به‌زودى نشانه‌هاى خود را در اطراف عالم و در درون جانشان به آن‌ها نشان مى‌دهيم تا براى آنان آشكار گردد كه او حق است؛ آيا كافى نيست كه پروردگارت بر همه چيز شاهد و گواه است؟!
We will soon show them Our signs in the Universe and in their own souls, until it will become quite clear to them that it is the truth. Is it not sufficient as regards your Lord that He is a witness over all things?
અમે તેમને જલ્દી જ અમારી નિશાનીઓ દુનિયામાં તથા ખુદ તેમના પોતાનામાં દેખાડીશું* જેથી તેમના માટે વાઝેહ થઇ જાય કે તે હક છે, અને શું તે કાફી નથી કે તારો પરવરદિગાર દરેક વસ્તુનો ગવાહ છે?
نَحْنُ الْآیَاتُ وَ نَحْنُ الْبَیِّنَاتُ.
امام صادق (علیه السلام)- ما امامان نشانه‌های الهی و دلایل آشکار هستیم.
Imam Sadiq (peace be upon him): We, the Imams, are the divine signs and the clear proofs.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમે ઇમામો અલ્લાહની નિશાનીઓ અને સ્પષ્ટ દલીલો છીએ.
عَنِ الطَّیَّار عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ قَالَ خَسْفٌ وَ مَسْخٌ وَ قَذْفٌ قَالَ قُلْتُ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ قَالَ دَعْ ذَا ذَاکَ قِیَامُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف).
امام صادق (علیه السلام)- طیّار گوید: امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه‌ی شریفه: سَنُریهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحقُّ أَ وَ لَمْ یَکْفِ بِرَبِّکَ أَنَّهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ شَهیدٌ؛ فرمود: «مقصود به زمین فرو شدن و مسخ‌شدن و پرتاب‌شدن است». عرض کردم: «تا برای آن‌ها آشکار شود»؟ فرمود: «این سخن را رها کن، مقصود قیام امام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Tayyar said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the noble verse: سَنُریهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحقُّ أَ وَ لَمْ یَکْفِ بِرَبِّکَ أَنَّهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ شَهیدٌ [We will soon show them Our signs in the Universe and in their own souls, until it will become quite clear to them that it is the truth. Is it not sufficient as regards your Lord that He is a witness over all things?]. He said: "What is meant is being sunk into the earth, being transformed, and being pelted." I said: "'Until it becomes clear to them'?" He said: "Leave that talk aside; that refers to the rising of Imam al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief)."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તય્યારે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આ પવિત્ર આયત: سَنُریهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحقُّ أَ وَ لَمْ یَکْفِ بِرَبِّکَ أَنَّهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ شَهیدٌ [જલ્દી જ અમે તેમને અમારી નિશાનીઓ ક્ષિતિજોમાં અને તેમના પોતાના જીવોમાં બતાવીશું, ત્યાં સુધી કે તેમના માટે સ્પષ્ટ થઈ જાય કે તે જ સત્ય છે. શું તમારો પરવરદિગાર એ માટે પૂરતો નથી કે તે દરેક વસ્તુ પર સાક્ષી છે?] વિશે પૂછ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "તેનો અર્થ છે ધરતીમાં ધસી જવું, રૂપ પલટાવું અને ફેંકાવું." મેં અરજ કરી: "'ત્યાં સુધી કે તેમના માટે સ્પષ્ટ થઈ જાય'?" તમે ફરમાવ્યું: "આ વાત છોડી દે, તેનો હેતુ ઇમામ કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)નું કિયામ છે."
عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوجَلَّ سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ قَالَ یُرِیهِمْ فِی أَنْفُسِهِمُ الْمَسْخَ وَ یُرِیهِمْ فِی الْآفَاقِ انْتِقَاضَ الْآفَاقِ عَلَیْهِمْ فَیَرَوْنَ قُدْرَهًَْ اللَّهِ عَزَّوجَلَّ فِی أَنْفُسِهِمْ وَ فِی الْآفَاقِ قُلْتُ لَهُ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ قَالَ خُرُوجُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هُوَ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّوجَلَّ یَرَاهُ الْخَلْقُ لَا بُدَّ مِنْهُ.
امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: درباره‌ی تفسیر آیه: سَنُرِیهِمْ آیاتِنَا فِی الآفَاقِ و فِی أَنفُسِهِمْ حَتَّی یتَبَینَ لهُمْ أَنَّهُ الحَقُّ سؤال کردم. آن حضرت فرمود: «خداوند در وجودشان مسخ‌شدن و در جهان، تنگ‌شدن عرصه‌ی هستی بر آنان را به ایشان نشان می‌دهد. در نتیجه آنان به قدرت خداوند در وجودشان و جهان هستی پی می‌برند. همچنین حَتَّی یتَبَینَ لهُمْ أَنَّهُ الحَقُّ به معنای خروج قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است که حقیقتی از سوی پروردگار است که بی‌تردید مردم او را خواهند دید».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I asked about the interpretation of the verse: سَنُرِیهِمْ آیاتِنَا فِی الآفَاقِ و فِی أَنفُسِهِمْ حَتَّی یتَبَینَ لهُمْ أَنَّهُ الحَقُّ [We will soon show them Our signs in the Universe and in their own souls, until it will become quite clear to them that it is the truth]. His Holiness said: "Allah will show them, in their own beings, transformation, and in the world, the narrowing of the arena of existence upon them. As a result, they will come to recognise the power of Allah in their own beings and in the world. Likewise, 'until it becomes clear to them that it is the truth' means the rising of al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief), which is a truth from the Lord and which people will undoubtedly see."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીરે કહ્યું: મેં આ આયત: سَنُرِیهِمْ آیاتِنَا فِی الآفَاقِ و فِی أَنفُسِهِمْ حَتَّی یتَبَینَ لهُمْ أَنَّهُ الحَقُّ [જલ્દી જ અમે તેમને અમારી નિશાનીઓ ક્ષિતિજોમાં અને તેમના પોતાના જીવોમાં બતાવીશું, ત્યાં સુધી કે તેમના માટે સ્પષ્ટ થઈ જાય કે તે જ સત્ય છે]ના તફસીર વિશે પૂછ્યું. તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તેમને તેમના પોતાના અસ્તિત્વમાં રૂપ પલટવું અને જગતમાં હસ્તીના ક્ષેત્રનું તેમના પર સંકોચાવું બતાવશે. પરિણામે તેઓ પોતાના અસ્તિત્વમાં અને હસ્તીના જગતમાં અલ્લાહની કુદરતને ઓળખશે. તેમજ حَتَّی یتَبَینَ لهُمْ أَنَّهُ الحَقُّનો અર્થ ઇમામ કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)નું ખુરૂજ છે, જે પરવરદિગાર તરફથી એક એવી હકીકત છે જેને લોકો નિઃશંક જોશે."
عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِبَکْرٍ الْأَرَّجَانِیِّ قَالَ صَحِبْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی طَرِیقِ مَکَّهًَْ مِنَ الْمَدِینَهًْ ... قَالَ یَا ابْنَ‌بَکْرٍ فَکَیْفَ یَکُونُ حُجَّهًًْ عَلَی مَا بَیْنَ قُطْرَیْهَا وَ هُوَ لَا یَرَاهُمْ وَ لَا یَحْکُمُ فِیهِمْ وَ کَیْفَ تَکُونُ حُجَّهًًْ عَلَی قَوْمٍ غُیَّبٍ لَا یَقْدِرُ عَلَیْهِمْ ... وَ اللَّهُ یَقُولُ وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ یَعْنِی بِهِ مَنْ عَلَی الْأَرْضِ وَ الْحُجَّهًُْ مِنْ بَعْدِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) یَقُومُ مَقَامَهُ وَ هُوَ الدَّلِیلُ عَلَی مَا تَشَاجَرَتْ فِیهِ الْأُمَّهًُْ وَ الْآخِذُ بِحُقُوقِ النَّاسِ وَ الْقِیَامُ (الْقَائِمُ) بِأَمْرِ اللَّهِ وَ الْمُنْصِفُ لِبَعْضِهِمْ مِنْ بَعْضٍ فَإِذَا لَمْ یَکُنْ مَعَهُمْ مَنْ یَنْفُذُ قَوْلُهُ وَ هُوَ یَقُولُ سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ فَأَیُّ آیَهًٍْ فِی الْآفَاقِ غَیْرُنَا أَرَاهَا اللَّهُ أَهْلَ الْآفَاق و قال وَ ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها قال أی آیهًْ أکبر منا.
