکس از مخلوقات مقامی یافت، ما سبب پاداش، پاداش‌گیران و کیفر تبهکاران هستیم. وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ.

Imam Baqir (peace be upon him): We are the first of Allah's creation, and the first to worship Him and glorify Him. We were the cause of the creation and the cause of the glorification and worship of the angels and human beings. Through us Allah was known, through us He was worshipped in His oneness, and through us He was honoured. Whoever among the creation attained a station — we are the cause of the reward of the rewarded and the punishment of the wrongdoers. وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ * وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [And indeed we are those who stand in ranks, and indeed we are those who glorify (Allah)].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમે અલ્લાહની પ્રથમ મખ્લૂક અને તેની ઇબાદત કરનારા તથા તેની તસ્બીહ કરનારા પ્રથમ હતા. અમે ફરિશ્તાઓ અને માનવીઓની ખિલ્કત તથા તેમની તસ્બીહ અને ઇબાદતનું કારણ હતા. અને અમારા થકી અલ્લાહ ઓળખાયો અને વહદાનિય્યત સાથે ઇબાદત કરાયો અને અમારા વસીલાથી સન્માનિત થયો. મખ્લૂકમાંથી જેણે પણ મકામ મેળવ્યો, અમે બદલો પામનારાઓના બદલા અને ગુનેગારોની સજાનું કારણ છીએ. وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ * وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [અને ખરેખર અમે જ સફોમાં ઊભા રહેનારા છીએ, અને ખરેખર અમે જ (અલ્લાહની) તસ્બીહ કરનારા છીએ].

الصّادق ( إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی کَانَ وَ لَا شَیْءَ فَخَلَقَ خَمْسَهًًْ مِنْ نُورِ جَلَالِهِ وَ اشْتَقَّ لِکُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمُ اسْماً مِنْ أَسْمَائِهِ الْمُنْزَلَهًِْ فَهُوَ الْحَمِیدُ وَ سَمَّانِی مُحَمَّداً (وَ هُوَ الْأَعْلَی وَ سَمَّی أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (عَلِیّاً وَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَی فَاشْتَقَّ مِنْهَا حَسَناً وَ حُسَیْناً وَ هُوَ فَاطِرٌ فَاشْتَقَّ لِفَاطِمَهًَْ (مِنْ أَسْمَائِهِ اسْماً فَلَمَّا خَلَقَهُمْ جَعَلَهُمْ فِی الْمِیثَاقِ عَنْ یَمِینِ الْعَرْشِ وَ خَلَقَ الْمَلَائِکَهًَْ مِنْ نُورٍ فَلَمَّا أَنْ نَظَرُوا إِلَیْهِمْ عَظَّمُوا أَمْرَهُمْ وَ شَأْنَهُمْ وَ لُقِّنُوا التَّسْبِیحَ فَذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ.

