سورة النساء

Verse 32 of 176

4:32

وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللهُ‌ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ لِلرِّجالِ نَصيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ وَ سْئَلُوا اللهَ‌ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللهَ‌ كانَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليماً

[امتيازات و] برتري‌هايى را كه خداوند براى بعضى از شما بر بعضى ديگر قرار داده آرزو نكنيد. [اين تفاوت‌هاى طبيعى و حقوقى، براى حفظ نظام زندگى شماست. با‌اين‌حال]، مردان به سبب آنچه به دست مى‌آورند نصيبى دارند، و زنان نيز نصيبى؛ [و نبايد حقوق هيچ‌يك پايمال گردد]. و از فضل خدا، [براى رفع تنگناها] استمداد جوييد؛ زيرا خداوند به هرچيز داناست.

And do not covet that by which Allah has made some of you excel others; men shall have the benefit of what they earn and women shall have the benefit of what they earn; and ask Allah of His grace; surely Allah knows all things.

અને તમારામાંથી અમુકને અમુક પર અલ્લાહે જે ફઝીલત આપી છે તેની આરઝુ કરો નહિ; મર્દોને તેમના આમાલ પ્રમાણે હિસ્સો મળશે અને ઔરતોને તેમના આમાલ પ્રમાણે હિસ્સો મળશે; અને અલ્લાહના ફઝલોકરમથી સવાલ કરો કારણકે અલ્લાહ દરેક ચીઝનો જાણનાર છે;

#1 [امتیازات و] برتری‌هایی را که خداوند برای بعضی از شما بر بعضی دیگر قرار داده آرزو نکنید Do not covet that by which Allah has preferred some of you over others જે ફઝીલતો અલ્લાહે તમારામાંથી કેટલાકને બીજા કરતાં આપી છે તેની આરઝૂ ન કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِالرَّحْمَنِ‌بْنِ‌أَبِی‌نَجْرَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِِ اللَّهِ وَ لاتَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعْضَکُمْ عَلی بَعْضٍ قَالَ لَا یَتَمَنَّی الرَّجُلُ امْرَأَهًَْ الرَّجُلِ وَ لَا ابْنَتَهُ وَ لَکِنْ یَتَمَنَّی مِثْلَهَا.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالرحمان‌بن‌ابی‌نجران گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: وَ لاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعضَکُمْ علَی بَعضٍ پرسیدم. فرمود: «مرد نباید زن یا دختر مرد دیگری را برای خود آرزو کند، امّا می‌تواند مانند آن‌ها را برای خود آرزو کند»؟

Imam Sadiq (peace be upon him): Abd al-Rahman ibn Abi Najran said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the verse: وَ لاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعضَکُمْ علَی بَعضٍ [And do not covet that by which Allah has made some of you excel others]. He said: "A man should not desire another man's wife or daughter for himself, but he may desire the like of them for himself."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુર્રહમાન બિન અબી નજરાન કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: وَ لاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعضَکُمْ علَی بَعضٍ [અને એ વસ્તુની ઇચ્છા ન કરો જેમાં અલ્લાહે તમારામાંથી કેટલાકને બીજાઓ પર શ્રેષ્ઠતા આપી છે] વિષે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "પુરુષે બીજા પુરુષની પત્ની અથવા દીકરીની પોતાના માટે ઇચ્છા ન કરવી જોઈએ, પરંતુ તેમના જેવી પોતાના માટે ઇચ્છા કરી શકે છે."

#2 [امتیازات و] برتری‌هایی را که خداوند برای بعضی از شما بر بعضی دیگر قرار داده آرزو نکنید Do not covet that by which Allah has preferred some of you over others જે ફઝીલતો અલ્લાહે તમારામાંથી કેટલાકને બીજા કરતાં આપી છે તેની આરઝૂ ન કરો

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَا یَجُوزُ لِلرَّجُلِ أَنْ یَتَمَنَّی امْرَأَهًَْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ أَوْ مَالِهِ وَ لَکِنْ یَسْأَلَ اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللهَ کانَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیماً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- بر کسی جایز نیست که زن یا مال مرد مسلمانی را آرزو کند. امّا اگر از خداوند فضل او را طلب نماید، رواست. إِنَّ اللهَ کَانَ بِکُلِّ شَیْءٍ علِیمًا.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): It is not permissible for anyone to desire the wife or the wealth of a Muslim man. But if he asks Allah for His grace, that is allowed. إِنَّ اللهَ کَانَ بِکُلِّ شَیْءٍ علِیمًا [Surely Allah knows all things].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): કોઈને પણ જાયઝ નથી કે તે કોઈ મુસલમાન પુરુષની પત્ની અથવા માલની ઇચ્છા કરે. પરંતુ જો તે અલ્લાહ પાસેથી તેની કૃપા માંગે, તો તે જાયઝ છે. إِنَّ اللهَ کَانَ بِکُلِّ شَیْءٍ علِیمًا [ખરેખર અલ્લાહ દરેક વસ્તુને જાણનાર છે].

