سورة الصافات

Verse 24 of 182

37:24

وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ

آن‌ها را[در كنار دوزخ] نگه‌داريد كه بايد مورد بازپرسى قرارگيرند.

And stop them, for they shall be questioned:

તેમને રોકો કે તેઓથી સવાલ કરવામાં આવશે:*

الرّسول ( عَنْ عَلِیٍّ (قَالَ قَالَ رَسُولُ‌اللَّهِ (: إِنَّ بَیْنَ یَدَیِ السَّاعَهًِْ لَنَیِّفاً وَ سَبْعِینَ رَجُلًا وَ مَا مِنْ رَجُلٍ یَدْعُو إِلَی بِدْعَهًٍْ فَیَتَّبِعُهُ رَجُلٌ وَاحِدٌ إِلَّا وَجَدَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ لَازِماً لَا یُفَارِقُهُ حَتَّی یُسْأَلَ عَنْهُ ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ (وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ فَالْمَسْأَلَهًُْ مِنَ اللَّهِ أَخْذٌ وَ الْأَخْذُ مِنَ اللَّهِ تَعَالَی عَذَابٌ.

پیامبر ( از امام علی (روایت است: پیامبر (فرمود: در قیامت هفتادو اندی نفر (کمی بیشتر از هفتاد نفر) هستند و اگر کسی به یک بدعتی (نوآوری در دین) دعوت کند و یک نفر از او پیروی کند، در روز قیامت آن را همراه جدانشدنی خود می‌یابد تا اینکه درباره‌ی آن از او بازخواست شود. آنگاه رسول‌خدا (این آیه را تلاوت کرد: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ و بازپرسی از سوی خدا، اخذ (گرفتن) است و اخذ از جانب خدای تعالی عذاب است.

The Messenger (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Ali (peace be upon him) that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: On the Day of Resurrection there are seventy and some (a little more than seventy) persons, and if anyone calls to a bidʿah (innovation in religion) and even one person follows him, on the Day of Resurrection he will find him as an inseparable companion until he is questioned about it. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited this verse: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [And stop them, for they shall be questioned]. And questioning from Allah is a seizing, and seizing from Allah the Exalted is punishment.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: કયામતમાં સિત્તેર અને કેટલાક લોકો (સિત્તેરથી થોડા વધુ) છે, અને જો કોઈ એક બિદઅત (દીનમાં નવીનતા) તરફ બોલાવે અને એક વ્યક્તિ તેનું અનુસરણ કરે, તો કયામતના દિવસે તેને પોતાનો અલગ ન થનારો સાથી પામશે, ત્યાં સુધી કે તેના વિશે તેનાથી પૂછપરછ કરવામાં આવે. પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) આ આયત તિલાવત કરી: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [અને તેમને રોકો, ખરેખર તેમની પૂછપરછ કરવામાં આવશે]. અને અલ્લાહ તરફથી પૂછપરછ એ પકડ છે, અને અલ્લાહ તઆલા તરફથી પકડ એ અઝાબ છે.

الرّسول ( یَا مَعَاشِرَ قُرَّاءِ الْقُرْآنِ، اتَّقُوا اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فِیمَا حَمَّلَکُمْ مِنْ کِتَابِهِ، فَإِنِّی مَسْؤُولٌ، وَ إِنَّکُمْ مَسْؤُولُونَ، إِنِّی مَسْؤُولٌ عَنْ تَبْلِیغِ الرِّسَالَهًِْ، وَ أَمَّا أَنْتُمْ، فَتُسْأَلُونَ عَمَّا حُمِّلْتُمْ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّتِی.

پیامبر ( ای گروه خوانندگان قرآن! از خداوند در مورد تکالیفی که در کتابش بر دوش شما نهاده است بترسید که قطعاً من نیز بازخواست می‌شوم و شما نیز بازخواست خواهید شد. من از رساندن رسالت الهی پرسیده می‌شوم و امّا شما در مورد تکالیفی که از کتاب پروردگارم و از سنّت من بر دوش شما نهاده شده است.

The Messenger (peace be upon him and his family): O company of reciters of the Quran! Fear Allah the Mighty and Majestic in respect of the duties from His Book which He has laid upon you, for indeed I too will be questioned, and you too will be questioned. I will be questioned about the delivery of the message, and as for you, you will be questioned about the duties from the Book of my Lord and from my Sunnah that have been laid upon you.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હે કુરઆનના પઢનારાઓના સમૂહ! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ થી તે ફરજો બાબતે ડરો જે તેણે તેની કિતાબમાં તમારા ખભા પર મૂકી છે, કારણ કે ખરેખર મારી પણ પૂછપરછ થશે અને તમારી પણ પૂછપરછ થશે. મને રિસાલતના પહોંચાડવા વિશે પૂછવામાં આવશે અને તમને મારા પરવરદિગારની કિતાબ અને મારી સુન્નતથી જે ફરજો તમારા ખભા પર મૂકવામાં આવી છે તેના વિશે પૂછવામાં આવશે.

أمیرالمؤمنین ( اتَّقُوا اللَّهَ فِی عِبَادِهِ وَ بِلَادِهِ فَإِنَّکُمْ مَسْئُولُونَ حَتَّی عَنِ الْبِقَاعِ وَ الْبَهَائِم.

امام علی ( از خدا در مورد بندگان و شهرهایشان بترسید، و تقوا پیشه کنید زیرا شما در پیشگاه خداوند، حتّی از شهرها و خانه‌ها و حیوانات بازخواست می‌شوید.

Amir al-Mu'minin (peace be upon him): Fear Allah concerning His servants and His lands, and adopt taqwa (piety), for you will be questioned before Allah even about the lands, houses and animals.

અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહથી તેના બંદાઓ અને તેમના શહેરો બાબતે ડરો, અને તકવા અપનાવો, કેમ કે તમે અલ્લાહની બારગાહમાં શહેરો, ઘરો અને પ્રાણીઓ વિશે પણ પૂછપરછ કરવામાં આવશો.

الصّادق ( عَنْ مُعَاوِیَهًَْ‌بْنِ‌عَمَّارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (یَقُول: إِنَّ الرَّجُلَ مِنْکُمْ لَیَکُونُ فِی الْمَحَلَّهًِْ، فَیَحْتَجُّ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عَلی جِیرَانِهِ بِهِ، فَیُقَالُ لَهُمْ: أَ لَمْ یَکُنْ فُلَانٌ بَیْنَکُمْ؟ أَ لَمْ تَسْمَعُوا کَلَامَهُ؟ أَلَمْ تَسْمَعُوا بُکَاءَهُ فِی اللَّیْلِ؟ فَیَکُونُ حُجَّهًَْ اللَّهِ عَلَیْکُم.