امام صادق ( خداوند تبارک‌وتعالی بود و هیچ چیزی با او نبود. پنج نور از نور جلالش آفرید؛ و برای هریک از آن‌ها اسمی از اسماء خودش که نازل شده است را قرار داد. او حمید است و مرا محّمد نامید و او اعلی است و امیرالمؤمنین (را علی نامید. نامهای نیکوتر از آن اوست! که از آن‌ها حسن (و حسین (را مشتق کرد. و او فاطر است و برای فاطمه (از اسماء خودش، نامی را برگزید. و وقتی آن‌ها را خلق کرد، از سمت راست عرش در میثاق قرارشان داد و ملائکه را از یک نور آفرید. هنگامی‌که [ملائکه] به آن‌ها (نور پنج تن) نگاه کردند، امر و شأن آن‌ها را بزرگ دانستند و تسبیح به آن‌ها تلقین داده شد و این همان [معنای] کلام خداوند متعال است: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, was, and nothing was with Him. He created five lights from the light of His majesty, and for each one of them He appointed a name from His own names that have been sent down. He is al-Hamid, and He named me Muhammad; and He is al-A'la, and He named Amir al-Mu'minin (peace be upon him) Ali. The most beautiful names belong to Him — from them He derived Hasan (peace be upon him) and Husayn (peace be upon him). And He is Fatir, and for Fatima (peace be upon her) He chose a name from His own names. And when He created them, He placed them at the right side of the Throne in the covenant, and He created the angels from a single light. When [the angels] looked at them (the light of the five), they regarded their affair and their station as great, and tasbih (glorification) was taught to them. And this is [the meaning of] the word of Allah the Exalted: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [And indeed we are those who stand in rows, and indeed we are those who glorify (Allah)].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલા હતો અને તેની સાથે કોઈ ચીજ ન હતી. તેણે પોતાના જલાલના નૂરમાંથી પાંચ નૂર પેદા કર્યાં; અને તેમાંના દરેક માટે પોતાનાં નાઝિલ થયેલાં નામોમાંથી એક નામ મુકરર કર્યું. તે હમીદ છે અને તેણે મારું નામ મુહમ્મદ રાખ્યું, અને તે આઅલા છે અને તેણે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)નું નામ અલી રાખ્યું. સૌથી સુંદર નામો તેના જ છે! તેમાંથી તેણે હસન (અલયહિસ્સલામ) અને હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)નાં નામ મુસ્તખ્રિજ કર્યાં. અને તે ફાતિર છે અને ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) માટે પોતાનાં નામોમાંથી એક નામ પસંદ કર્યું. અને જ્યારે તેણે તેમને પેદા કર્યાં, ત્યારે અર્શની જમણી બાજુ મીસાકમાં તેમને મુકર્રર કર્યાં, અને ફરિશ્તાઓને એક નૂરમાંથી પેદા કર્યાં. જ્યારે [ફરિશ્તાઓએ] તેમના (પાંચ તનના નૂર) તરફ જોયું, ત્યારે તેમના અમ્ર અને શાનને મહાન સમજ્યા, અને તેમને તસ્બીહ (તમજીદ) શીખવવામાં આવી, અને આ જ [અર્થ] અલ્લાહ તઆલાના કલામનો છે: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [અને ખરેખર અમે જ પંક્તિઓમાં ઉભા રહેનારા છીએ, અને ખરેખર અમે જ (અલ્લાહની) તસ્બીહ કરનારા છીએ].