#3 [امتیازات و] برتری‌هایی را که خداوند برای بعضی از شما بر بعضی دیگر قرار داده آرزو نکنید Do not covet that by which Allah has preferred some of you over others જે ફઝીલતો અલ્લાહે તમારામાંથી કેટલાકને બીજા કરતાં આપી છે તેની આરઝૂ ન કરો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَیْسَ مِنْ نَفْسٍ إِلَّا وَ قَدْ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهَا رِزْقَهَا حَلَالًا یَأْتِیهَا فِی عَافِیَهًٍْ وَ عَرَضَ لَهَا بِالْحَرَامِ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ فَإِنْ هِیَ تَنَاوَلَتْ شَیْئاً مِنَ الْحَرَامِ قَاصَّهَا بِهِ مِنَ الْحَلَالِ الَّذِی فَرَضَ لَهَا وَ عِنْدَ اللَّهِ سِوَاهُمَا فَضْلٌ کَثِیرٌ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ وَ سْئَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند روزی حلال هر فردی را فراهم کرده و از راه سالمی به او می‌رساند. از سوی دیگر، به دست آوردن آن روزی از راه حرام نیز نشان داده شده است و اگر به حرام دست برد، به خاطر حلالی که برایش واجب کرده، او را قصاص می‌کند. به غیر از این دو، نزد خداوند فضل بسیار است. چنان‌که خود می‌فرماید: وَ اسْأَلُواْ اللهَ مِن فَضْلِهِ.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah has provided the lawful sustenance of every person and delivers it to him through a wholesome path. On the other hand, obtaining that sustenance through the unlawful path is also shown to him, and if he reaches out to the unlawful, He takes retribution from him on account of the lawful He had made obligatory for him. Besides these two, with Allah there is much grace. As He Himself says: وَ اسْأَلُواْ اللهَ مِن فَضْلِهِ [And ask Allah of His grace].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે દરેક વ્યક્તિની હલાલ રોજી તૈયાર કરી છે અને તેને પાક રસ્તેથી તેની પાસે પહોંચાડે છે. બીજી બાજુ, તે રોજીને હરામ રસ્તેથી મેળવવાનું પણ તેને દેખાડવામાં આવ્યું છે, અને જો તે હરામ તરફ હાથ લંબાવે, તો જે હલાલ તેના માટે ફરજિયાત કરી હતી તેના બદલામાં તેની પાસેથી કિસાસ લે છે. આ બે સિવાય, અલ્લાહ પાસે ઘણી કૃપા છે. જેમ કે તે પોતે ફરમાવે છે: وَ اسْأَلُواْ اللهَ مِن فَضْلِهِ [અને અલ્લાહ પાસેથી તેની કૃપા માંગો].

#4 برتری‌هایی را که خداوند برای بعضی از شما بر بعضی دیگر قرار داده The bounties by which Allah has favoured some of you over others તે શ્રેષ્ઠતાઓ જે અલ્લાહે તમારામાંથી કેટલાકને બીજાઓ પર આપી છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ تَعَالَی ذلِکَ فَضْلُ اللهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ وَ فِی قَوْلِهِ وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعْضَکُمْ عَلی بَعْضٍ إِنَّهُمَا نَزَلَتَا فِیهِمْ عَلَیْهِمْ الصَّلَاهًُْ وَ السَّلَامُ.

امام باقر (علیه السلام)- آیه: این فضل خداست که به هر کس که خواهد ارزانی دارد. ( مائده/۵۴ ) و آیه: وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعْضَکُمْ عَلی بَعْضٍ در مورد آن‌ها (ائمه () نازل شده که درود و سلام خدا بر آن‌ها باد.

Imam Baqir (peace be upon him): The verse: "This is the grace of Allah which He gives to whom He wills" (al-Ma'idah/54), and the verse: وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعْضَکُمْ عَلی بَعْضٍ [And do not covet that by which Allah has made some of you excel others] were revealed concerning them (the Imams), upon whom be the blessings and peace of Allah.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આયત: "આ અલ્લાહની કૃપા છે જેને તે ચાહે તેને આપે છે" (માઇદહ/૫૪), અને આયત: وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللهُ بِهِ بَعْضَکُمْ عَلی بَعْضٍ [અને એ વસ્તુની ઇચ્છા ન કરો જેમાં અલ્લાહે તમારામાંથી કેટલાકને બીજાઓ પર શ્રેષ્ઠતા આપી છે] તેમના (અઇમ્મા (અલયહિમુસ્સલામ)) વિષે નાઝિલ થઈ છે, અલ્લાહના દરૂદ અને સલામ તેમના પર થાય.

#5 مردان به سبب آنچه به دست می‌آورند نصیبی دارند، و زنان نیز نصیبی؛ [و نباید حقوق هیچ‌یک پایمال گردد] For men is a share of what they earn, and for women is a share of what they earn પુરુષોને તેમની કમાણી પ્રમાણે હિસ્સો છે, અને સ્ત્રીઓને પણ હિસ્સો છે [અને કોઈનો હક પાયમાલ ન થવો જોઈએ]

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

إِنَّ قَوْلَهُ لِلرِّجالِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبْنَ نَزَلَ فِی الْمِیرَاث‌ِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- این بخش آیه که خداوند فرموده: لِلرِّجالِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبْنَ، در باب میراث نازل شده است.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): This portion of the verse in which Allah has said: لِلرِّجالِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبْنَ [Men shall have the benefit of what they earn and women shall have the benefit of what they earn], was revealed concerning inheritance.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આયતનો આ ભાગ જેમાં અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: لِلرِّجالِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبْنَ [પુરુષો માટે તેમની કમાણીમાંથી ભાગ છે અને સ્ત્રીઓ માટે તેમની કમાણીમાંથી ભાગ છે], વારસા વિશે ઉતરી છે.

