الباقر ( أَمَّا قَوْلُهُ أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ قَالَ یَعْلَمُهُ الْخُدَّامُ فَیَأْتُونَ بِهِ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ قَبْلَ أَنْ یَسْأَلُوهُمْ إِیَّاهُ وَ أَمَّا قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ فَواکِهُ وَ هُمْ مُکْرَمُونَ قَالَ فَإِنَّهُمْ لَا یَشْتَهُونَ شَیْئاً فِی الْجَنَّهًِْ إِلَّا أُکْرِمُوا بِهِ.
امام باقر ( أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ به محض اینکه این سخن را ادا کند خدمتکاران متوجه می‌شوند و بدون آنکه از آن‌ها بخواهد یا دستوری به آن‌ها دهد، برایش فراهم می‌آورند، و این است مفهوم سخن پروردگار: أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ* فَواکِهُ وَ هُمْ مُکْرَمُونَ، یعنی چیزی را نخواهند و در بهشت به آن میل پیدا نکنند مگر آنکه با آن پذیرایی شوند.
Imam Baqir (peace be upon him): أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ [For them is a known sustenance] — as soon as he utters this word, the servants become aware, and without his asking them or giving them any order, they bring it for him. And this is the meaning of the words of the Lord: أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ* فَواکِهُ وَ هُمْ مُکْرَمُونَ [For them is a known sustenance, fruits, and they shall be honoured], meaning they will not desire anything in Paradise, nor incline toward anything there, without being honoured with it.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ [તેમના માટે એક જાણીતી રોજી છે] — જેવો તેઓ આ વાત ઉચ્ચારે છે કે તરત જ ખિદમતગુજારો સમજી જાય છે, અને તેઓ પાસેથી માંગ્યા વગર કે તેઓને હુકમ આપ્યા વગર જ, તે તેમના માટે તૈયાર કરી લાવે છે. અને આ જ પરવરદિગારના કૌલનો અર્થ છે: أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ* فَواکِهُ وَ هُمْ مُکْرَمُونَ [તેમના માટે જાણીતી રોજી છે, ફળો, અને તેઓ સન્માનિત હશે], એટલે કે તેઓ જન્નતમાં કોઈ પણ વસ્તુની ઇચ્છા નહીં કરે અને તેના તરફ ઝુકાવ નહીં રાખે સિવાય કે તેનાથી તેમનું સ્વાગત કરવામાં આવે.