امام صادق ( معاویه‌بن‌عمّار گوید: از امام صادق (شنیدم که فرمود: «مردی از میان شما در محلّه باشد و خداوند در روز قیامت به وسیله‌ی او بر همسایگانش احتجاج کند و به آن‌ها گفته شود: «آیا فلانی در میان شما نبود؟ آیا سخن او را نشنیدید؟ آیا آواز گریه او را در شب درنیافتید»؟ پس او حجّت خدا بر ایشان باشد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muʿawiyah ibn ʿAmmar said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: 'A man from among you may be in a neighbourhood, and on the Day of Resurrection Allah the Mighty and Majestic will use him as a proof against his neighbours, and it will be said to them: "Was so-and-so not among you? Did you not hear his speech? Did you not hear the sound of his weeping in the night?" So he is Allah's proof against them.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુઆવિયા બિન અમ્માર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેમણે ફરમાવ્યું: "તમારામાંથી કોઈ માણસ કોઈ મહોલ્લામાં હોય અને અલ્લાહ કયામતના દિવસે તેના દ્વારા તેના પડોશીઓ પર હુજ્જત કાયમ કરે અને તેમને કહેવામાં આવે: 'શું ફલાણો તમારી વચ્ચે ન હતો? શું તમે તેની વાત ન સાંભળી? શું રાત્રે તેના રડવાનો અવાજ તમે ન સાંભળ્યો?' તો તે તેમના પર અલ્લાહની હુજ્જત હશે."

#5 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق ( عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ الْعَبْدِیُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ الصَّادِقَ (یَقُول: (فی صلاهًْ الغدیر)، اللَّهُمَّ فَکَمَا کَانَ مِنْ شَأْنِکَ یَا صَادِقَ الْوَعْدِ یَا مَنْ لَا یُخْلِفُ الْمِیعَادَ یَا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ أَنْ أَنْعَمْتَ عَلَیْنَا بِمُوَالَاهًِْ أَوْلِیَائِکَ الْمَسْئُولِ عَنْهَا عِبَادُکَ فَإِنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ وَ قُلْتَ: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ وَ مَنَنْتَ عَلَیْنَا بِشَهَادَهًِْ الْإِخْلَاصِ لَکَ بِمُوَالَاهًِْ أَوْلِیَائِکَ الْهُدَاهًِْ مِنْ بَعْدِ النَّذِیرِ الْمُنْذِرِ وَ السِّرَاجِ الْمُنِیرِ وَ أَکْمَلْتَ الدِّینَ بِمُوَالَاتِهِمْ وَ الْبَرَاءَهًِْ مِنْ عَدُوِّهِمْ وَ أَتْمَمْتَ عَلَیْنَا النِّعْمَهًَْ الَّتِی جَدَّدْتَ لَنَا عَهْدَکَ وَ ذَکَّرْتَنَا مِیثَاقَکَ الْمَأْخُوذَ مِنَّا فِی مُبْتَدَإِ خَلْقِکَ إِیَّانَا وَ جَعَلْتَنَا مِنْ أَهْلِ الْإِجَابَهًِْ وَ ذَکَّرْتَنَا الْعَهْدَ وَ الْمِیثَاقَ وَ لَمْ تُنْسِنَا ذِکْرَکَ فَإِنَّکَ قُلْتَ وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنِی‌آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أ َلَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی.

امام صادق ( علی‌بن‌حسین عبدی گوید: شنیدم امام صادق (در نماز روز عید غدیر چنین می‌فرمود: «خدایا! ای کسی که وعده ات راست است و خلف وعده نمی‌کنی و ای خدایی که هر لحظه به کاری می‌پردازی، تو با دوستی دوستانت، نعمتت را بر ما تمام نمودی، آنان که بندگانت در مورد آنان بازخواست می‌شوند؛ زیرا خود فرمودی: سپس در آن روز [همه شما] از نعمت‌هایی که داشته‌اید بازپرسی خواهید شد! ( تکاثر/۸ ) و نیز فرمودی: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ و با ولایت دوستان هدایتگرت بعد از پیامبرت که بیم‌دهنده و اعلام خطرکننده و چراغ فروزان بود، گواهی خالصانه به خود را بر ما منّت نهادی و با دوستی آنان و بیزاری از دشمنانشان، دین ما را کامل گردانیدی و با تجدید عهد آنان، نعمت‌هایت را بر ما تمام نمودی و پیمان آغاز آفرینش را به ما یادآوری کردی و ما را از اجابت‌کنندگان آن قرار دادی و آن عهد و میثاق را به یادمان آوردی و یادت را از خاطرمان محو نساختی؛ زیرا خود فرمودی: و [به خاطر بیاور] زمانی را که پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم، ذریه آن‌ها را برگرفت و آن‌ها را گواه بر خویشتن ساخت [و فرمود:] «آیا من پروردگار شما نیستم»؟ گفتند: «آری، گواهی می‌دهیم»! ( اعراف/۱۷۲ ).

Imam Sadiq (peace be upon him): Ali ibn al-Husayn al-Abdi said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say in the prayer of the day of the Eid of Ghadir: "O Allah! O One whose promise is true and who does not break His appointment, and O Allah who every moment is engaged in some affair, You have completed Your favour upon us with the friendship of Your friends, those about whom Your servants will be questioned; for You Yourself said: ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ [Then on that Day you shall surely be questioned about the blessings (you enjoyed)] (Takathur/8), and You also said: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [And stop them, for they shall be questioned]. And with the wilayah (guardianship) of Your guiding friends after Your Prophet — who was the warner, the alarm-giver and the shining lamp — You bestowed upon us the sincere testimony to Yourself as a favour, and with their friendship and disavowal of their enemies You perfected our religion, and by renewing their covenant You completed Your blessings upon us, and You reminded us of the covenant of the beginning of creation and placed us among those who responded to it, and You brought that pledge and covenant back to our memory and did not erase Your remembrance from our minds; for You Yourself said: وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی [And (remember) when your Lord took from the children of Adam, from their loins, their descendants and made them bear witness against themselves, (saying:) 'Am I not your Lord?' They said: 'Yes, we bear witness'] (A'raf/172)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન હુસૈન અબ્દી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ઈદે ગદીરના દિવસની નમાઝમાં આ પ્રમાણે ફરમાવતાં સાંભળ્યા: "હે અલ્લાહ! હે તે જેની વાયદો સાચો છે અને જે વાયદાનું ઉલ્લંઘન કરતો નથી, અને હે તે અલ્લાહ જે દરેક ક્ષણે કોઈ કામમાં વ્યસ્ત છે, તેં તારા દોસ્તોની દોસ્તી દ્વારા અમારા પર તારી નેઅમત પૂરી કરી, જેમના વિશે તારા બંદાઓથી પૂછપરછ કરવામાં આવશે; કારણ કે તેં પોતે ફરમાવ્યું: ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ [પછી તે દિવસે તમને ચોક્કસ નેઅમતો વિશે પૂછવામાં આવશે] (તકાસુર/૮), અને એ પણ ફરમાવ્યું: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [અને તેમને રોકી રાખો, ખરેખર તેમનાથી પૂછપરછ કરવામાં આવશે]. અને તારા પયગંબર પછી તારા હિદાયત આપતા દોસ્તોની વિલાયત દ્વારા — જે ડરાવનાર અને ખતરાની જાણ કરનાર અને પ્રકાશિત દીવો હતા — તારા પ્રત્યેની નિષ્ઠાવાન ગવાહી અમારા પર એહસાન રૂપે મૂકી, અને તેમની દોસ્તી અને તેમના દુશ્મનોથી બેઝારી દ્વારા અમારા દીનને પૂર્ણ કર્યો, અને તેમના અહદને તાજો કરીને તારી નેઅમતો અમારા પર પૂર્ણ કરી, અને સૃષ્ટિની શરૂઆતના પ્રતિજ્ઞાને અમને યાદ કરાવ્યું અને અમને તેને કબૂલ કરનારાઓમાંથી બનાવ્યા, અને તે અહદ અને મીસાકને અમારી યાદમાં લાવ્યો અને તારા ઝિક્રને અમારા હૃદયમાંથી ભૂંસ્યો નહીં; કારણ કે તેં પોતે ફરમાવ્યું: وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی [અને (યાદ કરો) જ્યારે તમારા પરવરદિગારે આદમના સંતાનોની પીઠ અને કમરમાંથી તેમની ઔલાદને લીધી અને તેમને પોતાના ઉપર ગવાહ બનાવ્યા (અને ફરમાવ્યું:) 'શું હું તમારો પરવરદિગાર નથી?' તેમણે કહ્યું: 'હા, અમે ગવાહી આપીએ છીએ'] (અઅરાફ/૧૭૨)."