الرّسول ( سَأَلَ ابْنُ‌مِهْرَانَ عَبْدَاللَّهِ‌بْنَ‌الْعَبَّاسِ عَنْ تَفْسِیرِ قَوْلِهِ تَعَالَی وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ فَقَالَ ابْنُ‌عَبَّاسٍ (إِنَّا کُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ (فَأَقْبَلَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِیطَالِبٍ (فَلَمَّا رَآهُ النَّبِیُّ (تَبَسَّمَ فِی وَجْهِهِ وَ قَالَ مَرْحَباً بِمَنْ خَلَقَهُ اللَّهُ قَبْلَ آدَمَ (بِأَرْبَعِینَ أَلْفَ عَامٍ فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (أَکَانَ الِابْنُ قَبْلَ الْأَبِ قَالَ نَعَمْ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی خَلَقَنِی وَ خَلَقَ عَلِیّاً (قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ آدَمَ (بِهَذِهِ الْمُدَّهًِْ خَلَقَ نُوراً فَقَسَمَهُ نِصْفَیْنِ فَخَلَقَنِی مِنْ نِصْفِهِ وَ خَلَقَ عَلِیّاً (مِنَ النِّصْفِ الْآخَرِ قَبْلَ الْأَشْیَاءِ کُلِّهَا ثُمَّ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ فَکَانَتْ مُظْلِمَهًًْ فَنُورُهَا مِنْ نُورِی وَ نُورِ عَلِیٍّ (ثُمَّ جَعَلَنَا عَنْ یَمِینِ الْعَرْشِ ثُمَّ خَلَقَ الْمَلَائِکَهًَْ فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَتِ الْمَلَائِکَهًُْ وَ هَلَّلْنَا فَهَلَّلَتِ الْمَلَائِکَهًُْ وَ کَبَّرْنَا فَکَبَّرَتِ الْمَلَائِکَهًُْ فَکَانَ ذَلِکَ مِنْ تَعْلِیمِی وَ تَعْلِیمِ عَلِیٍّ (وَ کَانَ ذَلِکَ فِی عِلْمِ اللَّهِ السَّابِقِ أَنْ لَا یَدْخُلَ النَّارَ مُحِبٌّ لِی وَ لِعَلِیٍّ (وَ لَا یَدْخُلَ الْجَنَّهًَْ مُبْغِضٌ لِی وَ لِعَلِیٍّ (أَلَا وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ خَلَقَ مَلَائِکَهًًْ بِأَیْدِیهِمْ أَبَارِیقُ اللُّجَیْنِ مَمْلُوَّهًًْ مِنْ مَاءِ الْحَیَاهًِْ مِنَ الْفِرْدَوْسِ فَمَا أَحَدٌ مِنْ شِیعَهًِْ عَلِیٍّ (إِلَّا وَ هُوَ طَاهِرُ الْوَالِدَیْنِ تَقِیٌّ نَقِیٌّ مُؤْمِنٌ بِاللَّهِ فَإِذَا أَرَادَ أَحَدُهُمْ أَنْ یُوَاقِعَ أَهْلَهُ جَاءَ مَلَکٌ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ الَّذِینَ بِأَیْدِیهِمْ أَبَارِیقُ مَاءِ الْجَنَّهًِْ فَیَطْرَحُ مِنْ ذَلِکَ الْمَاءِ فِی الْآنِیَهًِْ الَّتِی یَشْرَبُ مِنْهَا فَیَشْرَبُهُ فَبِذَلِکَ الْمَاءِ یَنْبُتُ الْإِیمَانُ فِی قَلْبِهِ کَمَا یَنْبُتُ الزَّرْعُ فَهُمْ عَلَی بَیِّنَهًٍْ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مِنْ نَبِیِّهِمْ وَ مِنْ وَصِیِّهِ عَلِیٍّ (وَ مِنِ ابْنَتِیَ الزَّهْرَاءِ (ثُمَّ الْحَسَنِ ثُمَّ الْحُسَیْنِ ثُمَّ الْأَئِمَّهًِْ (مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ (فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (وَ مَنْ هُمُ الْأَئِمَّهًُْ (قَالَ أَحَدَ عَشَرَ مِنِّی وَ أَبُوهُمْ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (ثُمَّ قَالَ النَّبِیُّ (الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ مَحَبَّهًَْ عَلِیٍّ (وَ الْإِیمَانَ بِهِ سَبَبَیْنِ یَعْنِی سَبَباً لِدُخُولِ الْجَنَّهًِْ وَ سَبَباً لِلنَّجَاهًِْ مِنَ النَّارِ.

پیامبر ( ابن مهران از عبدالله‌بن‌عباس (در مورد تفسیر این آیه: وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ پرسید. ابن‌عباس (گفت: روزی خدمت رسول خدا (بودیم، علی‌بن‌ابی‌طالب (وارد شد. چون رسول خدا (ایشان را دید، بر چهره اش لبخند زد و فرمود: «خوش آمدی! ای آن‌که خداوند، چهل‌هزار سال پیش از آدم (او را آفرید»! عرض کردم: «ای رسول خدا (! آیا پسر پیش از پدر زاده شد»؟ فرمود: «بله، خداوند متعال چهل‌هزار سال پیش از آنکه آدم (را بیافریند، مرا و علی (را آفرید. او پیش از هر چیز نوری بیافرید و آن را دو نیم کرد و از نیمی مرا آفرید و از نیمی دیگر علی (را؛ سپس چیزهایی آفرید و همه در تاریکی بودند، در آن هنگام از نور من و نور علی (آن‌ها را روشن کرد؛ سپس ما را در جانب راست عرش نهاد و فرشتگان را آفرید، ما سبحان الله گفتیم و آنگاه فرشتگان گفتند: سبحان الله، و ما لا اله الّا الله گفتیم و آنگاه فرشتگان گفتند: لا اله الّا الله، و ما الله اکبر گفتیم و آنگاه فرشتگان گفتند: الله اکبر، و این هر سه را من و علی (به آن‌ها آموختیم و در علم پیشین خداوند رقم خورده بود که دوستداران من و علی (به دوزخ وارد نمی‌شوند و کینه توزان من و علی (به بهشت وارد نمی‌شوند. بدانید که خداوند عزّ‌وجلّ فرشتگانی آفریده که جام های سیمین، لبریز از آب زندگانی بهشت در دست دارند. از آنجا که هیچ‌کس شیعه‌ی علی (نباشد، مگر آنکه پاک‌زاده و پارسا و پاک‌دامن و به خدا مؤمن باشد، وقتی پدر یکی از ایشان بخواهد با مادرش درآمیزد، از میان آن فرشتگان که جام های سیمین آب بهشت در دست دارند، فرشته ای می آید و از آن آب در کاسه‌ی آب خوردن وی می ریزد و او از آن آب می آشامد و این‌گونه ایمان همچون بذری از قلبش سر بر می آورد؛ ایشان از جانب پروردگارشان و پیامبرشان و وصیّ او علی (و دختر من زهرا (و سپس حسن (و سپس حسین (و سپس امامان از نسل حسین (نشانه های آشکاری دارند». عرض کردم: «ای رسول خدا (! آن امامان چه کسانی می باشند»؟ فرمود: «یازده تن از فرزندان من هستند که پدر ایشان علی‌بن‌ابی‌طالب (است». سپس پیامبر اکرم (فرمود: «سپاس و ستایش از برای خداوندی که دوستی علی (و ایمان را دو سبب قرار داد. یعنی سببی برای راه یافتن به بهشت، و سببی برای رهایی از دوزخ».

