الباقر ( فَهُمْ کُفَّارُ قُرَیْشٍ کَانُوا یَقُولُونَ لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِکْراً مِنَ الْأَوَّلِینَ قَاتَلَ اللَّهُ الْیَهُودَ وَ النَّصَارَی کَیْفَ کَذَّبُوا أَنْبِیَاءَهُمْ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ کَانَ عِنْدَنَا ذِکْرٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ* لَکُنَّا عِبادَ اللهِ الْمُخْلَصِینَ یَقُولُ اللَّهُ فَکَفَرُوا بِهِ حِینَ جَاءَهُمْ مُحَمَّدٌ (... قَوْلُهُ فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِینَ یَعْنِی الْعَذَابَ إِذَا نَزَلَ بِبَنِی أُمَیَّهًَْ وَ أَشْیَاعِهِمْ فِی آخِرِ الزَّمَانِ قَوْلُهُ وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّی حِینٍ* وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ فَذَلِکَ إِذَا أَتَاهُمُ الْعَذَابُ أَبْصَرُوا حِینَ لَا یَنْفَعُهُمُ الْبَصَرُ فَهَذِهِ فِی أَهْلِ الشُّبُهَاتِ وَ الضَّلَالاتِ مِنْ أَهْلِ الْقِبْلَهًْ.
امام باقر ( آن‌ها کافران قریش بودند که می‌گفتند: «خداوند یهودیان و نصرانی ها را مرگ دهد، چگونه آن‌ها پیامبران خود را دروغین پنداشتند؟ به خدا سوگند! اگر یکی از کتابهای پیشینیان نزد ما بود* به یقین، ما بندگان مخلَص خدا بودیم. درحالی‌که به او کفر ورزیدند وقتی رسول خدا (نزد آن‌ها آمد او را نپذیرفتند. ... منظور خداوند متعال از آیه‌ی: فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ عذاب است، هنگامی‌که در آخر الزّمان بر بنی‌امیّه و پیروان آن‌ها نازل شود. خداوند عزّوجلّ فرمود: فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّی حِینٍ، وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ، چون عذاب فرود آید، آن‌ها چشم می گشایند، امّا دیگر هنگامی فرا رسیده که دیده برایشان سودی ندارد، و این درباره‌ی شبهه‌پردازان و به گمراهی‌افتادگان در میان مسلمانان می باشد».
Imam Baqir (peace be upon him): They were the disbelievers of Quraysh who used to say: "May Allah destroy the Jews and the Christians — how did they consider their prophets to be liars? By Allah! If one of the books of the earlier peoples were with us,* لَکُنَّا عِبادَ اللهِ الْمُخْلَصِینَ [we would certainly have been the purified servants of Allah]. Yet they disbelieved in him when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) came to them and they did not accept him. ... What Allah the Exalted means by the verse: فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ [But when it shall descend in their court, evil shall then be the morning of the warned ones] is the punishment, when it descends upon Banu Umayya and their followers at the end of time. Allah the Mighty and Majestic said: فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّی حِینٍ، وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ [So turn away from them for a time, and watch them, for they shall soon see]; when the punishment descends, they will open their eyes, but the moment will have come when sight will be of no benefit to them. This is about those who spread doubts and those who have fallen into misguidance among the Muslims."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): તેઓ કુરૈશના કાફિરો હતા જેઓ કહેતા હતા: "અલ્લાહ યહૂદીઓ અને ખ્રિસ્તીઓને મૃત્યુ આપે, તેઓએ પોતાના પયગંબરોને કેવી રીતે જૂઠા ગણ્યા? અલ્લાહની કસમ! જો પૂર્વજોના પુસ્તકોમાંથી કોઈ એક અમારી પાસે હોત,* લَکُنَّا عِبادَ اللهِ الْمُخْلَصِینَ [ખરેખર અમે અલ્લાહના મુખલસ (નિષ્ઠાવાન) બંદાઓ હોત]. છતાં જ્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમની પાસે આવ્યા ત્યારે તેઓએ તેમનો સ્વીકાર ન કર્યો અને તેમનો ઇન્કાર કર્યો. ... અલ્લાહ તઆલાનો આયત: فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ [જ્યારે તે તેમના આંગણામાં ઉતરશે, તો ચેતવણી અપાયેલાઓની સવાર બહુ ખરાબ હશે]નો અર્થ અઝાબ છે, જ્યારે તે આખિર-ઉઝ-ઝમાનમાં બની ઉમય્યા અને તેમના અનુયાયીઓ પર ઉતરે. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّی حِینٍ، وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ [તો થોડા સમય માટે તેમનાથી મોઢું ફેરવી લો અને તેમને જુઓ, તેઓ પણ જલદી જોઈ લેશે], જ્યારે અઝાબ ઉતરશે, તેઓ આંખો ખોલશે, પરંતુ તે સમય આવી ગયો હશે જ્યારે જોવું તેમને કોઈ ફાયદો નહીં કરે, અને આ મુસલમાનોમાં શંકા ફેલાવનારાઓ અને ગુમરાહીમાં પડેલાઓ વિશે છે."