#6 ولایت Wilayah વિલાયત

ابن‌عباس ( إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ ... قِیلَ: مَسْئُولُونَ عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (.

ابن‌عبّاس ( إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ؛ درباره‌ی ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (است.

Ibn Abbas: إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [Indeed, they shall be questioned] — this concerns the wilayah (guardianship) of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).

ઇબ્ને અબ્બાસ: إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [ખરેખર તેમનાથી પૂછપરછ કરવામાં આવશે]; અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત વિશે છે.

#7 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ أُوقَفُ أَنَا وَ عَلِیٌّ (عَلَی الصِّرَاطِ، فَمَا یَمُرُّ بِنَا أَحَدٌ إِلَّا سَأَلْنَاهُ عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (فَمَنْ کَانَتْ مَعَهُ وَ إِلَّا أَلْقَیْنَاهُ فِی النَّارِ، وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ.

پیامبر ( وقتی روز قیامت و رستاخیز کبری فرارسد من و علی (بر صراط گماشته می‌شویم و هیچ‌کس از کنار ما نمی‌گذرد مگر اینکه از ولایت علی (از او می‌پرسیم، اگر با ولایت علی (زیسته باشد، نجات یابد و خندان بگذرد و اگر ولایت علی (را نداشته باشد او را در آتش می‌اندازیم. و این همان فرمایش خداوند است که فرمود: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): When the Day of Resurrection and the Great Rising arrives, I and Ali (peace be upon him) will be stationed on the Sirat, and no one will pass by us without our asking him about the wilayah of Ali (peace be upon him). If he has lived with the wilayah of Ali (peace be upon him), he will be saved and pass through smiling, and if he does not have the wilayah of Ali (peace be upon him), we will cast him into the Fire. And this is the very saying of Allah who said: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [And stop them, for they shall be questioned].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે કયામતનો દિવસ અને મહાન કિયામ આવશે, ત્યારે હું અને અલી (અલયહિસ્સલામ) સિરાત પર ગોઠવાઈશું અને કોઈ પણ અમારી પાસેથી પસાર થશે નહીં સિવાય કે અમે તેને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત વિશે પૂછીશું. જો તે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત સાથે જીવ્યો હશે, તો તે નજાત પામશે અને હસતાં હસતાં પસાર થશે, અને જો તેની પાસે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત નહીં હોય, તો અમે તેને આગમાં નાખીશું. અને આ જ અલ્લાહનું ફરમાન છે જેમાં તેણે કહ્યું: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [અને તેમને રોકી રાખો, ખરેખર તેમનાથી પૂછપરછ કરવામાં આવશે].

#8 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( عَنْ أَبِی‌سَعِیدٍ الْخُدْرِیِّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ‌اللَّهِ (یَقُول: إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ أَمَرَ اللَّهُ مَلَکَیْنِ یَقْعُدَانِ عَلَی الصِّرَاطِ فَلَا یَجُوزُ أَحَدٌ إِلَّا بِبَرَاءَهًِْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِیطَالِبٍ (وَ إِلَّا أَکَبَّهُ اللَّهُ عَلَی مِنْخَرِهِ فِی النَّارِ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ قُلْتُ فِدَاکَ أَبِی وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ (مَا تَعْنِی بَرَاءَهًَْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ وَصِیُّ رَسُولِ اللَّهِ.

پیامبر ( ابوسعیدخُدری گوید: از رسول خدا (شنیدم که فرمود: «چون روز قیامت فرا رسد، خداوند متعال به دو فرشته فرمان می دهد تا بر [پل] صراط بنشینند، پس هرکس جواز امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب (را همراه داشته باشد، از آن می گذرد و هرکس جواز امیرمؤمنان (را نداشته باشد، خداوند او را با سر به‌سوی آتش دوزخ واژگون می کند و این همان کلام خداوند متعال است که فرمود: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ». عرض‌کردم: «پدر و مادرم به فدایت، ای رسول خدا (! جواز امیرالمؤمنین (چیست»؟ فرمود: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ وَصِیُّ رَسُولِ اللهِ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abu Sa'id al-Khudri said: I heard the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) say: "When the Day of Resurrection arrives, Allah the Exalted will command two angels to sit upon the [bridge of] Sirat. Whoever has with him the pass of Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) shall cross it, and whoever does not have the pass of Amir al-Mu'minin (peace be upon him), Allah will hurl him head-first into the Fire of Hell. And this is the very word of Allah the Exalted who said: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [And stop them, for they shall be questioned]." I said: "May my father and mother be your ransom, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What is the pass of Amir al-Mu'minin (peace be upon him)?" He said: "لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ وَصِیُّ رَسُولِ اللهِ [There is no god but Allah, Muhammad is the Messenger of Allah, Ali is the Commander of the Faithful, the successor of the Messenger of Allah]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂ સઈદ ખુદરી કહે છે: મેં રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)થી સાંભળ્યું કે તેઓએ ફરમાવ્યું: "જ્યારે કયામતનો દિવસ આવશે, અલ્લાહ તઆલા બે ફરિશ્તાઓને હુકમ આપશે કે તેઓ [પુલ] સિરાત પર બેસે, પછી જેની પાસે અમીરુલ મુઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)નો પરવાનો હશે, તે તેમાંથી પસાર થશે, અને જેની પાસે અમીરે મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)નો પરવાનો નહીં હોય, અલ્લાહ તેને માથું ઊંધું કરીને જહન્નમની આગમાં ફેંકી દેશે અને આ જ અલ્લાહ તઆલાનું ફરમાન છે જેમાં તેણે કહ્યું: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [અને તેમને રોકી રાખો, ખરેખર તેમનાથી પૂછપરછ કરવામાં આવશે]." મેં અરજ કરી: "મારા માતા-પિતા તમારા પર કુરબાન, ઓ રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)નો પરવાનો શું છે?" તેઓએ ફરમાવ્યું: "لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ وَصِیُّ رَسُولِ اللهِ [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઈલાહ નથી, મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે, અલી અમીરુલ મુઅમેનીન છે, રસૂલે અલ્લાહના વસી છે]."

