سورة الزمر

Verse 75 of 75

39:75

وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قيلَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمينَ

[در آن روز] فرشتگان را مى‌بينى كه بر گرد عرش حلقه زده‌اند و پروردگارشان را حمد و تسبيح مى‌گويند؛ و در ميان آنان (بندگان) بحق داورى مى‌شود؛ و [سرانجام] گفته خواهد شد: «حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است».

And you shall see the angels going round about the throne glorifying the praise of their Lord; and Judgement shall be given between them with justice, and it shall be said: All praise is due to Allah, the Lord of the worlds.

અને તું ફરિશ્તાઓને અર્શની આજુબાજુ પોતાના પરવરદિગારના વખાણ તથા પાકીઝગીનુ વર્ણન કરતા જોઇશ અને તેઓ વચ્ચે ઇન્સાફથી ફેંસલો કરવામાં આવશે, અને કહેવામાં આવશે કે દરેક વખાણ દુનિયાઓના પાલનહાર માટે જ છે.

#1 [در آن روز] فرشتگان را می‌بینی که بر گرد عرش خدا حلقه زده‌اند و با ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند You will see the angels encircling the Throne, glorifying with the praise of their Lord [તે દિવસે] ફરિશ્તાઓને જોશો કે અલ્લાહના અર્શની આસપાસ ઘેરાવ કરીને પોતાના પરવરદિગારની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરી રહ્યા છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ وَ لَهُ الْحَمْدُ افْتَتَحَ الْکِتَابَ بِالْحَمْدِ لِنَفْسِهِ وَ خَتَمَ أَمْرَ الدُّنْیَا وَ مَجِیءَ الْآخِرَهًِْ بِالْحَمْدِ لِنَفْسِهِ فَقَالَ وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِیلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ الْحَمْدُ لِلَّهِ اللَّابِسِ الْکِبْرِیَاءِ بِلَا تَجَسُّدٍ.

خدایی که حمد و سپاس مخصوص اوست، قرآن خود را با حمد و ستایش خود آغاز کرد و سرانجام کار دنیا و آغاز آخرت را نیز با حمد خود آغاز خواهد کرد همان‌طور که فرمود: وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قیلَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمینَ؛ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که ردای کبریایی را بر خود پوشانده بدون آنکه جسم و بدنی داشته باشد.

Amir al-Muminin (peace be upon him): Allah, to whom all praise belongs, opened His Book with praise of Himself, and He will likewise begin the end of the affair of this world and the beginning of the Hereafter with praise of Himself, as He said: وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قیلَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمینَ [And judgement shall be given between them with justice, and it shall be said: All praise is due to Allah, the Lord of the worlds]. Praise be to Allah, who has clothed Himself in the garment of grandeur without having a body or physical form.

અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ, જેની જ હમ્દ અને પ્રશંસા છે, તેણે પોતાના કુરઆનની શરૂઆત પોતાની હમ્દ અને પ્રશંસાથી કરી અને દુનિયાના કાર્યના અંત તથા આખેરતની શરૂઆતને પણ પોતાની હમ્દથી શરૂ કરશે, જેમ કે તેણે ફરમાવ્યું: وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قیلَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمینَ [અને તેમની વચ્ચે ન્યાયપૂર્વક ચુકાદો કરવામાં આવશે અને કહેવાશે: સમગ્ર પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે સૃષ્ટિનો પાલનહાર છે]. હમ્દ અને પ્રશંસા તે અલ્લાહ માટે ખાસ છે જેણે કિબ્રિયાઈ [મહાનતા]ની ચાદર પોતાના પર ઓઢી છે, જ્યારે કે તેને કોઈ જિસ્મ કે શરીર નથી.

#2 [در آن روز] فرشتگان را می‌بینی که بر گرد عرش خدا حلقه زده‌اند و با ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند You will see the angels encircling the Throne, glorifying with the praise of their Lord [તે દિવસે] ફરિશ્તાઓને જોશો કે અલ્લાહના અર્શની આસપાસ ઘેરાવ કરીને પોતાના પરવરદિગારની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરી રહ્યા છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