The Prophet (peace be upon him and his family): Ibn Mihran asked Abdullah ibn Abbas about the tafsir of this verse: وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [And indeed, we are those who line up (for prayer). And indeed, we are those who declare (Allah's) glory]. Ibn Abbas said: One day we were in the presence of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) when Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) entered. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) saw him, he smiled at his face and said: "Welcome! O one whom Allah created forty thousand years before Adam (peace be upon him)!" I said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Was the son born before the father?" He said: "Yes, Allah the Exalted created me and Ali (peace be upon him) forty thousand years before He created Adam (peace be upon him). Before all things, He created a light and split it into two halves, and from one half He created me and from the other half He created Ali (peace be upon him). Then He created things, and all of them were in darkness; then He illuminated them from my light and the light of Ali (peace be upon him). Then He placed us on the right side of the Throne and created the angels. We said Subhan Allah [Glory be to Allah], and then the angels said: Subhan Allah; and we said La ilaha illa Allah [There is no god but Allah], and then the angels said: La ilaha illa Allah; and we said Allahu Akbar [Allah is the Greatest], and then the angels said: Allahu Akbar. All three of these I and Ali (peace be upon him) taught to them. And it had been inscribed in the prior knowledge of Allah that those who love me and Ali (peace be upon him) will not enter Hell, and those who bear enmity toward me and Ali (peace be upon him) will not enter Paradise. Know that Allah the Mighty and Majestic has created angels who hold in their hands silver ewers filled with the water of life from Paradise. Since no one is a Shia of Ali (peace be upon him) unless he is pure of birth, Allah-fearing, chaste, and a believer in Allah, when the father of one of them wishes to unite with his mother, one of those angels who hold silver ewers of the water of Paradise comes and pours some of that water into the vessel from which he drinks, and he drinks from it, and in this way faith sprouts in his heart like a seed. They have clear signs from their Lord and their Prophet and his successor Ali (peace be upon him) and my daughter Zahra (peace be upon her), and then Hasan (peace be upon him), and then Husayn (peace be upon him), and then the Imams from the progeny of Husayn (peace be upon him)." I said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Who are those Imams?" He said: "They are eleven from my descendants, whose father is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)." Then the Noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "Praise and thanks be to Allah, who made love of Ali (peace be upon him) and faith two means — meaning a means for reaching Paradise, and a means for deliverance from Hell."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને મિહરાને અબ્દુલ્લાહ બિન અબ્બાસને આ આયતની તફસીર વિશે પૂછ્યું: وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [અને ખરેખર અમે જ (નમાઝ માટે) સફ બાંધનારા છીએ, અને ખરેખર અમે જ (અલ્લાહની) તસ્બીહ કરનારા છીએ]. ઇબ્ને અબ્બાસે કહ્યું: એક દિવસ અમે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં હતા, અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) દાખલ થયા. જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમને જોયા, ત્યારે તેમના ચહેરા પર મુસ્કુરાયા અને ફરમાવ્યું: "આપનું સ્વાગત છે! ઓ તે વ્યક્તિ કે જેને અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ના ચાળીસ હજાર વર્ષ પહેલાં પેદા કર્યા"! મેં અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! શું પુત્ર પિતા પહેલાં જન્મ્યો"? ફરમાવ્યું: "હા, અલ્લાહ તઆલાએ આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને પેદા કરવાના ચાળીસ હજાર વર્ષ પહેલાં મને અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પેદા કર્યા. તેમણે દરેક વસ્તુ પહેલાં એક નૂર પેદા કર્યું અને તેને બે ભાગમાં વહેંચ્યું, અને એક ભાગમાંથી મને પેદા કર્યો અને બીજા ભાગમાંથી અલી (અલયહિસ્સલામ)ને; પછી કેટલીક ચીજો પેદા કરી અને બધી અંધકારમાં હતી, તે સમયે મારા નૂર અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ના નૂરથી તેમને પ્રકાશિત કરી; પછી અમને અર્શની જમણી બાજુ મૂક્યા અને ફરિશ્તાઓને પેદા કર્યા, અમે સુબ્હાનલ્લાહ કહ્યું અને ત્યારે ફરિશ્તાઓએ કહ્યું: સુબ્હાનલ્લાહ, અને અમે લા ઇલાહ ઇલ્લલ્લાહ કહ્યું અને ત્યારે ફરિશ્તાઓએ કહ્યું: લા ઇલાહ ઇલ્લલ્લાહ, અને અમે અલ્લાહુ અકબર કહ્યું અને ત્યારે ફરિશ્તાઓએ કહ્યું: અલ્લાહુ અકબર, અને આ ત્રણેય મેં અને અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને શીખવ્યું અને અલ્લાહના પૂર્વ ઇલ્મમાં લખાયેલું હતું કે મારા અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ચાહનારાઓ જહન્નમમાં દાખલ નહીં થાય અને મારા અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ના દુશ્મનો જન્નતમાં દાખલ નહીં થાય. જાણી લો કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ એવા ફરિશ્તાઓ પેદા કર્યા છે જેમના હાથોમાં ચાંદીના પ્યાલા છે જે જન્નતના આબે હયાત (જીવનના પાણી)થી ભરેલા છે. કારણ કે અલી (અલયહિસ્સલામ)નો કોઈ પણ શિયા એવો નથી, સિવાય કે તે પવિત્ર જન્મવાળો, પરહેઝગાર, પાકદામન અને અલ્લાહ પર ઈમાન ધરાવનાર હોય, જ્યારે તેમનામાંથી કોઈના પિતા તેની માતા સાથે સંભોગ કરવા ઇચ્છે છે, ત્યારે તે ફરિશ્તાઓ કે જેમના હાથોમાં જન્નતના પાણીના ચાંદીના પ્યાલા છે, તેમાંથી એક ફરિશ્તો આવે છે અને તે પાણીમાંથી કંઈક તેના પાણી પીવાના પ્યાલામાં નાખે છે અને તે તેમાંથી પીવે છે અને આ રીતે ઈમાન બીજની જેમ તેના દિલમાંથી ઊગી નીકળે છે; તેમને તેમના પરવરદિગાર તરફથી અને તેમના પયગંબર તરફથી અને તેમના વસી અલી (અલયહિસ્સલામ) અને મારી પુત્રી ઝહરા (અલયહસ્સલામ) અને પછી હસન (અલયહિસ્સલામ) અને પછી હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) અને પછી હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ની નસ્લના ઇમામો તરફથી સ્પષ્ટ નિશાનીઓ છે." મેં અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તે ઇમામો કોણ છે"? ફરમાવ્યું: "મારા સંતાનોમાંથી અગિયાર છે જેમના પિતા અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે." પછી પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "તે અલ્લાહ માટે હમ્દ અને પ્રશંસા છે જેમણે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની મુહબ્બત અને ઈમાનને બે સબબ કરાર આપ્યા. એટલે કે જન્નતમાં પહોંચવા માટેનો સબબ, અને જહન્નમથી નજાત માટેનો સબબ."