#6 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

الْفَضْلُ ثَلَاثَهًٌْ فَضْلُ اللَّهِ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ فَضْلُ النَّبِیِّ قَوْلُهُ قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ قَالَ ابْنُ عَبَّاس الْفَضْلُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الرَّحْمَهًُْ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ فَضْلُ الْأَوْصِیَاءِ قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ قَالَ نَحْنُ النَّاسُ وَ نَحْنُ الْمَحْسُودُونَ وَ فِینَا نَزَلَت.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- فضل و عنایت بر سه قسم است: اوّل: فضل خدا به دلیل این آیه: وَ لَوْ لا فَضْلُ اللهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ. دوّم: فضل پیامبر (صلی الله علیه و آله) به دلیل این آیه قُلْ بِفَضْلِ اللهِ وَ بِرَحْمَتِهِ. ابن عباس گفته، منظور از فضل در این آیه پیامبر (صلی الله علیه و آله) و رحمت، امیر المؤمنین (علیه السلام) است. سوّم: فضل اوصیاء و ائمه (امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ، فرمود: «مردم در این آیه ما هستیم که مورد رشک دیگرانیم و آیه درباره‌ی ما نازل شده است».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Fadl (grace and favour) is of three kinds. First: the grace of Allah, on the basis of this verse: وَ لَوْ لا فَضْلُ اللهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ [And were it not for the grace of Allah upon you and His mercy]. Second: the grace of the Prophet (peace be upon him and his family), on the basis of this verse: قُلْ بِفَضْلِ اللهِ وَ بِرَحْمَتِهِ [Say: in the grace of Allah and in His mercy]. Ibn Abbas has said, what is meant by fadl in this verse is the Prophet (peace be upon him and his family), and by rahmah (mercy) is Amir al-Mu'minin (peace be upon him). Third: the grace of the successors and Imams. Imam Baqir (peace be upon him) said concerning the verse: أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ [Or do they envy the people for what Allah has given them of His grace]: "The people in this verse are we, who are envied by others, and the verse was revealed concerning us."

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ફઝ્લ (કૃપા અને ઇનાયત) ત્રણ પ્રકારના છે: પહેલો: અલ્લાહનો ફઝ્લ, આ આયતના આધારે: وَ لَوْ لا فَضْلُ اللهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ [અને જો તમારા પર અલ્લાહનો ફઝ્લ અને તેની રહમત ન હોત]. બીજો: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો ફઝ્લ, આ આયતના આધારે: قُلْ بِفَضْلِ اللهِ وَ بِرَحْمَتِهِ [કહો: અલ્લાહના ફઝ્લ અને તેની રહમતથી]. ઇબ્ને અબ્બાસે કહ્યું છે, આ આયતમાં ફઝ્લથી મુરાદ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે અને રહમતથી મુરાદ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે. ત્રીજો: ઔસિયા અને ઇમામોનો ફઝ્લ. ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ આ આયત: أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ [શું તેઓ લોકોની ઇર્ષ્યા કરે છે એ બાબત ઉપર જે અલ્લાહે તેમને પોતાના ફઝ્લમાંથી આપ્યું છે] વિશે ફરમાવ્યું: "આ આયતમાં લોકો અમે છીએ કે જેમની બીજાઓ ઇર્ષ્યા કરે છે અને આ આયત અમારા વિશે ઉતરી છે."

#7 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ذَاتَ یَوْمٍ وَ هُوَ رَاکِبٌ وَ خَرَجَ عَلِیٌ (علیه السلام) وَ هُوَ یَمْشِی فَقَالَ لَهُ یَا أَبَا الْحَسَنِ ... وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ نَبِیّاً مَا آمَنَ بِی مَنْ أَنْکَرَکَ وَ لَا أَقَرَّ بِی مَنْ جَحَدَکَ وَ لَا آمَنَ بِاللَّهِ مَنْ کَفَرَ بِکَ وَ إِنَّ فَضْلَکَ لَمِنْ فَضْلِی وَ إِنَّ فَضْلِی لَفَضْلُ اللَّهِ وَ هُوَ قَوْلُ رَبِّی عَزَّ وَ جَلَ قُلْ بِفَضْلِ اللهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ فَفَضْلُ اللَّهِ نُبُوَّهًُْ نَبِیِّکُمْ (صلی الله علیه و آله) وَ رَحْمَتُهُ وَلَایَهًُْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) فَبِذلِکَ قَالَ بِالنُّبُوَّهًِْ وَ الْوَلَایَهًِْ فَلْیَفْرَحُوا یَعْنِی الشِّیعَهًَْ هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ یَعْنِی مُخَالِفِیهِمْ مِنَ الْأَهْلِ وَ الْمَالِ وَ الْوَلَدِ فِی دَارِ الدُّنْیَا.

