سورة الشورى

Verse 51 of 53

42:51

وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللهُ إِلاَّ وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكيمٌ

و امكان ندارد خدا با هيچ انسانى سخن بگويد، مگر از راه وحى يا از پشت حجابى [همچون ايجاد صوت]، يا رسولى (فرشته‌اى) مى‌فرستد و به فرمان خود آنچه را بخواهد وحى مى‌كند؛ چرا كه او بلند مقام و حكيم است.

And it is not for any mortal that Allah should speak to him except by revelation or from behind a veil, or by sending a messenger and revealing by His permission what He pleases; surely He is High, Wise.

અને કોઇ ઇન્સાન માટે એ સઝાવાર નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વાત કરે, સિવાય કે વહી થકી અથવા પડદા પાછળથી અથવા રસૂલ (ફરિશ્તા)ને મોકલીને અને પોતાના હુકમથી જે ચાહે તે વહી કરે છે કારણકે તે બુલંદ મરતબા અને હિકમતવાળો છે.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

جَاءَ بَعْضُ الزَّنَادِقَهًِْ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ قَالَ لَوْ لَا مَا فِی الْقُرْآنِ مِنَ الِاخْتِلَافِ وَ التَّنَاقُضِ لَدَخَلْتُ فِی دِینِکُمْ فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ مَا هُوَ قَالَ قَوْلُهُ تَعَالَی ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیا قَالَ علِیٌّ (علیه السلام) وَ أَمَّا قَوْلُهُ تَعَالَی ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ کَذَلِکَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی قَدْ کَانَ الرَّسُولُ یُوحِی إِلَیْهِ رُسُلُ السَّمَاءِ فَتَبْلُغُ رُسُلُ السَّمَاءِ إِلَی رُسُلِ الْأَرْضِ وَ قَدْ کَانَ الْکَلَامُ بَیْنَ رُسُلِ أَهْلِ الْأَرْضِ وَ بَیْنَهُ مِنْ غَیْرِ أَنْ یُرْسِلَ بِالْکَلَامِ مَعَ رُسُلِ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ قَدْ قَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَا جَبْرَئِیلُ هَلْ رَأَیْتَ رَبَّکَ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ جبرئیل إِنَّ رَبِّی عَزَّوَجَلَّ لَا یُرَی فَقَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) مِنْ أَیْنَ تَأْخُذُ الْوَحْیَ قَالَ آخُذُهُ مِنْ إِسْرَافِیلَ قَالَ وَ مِنْ أَیْنَ یَأْخُذُهُ إِسْرَافِیلُ قَالَ یَأْخُذُهُ مِنْ مَلَکٍ مِنْ فَوْقِهِ مِنَ الرُّوحَانِیِّینَ قَالَ فَمِنْ أَیْنَ یَأْخُذُهُ ذَلِکَ الْمَلَکُ قَالَ یُقْذَفُ فِی قَلْبِهِ قَذْفاً فَهَذَا وَحْیٌ وَ هُوَ کَلَامُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ کَلَامُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لَیْسَ بِنَحْوٍ وَاحِدٍ مِنْهُ مَا کَلَّمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ الرُّسُلَ وَ مِنْهُ مَا قَذَفَ فِی قُلُوبِهِمْ وَ مِنْهُ رُؤْیَا یَرَاهَا الرُّسُلُ وَ مِنْهُ وَحْیٌ وَ تَنْزِیلٌ یُتْلَی وَ یُقْرَأُ فَهُوَ کَلَامُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ.