الصّادق ( عَنْ شِهَابِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ سَمِعْتُ الصَّادِقَ (یَقُولُ یَا شِهَابُ نَحْنُ شَجَرَهًُْ النُّبُوَّهًِْ وَ مَعْدِنُ الرِّسَالَهًِْ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِکَهًِْ وَ نَحْنُ عَهْدُ اللَّهِ وَ ذِمَّتُهُ وَ نَحْنُ وَدَائِعُ اللَّهِ وَ حُجَّتُهُ کُنَّا أَنْوَاراً صُفُوفاً حَوْلَ الْعَرْشِ نُسَبِّحُ فَیُسَبِّحُ أَهْلُ السَّمَاءِ بِتَسْبِیحِنَا إِلَی أَنْ هَبَطْنَا إِلَی الْأَرْضِ فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَ أَهْلُ الْأَرْضِ بِتَسْبِیحِنَا وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ فَمَنْ وَفَی بِذِمَّتِنَا فَقَدْ وَفَی بِعَهْدِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ ذِمَّتِهِ وَ مَنْ خَفَرَ ذِمَّتَنَا فَقَدْ خَفَرَ ذِمَّهًَْ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ عَهْدَهُ.

امام صادق ( شهاب گوید: از امام صادق (شنیدم که فرمود: «ای شهاب! ما دودمان نبوّت و تبار رسالت و جایگاه آمدوشد فرشتگانیم و ما عهد و پیمان خداییم و ما امانت و حجّت خداییم، ما گرداگرد عرش، نورهایی صف‌زده بودیم و خدا را تسبیح می گفتیم و فرشتگان با ستایش ما، تسبیح او می گفتند، تا آنکه بر زمین فرود آمدیم و آنگاه خدا را تسبیح گفتیم و زمینیان با ستایش ما، تسبیح او گفتند و در حقیقت، ماییم که صف بسته ایم* و ماییم که تسبیح گویانیم. هرکه به عهد ما وفا کند، به عهد و پیمان خداوند عزّوجلّ وفا کرده و هرکه عهد ما را پاس دارد، عهد و پیمان خداوند عزّوجلّ را پاس داشته است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Shihab said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: "O Shihab! We are the household of prophethood, the lineage of messengership, and the place of the coming and going of the angels. We are the covenant and pledge of Allah, and we are the trusts and proof of Allah. We were lights in rows around the Throne, glorifying Allah, and the angels glorified Him with our glorification, until we descended to the earth. Then we glorified Allah, and the people of the earth glorified Him with our glorification. And indeed, we are the ones ranged in ranks* and indeed, we are those who glorify [Him]. Whoever fulfills his covenant with us has fulfilled the covenant and pledge of Allah the Mighty and Majestic, and whoever honors our covenant has honored the covenant and pledge of Allah the Mighty and Majestic."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): શિહાબ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેમણે ફરમાવ્યું: "ઓ શિહાબ! અમે નબુવ્વતનો ખાનદાન અને રિસાલતનો વંશ છીએ અને ફરિશ્તાઓના આવવા-જવાનું સ્થાન છીએ, અને અમે અલ્લાહનો અહદ અને પયમાન છીએ, અને અમે અલ્લાહની અમાનત અને હુજ્જત છીએ. અમે અર્શની આસપાસ સફો બાંધીને નૂરો સ્વરૂપે હતા અને અલ્લાહની તસ્બીહ કરતા હતા, અને ફરિશ્તાઓ અમારી પ્રશંસાથી તેની તસ્બીહ કરતા હતા, ત્યાં સુધી કે અમે ઝમીન પર ઉતર્યા અને પછી અલ્લાહની તસ્બીહ કરી અને ઝમીનવાળાઓએ અમારી પ્રશંસાથી તેની તસ્બીહ કરી. અને હકીકતમાં, અમે જ છીએ જે સફ બાંધીને ઊભા છીએ* અને અમે જ છીએ જે તસ્બીહ કરનારા છીએ. જે કોઈ અમારા અહદને પૂરો કરે, તેણે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના અહદ અને પયમાનને પૂરો કર્યો છે, અને જે કોઈ અમારા અહદનું પાલન કરે, તેણે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના અહદ અને પયમાનનું પાલન કર્યું છે."