#9 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ أَقِفُ أَنَا وَ عَلِیٌّ (عَلَی الصِّرَاطِ بِیَدِ کُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا سَیْفٌ فَلَا یَمُرُّ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ إِلَّا سَأَلْنَاهُ عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (فَمَنْ کَانَ مَعَهُ شَیْءٌ مِنْهَا نَجَا وَ فَازَ وَ إِلَّا ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَ أَلْقَیْنَاهُ فِی النَّارِ ثُمَّ تَلَا وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ ما لَکُمْ لا تَناصَرُونَ بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ.

پیامبر ( چون روز قیامت فرا رسد، من و علی (بر صراط می ایستیم و هریک شمشیری به دست می گیریم. هیچ‌یک از آفریدگان خدا از آنجا نگذرد، جز آنکه از او درباره‌ی ولایت علی (می پرسیم. هرکس بهره ای از آن داشته‌باشد نجات می یابد و رستگار می‌شود وگرنه گردنش را می زنیم و او را در آتش می افکنیم. سپس آن حضرت (کلام خداوند متعال را تلاوت فرمود: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ* مَا لَکُمْ لَا تَنَاصَرُونَ* بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): When the Day of Resurrection arrives, I and Ali (peace be upon him) will stand upon the Sirat, and each of us will take a sword in hand. Not one of the creatures of Allah shall pass by there without our asking him about the wilayah of Ali (peace be upon him). Whoever has any share of it shall be saved and succeed, otherwise we will strike his neck and cast him into the Fire. Then he (peace be upon him and his family) recited the word of Allah the Exalted: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ* مَا لَکُمْ لَا تَنَاصَرُونَ* بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ [And stop them, for they shall be questioned. What is the matter with you that you do not help one another? Nay, but on that Day they shall surrender].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે કયામતનો દિવસ આવશે, હું અને અલી (અલયહિસ્સલામ) સિરાત પર ઊભા રહીશું અને દરેક જણ હાથમાં એક તલવાર લઈશું. અલ્લાહની કોઈ પણ મખલૂક ત્યાંથી પસાર થશે નહીં, સિવાય કે અમે તેને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત વિશે પૂછીશું. જેની પાસે તેમાંથી કંઈ ભાગ હશે તે નજાત પામશે અને સફળ થશે, નહીં તો અમે તેની ગરદન મારી નાખીશું અને તેને આગમાં ફેંકી દઈશું. પછી તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અલ્લાહ તઆલાનું ફરમાન તિલાવત ફરમાવ્યું: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ* مَا لَکُمْ لَا تَنَاصَرُونَ* بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ [અને તેમને રોકી રાખો, ખરેખર તેમનાથી પૂછપરછ કરવામાં આવશે* તમને શું થયું છે કે તમે એકબીજાની મદદ કરતા નથી?* બલ્કે તેઓ આજે તાબે થનારા છે].

#10 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( أَنَّهُ لَا یُجَاوِزُ قَدَمَا عَبْدٍ حَتَّی یُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ ثِیَابِهِ فِیمَا أَبْلَاهُ وَ عُمُرِهِ فِیمَا أَفْنَاهُ وَ عَنْ مَالِهِ مِنْ أَیْنَ جَمَعَهُ وَ فِیمَا أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ (.

پیامبر ( بنده قدم از قدم بر نمی‌دارد تا اینکه درباره‌ی چهار چیز از او سؤال شود؛ از جوانی‌اش که در چه راهی به فرتوتی رسانده؛ از عمرش که در چه راهی صرف کرده و از دارایی‌اش که از کجا آورده و در چه راهی صرف کرده و از محبّت ما اهل بیت (.

The Messenger (peace be upon him and his family): A servant will not move a step [on the Day of Judgement] until he is questioned about four things: about his youth, in what way he wore it out; about his life, in what way he spent it; about his wealth, from where he acquired it and in what way he spent it; and about love for us, the Ahl al-Bayt.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): બંદો [કયામતના દિવસે] એક કદમ પણ આગળ નહીં વધારી શકે જ્યાં સુધી તેને ચાર બાબતો વિશે પૂછવામાં ન આવે; તેની જવાની વિશે કે તેને કયા માર્ગમાં વૃદ્ધાવસ્થા સુધી પહોંચાડી; તેની ઉંમર વિશે કે તેને કયા માર્ગમાં પસાર કરી; અને તેની સંપત્તિ વિશે કે તેને ક્યાંથી મેળવી અને કયા માર્ગમાં ખર્ચી; અને અમારી અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ની મોહબ્બત વિશે.

#11 ولایت Wilayah વિલાયત

ابن‌عباس ( إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ أَمَرَ اللَّهُ مَالِکاً أَنْ یُسَعِّرَ النِّیرَانَ السَّبْعَ وَ أَمَرَ رِضْوَانَ أَنْ یُزَخْرِفَ الْجِنَانَ الثَّمَانِیَهًَْ وَ یَقُولُ: یَا مِیکَائِیلُ مُدَّ الصِّرَاطَ عَلَی مَتْنِ جَهَنَّمَ. وَ یَقُولُ: یَا جَبْرَئِیلُ (انْصِبِ الْمِیزَانَ تَحْتَ الْعَرْشِ. وَ نَادِ یَا مُحَمَّدُ (قَرِّبْ أُمَّتَکَ لِلْحِسَابِ وَ یَأْمُرُ اللَّهُ تَعَالَی أَنْ یَعْقِدَ عَلَی الصِّرَاطِ سَبْعَ قَنَاطِرَ طُولُ کُلِّ قَنْطَرَهًٍْ سَبْعَهًَْ عَشَرَ أَلْفَ فَرْسَخٍ وَ عَلَی کُلِّ قَنْطَرَهًٍْ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَکٍ قِیَامٌ فَیَسْأَلُونَ هَذِهِ الْأُمَّهًَْ نِسَاءَهُمْ وَ رِجَالَهُمْ عَلَی الْقَنْطَرَهًِْ الْأُولَی عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (وَ حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ (فَمَنْ أَتَی بِهِ جَازَ الْقَنْطَرَهًَْ الْأُولَی کَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ وَ مَنْ لَمْ یُحِبَّ أَهْلَ بَیْتِ (نَبِیِّهِ سَقَطَ عَلَی أُمِّ رَأْسِهِ فِی قَعْرِ جَهَنَّمَ وَ لَوْ کَانَ لَهُ مِنْ أَعْمَالِ الْبِرِّ عَمَلُ سَبْعِینَ صِدِّیقاً وَ عَلَی الْقَنْطَرَهًِْ الثَّانِیَهًِْ یَسْأَلُونَ عَنِ الصَّلَاهًِْ وَ عَلَی الثَّالِثَهًِْ یَسْأَلُونَ عَنِ الزَّکَاهًِْ وَ عَلَی الْقَنْطَرَهًِْ الرَّابِعَهًِْ عَنِ الصِّیَامِ وَ عَلَی الْخَامِسَهًِْ عَنِ الْحَجِّ وَ عَلَی السَّادِسَهًِْ عَنِ الْعَدْلِ فَمَنْ أَتَی بِشَیْءٍ مِنْ ذَلِکَ جَازَ کَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ وَ مَنْ لَمْ یَأْتِ عُذِّبَ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ یَعْنِی مَعَاشِرَ الْمَلَائِکَهًِْ وَ قِفُوهُمْ یَعْنِی الْعِبَادَ عَلَی الْقَنْطَرَهًِْ الْأُولَی عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (وَ حُبِّ أَهْلِ الْبَیْتِ (.