امام باقر (علیه السلام)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سواره بیرون رفت و علی (علیه السلام) همراهش پیاده می‌رفت. فرمود: «ای اباالحسن (علیه السلام)... قسم به آن خدایی که مرا به نبوّت مبعوث نموده کسی که منکر تو باشد به من ایمان نیاورده و کسی که مخالف تو باشد اقرار به نبوّتم ندارد و کافر به تو به خدا نیز ایمان ندارد، فضل تو از فضل من و فضل من از فضل خدا است». این آیه شاهد همین مطلب است: بگو: به فضل خدا و رحمت او شادمان شوند، زیرا این دو از هرچه می‌اندوزند بهتر است. ( یونس/۵۸ ) فضل خداوند، نبوّتِ نبی شما بود و رحمت خداوند، ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است. لذا فرموده به این نعمت یعنی به نعمت نبوّت و ولایت شاد باشید که مخاطب آن شیعیانند زیرا این دو از هرچه می‌اندوزند بهتر است. [این نعمت‌ها برای شیعیان، بهتر از همه‌ی چیزهاییست که آن‌ها جمع کرده‌اند] که مخاطب آن، مخالفان شیعیانند که هرچه از خانواده و مال و بچّه در دنیا جمع کرده‌اند [از این دو نعمت شیعیان کمتر است].

Imam Baqir (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) went out one day mounted, and Ali (peace be upon him) went out with him walking on foot. He said: "O Abul Hasan (peace be upon him)... By the One who sent me with the truth as a prophet, whoever denies you has not believed in me, and whoever opposes you has not affirmed my prophethood, and whoever disbelieves in you does not believe in Allah either. Your grace is from my grace, and my grace is from the grace of Allah." This verse bears witness to this very matter: Say: let them rejoice in the grace of Allah and in His mercy, for these two are better than whatever they amass. (Yunus/58) The grace of Allah was the prophethood of your Prophet, and the mercy of Allah is the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). Therefore He has said: rejoice in this blessing — that is, in the blessing of prophethood and wilayah — the addressees of which are the Shia, for these two are better than whatever they amass. [These blessings for the Shia are better than everything that they have gathered], the addressees of which are the opponents of the Shia, so that whatever they have gathered in this world of family, wealth and children [is less than these two blessings of the Shia].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એક દિવસ સવારીમાં બહાર નીકળ્યા અને અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમની સાથે પગે ચાલતા જઈ રહ્યા હતા. તમે ફરમાવ્યું: "હે અબુલ હસન (અલયહિસ્સલામ)... કસમ છે તે અલ્લાહની જેણે મને નબુવ્વત સાથે મોકલ્યો છે કે જે તમારો ઇનકાર કરે તે મારા પર ઈમાન નથી લાવ્યો, અને જે તમારો વિરોધ કરે તેણે મારી નબુવ્વતનો એકરાર નથી કર્યો, અને જે તમારો ઇનકાર કરે તે અલ્લાહ પર પણ ઈમાન નથી રાખતો. તમારો ફઝ્લ મારા ફઝ્લમાંથી છે અને મારો ફઝ્લ અલ્લાહના ફઝ્લમાંથી છે." આ આયત આ જ વાતની ગવાહ છે: કહો: અલ્લાહના ફઝ્લ અને તેની રહમતથી ખુશ થઈ જાવ, કારણ કે આ બંને તે બધાથી બહેતર છે જે તેઓ એકઠું કરે છે. (યૂનુસ/૫૮) અલ્લાહનો ફઝ્લ, તમારા નબીની નબુવ્વત હતી અને અલ્લાહની રહમત, અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત છે. તેથી ફરમાવ્યું છે કે આ નેમત એટલે કે નબુવ્વત અને વિલાયતની નેમતથી ખુશ થાવ કે જેના મુખાતબ શિયાઓ છે, કારણ કે આ બંને તે બધાથી બહેતર છે જે તેઓ એકઠું કરે છે. [આ નેમતો શિયાઓ માટે, તે બધી ચીજો કરતાં બહેતર છે જે તેઓએ એકઠી કરી છે] જેના મુખાતબ શિયાઓના વિરોધીઓ છે કે જે કાંઈ ખાનદાન, માલ અને બાળકો દુનિયામાં એકઠું કર્યું છે [તે શિયાઓની આ બંને નેમતોથી ઓછું છે].

