عَنْ عَلِیِّ بْنِ سُوَیْدٍ السَّائِیِّ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ (علیه السلام) قَالَ: کَتَبَ إِلَیَّ فِی رِسَالَتِهِ: سَأَلْتَ عَنِ الشَّهَادَاتِ لَهُمْ فَأَقِمِ الشَّهَادَهًَْ لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لَوْ عَلَی نَفْسِکَ أَوِ الْوالِدَیْنِ وَ الْأَقْرَبِینَ فِیمَا بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُمْ فَإِنْ خِفْتَ عَلَی أَخِیکَ ضَیْماً فَلَا وَ ادْعُ إِلَی شَرَائِطِ اللَّهِ عَزَّ ذِکْرُهُ بِمَعْرِفَتِنَا مَنْ رَجَوْتَ إِجَابَتَهُ.
امام کاظم (علیه السلام)- علی‌بن‌سوید سائی نقل می‌کند: امام کاظم (علیه السلام) در نامه‌ای برای من مرقوم فرمود: «درباره‌ی شهادت‌دادن برای آنان سؤال کردی، پس به خاطر خدا شهادت بده گرچه به ضرر خود یا پدر و مادر یا خویشاوندانت باشد. امّا اگر احتمال زیانی برای برادر دینی خود دادی شهادت نده. کسی را که امیدواری دعوت ما را بپذیرد، به‌سوی ما فرا خوان».
Imam Kazim (peace be upon him): Ali ibn Suwayd al-Sa'i narrates: Imam Kazim (peace be upon him) wrote to me in a letter: "You asked about giving testimony concerning them, so bear witness for the sake of Allah even if it be against yourself, or your parents, or your relatives. But if you fear harm coming to your brother in faith, then do not give testimony. And whoever you hope will accept our call, invite them to us."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન સુવય્દ સાઈ નકલ કરે છે: ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ મારા માટે એક પત્રમાં લખ્યું: "તેં તેઓ માટે ગવાહી આપવા વિશે પૂછ્યું, તો અલ્લાહ માટે ગવાહી આપ ભલે તે તારા પોતાના, અથવા માતા-પિતા અથવા સગાંઓના નુકસાનમાં હોય. પરંતુ જો તને તારા દીની ભાઈ પર નુકસાનની આશંકા હોય તો ગવાહી ન આપ. જેની બાબતે તું ઉમ્મીદ રાખે કે તે અમારી દાવત કબૂલ કરશે, તેને અમારી તરફ બોલાવ."