سَأَلَ ابْنُ‌سَلَامٍ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَکَانَ فِیمَا سَأَلَهُ مَا السِّتَّهًَْ عَشَرَ وَ مَا الثَّمَانِیَهًَْ عَشَرَ قَالَ سِتَّهًَْ عَشَرَ صَفّاً مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْش.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابن‌سلام از پیامبر (صلی الله علیه و آله) سؤالاتی پرسید، در پاسخ به سؤال او که از حقیقت شانزده و هجده سؤال کرد، حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) فرمود: «منظور از عدد شانزده، شانزده صف از فرشتگان است که گرد عرش حلقه زده اند و این همان کلام خداوند متعال است که فرمود: حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Ibn Sallam asked the Prophet (peace be upon him and his family) several questions. In response to his question about the reality of sixteen and eighteen, the Messenger (peace be upon him and his family) said: "[What is meant by] the number sixteen is sixteen rows of angels encircling the Throne, and this is the very word of Allah the Exalted where He said: حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ [encircling the Throne]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને સલ્લામે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કેટલાક સવાલો પૂછ્યા. તેમના સોળ અને અઢારની હકીકત વિશેના સવાલના જવાબમાં, હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "સોળના આંકનો અર્થ ફરિશ્તાઓની સોળ સફો છે જે અર્શની આસપાસ ઘેરો બનાવીને ઊભા છે, અને આ જ અલ્લાહ તઆલાનું કલામ છે જ્યાં તેણે ફરમાવ્યું: حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ [અર્શની આસપાસ ઘેરો બનાવીને]."

#3 [در آن روز] فرشتگان را می‌بینی که بر گرد عرش خدا حلقه زده‌اند و با ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند You will see the angels encircling the Throne, glorifying with the praise of their Lord [તે દિવસે] ફરિશ્તાઓને જોશો કે અલ્લાહના અર્શની આસપાસ ઘેરાવ કરીને પોતાના પરવરદિગારની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરી રહ્યા છે

إِنَّ أَخَوَیْنِ یَهُودِیَّیْنِ سَأَلَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَنْ وَاحِدٍ لَا ثَانِیَ لَهُ وَ عَنْ ثَانٍ لَا ثَالِثَ لَهُ إِلَی مِائَهًٍْ مُتَّصِلهًًْ نَجِدُهَا فِی التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ هِیَ فِی الْقُرْآنِ تَتْلُونَهُ فَتَبَسَّمَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ قَال ... وَ أَمَّا السِّتَّهًَْ عَشَرَ فَسِتَّهًَْ عَشَرَ صَفّاً مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْش.

امام علی (علیه السلام)- دو برادر یهودی از امیرالمؤمنین (علیه السلام) پرسیدند: «یکتایی که دو ندارد چیست و دو تایی که سه ندارد تا صد تا که متّصل است و در تورات و انجیل می‌یابیم و در قرآن شما می‌خوانید چیست»؟ حضرت لبخندی زد و فرمود: «... و امّا شانزده منظور شانزده صف از ملائکه است که اطراف عرش صف کشیده‌اند حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْش».

Imam Ali (peace be upon him): Two Jewish brothers asked Amir al-Muminin (peace be upon him): "What is the One that has no second, and the two that has no third, up to a hundred consecutively, which we find in the Torah and the Gospel and which you recite in your Qur'an?" The Imam smiled and said: "... And as for sixteen, what is meant is sixteen rows of angels arrayed around the Throne: حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ [encircling the Throne]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): બે યહૂદી ભાઈઓએ અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "એક જેનો બીજો નથી તે શું છે, અને બે જેનો ત્રીજો નથી, સો સુધી જે સળંગ છે, જે અમે તૌરાત અને ઈંજીલમાં જોઈએ છીએ અને તમારા કુરઆનમાં તમે વાંચો છો, તે શું છે?" ઇમામે મુસ્કુરાઈને ફરમાવ્યું: "... અને સોળનો અર્થ ફરિશ્તાઓની સોળ સફો છે જે અર્શની આસપાસ સફ બાંધીને ઊભા છે, حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ [અર્શની આસપાસ ઘેરો બનાવીને]."

