سورة الزمر
Verse 49 of 75
فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ إِنَّما أُوتيتُهُ عَلى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
هنگامى‌كه انسان را زيانى رسد، ما را [براى حلّ مشكلش] مى‌خواند؛ سپس هنگامى‌كه از جانب خود به او نعمتى دهيم، مى‌گويد: «اين نعمت به خاطر كاردانى خودم به من داده شده؛ [چنين نيست] بلكه اين وسيله‌ی آزمايش [آن‌ها] است، هرچند بيشترشان نمى‌دانند.
So when harm afflicts a man he calls upon Us; then, when We give him a favor from Us, he says: I have been given it only by means of knowledge. Nay, it is a trial, but most of them do not know.
પછી જયારે ઇન્સાન પર કોઇ મુસીબત આવી પડે છે ત્યારે અમને પોકારે છે. ત્યારબાદ અમે જયારે તેને કોઇ નેઅમત આપીએ છીએ ત્યારે કહે છે કે આ મારા ઇલ્મના કારણે મને આપવામાં આવી છે; બલ્કે આ અજમાઇશ છે, પરંતુ તેઓમાંના ઘણાં ખરા જાણતા નથી.
No commentary recorded for this verse.