امام صادق (علیه السلام)- عبداللّه‌بن‌بکر ارجانی گفت: «در سفری از مدینه به مکّه در خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم ... فرمود: «ابن‌بکر! پس چگونه می‌تواند حجّت و امام برای مشرق و مغرب باشد با اینکه آن‌ها را نمی‌بیند و در میان ایشان حکم نمی‌کند و چگونه حجّت خواهد بود بر مردمی که از دیده‌ی او پنهانند نه او بر آن‌ها قدرت دارد و نه آن‌ها بر او؟ ... و خداوند می‌فرماید: و ما تو را جز برای همه‌ی مردم نفرستادیم. ( سبأ/۲۸ ). منظور تمام مردم زمین هستند و حجّت پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) جانشین او خواهد بود با اینکه او راهنمای اختلافات بین مردم است و مدافع حقوق آن‌ها است و قیام به امر خدا می‌کند و داد یکی را از دیگری می‌گیرد درصورتی‌که در میان آن‌ها کسی که امر خدا را میان آن‌ها اجرا کند نباشد با اینکه می‌فرماید: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ پس کدام نشانه‌ای در آفاق جز ما هست که خدا به اهل زمین نشان داده و فرموده است: ما هیچ آیه [و معجزه‌ای] به آنان نشان نمی‌دادیم مگر اینکه از دیگری بزرگتر [و مهمتر] بود. ( زخرف/۴۸ ). کدام آیه بزرگتر از ماست».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abdullah ibn Bakr al-Arrajani said: I was in the company of Imam Sadiq (peace be upon him) on a journey from Madinah to Makkah ... He said: "O Ibn Bakr! How can he be a proof and Imam for the east and the west when he does not see them and does not rule among them, and how can he be a proof over people who are hidden from his sight — neither he has power over them nor they over him? ... And Allah says: وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ [And We have not sent you but for all mankind] (Saba/28). What is meant is all the people of the earth. And the proof after the Prophet (peace be upon him and his family) is his successor — while he is the guide in the disputes between people, the defender of their rights, the one who rises for the command of Allah and secures justice between them — when among them there is no one who executes the command of Allah among them, though He says: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ [We will soon show them Our signs in the Universe and in their own souls]. So what sign in the horizons is there other than us that Allah has shown the people of the earth, when He has said: وَ ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها [We did not show them any sign (or miracle) except that it was greater (and more important) than the other] (Zukhruf/48). Which sign is greater than us?"
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન બકર અરજાનીએ કહ્યું: "મદીનાથી મક્કાની એક સફરમાં હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હતો ... તમે ફરમાવ્યું: "ઇબ્ને બકર! તો કઈ રીતે તે પૂર્વ અને પશ્ચિમ માટે હુજ્જત અને ઇમામ થઈ શકે જ્યારે તે તેમને જોતો નથી અને તેમની વચ્ચે હુકમ કરતો નથી, અને એવા લોકો પર કઈ રીતે હુજ્જત બની શકે જેઓ તેની નજરથી છુપાયેલા છે, ન તેને તેમના પર કુદરત છે અને ન તેમને તેના પર? ... અને અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ [અને અમે તમને ફક્ત તમામ લોકો માટે જ મોકલ્યા છે] (સબા/૨૮). હેતુ ધરતીના તમામ લોકો છે અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી હુજ્જત તેમના જાનશીન હશે, જ્યારે તે લોકોના મતભેદોમાં માર્ગદર્શક છે અને તેમના હકોનો બચાવ કરનાર છે અને અલ્લાહના હુકમ પર કિયામ કરે છે અને એકનો હક બીજા પાસેથી લે છે — જ્યારે તેમની વચ્ચે એવો કોઈ ન હોય જે અલ્લાહનો હુકમ તેમની વચ્ચે અમલમાં લાવે, જ્યારે તે ફરમાવે છે: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ [જલ્દી જ અમે તેમને અમારી નિશાનીઓ ક્ષિતિજોમાં અને તેમના પોતાના જીવોમાં બતાવીશું]. તો ક્ષિતિજોમાં અમારા સિવાય કઈ નિશાની છે જે અલ્લાહે ધરતીવાળાઓને બતાવી છે, અને તેણે ફરમાવ્યું છે: وَ ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها [અમે તેમને કોઈ પણ આયત (અને મુઅજિઝો) બતાવતા ન હતા સિવાય કે તે બીજી થી મોટી (અને વધુ મહત્વની) હતી] (ઝુખ્રુફ/૪૮). કઈ આયત અમારાથી મોટી છે?"
عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ‌مُوسَی (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ عَزَّوجَلَّ سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ قَالَ الْفِتَنَ فِی آفَاقِ الْأَرْضِ وَ الْمَسْخَ فِی أَعْدَاءِ الْحَقِّ.
امام کاظم (علیه السلام)- امام کاظم (علیه السلام) در تأویل این آیه‌ی شریفه: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ فرمود: «آیات آفاقی فتنه‌هایی است که در اطراف زمین پدید می‌آید و آیات انفسی مسخی است که در دشمنان حقّ به وقوع می‌پیوندد».