#8 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَنْزُ الْفَوَائِدِ لِلْکَرَاجُکِیِّ ذَکَرَ: ذَکَرُوا أَنَ أَبَا حَنِیفَهًَْ أَکَلَ طَعَاماً مَعَ الْإِمَامِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ (علیه السلام) فَلَمَّا رَفَعَ الصَّادِقُ (علیه السلام) یَدَهُ مِنْ أَکْلِهِ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ هَذَا مِنْکَ وَ مِنْ رَسُولِکَ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ أَبُو حَنِیفَهًَْ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) أَ جَعَلْتَ مَعَ اللَّهِ شَرِیکاً؟ فَقَالَ (علیه السلام) لَهُ وَیْلَکَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ یَقُولُ فِی کِتَابِهِ وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ یَقُولُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی مَوْضِعٍ آخَرَ وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَیُؤْتِینَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ فَقَالَ أَبُوحَنِیفَهًَْ وَ اللَّهِ لَکَأَنِّی مَا قَرَأْتُهُمَا قَطُّ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ وَ لَا سَمِعْتُهُمَا إِلَّا فِی هَذَا الْوَقْتِ فَقَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) بَلَی قَدْ قَرَأْتَهُمَا وَ سَمِعْتَهُمَا وَ لَکِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَنْزَلَ فِیکَ وَ فِی أَشْبَاهِکَ أَمْ عَلی قُلُوبٍ أَقْفالُها وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی کَلَّا بَلْ رانَ عَلی قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- در کنزالفوائد آمده است: ابوحنیفه با امام صادق (علیه السلام) هم غذا شده بودند، هنگامی‌که امام صادق (علیه السلام) دست از غذا خوردن کشید، فرمود: «الحَمدُلِله رَبُّ الْعَالَمِین خدایا این [روزی ما] از ناحیه‌ی تو و رسولت بود». ابوحنیفه گفت: «ای اباعبدلله (علیه السلام)، آیا برای خدا [در روزی‌دادن بر خلق] شریک قائل می‌شوی»؟ امام فرمود: «وای بر تو، خداوند متعال در کتاب خود فرموده: وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ و در جایی دیگر فرموده: بگویند: خدا ما را بس است و خدا و پیامبرش ما را از فضل خویش بی‌نصیب نخواهند گذاشت. ( توبه/۵۹ )». ابوحنیفه گفت: «به خدا قسم انگار اصلاً این آیات را در قرآن نخوانده بودم و نشنیده بودم مگر الآن که از شما شنیدم [به دلیل آنکه در آن توجّه نکرده بودم]». امام فرمود: «بلکه تو این آیات را خوانده بودی و شنیده بودی ولی بدان که این آیات در مورد تو و افرادی شبیه تو نازل شده که فرمود: أیا بر دل‌هایشان قفل‌هاست؟ ( محمّد/۲۴ ). و حقّا، که کارهایی که کرده بودند بر دل‌هاشان مسلّط شده است. (مطّفقین/۱۴)».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is reported in Kanz al-Fawa'id: Abu Hanifa was sharing a meal with Imam Sadiq (peace be upon him). When Imam Sadiq (peace be upon him) withdrew his hand from the food, he said: "الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [Praise be to Allah, the Lord of the worlds]. O Allah, this [sustenance of ours] was from You and from Your Messenger." Abu Hanifa said: "O Aba Abdillah (peace be upon him), are you setting up a partner with Allah [in the giving of sustenance to creation]?" The Imam said: "Woe to you! Allah the Exalted has said in His Book: وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ [And they did not resent except that Allah and His Messenger had enriched them from His bounty], and in another place He said: they should say: Allah is sufficient for us, and Allah and His Messenger will not leave us deprived of His bounty. (Tawbah/59)." Abu Hanifa said: "By Allah, it is as if I had never read these verses in the Qur'an nor heard them, except now that I have heard them from you [because I had never paid attention to them]." The Imam said: "Rather, you had read them and heard them, but know that these verses were revealed concerning you and people like you, of whom He said: أَمْ عَلی قُلُوبٍ أَقْفالُها [Or are there locks upon their hearts?] (Muhammad/24). And truly, the deeds they had done have prevailed over their hearts. (Mutaffifin/14)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કન્ઝુલ ફવાઇદમાં આવ્યું છે: અબૂ હનીફા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) સાથે ખાણું ખાઈ રહ્યા હતા. જ્યારે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ખાણામાંથી હાથ ઉઠાવ્યો, ત્યારે તેમણે ફરમાવ્યું: "الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સૃષ્ટિનો પાલનહાર છે]. હે અલ્લાહ, આ [અમારી રોજી] તારી અને તારા રસૂલની તરફથી હતી." અબૂ હનીફાએ કહ્યું: "હે અબા અબ્દિલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ), શું તમે અલ્લાહ માટે [મખલૂક પર રોજી આપવામાં] શરીક ઠરાવો છો?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "તારા પર અફસોસ, અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના કિતાબમાં ફરમાવ્યું છે: وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ [અને તેઓએ ફક્ત એ વાતનું વૈર રાખ્યું કે અલ્લાહ અને તેના રસૂલે તેમને પોતાના ફઝલથી બે-નિયાઝ કરી દીધા], અને બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: તેઓ કહે: અલ્લાહ અમારા માટે પૂરતો છે, અને અલ્લાહ અને તેનો પયગંબર અમને પોતાના ફઝલથી બે-નસીબ નહીં રાખે. (તૌબા/૫૯)." અબૂ હનીફાએ કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, જાણે મેં આ આયતો કુરઆનમાં ક્યારેય વાંચી જ ન હતી અને સાંભળી જ ન હતી, સિવાય કે હમણાં તમારી પાસેથી સાંભળી [કારણ કે તેમાં ધ્યાન આપ્યું ન હતું]." ઇમામે ફરમાવ્યું: "બલ્કે તેં આ આયતો વાંચી હતી અને સાંભળી હતી, પરંતુ જાણી લે કે આ આયતો તારા અને તારા જેવા લોકોના બારામાં નાઝિલ થઈ છે, જેમના વિશે ફરમાવ્યું: أَمْ عَلی قُلُوبٍ أَقْفالُها [શું તેમના દિલો પર તાળાં છે?] (મુહમ્મદ/૨૪). અને ખરેખર, જે કામો તેઓએ કર્યા હતા તે તેમના દિલો પર છવાઈ ગયા છે. (મુતફ્ફિફીન/૧૪)."