ابن‌عبّاس ( چون روز قیامت فرا رسد، خداوند به مالک (نگهبان جهنّم) فرمان می دهد که آتش‌های هفت‌گانه را برافروزد و به رضوان فرمان می دهد که بهشت های هشت‌گانه را آزین بندد و می فرماید: «ای میکائیل! صراط را بر سرتاسر دوزخ بگستران و ای جبرئیل! ترازوی عدالت را به زیر عرش قرار ده و با صدای بلند فریاد بزن: «ای محمّد (! امّت خود را برای حساب به پیش‌آور»». سپس خداوند متعال فرمان می دهد تا هفت پل بر روی صراط قرار گیرد که هر پل، هفده‌هزار فرسخ درازا دارد و بر هر یک، هفتادهزار فرشته ایستاده است و آن‌ها زنان و مردان این امّت را بازخواست می کنند. بر نخستین پل از ولایت علی (و دوستی اهل بیت محمّد (می‌پرسند، هرکه این با خود داشته‌باشد، همچون برقی تندرو از نخستین پل می گذرد و هرکس اهل بیت پیامبرش (را دوست نداشته باشد، هرچند در نیکوکاری کردار هفتاد صدّیق را آورده‌باشد، با سر به‌سوی ژرفای دوزخ واژگون می شود، بر دوّمین پل درباره‌ی نماز، بر سوّمین پل درباره‌ی زکات، بر چهارمین پل درباره‌ی روزه، بر پنجمین پل درباره‌ی حج، بر ششمین پل درباره‌ی جهاد و بر هفتمین پل درباره‌ی عدل پرسیده می‌شوند. هرکه از آن‌ها بهره ای به همراه داشته باشد، همچون برقی تندرو از صراط می‌گذرد و هرکس نیاورده باشد، به عذاب دچار گردد و این همان کلام خداوند متعال است: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ؛ یعنی ای گروه فرشتگان! آن‌ها را (بندگان را) بر روی نخستین پل برای پرسش از ولایت علی (و دوستی اهل بیت (نگه دارید.

Ibn Abbas: When the Day of Judgement arrives, Allah commands Malik (the keeper of Hell) to kindle the seven fires, and commands Ridwan to adorn the eight paradises, and says: "O Mika'il! Stretch the Sirat over the length of Hell. And O Jibra'il! Set up the balance of justice beneath the Throne, and call out in a loud voice: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Bring your ummah forward for the reckoning.'" Then Allah the Exalted commands that seven bridges (qanatir) be placed upon the Sirat, the length of each bridge being seventeen thousand farsakhs, and upon each bridge seventy thousand angels stand, and they interrogate the women and men of this ummah. Upon the first bridge they are questioned about the wilayah (guardianship) of Ali (peace be upon him) and love for the Ahl al-Bayt of Muhammad (peace be upon him and his family); whoever brings this with him passes the first bridge like a flashing lightning-bolt, and whoever did not love the Ahl al-Bayt of his Prophet — even if he brought with him righteous deeds equal to those of seventy siddiqs (truthful ones) — is cast headlong into the depths of Hell. Upon the second bridge they are questioned about salah (prayer), upon the third about zakat, upon the fourth about fasting, upon the fifth about hajj, and upon the sixth about justice. Whoever brings something of these passes the Sirat like a flashing lightning-bolt, and whoever did not bring it is punished. And this is the saying of Allah the Exalted: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [And stop them, for they shall be questioned]; that is: O company of angels! Stop them (the servants) upon the first bridge for questioning about the wilayah of Ali (peace be upon him) and love for the Ahl al-Bayt (peace be upon them).

ઇબ્ને અબ્બાસ: જ્યારે કયામતનો દિવસ આવશે, અલ્લાહ માલિક (જહન્નમના રખેવાળ)ને હુકમ કરશે કે સાતેય આગોને ભડકાવે, અને રિઝવાનને હુકમ કરશે કે આઠેય જન્નતોને શણગારે, અને ફરમાવશે: "ઓ મીકાઈલ! સિરાતને જહન્નમની સમગ્ર લંબાઈ પર ફેલાવ, અને ઓ જિબ્રઈલ! અદલનું ત્રાજવું અર્શની નીચે મૂક, અને મોટા અવાજે પોકાર: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારી ઉમ્મતને હિસાબ માટે આગળ લાવો.'" પછી અલ્લાહ તઆલા હુકમ કરશે કે સિરાત પર સાત પુલો (કનાતિર) ગોઠવવામાં આવે, જેમાંનો દરેક પુલ સત્તર હજાર ફરસખ લાંબો હશે, અને દરેક પુલ પર સિત્તેર હજાર ફરિશ્તાઓ ઉભા હશે, અને તેઓ આ ઉમ્મતના સ્ત્રીઓ અને પુરુષોની પૂછપરછ કરશે. પહેલા પુલ પર અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અહલેબૈતની મોહબ્બત વિશે પૂછશે; જે કોઈ આ પોતાની સાથે લાવ્યો હશે તે વીજળીની જેમ પહેલા પુલથી પસાર થઈ જશે, અને જે કોઈએ પોતાના પયગંબરના અહલેબૈતને દોસ્ત ન રાખ્યા હોય — ભલે તે નેકી કરવામાં સિત્તેર સિદ્દીકો (સત્યવાદીઓ)ના કાર્યો બરાબર લાવ્યો હોય — તેને માથા બળ જહન્નમની ઊંડાઈમાં ફેંકી દેવામાં આવશે. બીજા પુલ પર નમાઝ વિશે, ત્રીજા પુલ પર ઝકાત વિશે, ચોથા પુલ પર રોઝા વિશે, પાંચમા પુલ પર હજ વિશે, અને છઠ્ઠા પુલ પર અદલ (ન્યાય) વિશે પૂછવામાં આવશે. જે કોઈ તેમાંથી કંઈક પોતાની સાથે લાવ્યો હશે તે વીજળીની જેમ સિરાત પરથી પસાર થઈ જશે, અને જે કોઈ ન લાવ્યો હોય તે અઝાબમાં સપડાશે. અને આ જ અલ્લાહ તઆલાનું કલામ છે: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [અને તેઓને રોકો, ખરેખર તેઓની પૂછપરછ થવાની છે]; એટલે કે ઓ ફરિશ્તાઓના સમૂહ! તેઓને (બંદાઓને) પહેલા પુલ પર અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત અને અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ની મોહબ્બત વિશે પૂછવા માટે રોકી રાખો.