Imam Kazim (peace be upon him): Imam Kazim (peace be upon him), regarding the interpretation of this noble verse: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ [We will soon show them Our signs in the Universe and in their own souls], said: "The signs in the horizons are the tribulations that will appear around the earth, and the signs in their own souls are the transformation (maskh) that will befall the enemies of the truth."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ આ પવિત્ર આયત: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ [જલ્દી જ અમે તેમને અમારી નિશાનીઓ ક્ષિતિજોમાં અને તેમના પોતાના જીવોમાં બતાવીશું]ની તાવીલમાં ફરમાવ્યું: "ક્ષિતિજની આયતો એ ફિતનાઓ છે જે ધરતીની આસપાસ પ્રગટ થશે, અને અન્ફુસી આયતો એ મસ્ખ (રૂપ પલટવું) છે જે હકના દુશ્મનોમાં ઘટિત થશે."
فَمَعْنَی فِی الْآفاقِ الْکُسُوفُ وَ الزَّلَازِلُ وَ مَا یَعْرِضُ فِی السَّمَاءِ مِنَ الْآیَاتِ، وَ أَمَّا فِی أَنْفُسِهِمْ فَمَرَّهًًْ بِالْجُوعِ وَ مَرَّهًًْ بِالْعَطَشِ وَ مَرَّهًًْ یَشْبَعُ وَ مَرَّهًًْ یَرْوَی وَ مَرَّهًًْ یَمْرَضُ وَ مَرَّهًًْ یَصِحٌّ وَ مَرَّهًًْ یَسْتَغْنِی وَ مَرَّهًًْ یَفْتَقِرُ وَ مَرَّهًًْ یَرْضَی وَ مَرَّهًًْ یَغْضَبُ وَ مَرَّهًًْ یَخَافُ وَ مَرَّهًًْ یَأْمَنُ، فَهَذَا مِنْ عَظِیمِ دَلَالَهًِْ اللَّهِ عَلَی التَّوْحِیدِ ثُمَّ أَرْهَبَ عِبَادَهُ بِلَطِیفِ عَظَمَتِهِ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( منظور از فِی الآفَاقِ؛ کسوف، زلزله و نشانه‌های خداوندی در آسمان هستند. امّا فِی أَنفُسِهِمْ به‌معنای نشانه‌هایی مانند گرسنگی، تشنگی و احساس سیری و سیراب‌شدن، بیماری، سلامتی، فقر، نیازمندی، رضایت، خشم، ترس و امنیّت است. این یکی از راهنمایی‌های بزرگ خداوند بر یگانگی خودش است. در همه چیز برای او نشانه‌ای وجود دارد که بر یگانگی او دلالت می‌کند. خداوند در ادامه‌ی بندگانش را به‌وسیله‌ی عظمت مرحمت‌آمیز خویش بیم داده است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The meaning of فِی الآفَاقِ [in the horizons] is eclipses, earthquakes and the divine signs in the sky. But فِی أَنفُسِهِمْ [in themselves] means signs such as hunger, thirst, the sensation of being full and quenched, illness, health, poverty, need, contentment, anger, fear and security. This is one of Allah's great indications of His own oneness. In everything there exists a sign for Him that points to His oneness. Allah then warned His servants through His mercy-laden majesty.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فِی الآفَاقِ [ક્ષિતિજોમાં] નો અર્થ છે સૂર્યગ્રહણ, ધરતીકંપ અને આકાશમાં અલ્લાહની નિશાનીઓ. પરંતુ فِی أَنفُسِهِمْ [તેમના પોતાનામાં] નો અર્થ છે ભૂખ, તરસ, તૃપ્તિ અને પ્યાસ છીપાવવાનો અનુભવ, બીમારી, તંદુરસ્તી, ગરીબી, જરૂરિયાત, સંતોષ, ગુસ્સો, ભય અને સલામતી જેવી નિશાનીઓ. આ અલ્લાહની પોતાની એકતા પરની મોટી માર્ગદર્શનોમાંની એક છે. દરેક વસ્તુમાં તેમના માટે એક નિશાની છે જે તેમની એકતા પર દલાલત કરે છે. અલ્લાહે આગળ પોતાના બંદાઓને પોતાની કૃપાભરી અઝમત વડે ડરાવ્યા છે.