#9 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ إِسْمَاعِیلَ‌بْنِ‌کَثِیرٍ، رَفَع الْحَدِیثَ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَال: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ وَ سْئَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ قَالَ فَقَالَ أَصْحَابُ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) مَا هَذَا الْفَضْلُ أَیُّکُمْ یَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَنْ ذَلِکَ قَالَ فَقَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) أَنَا أَسْأَلُهُ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِکَ الْفَضْلِ مَا هُوَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ خَلْقَهُ وَ قَسَّمَ لَهُمْ أَرْزَاقَهُمْ مِنْ حِلِّهَا وَ عَرَضَ لَهُمْ بِالْحَرَامِ فَمَنِ انْتَهَکَ حَرَاماً نَقَصَ لَهُ مِنَ الْحَلَالِ بِقَدْرِ مَا انْتَهَکَ مِنَ الْحَرَامِ وَ حُوسِبَ بِهِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- اسماعیل‌بن‌کثیر در حدیثی مرفوع از پیامبر (صلی الله علیه و آله) نقل می‌کند: هنگامی‌که این آیه: وَ اسْأَلُواْ اللهَ مِن فَضْلِهِ نازل شد، اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) گفتند: «این فضل چیست؟ کدام یک از شما از پیامبر (صلی الله علیه و آله) سؤال می‌کند»؟ امام علی (علیه السلام) فرمود: «من می‌پرسم». و از ایشان درباره‌ی فضل سؤال کرد که چیست؟ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند، بندگانش را آفرید و روزی حلال را بین آن‌ها تقسیم کرد و حرام را به آنان نشان داد، چنان‌که کسی حرمت حرامی را بشکند، به مقدار آن حرام، از حلال او کاسته می‌شود و از او باز خواست خواهد شد».

The Prophet (peace be upon him and his family): Isma'il ibn Kathir reports in a marfu' hadith from the Prophet (peace be upon him and his family): When this verse was revealed: وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [And ask Allah of His grace], the companions of the Prophet (peace be upon him and his family) said: "What is this grace? Which of you will ask the Prophet (peace be upon him and his family) about it?" Imam Ali (peace be upon him) said: "I will ask." And he asked him about the grace, what it is. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Allah created His servants and distributed the lawful sustenance among them, and He showed them the unlawful. So whoever violates something unlawful, an equivalent amount is reduced from his lawful [sustenance] according to what he violated of the unlawful, and he will be called to account for it."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇસ્માઇલ બિન કસીર એક મરફૂઅ હદીસમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)થી નકલ કરે છે: જ્યારે આ આયત: وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [અને અલ્લાહથી તેના ફઝલની માંગણી કરો] નાઝિલ થઈ, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસ્હાબે કહ્યું: "આ ફઝલ શું છે? તમારામાંથી કોણ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)થી પૂછશે?" ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હું પૂછું છું." અને તેમનાથી ફઝલ વિશે પૂછ્યું કે તે શું છે? રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે પોતાના બંદાઓને પૈદા કર્યા અને હલાલ રોજી તેમની વચ્ચે તકસીમ કરી અને હરામ તેમને દેખાડ્યું, જ્યારે કોઈ હરામની હુરમત તોડે છે, તો તે હરામની મિકદારે તેની હલાલમાંથી ઓછું કરવામાં આવે છે અને તેની પાસેથી પૂછતાછ થશે."

#10 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ قَسَّمَ الْأَرْزَاقَ بَیْنَ عِبَادِهِ وَ أَفْضَلَ فَضْلًا کَبِیراً لَمْ یُقَسِّمْهُ بَیْنَ أَحَدٍ قَالَ اللَّهُ وَ سْئَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند روزی بندگانش را تقسیم کرد و مقدار زیادی از آن را بدون تقسیم نزد خود باقی گذاشت، خدا می‌فرماید: وَ اسْأَلُواْ اللهَ مِن فَضْلِهِ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah distributed the sustenance of His servants, and a large portion of it He kept with Himself undistributed. Allah says: وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [And ask Allah of His grace].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે પોતાના બંદાઓની રોજી તકસીમ કરી અને તેમાંથી ઘણી મિકદાર તકસીમ કર્યા વગર પોતાની પાસે બાકી રાખી, અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [અને અલ્લાહથી તેના ફઝલની માંગણી કરો].