#12 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( إِنَّ مَنْ لَا یُؤْمِنُ بِالْقُرْآنِ فَمَا آمَنَ بِالتَّوْرَاهًِْ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَخَذَ عَلَیْهِمُ الْإِیمَانَ بِهِمَا لَا یَقْبَلُ الْإِیمَانَ بِأَحَدِهِمَا إِلَّا بِالْإِیمَانِ بِالْآخَرِ فَکَذَلِکَ فَرَضَ اللَّهُ الْإِیمَانَ بِوَلَایَهًِْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (کَمَا فَرَضَ الْإِیمَانَ بِمُحَمَّدٍ (فَمَنْ قَالَ آمَنْتُ بِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (وَ کَفَرْتُ بِوَلَایَهًِْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (فَمَا آمَنَ بِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی إِذَا بَعَثَ الْخَلَائِقَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ نَادَی مُنَادِی رَبِّنَا نِدَاءَ تَعْرِیفِ الْخَلَائِقِ فِی إِیمَانِهِمْ وَ کُفْرِهِمْ فَقَال ... أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ (فَیَقُولُهَا الْمُسْلِمُونَ أَجْمَعُونَ وَ یَخْرَسُ عَنْهَا الْیَهُودُ وَ النَّصَارَی وَ سَائِرُ الْمُشْرِکِینَ ثُمَّ یُنَادِی مُنَادٍ آخَرُ مِنْ عَرَصَاتِ الْقِیَامَهًِْ أَلَا فَسُوقُوهُمْ إِلَی الْجَنَّهًِْ لِشَهَادَتِهِمْ لِمُحَمَّدٍ (بِالنُّبُوَّهًِْ فَإِذَا النِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لَا بَلْ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ یَقُولُ الْمَلَائِکَهًُْ الَّذِینَ قَالُوا سُوقُوهُمْ إِلَی الْجَنَّهًِْ لِشَهَادَتِهِمْ لِمُحَمَّدٍ (بِالنُّبُوَّهًِْ لِمَا یَقِفُونَ یَا رَبَّنَا فَإِذَا النِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اللَّهِ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِیطَالِبٍ (وَ آلِ مُحَمَّدٍ (یَا عِبَادِی وَ إِمَائِی إِنِّی أَمَرْتُهُمْ مَعَ الشَّهَادَهًِْ بِمُحَمَّدٍ (شَهَادَهًًْ أُخْرَی فَإِذَا جَاءُوا بِهَا فَعَظِّمُوا ثَوَابَهُمْ وَ أَکْرِمُوا مَآبَهُمْ وَ إِنْ لَمْ یَأْتُوا بِهَا لَمْ تَنْفَعْهُمُ الشَّهَادَهًُْ لِمُحَمَّدٍ بِالنُّبُوَّهًِْ وَ لَا لِی بِالرُّبُوبِیَّهًِْ فَمَنْ جَاءَ بِهَا فَهُوَ مِنَ الْفَائِزِینَ وَ مَنْ لَمْ یَأْتِ بِهَا فَهُوَ مِنَ الْهَالِکِینَ.

پیامبر ( کسی که به قرآن ایمان نیاورد، به تورات نیز ایمان نیاورده. زیرا خدای تعالی بر یهود عهد گرفت که به هر دو ایمان بیاورند و ایمان به یکی از آن دو جز با ایمان به دیگری قبول نمی‌شود؛ پس به همین ترتیب خداوند ایمان به ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب (را واجب فرمود، چنانچه ایمان به محمد (را واجب کرد؛ پس کسی که بگوید: من به نبوّت محمد (ایمان آوردم و به ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب (کفر بورزد، به نبوّت محمد (ایمان نیاورده. خدای تعالی وقتی روز قیامت مردم را بر می‌انگیزد منادی پروردگار ما ندای شناساندن خلائق را در ایمان وکفرشان سر می‌دهد و می‌گوید: ... أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ! پس تمام مسلمانان این جمله را می‌گویند و یهود و نصاری و سایر مشرکین از گفتن آن لال می‌شوند؛ سپس منادی دیگری از مواقف قیامت فریاد می‌زند: «هان! اینان را به خاطر شهادت به نبوّت محمّد (به سمت بهشت سوق دهید»؛ ناگهان ندا از جانب خداوند عزّوجلّ بلند می‌شود: «نه؛ بلکه آنان را متوقّف کنید که آنان مورد سؤال هستند». ملائکه‌ای که به خاطر شهادت آنان به نبوّت محمّد (ندا دادند: «آنان را به بهشت ببرید». می‌پرسند: «بار پروردگارا! چرا بایستند»؟ پس ندا از جانب خدا می‌رسد: «آنان را متوقّف کنید که مسئولند از ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب (و آل محمد (ای عبّاد و کنیزان من! من همراه با شهادت به محمّد (آنان را امر کردم که شهادت دیگری نیز بدهند؛ پس وقتی آن شهادت را آوردند ثوابشان را عظیم و بازگشت‌گاهشان را محترم کنید و اگر آن را نیاوردند، شهادتشان به نبوّت محمّد (و ربوبیّت من برای آنان نفعی ندارد؛ پس هرکس آن شهادت را بیاورد از رستگاران است و هر کس آن را نیاورد از هلاک‌شوندگان است».

The Messenger (peace be upon him and his family): Whoever does not believe in the Quran has not believed in the Torah either, because Allah the Exalted took a covenant from the Jews to believe in both, and belief in one of them is not accepted except together with belief in the other. In the same way, Allah made obligatory belief in the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), just as He made obligatory belief in Muhammad (peace be upon him and his family). So whoever says, 'I believe in the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family) but disbelieve in the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him),' has not believed in the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family). When Allah the Exalted raises the people on the Day of Resurrection, the caller of our Lord will raise the call that makes known the creatures in their faith and unbelief, and he will say: ... أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ [I bear witness that Muhammad is the Messenger of Allah]! Then all the Muslims will say this sentence, while the Jews, the Christians and the rest of the polytheists will be struck dumb from saying it. Then another caller will cry out from the stations of the Resurrection: 'Behold! Drive these on toward Paradise on account of their testimony to the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family).' Suddenly a call will rise from Allah the Mighty and Majestic: 'No; rather, stop them, for indeed they shall be questioned.' The angels who called out, on account of their testimony to the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family), 'Take them to Paradise,' will ask: 'O our Lord! Why should they be stopped?' Then the call will come from Allah: 'Stop them, for they are responsible concerning the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and the family of Muhammad (peace be upon him and his family). O My servants and My handmaids! I commanded them, together with the testimony to Muhammad (peace be upon him and his family), to give another testimony as well. So when they bring that testimony, magnify their reward and honour their place of return; but if they do not bring it, then their testimony to the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family) and to My lordship will not benefit them. So whoever brings that testimony is among the successful, and whoever does not bring it is among the perishing.'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે વ્યક્તિ કુરઆન પર ઈમાન લાવતો નથી, તે તૌરાત પર પણ ઈમાન લાવ્યો નથી. કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ યહૂદીઓ પાસેથી અહદ લીધો હતો કે તેઓ બંને પર ઈમાન લાવે અને એ બંનેમાંથી એક પર ઈમાન બીજા પર ઈમાન વગર કબૂલ કરવામાં આવતું નથી; આ જ પ્રમાણે અલ્લાહે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત પર ઈમાન લાવવાનું વાજિબ કર્યું, જેમ કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવવાનું વાજિબ કર્યું; તો જે કોઈ કહે: 'હું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત પર ઈમાન લાવ્યો અને અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતનો ઇન્કાર કરું છું,' તે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત પર ઈમાન લાવ્યો નથી. અલ્લાહ તઆલા જ્યારે કયામતના દિવસે લોકોને ઉઠાવશે, ત્યારે અમારા પરવરદિગારનો મુનાદી ખલાયકને તેમના ઈમાન અને કુફ્રમાં ઓળખાવવાની સાદ પાડશે અને કહેશે: ... أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ [હું સાક્ષી આપું છું કે મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે]! તો બધા મુસલમાનો આ વાક્ય કહેશે અને યહૂદીઓ, નસારા અને બાકીના મુશરિકો તે કહેવાથી મૂંગા થઈ જશે; પછી બીજો મુનાદી કયામતના મવાકિફમાંથી પોકારશે: 'સાવધાન! આ લોકોને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વતની શહાદતના કારણે જન્નત તરફ લઈ જાઓ'; અચાનક અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની તરફથી નિદા આવશે: 'નહીં; બલ્કે તેમને રોકી રાખો કે તેઓ સવાલને પાત્ર છે.' જે ફરિશ્તાઓએ તેમની મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વતની શહાદતના કારણે નિદા આપી હતી કે 'તેમને જન્નતમાં લઈ જાઓ' પૂછશે: 'હે પરવરદિગાર! શા માટે તેમને રોકવામાં આવે?' પછી અલ્લાહની તરફથી નિદા આવશે: 'તેમને રોકી રાખો કે તેઓ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) અને આલે મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ)ની વિલાયત વિશે જવાબદાર છે. હે મારા બંદાઓ અને મારી કનીઝો! મેં તેમને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની શહાદતની સાથે એ પણ હુકમ કર્યો હતો કે તેઓ બીજી શહાદત પણ આપે; તો જ્યારે તેઓ તે શહાદત લાવે તો તેમના સવાબને મહાન કરો અને તેમના પાછા ફરવાના સ્થાનને આદરણીય બનાવો, અને જો તેઓ તે ન લાવે તો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત અને મારી રુબૂબિય્યતની શહાદત તેમને કોઈ ફાયદો નહીં આપે; તો જે કોઈ તે શહાદત લાવે તે કામયાબ થનારાઓમાંથી છે અને જે તે ન લાવે તે હલાક થનારાઓમાંથી છે.'