#4 [در آن روز] فرشتگان را می‌بینی که بر گرد عرش خدا حلقه زده‌اند و با ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند You will see the angels encircling the Throne, glorifying with the praise of their Lord [તે દિવસે] ફરિશ્તાઓને જોશો કે અલ્લાહના અર્શની આસપાસ ઘેરાવ કરીને પોતાના પરવરદિગારની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરી રહ્યા છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَمَّا کَانَتْ لَیْلَهًُْ الْمِعْرَاجِ نَظَرْتُ تَحْتَ الْعَرْشِ أَمَامِی فَإِذَا أَنَا بِعَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَائِماً أَمَامِی تَحْتَ الْعَرْشِ یُسَبِّحُ اللَّهَ وَ یُقَدِّسُهُ قُلْتُ یَا جَبْرَائِیلُ (علیه السلام) سَبَقَنِی عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ لَکِنِّی أُخْبِرُکَ اعْلَمْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ عزّوجلّ یُکْثِرُ مِنَ الثَّنَاءِ وَ الصَّلَاهًِْ عَلَی عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَوْقَ عَرْشِهِ فَاشْتَاقَ الْعَرْشُ إِلَی عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَخَلَقَ اللَّهُ تَعَالَی هَذَا الْمَلَکَ عَلَی صُورَهًِْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) تَحْتَ عَرْشِهِ لِیَنْظُرَ إِلَیْهِ الْعَرْشُ فَیَسْکُنَ شَوْقُهُ وَ جَعَلَ تَسْبِیحَ هَذَا الْمَلَکِ وَ تَقْدِیسَهُ وَ تَمْجِیدَهُ ثَوَاباً لِشِیعَهًِْ أَهْلِ بَیْتِکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله).

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در شب معراج ، و در زیر عرش، پیش رویم را نگریستم، ناگاه علی (علیه السلام) را دیدم که پیش‌روی من، زیر عرش ایستاده و خدا را تسبیح می گوید و او را به بزرگی می خواند». گفتم: «ای جبرئیل! آیا علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) بر من پیشی‌گرفته است»؟ عرض کرد: «نه، امّا تو را از آن باخبر می کنم؛ خداوند عزّوجلّ بر فراز عرش خود، بسیار علی (علیه السلام) را می ستاید و بر او درود می‌فرستد، ازاین‌رو عرش به دیدار علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) مشتاق شد، پس خداوند متعال این فرشته را به زیر عرش، به شکل علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) آفرید تا عرش او را ببیند و شوقش آرام گیرد و ای محمّد (صلی الله علیه و آله) خداوند، تسبیح و تقدیس و تحمید او را پاداشی از برای شیعیان اهل بیت تو قرار داد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): On the night of the Miraj, I looked beneath the Throne, ahead of me, and suddenly I saw Ali (peace be upon him) standing before me beneath the Throne, glorifying Allah and proclaiming His holiness. I said: "O Jibril! Has Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) preceded me?" He said: "No, but I shall inform you of it. Allah, the Mighty and Majestic, above His Throne, greatly praises Ali (peace be upon him) and sends blessings upon him. Because of this, the Throne longed to see Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), so Allah the Exalted created this angel beneath the Throne in the form of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), so that the Throne might behold him and its yearning be stilled. And O Muhammad (peace be upon him and his family), Allah made the tasbih, taqdis and tahmid of this angel a reward for the Shia of your Ahl al-Bayt."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મેઅરાજની રાત્રે, અર્શની નીચે, મેં મારી સામે નજર કરી, અચાનક મેં અલી (અલયહિસ્સલામ)ને જોયા કે તેઓ મારી સામે, અર્શની નીચે ઊભા છે અને અલ્લાહની તસ્બીહ કરી રહ્યા છે અને તેને મહાનતાથી પુકારી રહ્યા છે. મેં કહ્યું: "અય જિબ્રઈલ! શું અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) મારાથી આગળ નીકળી ગયા છે?" તેમણે અરજ કરી: "ના, પરંતુ હું તમને તેની ખબર આપું છું. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પોતાના અર્શ પર ઘણી વાર અલી (અલયહિસ્સલામ)ની પ્રશંસા કરે છે અને તેમના પર દરૂદ મોકલે છે, તેથી અર્શ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના દીદારનો મુશ્તાક થયો, તો અલ્લાહ તઆલાએ આ ફરિશ્તાને અર્શની નીચે, અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના રૂપમાં પેદા કર્યો, જેથી અર્શ તેમને જુએ અને તેનો શૌક શાંત થાય, અને અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલ્લાહે તેની તસ્બીહ, તકદીસ અને તહમીદને તમારા અહલેબૈતના શિયાઓ માટે સવાબ કરાર દીધો."

