عَنْ نُوحِ بْنِ شُعَیْبٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ قَالَ: سَأَلَ ابْنُ أَبِی‌الْعَوْجَاءِ هِشَامَ‌بْنَ‌الْحَکَمِ فَقَالَ لَهُ أَلَیْسَ اللَّهُ حَکِیماً قَالَ بَلَی وَ هُوَ أَحْکَمُ الْحَاکِمِینَ قَالَ فَأَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ فَانْکِحُوا ما طابَ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنی وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً أَلَیْسَ هَذَا فَرْضاً قَالَ بَلَی قَالَ فَأَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لَنْ تَسْتَطِیعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَیْنَ النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُمْ فَلا تَمِیلُوا کُلَّ الْمَیْلِ أَیُّ حَکِیمٍ یَتَکَلَّمُ بِهَذَا فَلَمْ یَکُنْ عِنْدَهُ جَوَابٌ فَرَحَلَ إِلَی الْمَدِینَهًِْ إِلَی أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَقَالَ إِنَّ ابْنَ أَبِی‌الْعَوْجَاءِ سَأَلَنِی عَنْ مَسْأَلَهًٍْ لَمْ یَکُنْ عِنْدِی فِیهَا شَیْءٌ قَالَ وَ مَا هِیَ قَالَ فَأَخْبَرَهُ بِالْقِصَّهًِْ فَقَالَ لَهُ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) أَمَّا قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ فَانْکِحُوا ما طابَ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنی وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً یَعْنِی فِی النَّفَقَهًِْ وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ لَنْ تَسْتَطِیعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَیْنَ النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُمْ فَلا تَمِیلُوا کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوها کَالْمُعَلَّقَةِ یَعْنِی فِی الْمَوَدَّهًِْ
امام صادق (علیه السلام)- نوح‌بن‌شعیب نقل می‌کند: ابن‌ابی‌العوجاء از هشام‌بن‌حکم سؤال کرد و گفت: «آیا خدا حکیم نیست»؟ گفت: «آری و او احکم‌الحاکمین است». گفت: «پس درباره‌ی این آیه فَانکِحُواْ مَا طَابَ لَکُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَی وَثُلاَثَ وَرُبَاع فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعدِلُواْ فَوَاحِدَةً؛ مرا آگاه نما. آیا این یک فرض و وجوب [در اثر امر] نیست»؟ گفت: «آری»! گفت: «پس بگو که این آیه چه می‌گوید: وَ لَن تَسْتَطِیعواْ أَن تَعدِلُواْ بَیْنَ النِّسَاء وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلاَ تَمِیلُواْ کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوهَا کَالمُعلَّقَةِ کدام حکیمی این‌گونه سخن می‌گوید»؟ هشام پاسخی نداشت و به مدینه نزد امام صادق (علیه السلام) سفر کرد و حضرت به وی فرمود: «ای هشام! نه وقت حج است و نه وقت عمره»!؟ گفت: «آری فدایت شوم، امر مهمی رخ داد. ابن ابی العوجاء از من سؤالی کرد که چیزی برای پاسخ نداشتم». فرمود: «چیست این مساله»؟ گفت که ماجرا را تعریف کردم و امام صادق (علیه السلام) فرمود: «درباره‌ی آیه‌ی فَانکِحُواْ مَا طَابَ لَکُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَی وَثُلاَثَ وَرُبَاع فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعدِلُواْ فَوَاحِدَةً؛ منظور، عدالت در نفقه است و امّا درباره‌ی آیه‌ی وَ لَن تَسْتَطِیعواْ أَن تَعدِلُواْ بَیْنَ النِّسَاء وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلاَ تَمِیلُواْ کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوهَا کَالمُعلَّقَةِ، منظور عدالت ورزیدن در محبّت است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Nuh ibn Shu'ayb narrates: Ibn Abi al-'Awja' asked Hisham ibn al-Hakam and said, "Is Allah not Wise?" He said, "Yes, and He is the Most Wise of the wise (Ahkam al-Hakimin)." He said, "Then inform me about this verse: فَانکِحُواْ مَا طَابَ لَکُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَی وَثُلاَثَ وَرُبَاع فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعدِلُواْ فَوَاحِدَةً [Marry such women as seem good to