#11 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّ النَّوْمَ بَعْدَ الْفَجْرِ مَکْرُوهٌ لِأَنَّ الْأَرْزَاقَ تُقْسَمُ فِی ذَلِکَ الْوَقْتِ فَقَالَ الْأَرْزَاقُ مَوْظُوفَهًٌْ مَقْسُومَهًٌْ وَ لِلَّهِ فَضْلٌ یَقْسِمُهُ مِنْ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَی طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ وَ‌سْئَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ ثُمَّ قَالَ وَ ذِکْرُ اللَّهِ بَعْدَ طُلُوعِ الْفَجْرِ أَبْلَغُ فِی طَلَبِ الرِّزْقِ مِنَ الضَّرْبِ فِی الْأَرْضِ.

امام باقر (علیه السلام)- حسین‌بن‌مسلم گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: فدایت شوم، آن‌ها می‌گویند: «خواب بعد از طلوع فجر مکروه است، چون که در آن زمان روزی‌ها تقسیم می‌شوند. آیا چنین چیزی درست است»؟ فرمود: «روزی‌ها مقدّرشده و تقسیم شده‌اند و نزد خداوند، فضل و باقیمانده‌ای هست که بین طلوع فجر تا طلوع آفتاب، آن باقیمانده را تقسیم می‌کند، همان‌طور که خود می‌فرماید: وَ اسْأَلُواْ اللهَ مِن فَضْلِهِ». سپس فرمود: «و یاد خداوند بعد از طلوع فجر در طلب روزی رساتر و بهتر از سیر در زمین به‌منظور تجارت یا سفر در جستجوی روزی است».

Imam Baqir (peace be upon him): Husayn ibn Muslim said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): May I be your ransom, they say: "Sleep after dawn is disliked, because sustenance is distributed at that time. Is such a thing correct?" He said: "Sustenance is fixed and distributed, but with Allah there is a bounty, a remainder, which He distributes between the break of dawn and the rising of the sun, just as He Himself says: وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [And ask Allah of His grace]." Then he said: "And the remembrance of Allah after the break of dawn is more effective and better in seeking sustenance than travelling in the land for trade or journeying in search of sustenance."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હુસૈન બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: હું આપ પર કુરબાન થાઉં, તેઓ કહે છે: "તુલૂએ ફજર પછી ઊંઘવું મકરૂહ છે, કારણ કે એ સમયે રોજીઓ તકસીમ થાય છે. શું એવું સાચું છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "રોજીઓ મુકર્રર અને તકસીમ થયેલી છે, અને અલ્લાહ પાસે ફઝલ અને બાકી રહેલી કંઈક છે જે તુલૂએ ફજરથી લઈને તુલૂએ આફતાબની વચ્ચે તે બાકી રહેલી તકસીમ કરે છે, જેમ કે તે પોતે ફરમાવે છે: وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [અને અલ્લાહથી તેના ફઝલની માંગણી કરો]." પછી ફરમાવ્યું: "અને તુલૂએ ફજર પછી અલ્લાહનું ઝિક્ર રોજી તલબ કરવામાં તિજારત માટે અથવા રોજીની શોધમાં સફર કરવા માટે ઝમીનમાં ચાલવા કરતાં વધુ અસરકારક અને બહેતર છે."

#12 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

سَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنَّهُ یُحِبُّ أَنْ یُسْأَلَ وَ أَفْضَلُ الْعِبَادَهًِْ انْتِظَارُ الْفَرَجِِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- وَ اسْأَلُواْ اللهَ مِن فَضْلِهِ زیرا او دوست دارد که از وی خواهش کنند و بهترین عبادت انتظار فرج است.

The Prophet (peace be upon him and his family): وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [And ask Allah of His grace], for indeed He loves to be asked, and the best worship is awaiting the relief (faraj).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ [અને અલ્લાહથી તેના ફઝલની માંગણી કરો], કારણ કે તે પસંદ કરે છે કે તેનાથી માંગણી કરવામાં આવે અને શ્રેષ્ઠ ઇબાદત ઇન્તિઝારે ફરજ (ફરજની રાહ જોવી) છે.

#13 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ لَمْ یَسْأَلِ اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ افْتَقَر.

امام صادق (علیه السلام)- کسی که از فضل و عنایت ویژه حق، درخواست نکند فقیر می‌ماند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever does not ask Allah for His grace and special favour remains poor.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ અલ્લાહ પાસે તેની ખાસ કૃપા અને ફઝ્લની માંગણી નથી કરતો તે ફકીર જ રહે છે.

#14 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ تَمَنَّی شَیْئاً وَ هُوَ لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ رِضًی لَمْ یَخْرُجْ مِنَ الدُّنْیَا حَتَّی یُعْطَاهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکه آرزوی چیز خداپسندی کند از دنیا نمی‌رود تا به وی عطا شود.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whoever wishes for something that is pleasing to Allah will not leave this world until it is granted to him.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ એવી વસ્તુની ઇચ્છા કરે જે અલ્લાહને પસંદ હોય, તે દુનિયામાંથી નહીં જાય જ્યાં સુધી તેને તે વસ્તુ આપવામાં ન આવે.