#5 [در آن روز] فرشتگان را می‌بینی که بر گرد عرش خدا حلقه زده‌اند و با ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند You will see the angels encircling the Throne, glorifying with the praise of their Lord [તે દિવસે] ફરિશ્તાઓને જોશો કે અલ્લાહના અર્શની આસપાસ ઘેરાવ કરીને પોતાના પરવરદિગારની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરી રહ્યા છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) یَا أَبَامُحَمَّدٍ تَفَرَّقَ النَّاسُ شُعَباً وَ رَجَعْتُمْ أَنْتُمْ إِلَی أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکُمْ فَأَرَدْتُمْ مَا أَرَادَ اللَّهُ وَ أَحْبَبْتُمْ مَنْ أَحَبَّ اللَّهُ وَ اخْتَرْتُمْ مَنِ اخْتَارَهُ اللَّهُ فَأَبْشِرُوا وَ اسْتَبْشِرُوا فَأَنْتُمْ وَ اللَّهِ الْمَرْحُومُونَ الْمُتَقَبَّلُ مِنْکُمْ حَسَنَاتُکُمْ الْمُتَجَاوَزُ عَنْ سَیِّئَاتِکُمْ فَهَلْ سَرَرْتُکَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ یَا بَا مُحَمَّدٍ إِنَّ الذُّنُوبَ تَسَاقَطُ عَنْ ظُهُورِ شِیعَتِنَا کَمَا تُسْقِطُ الرِّیحُ الْوَرَقَ مِنَ الشَّجَرِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ تَرَی الْمَلائِکَةَ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا وَ اللَّهِ یَا بَا مُحَمَّدٍ مَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا غَیْرَکُمْ فَهَلْ سَرَرْتُکَ قُلْتُ نَعَم

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «ای ابامحمّد! مردم گروه‌گروه شدند و شما به‌سوی اهل بیت پیامبرتان (صلی الله علیه و آله) باز گشتید. شما چیزی را اراده کردید که خدا اراده کرده است و کسانی را دوست گرفتید که خداوند دوست دارد، و کسانی را برگزیدید، که خداوند آن‌ها را برگزیده است. پس بشارت باد شما را، و شادمان باشید که به خدا سوگند! شما مورد رحمت واقع شدید و اعمال نیکتان از شما پذیرفته شده و از گناهانتان چشم‌پوشی شده است. آیا خوشحالت کردم»؟ گفتم: «آری» فرمود: «ای ابامحمّد! گناهان از پشت شیعیان ما می‌افتند همان‌گونه که برگ از درختان می‌افتد. و این همان کلام خداوند تعالی است: وَ تَرَی الْملائِکَةَ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا. به خدا سوگند ای ابامحمّد! خداوند از این افراد [کسانی که ایمان آورده‌اند] فقط شما را اراده کرده است [منظورش فقط شما هستید] آیا خوشحالت کردم»؟ گفتم: «آری».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "O Abu Muhammad! People split into factions, and you returned to the Ahl al-Bayt of your Prophet (peace be upon him and his family). You willed what Allah willed, you loved those whom Allah loves, and you chose those whom Allah has chosen. So glad tidings to you, and rejoice, for by Allah, you are the ones who have received mercy, whose good deeds are accepted and whose sins are overlooked. Have I made you happy?" I said: "Yes." He said: "O Abu Muhammad! Sins fall from the backs of our Shia just as leaves fall from the trees. And this is the statement of Allah the Exalted: وَ تَرَی الْمَلائِکَةَ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا [And you shall see the angels going round about the throne glorifying the praise of their Lord and seeking forgiveness for those who believe]. By Allah, O Abu Muhammad! Allah did not intend by these [those who have believed] anyone but you [His intention is only you]. Have I made you happy?" I said: "Yes."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હે અબૂ મુહમ્મદ! લોકો જૂથો-જૂથોમાં વહેંચાઈ ગયા અને તમે તમારા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અહલેબૈત તરફ પાછા ફર્યા. તમે તે વસ્તુની ઇચ્છા કરી જેની અલ્લાહે ઇચ્છા કરી, અને તે લોકોને દોસ્ત રાખ્યા જેમને અલ્લાહ દોસ્ત રાખે છે, અને તે લોકોને પસંદ કર્યા જેમને અલ્લાહે પસંદ કર્યા છે. તો તમને શુભ સમાચાર હો, અને ખુશ થાઓ કે અલ્લાહની કસમ! તમે રહમતને પાત્ર થયા, અને તમારા સારા આમાલ તમારા તરફથી કબૂલ કરવામાં આવ્યા છે અને તમારા ગુનાહોને માફ કરવામાં આવ્યા છે. શું મેં તમને ખુશ કર્યા?" મેં કહ્યું: "હા." ફરમાવ્યું: "હે અબૂ મુહમ્મદ! અમારા શિયાઓની પીઠ પરથી ગુનાહો એવી રીતે ખરી પડે છે જેવી રીતે ઝાડ પરથી પાંદડાં ખરી પડે છે. અને આ જ અલ્લાહ તઆલાનું કથન છે: وَ تَرَی الْمَلائِکَةَ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا [અને તમે ફરિશ્તાઓને જોશો કે તેઓ અર્શની આસપાસ ઘેરાઈને પોતાના રબની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરે છે અને ઈમાન લાવનારાઓ માટે માફી માંગે છે]. અલ્લાહની કસમ હે અબૂ મુહમ્મદ! અલ્લાહે આ લોકોમાંથી [જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે] ફક્ત તમને જ ઇચ્છ્યા છે [તેમનો હેતુ ફક્ત તમે જ છો]. શું મેં તમને ખુશ કર્યા?" મેં કહ્યું: "હા."