عَن الحُسَینِ بنِ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ: إنَّ یَهُودِیّاً مِن یَهُودِ الشَّامِ وَ أحبَارِهِم قَالَ لِعَلِیٍّ (علیه السلام): فَإِنَّ هَذَا مُوسَی‌بْنُ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) قَدْ أَرْسَلَهُ اللَّهُ إِلَی فِرْعَوْنَ وَ أَرَاهُ الْآیَهًَْ الْکُبْری قَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام): لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَرْسَلَهُ إِلَی فَرَاعِنَهًٍْ شَتَّی مِثْلَ أَبِی‌جَهْلِ‌بْنِ‌هِشَامٍ وَ عُتْبَهًَْبْنِرَبِیعَهًَْ وَ شَیْبَهًَْ وَ أَبِیالْبَخْتَرِیِّ وَ النَّضْرِبْنِالْحَارِثِ وَ أُبَیِّبْنِخَلَفٍ وَ مُنَبِّهٍ وَ نُبَیْهٍابْنَیِالْحَجَّاجِ وَ إِلَی الْخَمْسَهًِْ الْمُسْتَهْزِءِینَ الْوَلِیدِبْنِالْمُغِیرَهًِْ الْمَخْزُومِیِّ وَ الْعَاصِ‌بْنِ‌وَائِلٍ السَّهْمِیِّ وَ الْأَسْوَدِ‌بْنِ‌عَبْدِ یَغُوثَ الزُّهْرِیِّ وَ الْأَسْوَدِبْنِالْمُطَّلِبِ وَ الْحَارِثِبْنِالطَّلَاطِلَهًِْ فَأَرَاهُمُ الْآیَاتِ فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ.
امام علی (علیه السلام)- امام حسین (علیه السلام) فرمود: یهودی از اهالی شام به امام علی (علیه السلام) گفت: «خداوند موسی (علیه السلام) را پیش فرعون فرستاد و به او آیت کبری را نشان داد». امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «همین‌طور است محمّد (صلی الله علیه و آله) را به‌سوی چندین فرعون فرستاد مانند ابوجهل و عتبهًْبنربیعه و شیبه و ابوالبختری و نضربن‌حارث و ابی‌بن‌خلف و منبه و نبیه دو فرزند حجّاج و پنج نفر از استهزاکنندگان ولیدبن‌مغیره مخزومی و عاص‌بن‌وائل سهمی و اسود عبد یغوث زهری و اسودبن‌المطلب و حارث‌بن‌الطلاطله به آن‌ها معجزاتی در آفاق و انفس خودشان نشان داد تا واقعیّت برای آن‌ها آشکار گردید».
Amir al-Mu'minin (peace be upon him): Imam Husayn (peace be upon him) said: A Jew from the people of Sham said to Imam Ali (peace be upon him): "Allah sent Musa (peace be upon him) to Fir'awn and showed him the greatest sign." Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "It is likewise so — He sent Muhammad (peace be upon him and his family) to several pharaohs such as Abu Jahl, Utba ibn Rabi'a, Shayba, Abu al-Bakhtari, Nadr ibn al-Harith, Ubay ibn Khalaf, Munabbih and Nubayh the two sons of al-Hajjaj, and to the five mockers: Walid ibn al-Mughira al-Makhzumi, al-'As ibn Wa'il al-Sahmi, al-Aswad ibn Abd Yaghuth al-Zuhri, al-Aswad ibn al-Muttalib, and al-Harith ibn al-Talatila. He showed them miracles in the horizons and in themselves until the truth became clear to them."
અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: શામના રહેવાસી એક યહુદીએ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: "અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને ફિરઔન પાસે મોકલ્યા અને તેને મહાન નિશાની બતાવી." અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "એ જ પ્રમાણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને અનેક ફિરઔનો તરફ મોકલ્યા જેમ કે અબૂ જહલ, ઉત્બા બિન રબીઆ, શયબા, અબુલ બખ્તરી, નઝર બિન હારિસ, ઉબય બિન ખલફ, મુનબ્બિહ અને નુબય્હ જે હજ્જાજના બે પુત્રો હતા, અને પાંચ મશ્કરી કરનારા વલીદ બિન મુગીરહ મખ્ઝૂમી, આસ બિન વાઇલ સહમી, અસ્વદ બિન અબ્દ યગૂસ ઝુહરી, અસ્વદ બિન મુત્તલિબ અને હારિસ બિન તલાતિલાહ — તેમને ક્ષિતિજોમાં અને પોતાના નફ્સોમાં મોઅજિઝાઓ બતાવ્યા જ્યાં સુધી તેમના માટે હકીકત સ્પષ્ટ થઈ ગઈ."