سورة فصلت

Verse 42 of 54

41:42

لا يَأْتيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزيلٌ مِنْ حَكيمٍ حَميدٍ

كه هيچ‌گونه باطلى، نه از پيش‌رو و نه از پشت‌سر، به‌سراغ آن نمى‌آيد؛ چرا كه از سوى خداوند حكيم و شايسته‌ی ستايش نازل شده است.

Falsehood shall not come to it from before it nor from behind it; a revelation from the Wise, the Praised One.

તેમાં કંઇપણ બાતિલ ન આગળથી કે ન પાછળથી આવે છે કારણકે આ વખાણપાત્ર અને હિકમતવાળા તરફથી નાઝિલ થયેલ છે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ ... قَالَ لَا یَأْتِیهِ مِنْ قِبَلِ التَّوْرَاهًِْ وَ لَا مِنْ قِبَلِ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ وَ أَمَّا مِنْ خَلْفِهِ لَا یَأْتِیهِ مِنْ بَعْدِهِ کِتَابٌ یُبْطِلُهُ.

امام باقر (علیه السلام)- لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ یعنی از جانب تورات و انجیل و زبور چیزی که موجب ابطال آن شود.

Imam Baqir (peace be upon him): لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ [Falsehood shall not come to it from before it] — that is, from the side of the Torah, Injil (Gospel) and Zabur (Psalms), nothing shall come that would nullify it.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ [તેની આગળથી બાતિલ તેની પાસે નથી આવતું] એટલે તૌરાત, ઇન્જીલ અને ઝબૂરની બાજુથી એવી કોઈ વસ્તુ નથી આવતી જે તેના રદ થવાનું કારણ બને.

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

ذَکَرَ الرِّضَا (علیه السلام) یَوْماً الْقُرْآنَ فَعَظَّمَ الْحُجَّهًَْ فِیهِ وَ الْآیَهًَْ الْمُعْجِزَهًَْ فِی نَظْمِهِ فَقَالَ هُوَ حَبْلُ اللَّهِ الْمَتِینُ وَ عُرْوَتُهُ الْوُثْقَی وَ طَرِیقَتُهُ الْمُثْلَی الْمُؤَدِّی إِلَی الْجَنَّهًِْ وَ الْمُنْجِی مِنَ النَّارِ لَا یَخْلُقُ مِنَ الْأَزْمِنَهًِْ وَ لَا یَغِثُّ عَلَی الْأَلْسِنَهًِْ لِأَنَّهُ لَمْ یُجْعَلْ لِزَمَانٍ دُونَ زَمَانٍ بَلْ جُعِلَ دَلِیلَ الْبُرْهَانِ وَ حُجَّهًًْ عَلَی کُلِّ إِنْسَانٍ لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ.

امام رضا (علیه السلام)- روزی امام رضا (علیه السلام) قرآن را ذکر فرمود و حجّت در آن و علامت و معجزه در نظم آن را بزرگ قرار داد و فرمود: «قرآن ریسمان محکم خداست و قرآن چنگ‌آویز مستحکم خداست و قرآن راه برگزیده‌ی خداست که بنده را به بهشت می‌کشاند و او را از آتش که به مرور زمان‌ها کهنه نمی‌شود و با اختلاف سال‌ها فاسد نمی‌شود، نجات می‌دهد. چرا که قرآن برای زمانی بدون زمانی قرار داده نشده است بلکه دلیل، برهان و حجّت بر هر انسانی قرار داده شده است که هیچ‌گونه باطلی، نه از پیش‌رو و نه از پشت‌سر، به‌سراغ آن نمی‌آید؛ چرا که از سوی خداوند حکیم و شایسته‌ی ستایش نازل شده است».