#15 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَحَبَ شَیْئاً لِنَفْسِهِ وَ أَبْغَضَهُ لِخَلْقِهِ أَبْغَضَ لِخَلْقِهِ الْمَسْأَلَهًَْ وَ أَحَبَ لِنَفْسِهِ أَنْ یُسْأَلَ وَ لَیْسَ شَیْءٌ أَحَبَّ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَنْ یُسْأَلَ فَلَا یَسْتَحْیِی أَحَدُکُمْ أَنْ یَسْأَلَ اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ وَ لَوْ بِشِسْعِ نَعْلٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوند چیزی را برای خود دوست می‌دارد، ولی خوش ندارد مخلوقاتش آن را داشته باشند، خداوند دوست ندارد که از مخلوقاتش چیزی بخواهد [که نیازش را برطرف سازند چون بی‌نیاز است] ولی برای خودش دوست دارد که از او درخواست شود [و حاجات خواسته شود] و هیچ‌چیز برای خدا محبوب‌تر از آن نیست که از او درخواستی شود، پس هیچ‌کس از شما نباشد که خجالت بکشد که از فضل خدا چیزی بطلبد حتی اگر بند کفشی بخواهد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah loves a thing for Himself but does not like His creatures to have it. Allah does not like to ask anything from His creatures [to meet His need, for He is free of need], but for Himself He loves to be asked [and to have needs presented to Him], and nothing is more beloved to Allah than that He be asked. So let none of you be ashamed to ask Allah of His grace, even if it be for the strap of a sandal.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ પોતાના માટે એક વસ્તુને પસંદ કરે છે, પરંતુ તે નથી ઇચ્છતો કે તેની મખ્લૂક તે ધરાવે. અલ્લાહ પસંદ નથી કરતો કે તે પોતાની મખ્લૂક પાસેથી કંઈ માંગે [કે તેઓ તેની જરૂરિયાત પૂરી કરે, કારણ કે તે બેનિયાઝ છે], પરંતુ પોતાના માટે તે પસંદ કરે છે કે તેની પાસે માંગણી કરવામાં આવે [અને હાજતો રજૂ કરવામાં આવે], અને અલ્લાહ માટે એનાથી વધુ મહબૂબ કંઈ નથી કે તેની પાસે માંગણી કરવામાં આવે. તેથી તમારામાંથી કોઈ પણ એવો ન હોય કે અલ્લાહના ફઝ્લમાંથી કંઈ માંગવામાં શરમાય, ભલે તે જૂતાના બંધ (પટ્ટા) જેટલી વસ્તુ જ કેમ ન હોય.

#16 و از فضل خدا، [برای رفع تنگناها] استمداد جویید And seek help from the bounty of Allah અને અલ્લાહની ફઝલથી, [મુશ્કેલીઓ દૂર કરવા] મદદ માંગો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُیَسِّرِ‌بْنِ‌عَبْدِ الْعَزِیزِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ لِی یَا مُیَسِّرُ ادْعُ وَ لَا تَقُلْ إِنَّ الْأَمْرَ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ إِنَّ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْزِلَهًًْ لَا تُنَالُ إِلَّا بِمَسْأَلَهًٍْ وَ لَوْ أَنَّ عَبْداً سَدَّ فَاهُ وَ لَمْ یَسْأَلْ لَمْ یُعْطَ شَیْئاً فَسَلْ تُعْطَ یَا مُیَسِّرُ إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ بَابٍ یُقْرَعُ إِلَّا یُوشِکُ أَنْ یُفْتَحَ لِصَاحِبِه‌ِ.

امام صادق (علیه السلام)- میسّربن‌عبدالعزیز نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: «ای میسّر دعا کن و نگو سرنوشت ما مقدّر است. در پیشگاه خدای عزّوجلّ مقام و منزلتی وجود دارد که جز با نیایش و دعا بدست نمی‌آید. اگر کسی دهانش را ببندد و دعا نکند عطایی دریافت نمی‌کند. بنابراین دعا کن تا بدهند. هر دری که بکوبند، بالأخره باز می‌شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muyassir ibn Abd al-Aziz reports: Imam Sadiq (peace be upon him) said to me: "O Muyassir, make du'a and do not say that our destiny has already been decreed. With Allah the Mighty and Majestic there is a rank that is not attained except through supplication and du'a. If a person closes his mouth and does not ask, he will not be given anything. So ask, and you shall be given. Every door that is knocked upon will, in the end, be opened."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુયસ્સિર બિન અબ્દુલ અઝીઝ વર્ણવે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ મને ફરમાવ્યું: "ઓ મુયસ્સિર! દુઆ કર અને એમ ન કહે કે અમારી તકદીર નક્કી થઈ ગઈ છે. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની બારગાહમાં એક એવો મકામ અને દરજ્જો છે જે દુઆ અને નિયાઝ વગર પ્રાપ્ત નથી થતો. જો કોઈ પોતાનું મોઢું બંધ કરી લે અને દુઆ ન કરે તો તેને કોઈ અતા મળતી નથી. તેથી દુઆ કર જેથી તને આપવામાં આવે. જે પણ દરવાજો ખટખટાવવામાં આવે, આખરે તે ખૂલી જ જાય છે."