امام علی (علیه السلام)- یکی از زندیقان نزد امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) رفت و گفت: «اگر در قرآن اختلاف و تناقض نبود، هر آینه به دینتان می گرویدم». حضرت علی (علیه السلام) به او فرمود: «از چه سخن می گویی»؟ ... گفت: «این آیه: و مَا کَانَ لبَشَرٍ أَن یکَلمَهُ اللهُ إِلا وحْیا أَو مِن ورَاء حِجَابٍ یعنی برای هیچ انسانی ممکن نیست که خداوند با او جز از طریق وحی و یا از پشت حجاب و پرده سخن بگوید». امام علی (علیه السلام) به او فرمود: «و مَا کَانَ لبَشَرٍ أَن یکَلمَهُ اللهُ إِلا وحْیا أَو مِن ورَاء حِجَابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ و آری! خداوند بلندمرتبه و بزرگ چنین فرموده است: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) وحی را از فرستادگان آسمانی دریافت می‌کرد. بنابراین فرستادگان آسمانی به فرستاده‌های زمین وحی می‌کردند. او با فرستادگان زمین سخن می‌گفت نه با فرستادگان آسمانی». یک‌بار پیامبر (صلی الله علیه و آله) از جبرئیل پرسید: «ای جبرئیل! آیا تو خدایت را دیده‌ای»؟ جبرئیل گفت: «خدایم دیده نمی‌شود». پیامبر (صلی الله علیه و آله) سؤال کرد: «تو وحی را از کجا دریافت می‌کنی»؟ او پاسخ داد: «از اسرافیل»! پیامبر (صلی الله علیه و آله) پرسید: «اسرافیل آن را از کجا دریافت می‌کند»؟ جبرئیل گفت: «از فرشته‌ای در میان عالم ملکوت اعلی که جایگاهش از او برتر است». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مجدّداً پرسید: «آن فرشته، وحی را از چه کسی دریافت می‌کند»؟ جبرئیل فرمود: «وحی به قلب او فرود می‌آید، گویی چیزی به درون آن پرتاب شده است. این وحی است که همان کلام پروردگار است. کلام خداوند به یک شکل نیست. یک نوع از وحی، آن است که خداوند با آن با پیامبران سخن گفته و گاهی مستقیماً آن را به قلبشان القا کرده است. نوعی از آن به صورت رویایی است که پیامبران آن را می‌بینند. از جمله‌ی انواع دیگر آن، وحی و تنزیل است که خوانده و تلاوت می‌شود که همان کلام خداوند است. به آنچه از کلام خدا که برایت توصیف کردم اکتفا کن».

Imam Ali (peace be upon him): One of the zindiqs (heretics) came to the Commander of the Faithful, Ali (peace be upon him), and said: "Were it not for the contradictions and inconsistencies in the Quran, I would surely have entered your religion." Imam Ali (peace be upon him) said to him: "What are you speaking of?" ... He said: "This verse: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلاَّ وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ [It is not for any human being that Allah should speak to him except by revelation or from behind a veil], meaning it is not possible for any human that Allah should speak to him except through revelation or from behind a veil and curtain." Imam Ali (peace be upon him) said to him: "وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلاَّ وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولاً فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ [And it is not for any human being that Allah should speak to him except by revelation or from behind a veil, or by sending a messenger and revealing by His permission what He pleases]. Yes! Allah, the High and Great, has said thus: the noble Prophet (peace be upon him and his family) used to receive the revelation from the heavenly messengers. Thus the heavenly messengers would convey revelation to the earthly messengers. He would speak with the earthly messengers, not with the heavenly messengers." Once the Prophet (peace be upon him and his family) asked Jibril: "O Jibril! Have you seen your Lord?" Jibril said: "My Lord cannot be seen." The Prophet (peace be upon him and his family) asked: "From where do you receive the revelation?" He replied: "From Israfil!" The Prophet (peace be upon him and his family) asked: "From where does Israfil receive it?" Jibril said: "From an angel in the highest realm of the Malakut whose station is above him." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) asked again: "From whom does that angel receive the revelation?" Jibril said: "The revelation descends upon his heart, as though something is cast into it. This is revelation, and it is the very speech of the Lord. The speech of Allah is not of one kind. One type of revelation is that by which Allah has spoken to the prophets and at times has cast it directly into their hearts. Another type is a vision which the prophets see. Among its other kinds is revelation and sent-down scripture which is recited and read, and that is the very speech of Allah. Be content with what I have described to you of the speech of Allah."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક ઝિન્દીક (નાસ્તિક) અમીરુલ મોમેનીન હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો અને કહ્યું: "જો કુરઆનમાં મતભેદ અને વિરોધાભાસ ન હોત, તો ખરેખર હું તમારા દીનમાં દાખલ થઈ જાત." હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "તું શેની વાત કરે છે?" ... તેણે કહ્યું: "આ આયત: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلاَّ وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ [કોઈ પણ મનુષ્ય માટે એ શક્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વહી અથવા પરદા પાછળથી સિવાય વાત કરે] એટલે કે કોઈ પણ મનુષ્ય માટે એ શક્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વહી અથવા પરદા અને હિજાબ પાછળથી સિવાય વાત કરે." ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلاَّ وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولاً فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ [કોઈ પણ મનુષ્ય માટે એ શક્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વહી, પરદા પાછળથી, અથવા કોઈ સંદેશવાહક મોકલીને પોતાની ઇજાઝત વડે જે ચાહે તે વહી કરે તે સિવાય વાત કરે]. હા! અલ્લાહ બુલંદ મરતબા અને મહાન એ આ પ્રમાણે ફરમાવ્યું છે: પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આસમાની સંદેશવાહકો પાસેથી વહી પ્રાપ્ત કરતા હતા. તેથી આસમાની સંદેશવાહકો ઝમીનના સંદેશવાહકોને વહી કરતા હતા. તેઓ ઝમીનના સંદેશવાહકો સાથે વાત કરતા, આસમાની સંદેશવાહકો સાથે નહીં." એક વખત પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જિબ્રઈલને પૂછ્યું: "ઓ જિબ્રઈલ! શું તેં તારા પરવરદિગારને જોયા છે?" જિબ્રઈલે કહ્યું: "મારા પરવરદિગારને જોઈ શકાતા નથી." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ સવાલ કર્યો: "તું વહી ક્યાંથી પ્રાપ્ત કરે છે?" તેણે જવાબ આપ્યો: "ઇસરાફીલ પાસેથી!" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પૂછ્યું: "ઇસરાફીલ તે ક્યાંથી પ્રાપ્ત કરે છે?" જિબ્રઈલે કહ્યું: "મલકૂતે અઅલા (ઉચ્ચતમ આલમ)માંના એક ફરિશ્તા પાસેથી, જેનું સ્થાન તેનાથી ઊંચું છે." રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરી પૂછ્યું: "તે ફરિશ્તો વહી કોની પાસેથી પ્રાપ્ત કરે છે?" જિબ્રઈલે ફરમાવ્યું: "વહી તેના દિલ પર ઉતરે છે, જાણે કોઈ વસ્તુ તેની અંદર ફેંકવામાં આવી હોય. આ વહી છે, જે પરવરદિગારના કલામ સમાન છે. અલ્લાહનો કલામ એક પ્રકારનો નથી. વહીનો એક પ્રકાર એ છે કે અલ્લાહે તેના દ્વારા પયગંબરો સાથે વાત કરી છે અને ક્યારેક તેમને સીધા તેમના દિલમાં નાખી છે. તેનો બીજો પ્રકાર એ સપનું છે જે પયગંબરો જુએ છે. તેના બીજા પ્રકારોમાંનો એક વહી અને તન્ઝીલ છે જે વાંચવામાં અને તિલાવત કરવામાં આવે છે, જે અલ્લાહનો કલામ સમાન છે. અલ્લાહના કલામ વિશે જે મેં તમારા માટે વર્ણવ્યું છે તેના પર સંતોષ કરો."