Imam Rida (peace be upon him): One day Imam Rida (peace be upon him) mentioned the Quran and magnified the proof in it and the sign and miracle in its composition, and said: "The Quran is Allah's firm rope, and the Quran is Allah's most trustworthy handhold, and the Quran is Allah's chosen path which draws the servant to Paradise and saves him from the Fire — [a Quran] which does not grow old with the passing of ages and does not become stale upon the tongues, because the Quran has not been made for one time to the exclusion of another, but rather it has been made an evidence, a proof, and a decisive argument for every human being. لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ [Falsehood shall not come to it from before it nor from behind it; a revelation from the Wise, the Praised One]."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): એક દિવસ ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ કુરઆનનો ઝિકર કર્યો અને તેમાંની હુજ્જત તથા તેની રચનામાં રહેલ નિશાની અને મુઅજિઝાને મહાન ઠરાવ્યા અને ફરમાવ્યું: "કુરઆન અલ્લાહની મજબૂત રસ્સી છે અને કુરઆન અલ્લાહનો મજબૂત આધાર છે અને કુરઆન અલ્લાહનો પસંદ કરેલો માર્ગ છે જે બંદાને જન્નત તરફ લઈ જાય છે અને તેને આગથી બચાવે છે — [એવો કુરઆન] જે સમય પસાર થવાથી જૂનો નથી થતો અને વર્ષોના પસાર થવાથી બગડતો નથી. કારણ કે કુરઆન કોઈ એક ખાસ સમય માટે નથી મૂકવામાં આવ્યો બલ્કે તે દરેક ઇન્સાન માટે દલીલ, બુરહાન અને હુજ્જત તરીકે મૂકવામાં આવ્યો છે, જેની પાસે ન આગળથી ન પાછળથી કોઈ બાતિલ આવતું નથી; કારણ કે તે હકીમ અને પ્રશંસાને લાયક અલ્લાહ તરફથી નાઝિલ થયો છે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ وَ لَمْ یَخْضَعْ لِلَّهِ وَ لَمْ یَرِقَّ قَلْبُهُ وَ لَا یَکْتَسِی حُزْناً وَ وَجَلًا فِی سَرِّهِ فَقَدِ اسْتَهَانَ بِعِظَمِ شَأْنِ اللَّهِ تَعَالَی وَ خَسِرَ خُسْرَاناً مُبِینا ... فَانْظُرْ کَیْفَ تَقْرَأُ کِتَابَ رَبِّکَ وَ مَنْشُورَ وَلَایَتِکَ وَ کَیْفَ تُجِیبُ أَوَامِرَهُ وَ نَوَاهِیَهُ وَ کَیْفَ تَمْتَثِلُ حُدُودَهُ فَإِنَّهُ لَکِتابٌ عَزِیزٌ لایَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ فَرَتِّلْهُ تَرْتِیلًا فَقِفْ عِنْدَ وَعْدِهِ وَ وَعِیدِهِ وَ تَفَکَّرْ فِی أَمْثَالِهِ وَ مَوَاعِظِهِ وَ احْذَرْ أَنْ تَقَعَ مِنْ إِقَامَتِکَ حُرُوفَهُ فِی إِضَاعَهًِْ حُدُود.

امام صادق (علیه السلام)- هرکه قرآن را تلاوت کند و تلاوت او مقارن خضوع و خشوع نباشد و از تلاوت قرآن او را رقّتی حاصل نشود و ترس الهی در دل او به هم نرسد، پس به‌تحقیق که این قاری، مرتبه و منزلت قرآن را سهل گرفته است، و مرتبه صاحب قرآن را حقیر شمرده است، چنین قاری هرآینه زیانکار و نقصان روزگار است، زیانی بیّن و واضح ... پس بنگر که چگونه کتاب خدا و منشور ولایت خود را می‌خوانی، و چگونه اوامر و نواهی او را اجابت می‌کنی، و از حدود او فرمان می‌بری ... در آنجا که با وعد و وعید او روبه‌رو می‌شوی درنگ کن، و در مَثَل‌ها و پندهای آن بیندیش، و از آن بپرهیز که در عین خوب اداکردن حروف آن، سبب تباه‌شدن حدود آن شوی.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever recites the Qur'an and his recitation is not accompanied by humility and reverence, and no tenderness arises in him from reciting the Qur'an, and no fear of Allah touches his heart, then indeed this reciter has taken the rank and station of the Qur'an lightly, and has belittled the rank of the one who holds the Qur'an. Such a reciter is truly a loser and one whose days are diminished — a clear and evident loss ... So look how you recite the Book of your Lord and the charter of your wilayah, and how you respond to His commands and prohibitions, and how you obey His limits ... Where you meet His promise and His warning, pause; and reflect upon its parables and its admonitions; and beware that, while performing its letters well, you should not become the cause of the ruin of its limits.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ કુરઆનની તિલાવત કરે અને તેની તિલાવત ખુઝૂઅ અને ખુશૂઅ સાથે ન હોય, અને કુરઆનની તિલાવતથી તેને કોઈ નરમાશ પ્રાપ્ત ન થાય, અને અલ્લાહનો ડર તેના દિલમાં ન આવે, તો ખરેખર આ કારીએ કુરઆનના મરતબા અને મંઝિલતને હળવી ગણી છે, અને કુરઆનના સાહિબના મરતબાને હલકો ગણ્યો છે. આવો કારી ખરેખર નુકસાન ઉઠાવનાર અને પોતાના સમયનો ખોટ કરનાર છે — સ્પષ્ટ અને પ્રગટ નુકસાન ... તો જુઓ કે તમે અલ્લાહની કિતાબ અને પોતાની વિલાયતના મન્શૂરને કેવી રીતે વાંચો છો, અને તેના આદેશો અને નિષેધોને કેવી રીતે માનો છો, અને તેની હદોનું પાલન કરો છો ... જ્યાં તેના વાયદા અને ધમકીનો સામનો કરો, ત્યાં થોભો, અને તેના ઉદાહરણો અને ઉપદેશોમાં વિચાર કરો, અને એથી બચો કે તેના અક્ષરોને સારી રીતે અદા કરવા છતાં તેની હદોને બરબાદ કરવાનું કારણ બનો.