#6 [در آن روز] فرشتگان را می‌بینی که بر گرد عرش خدا حلقه زده‌اند و با ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند You will see the angels encircling the Throne, glorifying with the praise of their Lord [તે દિવસે] ફરિશ્તાઓને જોશો કે અલ્લાહના અર્શની આસપાસ ઘેરાવ કરીને પોતાના પરવરદિગારની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરી રહ્યા છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

جُعِلْتُ فِدَاکَ یَا أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) وَ إِنَّ الْمَلَائِکَهًَْ لَتَعْرِفُنَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ کَیْفَ لَا یَعْرِفُونَکُمْ وَ قَدْ وُکِّلُوا بِالدُّعَاءِ لَکُمْ وَ الْمَلَائِکَهًُْ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا مَا اسْتِغْفَارُهُمْ إِلَّا لَکُمْ دُونَ هَذَا الْعَالَمِ.

امام صادق (علیه السلام)- [معنعنا به امام صادق (علیه السلام) عرض کرد:] «فدایت شوم ای اباعبدالله (علیه السلام)! آیا فرشتگان، ما را می‌شناسند»؟ حضرت با تعجّب فرمود: «چگونه شما را نشناسند درحالی‌که مأمور هستند که برای شما دعا کنند؟! حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا و استغفار آن‌ها فقط برای شماست نه همه‌ی عالم».

Imam Sadiq (peace be upon him): [The narrator, with a chain, said to Imam Sadiq (peace be upon him):] "May I be your ransom, O Aba Abdillah (peace be upon him)! Do the angels know us?" The Imam said in astonishment: "How would they not know you, when they are charged with praying for you?! حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا [going round about the throne glorifying the praise of their Lord and seeking forgiveness for those who believe]. Their seeking of forgiveness is only for you, not for the whole world."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [રાવીએ સનદ સાથે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી:] "હું આપ પર કુરબાન થાઉં હે અબા અબ્દિલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ)! શું ફરિશ્તાઓ અમને ઓળખે છે?" હઝરતે આશ્ચર્ય સાથે ફરમાવ્યું: "તેઓ તમને કેવી રીતે ન ઓળખે જ્યારે તેઓ તમારા માટે દુઆ કરવાના મામૂર છે?! حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا [અર્શની આસપાસ ઘેરાઈને પોતાના રબની હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરે છે અને ઈમાન લાવનારાઓ માટે માફી માંગે છે]. અને તેમનું ઇસ્તિગ્ફાર ફક્ત તમારા માટે જ છે, આખા આલમ માટે નહીં."

#7 و در میان بندگان بحق داوری می‌شود و [سرانجام] گفته خواهد شد: «حمد مخصوص خدا پروردگار جهانیان است» And it will be judged between them in truth, and it will be said: Praise be to Allah, Lord of the Worlds અને બંદાઓ વચ્ચે હકથી ન્યાય કરવામાં આવશે અને [આખરે] કહેવામાં આવશે: «સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે જગતોનો પાલનહાર છે»

سُئِلَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَنْ مَشِیَّهًِْ اللَّهِ وَ إِرَادَتِهِ فَقَالَ (علیه السلام) إِنَ لِلَّهِ مَشِیَّتَیْنِ مَشِیَّهًَْ حَتْمٍ وَ مَشِیَّهًَْ عَزْمٍ وَ کَذَلِکَ إِنَّ لِلَّهِ إِرَادَتَیْنِ إِرَادَهًَْ حَتْمٍ وَ إِرَادَهًَْ عَزْمٍ إِرَادَهًُْ حَتْمٍ لَا تُخْطِئُ وَ إِرَادَهًُْ عَزْمٍ تُخْطِئُ وَ تُصِیبُ وَ لَهُ مَشِیَّتَانِ مَشِیَّهًٌْ یَشَاءُ وَ مَشِیَّهًٌْ لَا یَشَاءُ یَنْهَی وَ هُوَ یَشَاءُ وَ یَأْمُرُ وَ هُوَ لَا یَشَاءُ مَعْنَاهُ أَرَادَ مِنَ الْعِبَادِ وَ شَاءَ وَ لَمْ یُرِدِ الْمَعْصِیَهًَْ وَ شَاءَ وَ کُلُّ شَیْءٍ بِقَضَائِهِ وَ قَدَرِهِ وَ الْأُمُورُ تَجْرِی مَا بَیْنَهُمَا فَإِذَا أَخْطَأَ الْقَضَاءُ لَمْ یُخْطِئِ الْقَدَرُ وَ إِذَا لَمْ یَخُطَّ الْقَدَرُ لَمْ یَخُطَّ الْقَضَاءُ وَ إِنَّمَا الْخَلْقُ مِنَ الْقَضَاءِ إِلَی الْقَدَرِ وَ إِذَا یُخْطِئُ وَ مِنَ الْقَدَرِ إِلَی الْقَضَاءِ وَ الْقَضَاءُ عَلَی أَرْبَعَهًِْ أَوْجُهٍ فِی کِتَابِ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ النَّاطِقِ عَلَی لِسَانِ سَفِیرِهِ الصَّادِقِ (صلی الله علیه و آله) مِنْهَا قَضَاءُ الْخَلْقِ وَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِی یَوْمَیْنِ وَ الثَّانِی قَضَاءُ الْحُکْمِ وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْحَقِ مَعْنَاهُ حُکِم.

امام علی (علیه السلام)- از امیرالمؤمنین (علیه السلام) درباره‌ی خواست خدا و اراده‌اش پرسیده شد: حضرت فرمود: «خداوند دو مشیّت (خواست) دارد: مشیّت حتم (قطعی) و مشیّت عزم و همچنین خداوند دو اراده دارد: اراده‌ی حتم و اراده‌ی عزم. اراده‌ی حتم خطا نمی‌کند و اراده‌ی عزم که گاهی خطا می‌کند و گاهی درست انجام می‌دهد [گاهی خطا و گاهی درست]. و خداوند دو مشیّت دارد. مشیّتی که می‌خواهد و مشیّتی که نمی‌خواهد. نهی می‌کند درحالی‌که می‌خواهد، و امر می‌کند درحالی‌که نمی‌خواهد. معنایش این است که از بندگان [طاعت را] اراده کرد و خواست، و معصیت را اراده نکرد و خواست. و هرچیزی بسته به قضا (حکم) و قدر (اندازه) اوست و کارها در بین این دو (قضا و قدر) جریان دارد. هرگاه قضا خطا کند، قدر خطا نمی‌کند و وقتی قدر خطا نکند قضا خطا نمی‌کند و مخلوقات از قضا به‌سوی قدر می‌روند. هرگاه قدر خطا کند، قضا خطا نمی‌کند و وقتی‌که قضا خطا نکند قدر هم خطا نمی‌کند و [مخلوقات] از قدر به‌سوی قضا حرکت می‌کنند. و قضا در کتاب خداوند عزّوجلّ که بر زبان فرستاده‌ی راستگویش جاری شده است بر چهار وجه است که از جمله‌ی آن‌ها قضاء خلق (آفریدن) است که همان قول خداوند تعالی است دراین‌هنگام آن‌ها را به‌صورت هفت آسمان در دو روز آفرید. ( فصلت/۱۲ ) که معنایش این است که آن‌ها را آفرید [منظور از قَضاهُنَّ، خَلَقَهُن می‌باشد] و مورد دوّم، قضاء حکم است که همان قول خداست وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالحَقِّ و معنایش این است که حکم شد».