#13 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( أَخْرَجَ الدَّیْلَمِیُّ عَنْ أَبِی‌سَعِیدٍ الْخُدْرِیِّ أَنَّ النَّبِیَّ (قَالَ: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ أَیْ عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (وَ أَهْلِ الْبَیْتِ (لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَمَرَ نَبِیَّهُ (أَنْ یُعَرِّفَ الْخَلْقَ أَنَّهُ لَا یَسْأَلُ عَنْ تَبْلِیغِ الرِّسَالَهًِْ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهًَْ فِی الْقُرْبی وَ الْمَعْنَی أَنَّهُمْ یُسْأَلُونَ هَلْ وَالَوْهُمْ حَقَّ الْمُوَالَاهًِْ کَمَا أَوْصَاهُمُ النَّبِیُّ (أَمْ أَضَاعُوهَا وَ أَهْمَلُوهَا فَتَکُونَ عَلَیْهِمُ الْمُطَالَبَهًُْ وَ التَّبِعَهًُْ.

پیامبر ( دیلمی از ابوسعید خدری روایت کرده است که رسول اکرم (فرمود: این آیه وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ یعنی در برابر ولایت علی (و اهل بیت (مسؤول هستند و این بدان جهت است که خدای تعالی به پیغمبرش دستور داد خطاب به مردم بفهماند: بابت تبلیغ رسالت پاداشی درخواست نمی کند مگر دل‌بستن به محبّت خویشاوندان آن حضرت و معنای این کلام آن است که از ایشان سؤال می شود آیا حق موالات را آن گونه که پیامبر (سفارش فرمود، درباره‌ی آنان به جا آوردند یا اینکه آن را تباه ساخته و توجهی بدان ننمودند که در این صورت باید پاسخگو باشند و تبعات آن را بپذیرند.

The Messenger (peace be upon him and his family): Daylami has narrated from Abu Sa'id al-Khudri that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: This verse, وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [And stop them, for they shall be questioned], means they are responsible concerning the wilayah of Ali (peace be upon him) and the Ahl al-Bayt (peace be upon them), and this is because Allah the Exalted commanded His Prophet (peace be upon him and his family) to make known to the people that he asks no reward for delivering the message except love for his near kin. The meaning of this statement is that they will be asked: did they observe the right of walayah concerning them as the Prophet (peace be upon him and his family) instructed, or did they waste it and pay no heed to it — in which case they must answer for it and bear its consequences.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): દયલમીએ અબૂ સઈદ ખુદરી પાસેથી રિવાયત કરી છે કે રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: આ આયત وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [અને તેમને રોકો, ખરેખર તેઓ સવાલને પાત્ર છે] એટલે કે અલી (અલયહિસ્સલામ) અને અહલે બૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ની વિલાયત સામે તેઓ જવાબદાર છે અને એ એટલા માટે છે કે અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના પયગંબરને હુકમ કર્યો કે તેઓ લોકોને સંબોધીને સમજાવે: 'હું રિસાલતના તબ્લીગ બદલ કોઈ બદલો માંગતો નથી સિવાય તેમના નજીકના સગાંઓની મુહબ્બત સાથે દિલ જોડવાનો,' અને આ કલામનો અર્થ એ છે કે તેમને પૂછવામાં આવશે કે શું તેઓએ મવાલાતનો હક એ રીતે અદા કર્યો જે રીતે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમના વિશે ફરમાવ્યું હતું, અથવા તેને બરબાદ કરી અને તેની તરફ ધ્યાન આપ્યું નહીં, જેમાં તેમણે જવાબદાર થવું જોઈએ અને તેના પરિણામોને સ્વીકારવા જોઈએ.

#14 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( سُلَیْمَانُ‌بْنُ‌مِهْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا جَابِرٌ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ‌بْنُ‌عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ قَالَ لَمَّا عُرِجَ بِی إِلَی السَّمَاءِ رَأَیْتُ عَلَی بَابِ الْجَنَّهًِْ مَکْتُوباً لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللَّهِ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ سِبْطَا رَسُولِ اللَّهِ وَ فَاطِمَهًُْ الزَّهْرَاءُ صَفْوَهًُْ اللَّهِ وَ عَلَی نَاکِرِهِمْ وَ بَاغِضِهِمْ لَعْنَهًُْ اللَّهِ تَعَالَی قِیلَ إِنَ رَسُولَ اللَّهِ (کَانَ جَالِساً ذَاتَ یَوْمٍ وَ عِنْدَهُ الْإِمَامُ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (إِذْ دَخَلَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ فَأَخَذَهُ النَّبِیُّ (وَ أَجْلَسَهُ فِی حَجْرِهِ وَ قَبَّلَ بَیْنَ عَیْنَیْهِ وَ قَبَّلَ شَفَتَیْهِ وَ کَانَ لِلْحُسَیْنِ (سِتُّ سِنِینَ فَقَالَ عَلِیٌّ (یَا رَسُولَ اللَّهِ أَ تُحِبُّ وَلَدِیَ الْحُسَیْنَ قَالَ النَّبِیُّ (وَ کَیْفَ لَا أُحِبُّهُ وَ هُوَ عُضْوٌ مِنْ أَعْضَائِی فَقَالَ عَلِیٌّ (یَا رَسُولَ اللَّهِ أَیُّمَا أَحَبُّ إِلَیْکَ أَنَا أَمِ الْحُسَیْنُ فَقَالَ الْحُسَیْنُ یَا أَبَتَا مَنْ کَانَ أَعْلَی شَرَفاً کَانَ أَحَبَّ إِلَی النَّبِیِّ ص وَ أَقْرَبَ إِلَیْهِ مَنْزِلَهًًْ قَالَ عَلِیٌّ (لِوَلَدِهِ أَ تُفَاخِرُنِی یَا حُسَیْنُ قَالَ نَعَمْ یَا أَبَتَاهْ إِنْ شِئْتَ فَقَالَ لَهُ الْإِمَامُ عَلِیٌّ (یَا حُسَیْنُ أَنَا أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ... أَنَا الَّذِی قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فِیَّ وَ فِی عَدُوِّی وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ أَیْ عَنْ وَلَایَتِی یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ أَنَا النَّبَأُ الْعَظِیمُ الَّذِی أَکْمَلَ اللَّهُ تَعَالَی بِهِ الدِّینَ یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ وَ خَیْبَر.