ٍ عَنْ أَبِی‌مَعْمَرٍ السَّعْدَانِی أَنَّ رَجُلًا أَتَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ علِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالَ یَا أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) إِنِّی قَدْ شَکَکْتُ فِی کِتَابِ اللَّهِ الْمُنْزَلِ قَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ أَمَّا قَوْلُهُ تَعَالَی ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ وَ قَوْلُهُ وَ کَلَّمَ اللهُ مُوسی تَکْلِیماً وَ قَوْلُهُ وَ ناداهُما رَبُّهُما وَ قَوْلُهُ یا آدَمُ اسْکُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُکَ الْجَنَّةَ فَأَمَّا قَوْلُهُ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ مَا یَنْبَغِی لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً وَ لَیْسَ بِکَائِنٍ إِلَّا مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ کَذَلِکَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عُلُوّاً کَبِیراً قَدْ کَانَ الرَّسُولُ یُوحِی إِلَیْهِ مِنْ رُسُلِ السَّمَاءِ فَتَبْلُغُ رُسُلُ السَّمَاءِ رُسُلَ الْأَرْضِ وَ قَدْ کَانَ الْکَلَامُ بَیْنَ رُسُلِ أَهْلِ الْأَرْضِ وَ بَیْنَهُ مِنْ غَیْرِ أَنْ یُرْسِلَ بِالْکَلَامِ مَعَ رُسُلِ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ قَدْ قَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَا جَبْرَئِیلُ هَلْ رَأَیْتَ رَبَّکَ فَقَالَ جبرئیل إِنَّ رَبِّی لَا یُرَی فَقَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَمِنْ أَیْنَ تَأْخُذُ الْوَحْیَ فَقَالَ آخُذُهُ مِنْ إِسْرَافِیلَ فَقَالَ وَ مِنْ أَیْنَ یَأْخُذُهُ إِسْرَافِیلُ قَالَ یَأْخُذُهُ مِنْ مَلَکٍ فَوْقَهُ مِنَ الرُّوحَانِیِّینَ قَالَ فَمِنْ أَیْنَ یَأْخُذُهُ ذَلِکَ الْمَلَکُ قَالَ یُقْذَفُ فِی قَلْبِهِ قَذْفاً فَهَذَا وَحْیٌ وَ هُوَ کَلَامُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ کَلَامُ اللَّهِ لَیْسَ بِنَحْوٍ وَاحِدٍ مِنْهُ مَا کَلَّمَ اللَّهُ بِهِ الرُّسُلَ وَ مِنْهُ مَا قَذَفَهُ فِی قُلُوبِهِمْ وَ مِنْهُ رُؤْیَا یُرِیهَا الرُّسُلَ وَ مِنْهُ وَحْیٌ وَ تَنْزِیلٌ یُتْلَی وَ یُقْرَأُ فَهُوَ کَلَامُ اللَّهِ فَاکْتَفِ بِمَا وَصَفْتُ لَکَ مِنْ کَلَامِ اللَّهِ فَإِنَّ مَعْنَی کَلَامِ اللَّهِ لَیْسَ بِنَحْوٍ وَاحِدٍ فَإِنَّهُ مِنْهُ مَا تُبَلِّغُ مِنْهُ رُسُلُ السَّمَاءِ رُسُلَ الْأَرْضِ.

