الباقر ( إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِر قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَدُوِّی ... حتَّی یَنْتَهِیَ إِلَی شَجَرَهًِْ الزَّقُّومِ شَجَرَهًٍْ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ الْجَحِیمِ* طَلْعُها کَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّیاطِینِ عَلَیْهَا سَبْعُونَ أَلْفَ غُصْنٍ مِنْ نَارٍ فِی کُلِّ غُصْنٍ سَبْعُونَ أَلْفَ ثَمَرَهًٍْ مِنْ نَارٍ کُلُّ ثَمَرَهًٍْ کَأَنَّهَا رَأْسُ الشَّیْطَانِ قُبْحاً وَ نَتْناً تَنْشَبُ عَلَی صَخْرَهًٍْ مُمَلَّسَهًٍْ سَوْخَاءَ کَأَنَّهَا مِرْآهًٌْ ذَلِقَهًٌْ مَا بَیْنَ أَصْلِ الصَّخْرَهًِْ إِلَی الصَّخْرَهًِْ {الشَّجَرَهًِْ} سَبْعُونَ أَلْفَ عَامٍ أَغْصَانُهَا یَشْرَبُ مِنْ نَارٍ وَ ثِمَارُهَا نَارٌ وَ فَرْعُهَا نَارٌ فَیُقَالُ لَهُ یَا شَقِیُّ اصْعَدْ فَکُلَّمَا صَعِدَ زَلِقَ وَ کُلَّمَا زَلِقَ صَعِدَ فَلَا یَزَالُ کَذَلِکَ سَبْعِینَ أَلْفَ عَامٍ فِی الْعَذَاب.
امام باقر ( هنگامی‌که خداوند متعال بخواهد جان کافر را بگیرد، می‌فرماید: ای عزرائیل همراه با یارانت به‌سوی دشمن من بروید ... [ضربه ای به سر او وارد می شود که به‌سبب آن ضربه هفتادهزار سال سقوط می کند] تا به درخت زقّوم می رسد؛ درختی که از قعر جهنّم می‌روید. شکوفه‌ی آن مانند سرهای شیاطین است. هفتادهزار شاخه از آتش دارد و در هر شاخه هفتادهزار میوه‌ی آتشین دارد و هر میوه از زشتی مانند سر شیطان است و بوی تعفّن دارد. او بر روی صخره ای می لغزد که مانند آینه است و فاصله‌ی هر دو صخره با هم هفتادهزار سال است شاخه های آن از آتش تغذیه می‌کند و میوه‌ی آن آتش است و همه چیز آن آتش است. به او می گویند: ای بیچاره بالا بیا. امّا او هر بار که تلاش می کند بالا بیاید، می لغزد. این کار او هفتادهزار سال طول می کشد.
Imam Baqir (peace be upon him): When Allah the Exalted wishes to take the soul of a disbeliever, He says: O Izra'il, go with your helpers to My enemy ... [a blow is struck upon his head by which he falls for seventy thousand years] until he reaches the tree of Zaqqum; a tree that grows from the bottom of Hell. Its blossom is like the heads of devils. It has seventy thousand branches of fire, and on every branch are seventy thousand fiery fruits, and every fruit in ugliness is like the head of a devil and has a stench of decay. He slips upon a rock that is like a mirror, and the distance between every two rocks is seventy thousand years. Its branches feed on fire, its fruit is fire, and everything of it is fire. He is told: O wretched one, climb up. But every time he tries to climb up, he slips. This continues for seventy thousand years.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ તઆલા કાફિરની જાન લેવા ઈચ્છે છે, ત્યારે ફરમાવે છે: હે ઇઝરાઈલ, પોતાના સાથીઓ સાથે મારા દુશ્મન તરફ જાઓ ... [તેના માથા પર એક ફટકો પડે છે જેના કારણે તે સિત્તેર હજાર વર્ષ સુધી પડતો રહે છે] યહાં સુધી કે ઝક્કૂમના વૃક્ષ સુધી પહોંચે છે; એવું વૃક્ષ જે જહન્નમના તળિયેથી ઊગે છે. તેની કળી શેતાનોના માથા જેવી છે. તેની આગની સિત્તેર હજાર ડાળીઓ છે અને દરેક ડાળી પર સિત્તેર હજાર આગનાં ફળ છે અને દરેક ફળ કુરૂપતામાં શેતાનના માથા જેવું છે અને સડાની દુર્ગંધ ધરાવે છે. તે એવી ખડક પર લપસે છે જે અરીસા જેવી છે અને દરેક બે ખડકો વચ્ચેનું અંતર સિત્તેર હજાર વર્ષ છે. તેની ડાળીઓ આગથી પોષાય છે અને તેનું ફળ આગ છે અને તેની દરેક વસ્તુ આગ છે. તેને કહેવામાં આવે છે: હે બિચારા, ઉપર આવ. પરંતુ તે જ્યારે પણ ઉપર આવવાનો પ્રયત્ન કરે છે, લપસી જાય છે. તેનું આ કામ સિત્તેર હજાર વર્ષ સુધી ચાલે છે.