قَالَ الضَّحَّاکُبْنُعَبْدِ اللَّهِ: وَ مَرَّ بِنَا خَیْلٌ لِابْنِ سَعْدٍ یَحْرُسُنَا وَ إِنَّ حُسَیْنا (علیه السلام) لَقَالَ: فَإِنْ کُنْتُمْ فِی شَکٍّ مِنْ هَذَا أَفَتَشُکُّونَ أَنِّی ابْنُ بِنْتِ نَبِیِّکُمْ فَوَ اللَّهِ مَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ ابْنُ‌بِنْتِ نَبِیٍّ (صلی الله علیه و آله) غَیْرِی فِیکُمْ وَ لَا فِی غَیْرِکُمْ وَیْحَکُمْ أَ تَطْلُبُونِی بِقَتِیلٍ مِنْکُمْ قَتَلْتُهُ أَوْ مَالٍ لَکُمُ اسْتَهْلَکْتُهُ أَوْ بِقِصَاصٍ مِنْ جِرَاحَهًٍْ فَأَخَذُوا لَا یُکَلِّمُونَهُ فَنَادَی یَا شَبَثَبْنَرِبْعِیٍّ یَا حَجَّارَبْنَأَبْجَرَ یَا قَیْسَ‌بْنَ‌الْأَشْعَثِ یَا یَزِیدَ‌بْنَ‌الْحَارِثِ أَ‌لَمْ تَکْتُبُوا إِلَیَّ أَنْ قَدْ أَیْنَعَتِ الثِّمَارُ وَ اخْضَرَّ الْجَنَابُ وَ إِنَّمَا تَقْدَمُ عَلَی جُنْدٍ لَکَ مُجَنَّدٍ فَقَالَ لَهُ قَیْسُ‌بْنُ‌الْأَشْعَثِ مَا نَدْرِی مَا تَقُولُ وَ لَکِنِ انْزِلْ عَلَی حُکْمِ بَنِی عَمِّکَ فَإِنَّهُمْ لَنْ یُرُوکَ إِلَّا مَا تُحِبُّ فَقَالَ لَهُمُ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِیکُمْ بِیَدِی إِعْطَاءَ الذَّلِیلِ وَ لَا أُقِرُّ لَکُمْ إِقْرَارَ الْعَبِیدِ. ثُمَّ نَادَی یَا عِبَادَ اللَّهِ إِنِّی عُذْتُ بِرَبِّی وَ رَبِّکُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ وَ أَعُوذُ بِرَبِّی وَ رَبِّکُمْ مِنْ کُلِّ مُتَکَبِّرٍ لا یُؤْمِنُ بِیَوْمِ الْحِسابِ.
امام حسین (علیه السلام)- ضحّاک‌بن‌عبدالله گوید: ... امام حسین (علیه السلام) فرمود: «...اگر در شکّ هستید و گمان ندارید که من بر حق باشم؛ لیکن اینکه فرزند دختر پیغمبرم که قابل شکّ و انکار نیست. زیرا سوگند به خدا! در شرق و غرب عالم فرزند دختر پیغمبری به غیر از من در میان شما و سایرین نمی‌باشد. وای بر شما! مگر کسی از شما را کشته یا مال شما را نابود کرده‌ام یا آهنگ قصاص دارید که این‌گونه آماده قتل من شده‌اید». هیچ‌کس پاسخ نداد. آنگاه حسین (علیه السلام) شبث‌بن‌ربعی و حجاربن‌ابجر و قیس‌بن‌اشعث و یزیدبن‌حارث را مخاطب ساخته فرمود: «مگر شما نامه ننوشتید که باغ‌های ما سبز و خرّم شده و میوه‌ها رسیده با یاران خود به سوی ما عزیمت کن»؟ قیس پاسخ داد: «ما از این حرف‌ها اطّلاعی نداریم و همین‌قدر می‌دانیم باید زیر بار حکم پسر عمّ خود درآیی و او حتماً با تو به نحوی که دوست می‌داری رفتار می‌کند». حسین (علیه السلام) فرمود: «به خدا سوگند من دست خواری به شما نمی‌دهم و مانند بندگان فرار نمی‌کنم». آنگاه اضافه کرد: «ای بندگان خدا! به خدای خود و شما پناهنده‌ام کاری نکنید از دربار فیض خدا رانده شوید من به پروردگارم و پروردگار شما پناه می‌برم از هر متکبّری که به روز حساب ایمان نمی‌آورد» ( دخان/۱۲۰ ).