Imam Ali (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) was asked about the will (mashi'ah) and intention (iradah) of Allah. He said: "Allah has two wills: a will of decisiveness (hatm) and a will of resolve (azm). Likewise, Allah has two intentions: an intention of decisiveness and an intention of resolve. The intention of decisiveness does not err, and the intention of resolve sometimes errs and sometimes hits the mark [sometimes wrong and sometimes right]. And He has two wills: a will by which He wills, and a will by which He does not will. He forbids while He wills, and He commands while He does not will. The meaning of this is that He willed [obedience] from His servants and wished it, and He did not will disobedience and yet wished it. And everything is by His decree (qada') and measure (qadar), and matters flow between these two (qada' and qadar). When qada' errs, qadar does not err; and when qadar does not err, qada' does not err; and creation moves from qada' towards qadar. And when qadar errs, qada' does not err; and when qada' does not err, qadar also does not err; and [creation] moves from qadar towards qada'. And qada' in the Book of Allah, the Mighty and Majestic, spoken upon the tongue of His truthful emissary (peace be upon him and his family), is of four aspects. Among them is qada' of creation (khalq), which is the statement of Allah the Exalted: فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِی یَوْمَیْنِ [So He created them as seven heavens in two days] (Fussilat/12), the meaning of which is that He created them [what is meant by qadahunna is khalaqahunna]. And the second is qada' of judgement, which is the statement of Allah: وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالحَقِّ [And Judgement shall be given between them with justice], and its meaning is that judgement was given."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહની મશિય્યત (ઇચ્છા) અને ઇરાદા વિશે પૂછવામાં આવ્યું: હઝરતે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની બે મશિય્યત (ઇચ્છા) છે: મશિય્યતે હત્મ (કતઈ) અને મશિય્યતે અઝમ, અને એવી જ રીતે અલ્લાહના બે ઇરાદા છે: ઇરાદએ હત્મ અને ઇરાદએ અઝમ. ઇરાદએ હત્મ ભૂલ કરતો નથી, અને ઇરાદએ અઝમ ક્યારેક ભૂલ કરે છે અને ક્યારેક સાચું અંજામ આપે છે [ક્યારેક ખોટું અને ક્યારેક સાચું]. અને અલ્લાહની બે મશિય્યત છે: એક મશિય્યત જે ઇચ્છે છે અને એક મશિય્યત જે ઇચ્છતો નથી. તે નહી (મનાઈ) કરે છે જ્યારે તે ઇચ્છે છે, અને હુકમ આપે છે જ્યારે તે ઇચ્છતો નથી. તેનો અર્થ એ છે કે તેણે બંદાઓથી [તાઅતનો] ઇરાદો કર્યો અને ઇચ્છ્યું, અને માસિયતનો ઇરાદો ન કર્યો પણ ઇચ્છ્યું. અને દરેક વસ્તુ તેની કઝા (હુકમ) અને કદર (અંદાજ) પર આધારિત છે અને કાર્યો આ બંને (કઝા અને કદર) વચ્ચે ચાલે છે. જ્યારે કઝા ભૂલ કરે, ત્યારે કદર ભૂલ કરતો નથી, અને જ્યારે કદર ભૂલ ન કરે ત્યારે કઝા ભૂલ કરતો નથી, અને મખ્લૂકાત કઝાથી કદર તરફ જાય છે. જ્યારે કદર ભૂલ કરે, ત્યારે કઝા ભૂલ કરતો નથી, અને જ્યારે કઝા ભૂલ ન કરે ત્યારે કદર પણ ભૂલ કરતો નથી, અને [મખ્લૂકાત] કદરથી કઝા તરફ ગતિ કરે છે. અને કઝા અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબમાં જે તેના સાચા રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઝબાન પર જારી થઈ છે, ચાર પ્રકારના છે, જેમાંથી એક કઝાએ ખલ્ક (પેદા કરવું) છે જે અલ્લાહ તઆલાનું જ કથન છે: فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِی یَوْمَیْنِ [આ સમયે તેમને સાત આસમાનોના રૂપમાં બે દિવસમાં પેદા કર્યા] (ફુસ્સિલત/12), જેનો અર્થ એ છે કે તેમને પેદા કર્યા [કઝાહુન્નથી હેતુ ખલકહુન્ન છે]. અને બીજો કઝાએ હુકમ છે જે અલ્લાહનું જ કથન છે: وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالحَقِّ અને તેનો અર્થ એ છે કે હુકમ કરવામાં આવ્યો."

