مَنْ زَرَعَ حِنْطَهًًْ فِی أَرْضٍ فَلَمْ یَزْکُ زَرْعُهُ أَوْ خَرَجَ زَرْعُهُ کَثِیرَ الشَّعِیرِ فَبِظُلْمِ عَمَلِهِ فِی مِلْکِ رَقَبَهًِْ الْأَرْضِ أَوْ بِظُلْمٍ لِمُزَارِعِیهِ وَ أَکَرَتِهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِینَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَیْهِمْ طَیِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ یَعْنِی لُحُومَ الْإِبِلِ وَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ وَ قَالَ إِنَّ إِسْرَائِیلَ کَانَ إِذَا أَکَلَ مِنْ لَحْمِ الْإِبِلِ هَیَّجَ عَلَیْهِ وَجَعَ الْخَاصِرَهًِْ فَحَرَّمَ عَلَی نَفْسِهِ لَحْمَ الْإِبِلِ وَ ذَلِکَ قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ التَّوْرَاهًُْ فَلَمَّا نَزَلَتِ التَّوْرَاهًُْ لَمْ یُحَرِّمْهُ وَ لَمْ یَأْکُلْهُ.
امام صادق (علیه السلام)- کسی که در زمینی گندمی بکارد و گندم در زمینش رشد نکند و محصولش پر از جو [و علف هرز] باشد، به خاطر ستم است که وی در تصاحب منافع زمین داشته یا ستمی است که به کشاورز کرده و او با اکراه کار کرده؛ چرا که خداوند می‌فرماید: فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِینَ هَادُواْ حَرَّمْنَا علَیْهِمْ طَیِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عن سَبِیلِ اللهِ کَثِیرًا و منظور، گوشت شتر و گاو و گوسفند است. حضرت یعقوب (علیه السلام) وقتی گوشت شتر می‌خورد، دچار درد پهلو می‌شد و ازاین‌رو گوشت شتر را بر خود حرام نمود و این پیش از نزول تورات بود و وقتی که تورات نازل شد، گوشت شتر را حرام نکرد امّا آن را نمی‌خورد.
Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever sows wheat in a piece of land and the wheat does not grow in his land and his crop is full of barley [and weeds], it is because of an injustice he committed in seizing the profits of the land, or an injustice he did to the farmer who worked under compulsion; for Allah says: فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِینَ هَادُواْ حَرَّمْنَا علَیْهِمْ طَیِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عن سَبِیلِ اللهِ کَثِیرًا [Wherefore for the iniquity of those who are Jews did We disallow to them the good things which had been made lawful for them, and for their hindering many people from the way of Allah], and what is meant is the flesh of camel, cow and sheep. Yaqub (peace be upon him), whenever he ate camel flesh, suffered pain in his side, and so he made camel flesh forbidden upon himself, and this was before the Torah was revealed; and when the Torah was revealed he did not declare camel flesh forbidden, but he did not eat it.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ કોઈ જમીનમાં ઘઉં વાવે અને તેની જમીનમાં ઘઉં ઊગે નહીં અને તેની ઉપજ જવ [અને નકામી ઘાસ]થી ભરેલી હોય, તે તેના તરફથી કરાયેલા ઝુલ્મના કારણે છે જે તેણે જમીનના નફા પર કબજો કરવામાં કર્યો હતો, અથવા તે ઝુલ્મ છે જે તેણે ખેડૂત પર કર્યો હતો અને તેણે મજબૂરીથી કામ કર્યું હતું; કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِینَ هَادُواْ حَرَّمْنَا علَیْهِمْ طَیِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عن سَبِیلِ اللهِ کَثِیرًا [યહૂદીઓના ઝુલ્મના કારણે અમે તેમના પર તે પવિત્ર વસ્તુઓ હરામ કરી દીધી જે તેમના માટે હલાલ કરવામાં આવી હતી, અને તેઓના ઘણા લોકોને અલ્લાહના માર્ગથી રોકવાના કારણે], અને તેનો મતલબ ઊંટ, ગાય અને બકરીનું માંસ છે. યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે ઊંટનું માંસ ખાતા ત્યારે તેમને પડખાનો દુખાવો થતો હતો અને તેથી તેમણે ઊંટનું માંસ પોતાના પર હરામ કરી લીધું, અને આ તૌરાત નાઝિલ થયા પહેલાની વાત છે; અને જ્યારે તૌરાત નાઝિલ થઈ ત્યારે તેમણે ઊંટના માંસને હરામ ન કર્યું, પરંતુ તેઓ તેને ખાતા ન હતા.