الصّادقین (علیها السلام) al-Sadiqayn (peace be upon them) અસ્-સાદિકૈન (અલયહિમુસ્સલામ)

لَا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لَا مِنْ خَلْفِهِ مَعْنَاهُ أَنَّهُ لَیْسَ فِی أَخْبَارِهِ عَمَّا مَضَی بَاطِلٌ وَ لَا فِی أَخْبَارِهِ عَمَّا یَکُونُ فِی الْمُسْتَقْبَلِ بَاطِلٌ بَلْ أَخْبَارُهُ کُلُّهَا مُوَافَقَهًٌْ لِمُخْبَرَاتِهَا.

امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام)- لا یأْتِیهِ البَاطِل؛ این آیه بدین معناست که در میان اخباری که درباره‌ی گذشته یا آینده در آن آمده است، باطل بدان راه ندارد. بلکه اخبار آن کاملاً با رویدادها مطابقت کامل دارد.

Imam Baqir (peace be upon him) and Imam Sadiq (peace be upon him): لَا یَأْتِیهِ البَاطِل [Falsehood shall not come to it]; this verse means that in the reports it contains concerning the past or the future, no falsehood finds its way in. Rather, its reports are in complete agreement with the events themselves.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): لَا یَأْتِیهِ البَاطِل [બાતિલ તેની પાસે નથી આવતું]; આ આયતનો અર્થ એ છે કે તેમાં ભૂતકાળ કે ભવિષ્ય વિશે જે ખબરો આવેલી છે તેમાં બાતિલનો કોઈ માર્ગ નથી. બલ્કે તેની ખબરો ઘટનાઓ સાથે સંપૂર્ણ રીતે મેળ ખાય છે.

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

هُوَ ذلِکَ الْکِتابُ الَّذِی أَخْبَرْتُ بِهِ مُوسَی (علیه السلام) وَ مَنْ بَعْدَهُ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ أَخْبَرُوا بَنِی‌إِسْرَائِیلَ أَنِّی سَأُنْزِلُهُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) کِتَاباً عَرَبِیّاً عَزِیزاً لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ لا رَیْبَ فِیهِ لَا شَکَّ فِیهِ لِظُهُورِهِ عِنْدَهُمْ کَمَا أَخْبَرَهُمْ أَنْبِیَاؤُهُمْ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) یُنْزَلُ عَلَیْهِ الْکِتَابُ لَا یَمْحُوهُ الْمَاءُ یَقْرَؤُهُ هُوَ وَ أُمَّتُهُ عَلَی سَائِرِ أَحْوَالِهِمْ هُدیً بَیَانٌ مِنَ الضَّلَالَهًِْ لِلْمُتَّقِینَ الَّذِینَ یَتَّقُونَ الْمُوبِقَاتِ وَ یَتَّقُونَ تَسْلِیطَ السَّفَهِ عَلَی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی إِذَا عَلِمُوا مَا یَجِبُ عَلَیْهِمْ عِلْمُهُ عَمِلُوا بِمَا یُوجِبُ لَهُمْ رِضَا رَبِّهِمْ.