پیامبر ( از ابن‌عبّاس (روایت است: پیامبر (فرمود: هنگامی‌که به آسمان برده شدم دیدم که روی درب بهشت نوشته بود: «خدایی جز الله نیست و محمد (رسول خدا و علی (ولی خدا و حسن و حسین (نوه‌های رسول خدا (و فاطمه زهرا (برگزیده‌ی خداست. لعنت خدا بر منکرین و دشمنان آن‌ها»! گفته شده روزی رسول خدا (نشسته بود و امام علی‌بن‌ابی‌طالب (نزد او حاضر بود که ناگهان حسین‌بن‌علی (وارد شد. پیامبر (او را گرفت و در دامنش نشاند و میان دو چشمش و لبهایش را بوسید و و حسین (آن وقت شش سال داشت. علی (گفت: «ای رسول خدا (! آیا فرزندم حسین (را دوست داری»؟ پیامبر (فرمود: «چگونه او را دوست نداشته باشم!؟ و حال آنکه او عضوی از اعضای من است». علی (گفت: «ای رسول خدا (کدامیک نزد شما محبوبتریم. من یا حسین (»؟ حسین (گفت: «ای پدر من! آنکه شرافتش بیشتر است نزد رسول خدا (محبوبتر است و جایگاه نزدیکتری نسبت به او دارد». علی (به فرزندش فرمود: «ای حسین (آیا با من مفاخره می‌کنی (هر یک از ما ویژگی‌های برجسته‌ی خود را بیان‌کند)»!؟ گفت: «بله پدر جان اگر بخواهی»! امام علی (به او فرمود: «ای حسین (من امیرالمؤمنین هستم ... من همان کس هستم که خداوند تبارک‌وتعالی در شأن من و شأن دشمن من فرمود: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ یعنی از ولایت من در روز قیامت [بازپرسی می‌شوند]. من خبر بزرگ هستم که خداوند تعالی در روز غدیر خم و خیبر دینش را با آن کامل کرد».

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Ibn Abbas: The Prophet (peace be upon him and his family) said: "When I was taken up to the heavens, I saw written on the gate of Paradise: 'There is no god but Allah, and Muhammad (peace be upon him and his family) is the Messenger of Allah, and Ali (peace be upon him) is the wali of Allah, and Hasan and Husayn (peace be upon them) are the grandsons of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and Fatima al-Zahra (peace be upon her) is the chosen one of Allah. May the curse of Allah be upon those who deny them and those who hate them!'" It has been said: One day the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was seated and Imam Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) was present with him, when suddenly Husayn ibn Ali (peace be upon him) entered. The Prophet (peace be upon him and his family) took him and sat him in his lap and kissed him between his eyes and on his lips, and Husayn (peace be upon him) was then six years old. Ali (peace be upon him) said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Do you love my son Husayn (peace be upon him)?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "How could I not love him!? He is a limb from my limbs." Ali (peace be upon him) said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), which of us is more beloved to you, I or Husayn (peace be upon him)?" Husayn (peace be upon him) said: "O my father! The one whose nobility is greater is more beloved to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and has a nearer station with him." Ali (peace be upon him) said to his son: "O Husayn (peace be upon him), do you vie with me in glory (each of us stating his outstanding qualities)!?" He said: "Yes, dear father, if you wish!" Imam Ali (peace be upon him) said to him: "O Husayn (peace be upon him), I am Amir al-Mu'minin ... I am the one about whom Allah, the Blessed and Exalted, said, concerning me and concerning my enemy: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [And stop them, for they shall be questioned] — that is, [they will be questioned] concerning my wilayah on the Day of Resurrection. I am the Great Announcement by which Allah the Exalted completed His religion on the day of Ghadir Khumm and Khaybar."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસથી રિવાયત છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે મને આસમાન પર લઈ જવામાં આવ્યો, ત્યારે મેં જોયું કે જન્નતના દરવાજા પર લખેલું હતું: 'અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલ્લાહના રસૂલ છે, અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહના વલી છે, અને હસન અને હુસૈન (અલયહેમસ્સલામ) અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના નવાસાઓ છે, અને ફાતિમા ઝહરા (અલયહસ્સલામ) અલ્લાહની પસંદ કરાયેલી છે. તેમના ઇન્કાર કરનારાઓ અને દુશ્મનો પર અલ્લાહની લાનત હો!'" કહેવાયું છે કે એક દિવસ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બેઠા હતા અને ઇમામ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે હાજર હતા, ત્યારે અચાનક હુસૈન ઇબ્ને અલી (અલયહિસ્સલામ) દાખલ થયા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમને લીધા અને પોતાના ખોળામાં બેસાડ્યા અને તેમની બે આંખો વચ્ચે અને હોઠો પર ચુંબન કર્યું, અને હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) તે વખતે છ વર્ષના હતા. અલી (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! શું તમે મારા ફરઝંદ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ને પ્રેમ કરો છો?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "હું તેમને કેમ પ્રેમ ન કરું!? જ્યારે તેઓ મારા અંગોમાંથી એક અંગ છે." અલી (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અમારામાંથી કોણ તમારી પાસે વધુ મહબૂબ છે, હું કે હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)?" હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "ઓ મારા પિતા! જેની શરાફત વધુ હોય તે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે વધુ મહબૂબ છે અને તેમની પાસે નજીકનું સ્થાન ધરાવે છે." અલી (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના ફરઝંદને ફરમાવ્યું: "ઓ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ), શું તમે મારી સાથે મુફાખેરહ કરો છો (અમારામાંનો દરેક પોતાની ખાસ વિશેષતાઓ બયાન કરે)!?" તેમણે કહ્યું: "હા, પ્યારા પિતા, જો તમે ઈચ્છો!" ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને ફરમાવ્યું: "ઓ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ), હું અમીરુલ મોઅમેનીન છું ... હું તે જ છું જેમના વિશે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ, મારા શાન અને મારા દુશ્મનના શાનમાં ફરમાવ્યું: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ [અને તેમને રોકો, ખરેખર તેમની પૂછપરછ કરવામાં આવશે] યાની કયામતના દિવસે મારી વિલાયત વિશે [પૂછપરછ કરવામાં આવશે]. હું તે નબએ અઝીમ (મહાન ખબર) છું જેના દ્વારા અલ્લાહ તઆલાએ ગદીરે ખુમ્મ અને ખૈબરના દિવસે પોતાના દીનને પૂર્ણ કર્યો."