Imam Husayn (peace be upon him): Dahhak ibn Abdullah said: ... Imam Husayn (peace be upon him) said: "If you are in doubt and do not suppose that I am upon the truth; still, that I am the son of the daughter of your Prophet is not a matter of doubt or denial. For by Allah! In the east and west of the world there is no son of a Prophet's daughter besides me, among you or others. Woe to you! Have I killed any of you, or destroyed your property, or do you seek retaliation, that you have prepared yourselves in this way to kill me?" No one answered. Then Husayn (peace be upon him) addressed Shabath ibn Rib'i, Hajjar ibn Abjar, Qays ibn al-Ash'ath, and Yazid ibn al-Harith and said: "Did you not write letters [saying] that our orchards have become green and lush and the fruits have ripened, [so] set out toward us with your companions?" Qays answered: "We have no knowledge of these things, and we only know that you must submit to the ruling of your cousin, and he will certainly treat you in the way you would like." Husayn (peace be upon him) said: "By Allah, I will not give you my hand in humiliation, nor flee like slaves." Then he added: "O servants of Allah! I take refuge with my Lord and yours—do nothing that would cause you to be driven away from the court of Allah's grace. I take refuge with my Lord and your Lord مِنْ کُلِّ مُتَکَبِّرٍ لا یُؤْمِنُ بِیَوْمِ الْحِسابِ [from every proud one who does not believe in the day of reckoning]" (Dukhan/120).
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): ઝહ્હાક બિન અબ્દુલ્લાહ કહે છે: ... ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જો તમે શંકામાં છો અને એવું નથી માનતા કે હું હક પર છું; પરંતુ આ કે હું તમારા પયગંબરની દીકરીનો ફરઝંદ છું તે તો શંકા અને ઇન્કારને લાયક નથી. કારણ કે અલ્લાહની કસમ! દુનિયાના પૂર્વ અને પશ્ચિમમાં તમારી વચ્ચે અને બીજા લોકોમાં મારા સિવાય પયગંબરની દીકરીનો કોઈ ફરઝંદ નથી. તમારા પર અફસોસ! શું મેં તમારામાંથી કોઈને મારી નાખ્યો છે અથવા તમારા માલને નષ્ટ કર્યો છે અથવા તમે કિસાસનો ઇરાદો રાખો છો કે આ રીતે મને મારી નાખવા તૈયાર થયા છો?" કોઈએ જવાબ ન આપ્યો. ત્યારે હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ શબસ બિન રિબ્ઈ, હજ્જાર બિન અબ્જર, કૈસ બિન અશ્અસ અને યઝીદ બિન હારિસને સંબોધીને ફરમાવ્યું: "શું તમે પત્રો લખ્યાં ન હતાં કે અમારા બગીચા લીલાછમ થઈ ગયા છે અને ફળો પાકી ગયા છે, પોતાના સાથીઓ સાથે અમારી તરફ રવાના થાવ?" કૈસે જવાબ આપ્યો: "અમને આ વાતોની જાણ નથી અને એટલું જ જાણીએ છીએ કે તમારે તમારા પિતરાઈ ભાઈના હુકમને માથે ધારણ કરવો પડશે અને તે જરૂર તમારી સાથે એવો વ્યવહાર કરશે જેવો તમે પસંદ કરો છો." હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, હું તમને ખિવારીથી હાથ નહીં આપું અને ગુલામોની જેમ ભાગી નહીં જાઉં." પછી ઉમેર્યું: "હે અલ્લાહના બંદાઓ! હું મારા અને તમારા ખુદાની પનાહમાં છું, એવું કંઈ ન કરો કે અલ્લાહની કૃપાના દરબારમાંથી હાંકી કઢાઓ. હું મારા પરવરદિગાર અને તમારા પરવરદિગારની પનાહ માંગું છું مِنْ کُلِّ مُتَکَبِّرٍ لا یُؤْمِنُ بِیَوْمِ الْحِسابِ [દરેક એવા અહંકારીથી જે હિસાબના દિવસ પર ઈમાન નથી લાવતો]" (દુખાન/૧૨૦).