امام عسکری (علیه السلام)- این کتابی است که موسی و انبیاء (علیهم السلام) بعد از او به آن خبر داده‌اند و به بنی‌اسرائیل اخبار نموده‌اند که من (خدا) به‌زودی آن را بر تو نازل خواهم ساخت. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)، شکی در آن راه ندارد. چون کاملاً حقانیّت قرآن نزد آن‌ها روشن است شکّ و تردیدی در آن راه ندارد. و مایه‌ی هدایت است. بیان روشن و نگهدارنده از گمراهی برای پرهیزکاران است. ( بقره/۲ ) برای کسانی که از موجبات شقاوت پرهیز دارند و جهل و سفاهت را از خود برطرف می‌سازند که درصورت علم و اطلاع بر واجبات و تکالیف شرعی اعمال خود را برای جلب رضای حق انجام می‌دهند.

Imam al-Askari (peace be upon him): This is the Book of which Musa and the prophets (peace be upon them) after him gave tidings, and they informed the Children of Israel that I (Allah) shall soon send it down upon you. O Muhammad (peace be upon him and his family), there is no doubt in it. Because the truthfulness of the Qur'an is fully clear to them, no doubt or hesitation finds its way in it. And it is a source of guidance. A clear exposition and a preserver from misguidance for the Allah-wary. (Baqarah/2) — for those who guard against the causes of wretchedness and remove ignorance and foolishness from themselves, so that upon knowing and being informed of the religious obligations and duties, they perform their deeds to draw the pleasure of the Truth.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): આ તે કિતાબ છે જેની મૂસા અને તેમના પછીના અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) એ ખબર આપી છે અને બની-ઇસ્રાઇલને જણાવ્યું છે કે હું (અલ્લાહ) જલ્દી જ તેને તમારા પર નાઝિલ કરીશ. હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તેમાં કોઈ શંકા નથી. કારણ કે કુરઆનની હકીકત તેમની પાસે સંપૂર્ણપણે સ્પષ્ટ છે, તેમાં કોઈ શક કે તરદ્દુદનો માર્ગ નથી. અને તે હિદાયતનું સાધન છે. પરહેજગારો માટે સ્પષ્ટ બયાન અને ગુમરાહીથી બચાવનાર છે. (બકરહ/૨) — તે લોકો માટે જેઓ બદનસીબીના કારણોથી બચે છે અને પોતાનાથી અજ્ઞાનતા અને મૂર્ખતાને દૂર કરે છે, જેથી શરઈ વાજિબાત અને તકલીફોની જાણકારી થતાં પોતાના અમલો હકની રઝા મેળવવા માટે અંજામ આપે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ: قِیلَ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ أُمَّتَکَ سَیَفْتَتِنُ فَسُئِلَ مَا الْمَخْرَجُ مِنْ ذَلِکَ فَقَالَ کِتَابُ اللَّهِ الْعَزِیزُ الَّذِی لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ مَنِ ابْتَغَی الْعِلْمَ فِی غَیْرِهِ أَضَلَّهُ اللَّهُ وَ مَنْ وَلِیَ هَذَا الْأَمْرَ مِنْ جَبَّارٍ فَعَمِلَ بِغَیْرِهِ قَصَمَهُ اللَّهُ وَ هُوَ الذِّکْرُ الْحَکِیمُ وَ النُّورُ الْمُبِینُ وَ الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِیمُ فِیهِ خَبَرُ مَا قَبْلَکُمْ وَ نَبَأُ مَا بَعْدَکُمْ وَ حُکْمُ مَا بَیْنَکُمْ وَ هُوَ الْفَصْلُ لَیْسَ بِالْهَزْلِ وَ هُوَ الَّذِی سَمِعَتْهُ الْجِنُّ فَلَمْ تناها (تَنَاهَی) أَنْ قَالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ لَا یَخْلُقُ عَلَی طُولِ الرَّدِّ وَ لَا یَنْقَضِی عِبَرُهُ وَ لَا تَفْنَی عَجَائِبُهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام حسن (علیه السلام) فرمود: «محضر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عرض شد: «به‌زودی امّت شما دچار فتنه و آزمایش خواهد شد، راه خروج و نجات از آن چیست»؟ فرمود: «کتاب خداوند که که هیچ‌گونه باطلی، نه از پیش‌رو و نه از پشت‌سر، به‌سراغ آن نمی‌آید؛ چرا که از سوی خداوند حکیم و شایسته‌ی ستایش نازل شده است. هرکس علم و دانش را در غیر آن جستجو نماید خداوند او را گمراه سازد و هرکه سرپرستی انسانی سرکش و زورگو را پذیرفته [و از وی پیروی کند] و به غیر [دستوراتِ] قرآن عمل نماید خداوند او را در هم خواهد شکست؛ و یادآوری حکیمانه است. ( آل عمران/۵۸ ). نور آشکار. ( نساء/۱۷۴ ) و راه راست. ( فاتحه/۷ ) است؛ سرگذشت پیشینیان و خبر آیندگان شما و داوریِ اختلافات شما در آن است؛ قرآن، جداکننده‌ی حقّ از باطل است و هرگز شوخی نیست و کتابی است که جنّیان آن را شنیده و یکدیگر را از گفتن این جمله بازنداشتند که ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم* که به راه راست هدایت می‌کند، پس ما به آن ایمان آورده‌ایم. ( جن/۲-۱ ). [و] کتابی است که با تکرار فراوان، کهنه نمی‌شود و عبرت‌های آن پایان نمی‌پذیرد و شگفتی‌هایش تمام‌شدنی نیست.