امام علی (علیه السلام)- از ابومعمّر سعدانی نقل شده است که: مردی به خدمت امیرالمؤمنین (علیه السلام) علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) آمد و عرض کرد: «یا امیرالمؤمنین (علیه السلام) من در کتاب مُنزل خدا شکّ کرده‌ام» .... امام علی (علیه السلام) به او فرمود: «امّا کلام خدای متعال: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ و این کلام خدای متعال: و خداوند با موسی سخن گفت. ( نساء/۶۴ ) و این کلام خدای متعال: و پروردگارشان آن‌ها را ندا داد. ( اعراف/۲۲ ). و این کلام خدای متعال: ای آدم! تو با همسرت در بهشت سکونت کن. ( بقره/۳۵ ). و این کلام: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ یعنی برای هیچ انسانی ممکن نیست که خداوند با او جز از طریق وحی و یا از پشت حجاب و پرده سخن بگوید یا اینکه فرستاده‌ای را بفرستد و به اجازه‌ی خداوند آنچه را که اراده فرموده است به او وحی نماید. آری! خداوند بلند مرتبه و بزرگ چنین فرموده است. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) وحی را از فرستادگان آسمانی دریافت می‌کرد. بنابراین فرستادگان آسمانی به فرستاده‌های زمین وحی می‌کردند. او با فرستادگان زمین سخن می‌گفت نه با فرستادگان آسمانی. یک بار پیامبر (صلی الله علیه و آله) از جبرئیل پرسید: «ای جبرئیل! آیا تو خدایت را دیده‌ای»؟ جبرئیل گفت: «خدایم دیده نمی‌شود». پیامبر (صلی الله علیه و آله) سئوال کرد: «تو وحی را از کجا دریافت می‌کنی»؟ او پاسخ داد: «از اسرافیل»! پیامبر (صلی الله علیه و آله) پرسید: «اسرافیل آن را از کجا دریافت می‌کند»؟ جبرئیل گفت: «از فرشته‌ای در میان عالم ملکوت اعلی که جایگاهش از او برتر است». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مجدداً پرسید: «آن فرشته وحی را از چه کسی دریافت می‌کند»؟ جبرئیل فرمود: «وحی به قلب او فرود می‌آید گویی چیزی به درون آن پرتاب شده است». این وحی است که همان کلام پروردگار است. کلام خداوند به یک شکل نیست. یک نوع از وحی، آن است که خداوند با آن با پیامبران سخن گفته و گاهی مستقیماً آن را به قلبشان القا کرده است. نوعی از آن به صورت رؤیایی است که پیامبران آن را می‌بینند. از جمله انواع دیگر آن، وحی و تنزیل است که خوانده و تلاوت می‌شود که همان کلام خداوند است. به آن چه از کلام خدا که برایت توصیف کردم اکتفا کن. زیرا کلام خدا فقط یک نوع نیست. بلکه یکی از انواع آن، همان چیزی است که فرستادگان آسمان به فرستادگان زمین منتقل می‌کنند».