#8 و در میان بندگان بحق داوری می‌شود و [سرانجام] گفته خواهد شد: «حمد مخصوص خدا پروردگار جهانیان است» And it will be judged between them in truth, and it will be said: Praise be to Allah, Lord of the Worlds અને બંદાઓ વચ્ચે હકથી ન્યાય કરવામાં આવશે અને [આખરે] કહેવામાં આવશે: «સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે જગતોનો પાલનહાર છે»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

سَأَلُوهُ (علیاً (علیه السلام)) عَنِ الْمُتَشَابِهِ فِی الْقَضَاءِ فَقَالَ هُوَ عَشَرَهًُْ أَوْجَهٍ مُخْتَلِفَهًُْ الْمَعْنَی فَمِنْهُ قَضَاءُ فَرَاغٍ وَ قَضَاءُ عَهْدٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِعْلَامٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ فِعْلٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِیجَابٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ کِتَابٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِتْمَامٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ حُکْمٍ وَ فَصْلٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ خَلْقٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ نُزُولِ الْمَوْت ... أَمَّا قَضَاءُ الْحُکْمِ فَقَوْلُهُ تَعَالَی قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِیلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ أَیْ حُکِمَ بَیْنَهُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- از علی (علیه السلام) درباره‌ی [آیات] متشابه در [مورد معنای] قضا (حکم) پرسیدند. فرمود: «معانی قضا ده‌گونه است که معنایشان مختلف است. از جمله آن [متشابه در قضا]، قضاء فراغ (پایان‌یافتن) و قضای عهد است و از جمله‌ی آن قضاء اعلام است و از جمله آن قضاء فعل است و از جمله‌ی آن قضاء ایجاب و از جمله‌ی آن قضاء کتاب و از جمله آن قضاء اتمام و از جمله آن قضاء حکم و فصل (جدایی) و از جمله آن قضاء خلق (آفرینش) و از جمله‌ی آن قضاء نزول موت (فرودآمدن مرگ) است ... امّا قضاء حکم این کلام خداوند است: قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالحَقِّ وَ قِیلَ الحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ یعنی میان آن‌ها داوری می‌شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): They asked Ali (peace be upon him) about the mutashabih (ambiguous verses) regarding qada (judgement). He said: "The meanings of qada are of ten kinds, each with a different meaning. Among them [the ambiguous meanings of qada] are qada of faragh (completion) and qada of 'ahd (covenant); and among them is qada of i'lam (announcement); and among them is qada of fi'l (action); and among them is qada of ijab (obligation); and among them is qada of kitab (writing); and among them is qada of itmam (perfection); and among them is qada of hukm (ruling) and fasl (separation); and among them is qada of khalq (creation); and among them is qada of nuzul al-mawt (the descent of death) ... As for qada of hukm, it is this saying of Allah: قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالحَقِّ وَ قِیلَ الحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [Judgement shall be given between them with justice, and it shall be said: All praise is due to Allah, the Lord of the worlds], meaning judgement is passed between them."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કઝા (ચુકાદો) [ના અર્થ] વિશે મુતશાબિહ [આયતો] વિશે પૂછવામાં આવ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "કઝાના અર્થો દસ પ્રકારના છે જેમના અર્થ અલગ અલગ છે. તેમાંથી [કઝામાં મુતશાબિહ], કઝાએ ફરાગ (પૂરું થવું) અને કઝાએ અહદ (વચન) છે; અને તેમાંથી કઝાએ એઅલામ (જાહેરાત) છે; અને તેમાંથી કઝાએ ફેઅલ (કાર્ય) છે; અને તેમાંથી કઝાએ ઈજાબ (ફરજ કરવું) છે; અને તેમાંથી કઝાએ કિતાબ (લખવું) છે; અને તેમાંથી કઝાએ ઇતમામ (પૂર્ણ કરવું) છે; અને તેમાંથી કઝાએ હુક્મ (ચુકાદો) અને ફસ્લ (જુદાઈ) છે; અને તેમાંથી કઝાએ ખલ્ક (સર્જન) છે; અને તેમાંથી કઝાએ નુઝૂલે મૌત (મૃત્યુનું ઉતરવું) છે ... પરંતુ કઝાએ હુક્મ એ અલ્લાહનું આ કથન છે: قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالحَقِّ وَ قِیلَ الحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [તેમની વચ્ચે હકથી ચુકાદો આપવામાં આવ્યો અને કહેવામાં આવ્યું: સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જગતોના પાલનહાર], અર્થાત્ તેમની વચ્ચે ચુકાદો આપવામાં આવે છે."