The Prophet (peace be upon him and his family) — Imam Hasan (peace be upon him) said: "It was said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): 'Your ummah will soon be afflicted with trials and tribulations; what is the way out and the deliverance from that?' He said: 'The Book of Allah, which no falsehood can approach, neither from before it nor from behind it, for it has been sent down from the Wise, the Praiseworthy One. Whoever seeks knowledge in other than it, Allah will lead him astray, and whoever accepts the authority of a tyrannical and oppressive person [and follows him] and acts by other than [the commands of] the Qur'an, Allah will crush him. And it is the wise reminder (Aal Imran/58), the manifest light (Nisa/174), and the straight path (Fatiha/7). In it is the account of those before you, the news of those after you, and the judgement of the disputes among you; the Qur'an is the separator of truth from falsehood and is never a jest. It is a Book which the jinn heard, and they did not restrain one another from saying: إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ [Indeed, we have heard a wondrous Qur'an that guides to the right path, so we have believed in it] (Jinn/1-2). [And] it is a Book that does not grow old with much repetition, its lessons do not come to an end, and its wonders never cease.'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સેવામાં અરજ કરવામાં આવ્યું: 'નજીકના સમયમાં તમારી ઉમ્મત ફિતના અને આઝમાયશમાં સપડાશે, તેમાંથી નીકળવાનો અને નજાત મેળવવાનો રસ્તો શું છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહની કિતાબ, જેની પાસે કોઈ પણ પ્રકારનો બાતિલ, ન આગળથી કે ન પાછળથી આવી શકે છે; કારણ કે તે હકીમ અને પ્રશંસાને લાયક અલ્લાહ તરફથી નાઝિલ થઈ છે. જે કોઈ તેના સિવાય બીજામાં ઇલ્મ અને જ્ઞાન શોધશે, અલ્લાહ તેને ગુમરાહ કરી દેશે અને જે કોઈ કોઈ સરકશ અને જાલિમ માણસની સરપરસ્તી કબૂલ કરે [અને તેનું અનુસરણ કરે] અને કુરઆનના [આદેશો] સિવાય બીજા પ્રમાણે અમલ કરે, અલ્લાહ તેને તોડી નાખશે; અને તે હિકમતભરી યાદ છે (આલે ઇમરાન/૫૮). સ્પષ્ટ નૂર છે (નિસા/૧૭૪) અને સીધો માર્ગ છે (ફાતિહા/૭); તેમાં પૂર્વજોનો ઇતિહાસ અને તમારા પછી આવનારાઓની ખબર અને તમારા મતભેદોનો ફેંસલો છે; કુરઆન હકને બાતિલથી અલગ કરનાર છે અને હરગિઝ મજાક નથી અને એવી કિતાબ છે જેને જિન્નાતોએ સાંભળી અને એકબીજાને આ વાત કહેવાથી રોક્યા નહીં કે إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ [ખરેખર અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે જે સાચા માર્ગ તરફ હિદાયત કરે છે, તેથી અમે તેના પર ઈમાન લાવ્યા છીએ] (જિન્ન/૧-૨). [અને] એવી કિતાબ છે જે ઘણી વાર દોહરાવવાથી પણ જૂની નથી થતી અને તેની ઇબરતો પૂરી નથી થતી અને તેની અજાયબીઓ ખતમ થનારી નથી.'"