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Abu Ma'mar al-Sa'dani that a man came to Amir al-Mu'minin (peace be upon him) Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him), I have come to doubt the revealed Book of Allah".... Imam Ali (peace be upon him) said to him: "As for the word of Allah the Exalted: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ [And it is not for any mortal that Allah should speak to him except by revelation or from behind a veil, or by sending a messenger and revealing by His permission what He pleases], and this word of Allah the Exalted: 'And Allah spoke to Musa directly' (Nisa/64), and this word of Allah the Exalted: 'And their Lord called out to them' (A'raf/22), and this word of Allah the Exalted: 'O Adam! Dwell you and your wife in the Garden' (Baqarah/35), and this word: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ [And it is not for any mortal that Allah should speak to him except by revelation or from behind a veil] — meaning that it is not possible for any human being for Allah to speak with him except by way of revelation, or from behind a veil and curtain, or that He send a messenger and, by Allah's permission, reveal to him what He has willed. Yes! Allah, the High and Great, has said thus. The Noble Prophet (peace be upon him and his family) used to receive revelation from the heavenly messengers. So the heavenly messengers would convey revelation to the earthly messengers. He would speak with the earthly messengers, not with the heavenly messengers. Once the Prophet (peace be upon him and his family) asked Jibra'il: 'O Jibra'il! Have you seen your Lord?' Jibra'il said: 'My Lord cannot be seen.' The Prophet (peace be upon him and his family) asked: 'From where do you receive the revelation?' He replied: 'From Israfil!' The Prophet (peace be upon him and his family) asked: 'From where does Israfil receive it?' Jibra'il said: 'From an angel in the highest kingdom whose station is above his.' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) asked again: 'From whom does that angel receive the revelation?' Jibra'il said: 'Revelation descends upon his heart as though something has been cast into it.' This is the revelation, which is the very word of the Lord. The word of Allah is not of one form. One type of revelation is that with which Allah has spoken to the prophets, and sometimes He casts it directly into their hearts. Another type of it takes the form of a vision which the prophets see. Among its other types is the revelation and sending down which is recited and read, which is the very word of Allah. Suffice yourself with what I have described to you of the word of Allah, for the word of Allah is not only of one type; rather one of its types is that which the heavenly messengers convey to the earthly messengers."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબૂ મા'મર સા'દાનીથી નકલ થયું છે કે: એક વ્યક્તિ અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યો અને કહ્યું: "યા અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! મેં અલ્લાહની મુન્ઝલ કિતાબમાં શંકા કરી છે".... ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાના આ કલામ: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ [અને કોઈ પણ મનુષ્ય માટે યોગ્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વાત કરે સિવાય કે વહી દ્વારા અથવા પરદાની પાછળથી, અથવા કોઈ સંદેશવાહકને મોકલીને તેની અનુમતિથી જે તે ઇચ્છે તે વહી કરે], અને અલ્લાહ તઆલાનો આ કલામ: 'અને અલ્લાહે મૂસા સાથે વાત કરી.' (નિસા/૬૪), અને અલ્લાહ તઆલાનો આ કલામ: 'અને તેમના પરવરદિગારે તેમને પોકાર્યા.' (અઅરાફ/૨૨), અને અલ્લાહ તઆલાનો આ કલામ: 'હે આદમ! તમે તમારી પત્ની સાથે જન્નતમાં રહો.' (બકરહ/૩૫), અને આ કલામ: وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ [અને કોઈ મનુષ્ય માટે યોગ્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વાત કરે સિવાય કે વહી દ્વારા અથવા પરદાની પાછળથી] — યાની કોઈ પણ ઇન્સાન માટે શક્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વહી દ્વારા અથવા હિજાબ અને પરદાની પાછળથી સિવાય વાત કરે, અથવા એ કે તે કોઈ ફરિશ્તાને મોકલે અને અલ્લાહની અનુમતિથી જે તેણે ઇચ્છ્યું છે તે તેને વહી કરે. હા! અલ્લાહ બુલંદ મરતબા અને મહાને એવું જ ફરમાવ્યું છે. પયગંબર અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) વહીને આસમાની ફરિશ્તાઓ પાસેથી પ્રાપ્ત કરતા હતા. તેથી આસમાની ફરિશ્તાઓ ઝમીનના ફરિશ્તાઓને વહી કરતા હતા. તેઓ ઝમીનના ફરિશ્તાઓ સાથે વાત કરતા હતા, આસમાની ફરિશ્તાઓ સાથે નહીં. એક વાર પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જિબ્રઈલને પૂછ્યું: 'એ જિબ્રઈલ! શું તેં તારા ખુદાને જોયો છે?' જિબ્રઈલે કહ્યું: 'મારો ખુદા જોવાતો નથી.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પૂછ્યું: 'તું વહી ક્યાંથી પ્રાપ્ત કરે છે?' તેમણે જવાબ આપ્યો: 'ઇસ્રાફીલ પાસેથી!' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પૂછ્યું: 'ઇસ્રાફીલ તેને ક્યાંથી પ્રાપ્ત કરે છે?' જિબ્રઈલે કહ્યું: 'આલમે મલકૂતે અઅલામાં એક ફરિશ્તા પાસેથી જેનું સ્થાન તેમનાથી ઊંચું છે.' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરીથી પૂછ્યું: 'તે ફરિશ્તા વહી કોના પાસેથી પ્રાપ્ત કરે છે?' જિબ્રઈલે ફરમાવ્યું: 'વહી તેના દિલ પર ઉતરે છે જાણે કંઈક તેની અંદર નાખવામાં આવ્યું હોય.' આ વહી છે જે પરવરદિગારનું જ કલામ છે. અલ્લાહનું કલામ એક જ પ્રકારનું નથી. વહીનો એક પ્રકાર તે છે જેનાથી અલ્લાહે પયગંબરો સાથે વાત કરી છે અને ક્યારેક તે સીધું જ તેમના દિલ પર ઈલકા કર્યું છે. તેનો એક પ્રકાર રૂયા (દર્શન)ના રૂપમાં છે જેને પયગંબરો જુએ છે. તેના બીજા પ્રકારોમાં વહી અને તન્ઝીલ છે જે વાંચવામાં અને તિલાવત કરવામાં આવે છે, જે અલ્લાહનું જ કલામ છે. અલ્લાહના કલામ વિશે જે તારા માટે વર્ણવ્યું છે તેના પર બસ કર. કારણ કે અલ્લાહનું કલામ ફક્ત એક પ્રકારનું નથી; બલ્કે તેના પ્રકારોમાંનો એક તે જ છે જે આસમાનના ફરિશ્તાઓ ઝમીનના ફરિશ્તાઓને પહોંચાડે છે."