الرّسول ( عَنِ الْعَلَا بْنِ سَعْد أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (قَالَ یَوْماً لِجُلَسَائِهِ أَطَّتِ السَّمَاءُ وَ حَقٌّ لَهَا أَنْ تَئِطَّ لَیْسَ مِنْهَا مَوْضِعُ قَدَمٍ إِلَّا عَلَیْهِ مَلَکٌ رَاکِعٌ أَوْ سَاجِدٌ ثُمَّ قَرَأَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ.

پیامبر ( علابن‌سعد گوید: روزی رسول خدا (به همنشینانش فرمود: «آسمان نالید درحالی‌که شایسته‌ی آن است که بنالد. جای پایی در آن نیست مگر آنکه فرشته‌ای در رکوع یا سجود است. سپس [این آیات] را تلاوت کرد: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُون».

The Prophet (peace be upon him and his family): Ala ibn Sa'd said: One day the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to those sitting with him: "The sky groaned, and it has the right to groan. There is not a footstep's place in it except that upon it is an angel bowing or prostrating." Then he recited [these verses]: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [And indeed, we are those ranged in ranks, and indeed, we are those who glorify (Him)].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલા બિન સઅદ કહે છે: એક દિવસ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના સાથીઓને ફરમાવ્યું: "આસમાન કણસ્યું, જ્યારે કે તેને કણસવાનો હક છે. તેમાં પગ મૂકવાની જગ્યા નથી સિવાય કે ત્યાં કોઈ ફરિશ્તો રુકૂઅ કે સજદામાં છે." પછી [આ આયતો] તિલાવત કરી: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [અને ખરેખર અમે જ સફ બાંધીને ઊભા છીએ, અને ખરેખર અમે જ તસ્બીહ કરનારા છીએ].

الباقر ( فَقَالَ جَبْرَئیلُ (یَا مُحَمَّدُ (إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ.

امام باقر ( پس جبرئیل (به محمّد (گفت: و ما همگی (برای فرمان خداوند) به صفّ ایستاده‌ایم* و ما همه تسبیح‌گوی او هستیم.

Imam Baqir (peace be upon him): Then Jibrail (peace be upon him) said to Muhammad (peace be upon him and his family): وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [And we all stand ranged in ranks (for the command of Allah), and we are all those who glorify Him].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): પછી જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહ્યું: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ [અને અમે બધા (અલ્લાહના હુકમ માટે) સફ બાંધીને ઊભા છીએ, અને અમે બધા તેની તસ્બીહ કરનારા છીએ].

أمیرالمؤمنین ( فِی نَهْجُ البَلَاغَهًِْ: قال (فِی وَصْفِ الْمَلَائِکَهًِْ وَ صَافُّونَ لَا یَتَزَایَلُونَ وَ مُسَبِّحُونَ لَا یَسْأَمُونَ.

امام علی ( در نهج البلاغه آمده است که امام علی (در وصف ملائکه فرمود: «گروهی [از فرشتگان] در صف‌هایی ایستاده‌اند که پراکنده نمی‌شوند و گروهی همواره تسبیح می‌گویند، بی‌آنکه خسته شوند».

Imam Ali (peace be upon him): In Nahj al-Balagha it is reported that Imam Ali (peace be upon him), in describing the angels, said: "A group [of angels] stand in ranks that do not disperse, and a group continually glorify [Allah] without growing weary."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): નહજુલ બલાગામાં આવ્યું છે કે ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરિશ્તાઓના વર્ણનમાં ફરમાવ્યું: "એક જૂથ [ફરિશ્તાઓનું] એવી સફોમાં ઊભું છે જે વિખરાતું નથી, અને એક જૂથ સતત તસ્બીહ કરે છે, થાક્યા વગર."