you, two, and three, and four; but if you fear that you will not do justice (between them), then (marry) only one]. Is this not an obligation and a duty [by way of a command]?" He said, "Yes!" He said, "Then tell me what this verse means: وَ لَن تَسْتَطِیعواْ أَن تَعدِلُواْ بَیْنَ النِّسَاء وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلاَ تَمِیلُواْ کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوهَا کَالمُعلَّقَةِ [And you have it not in your power to do justice between wives, even though you may wish (it), but be not disinclined (from one) with total disinclination, so that you leave her as it were in suspense]. What wise one speaks in this manner?" Hisham had no answer, so he travelled to Medina to Imam Sadiq (peace be upon him), and the Imam said to him, "O Hisham! It is neither the time of Hajj nor the time of Umrah!?" He said, "Yes, may I be your ransom, an important matter has occurred. Ibn Abi al-'Awja' asked me a question for which I had no answer." He said, "What is this issue?" He said that I related the story, and Imam Sadiq (peace be upon him) said, "Regarding the verse فَانکِحُواْ مَا طَابَ لَکُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَی وَثُلاَثَ وَرُبَاع فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعدِلُواْ فَوَاحِدَةً, what is meant is justice in maintenance (nafaqah); and as for the verse وَ لَن تَسْتَطِیعواْ أَن تَعدِلُواْ بَیْنَ النِّسَاء وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلاَ تَمِیلُواْ کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوهَا کَالمُعلَّقَةِ, what is meant is doing justice in affection."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): નૂહ બિન શુઐબ વર્ણવે છે: ઇબ્ને અબીલ ઔજાએ હિશામ બિન હકમને પૂછ્યું અને કહ્યું: "શું અલ્લાહ હકીમ નથી?" તેમણે કહ્યું: "હા, અને તે અહકમુલ હાકિમીન છે." તેણે કહ્યું: "તો મને આ આયત વિશે જણાવો: فَانکِحُواْ مَا طَابَ لَکُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَی وَثُلاَثَ وَرُبَاع فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعدِلُواْ فَوَاحِدَةً [તમારા માટે જે સ્ત્રીઓ પસંદ હોય તેમની સાથે લગ્ન કરો, બે-બે, ત્રણ-ત્રણ અને ચાર-ચાર; પરંતુ જો તમને ડર હોય કે ન્યાય નહીં કરી શકો તો એક જ]. શું આ [આદેશના કારણે] એક ફર્ઝ અને વાજિબ નથી?" તેમણે કહ્યું: "હા!" તેણે કહ્યું: "તો કહો કે આ આયત શું કહે છે: وَ لَن تَسْتَطِیعواْ أَن تَعدِلُواْ بَیْنَ النِّسَاء وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلاَ تَمِیلُواْ کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوهَا کَالمُعلَّقَةِ [અને તમે સ્ત્રીઓ વચ્ચે ન્યાય કરવાની ક્ષમતા ધરાવતા નથી, ભલે તમે ઈચ્છો, પરંતુ સંપૂર્ણ ઝુકાવથી (એકતરફ) ઝુકી ન જાઓ, જેથી તમે તેને લટકતી (સ્થિતિમાં) છોડી દો]. કયો હકીમ આ રીતે વાત કરે છે?" હિશામ પાસે જવાબ ન હતો અને તે મદીના ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો, અને હઝરતે તેમને ફરમાવ્યું: "ઓ હિશામ! ન તો હજનો સમય છે અને ન ઉમરહનો!?" તેણે કહ્યું: "હા, હું તમારા પર કુરબાન થાઉં, એક મહત્વપૂર્ણ બાબત બની. ઇબ્ને અબીલ ઔજાએ મને એક પ્રશ્ન પૂછ્યો જેનો મારી પાસે કોઈ જવાબ ન હતો." ફરમાવ્યું: "તે મસઅલો શું છે?" તેણે કહ્યું કે મેં ઘટના જણાવી, અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આયત فَانکِحُواْ مَا طَابَ لَکُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَی وَثُلاَثَ وَرُبَاع فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعدِلُواْ فَوَاحِدَةً વિશે, હેતુ નફકામાં (ખર્ચ-પોષણમાં) ન્યાય કરવો છે; અને આયત وَ لَن تَسْتَطِیعواْ أَن تَعدِلُواْ بَیْنَ النِّسَاء وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلاَ تَمِیلُواْ کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوهَا کَالمُعلَّقَةِ વિશે, હેતુ મુહબ્બત (પ્રેમ)માં ન્યાય કરવો છે."