الصّادق ( فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ‌الْمُنْذَرِینَ یَعْنِی الْعَذَابَ إِذَا نَزَلَ بِبَنِیأُمَیَّهًَْ وَأَشْیَاعِهِمْ فِی آخِرِ الزَّمَانِ.
امام صادق ( فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ؛ یعنی وقتی که در آخرالزّمان، عذاب بر بنی‌امیّه و پیروان آن‌ها نازل شود.
Imam Sadiq (peace be upon him): فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ [But when it shall descend in their court, evil shall then be the morning of the warned ones]; that is, when at the end of time the punishment descends upon Banu Umayya and their followers.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ [જ્યારે તે તેમના આંગણામાં ઉતરશે, તો ચેતવણી અપાયેલાઓની સવાર બહુ ખરાબ હશે]; એટલે કે જ્યારે આખિર-ઉઝ-ઝમાનમાં અઝાબ બની ઉમય્યા અને તેમના અનુયાયીઓ પર ઉતરશે.