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً قَالَ وَحْیَ مُشَافَهَهًٍْ وَ وَحْیَ إِلْهَامٍ وَ هُوَ الَّذِی یَقَعُ فِی الْقَلْبِ أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ کَمَا کَلَّمَ اللَّهُ نَبِیَّهُ (صلی الله علیه و آله) وَ کَمَا کَلَّمَ اللَّهُ مُوسَی (علیه السلام) مِنَ النَّارِ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ قَالَ وَحْیَ مُشَافَهَهًٍْ یَعْنِی إِلَی النَّاسِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً منظور از وحی، گفت‌وگوی شفاهی و الهام است که در قلب یا از پشت پرده انجام می‌گیرد؛ همچنان‌که خداوند با پیامبر (صلی الله علیه و آله) سخن گفت و همچنین با حضرت موسی (علیه السلام) از داخل آتش گفتگو کرد. یا اینکه فرستاده‌ای را می‌فرستد و به اراده‌ی خودش، آنچه را که اراده فرماید به او القا می‌کند. وحی مشافهه به‌معنای وحی [یا گفتگو با] مردم است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً [And it is not for any mortal that Allah should speak to him except by revelation] — what is meant by wahy (revelation) is oral speech and ilham (inspiration), which takes place in the heart or from behind a veil; just as Allah spoke to the Prophet (peace be upon him and his family), and just as Allah spoke to Musa (peace be upon him) from within the fire. Or He sends a messenger and, by His own will, casts upon him what He wills. Wahy mushafahah means revelation [or speech] with the people.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً [અને કોઈ મનુષ્ય માટે યોગ્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વાત કરે સિવાય કે વહી દ્વારા] — વહીથી હેતુ મુખની વાતચીત અને ઇલ્હામ છે, જે દિલમાં અથવા પરદાની પાછળથી થાય છે; જેમ કે અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે વાત કરી, અને એ જ રીતે હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે આગની અંદરથી વાત કરી. અથવા એ કે તે કોઈ ફરિશ્તાને મોકલે છે અને પોતાની ઇચ્છાથી, જે ઇચ્છે તે તેના પર ઈલકા કરે છે. વહી મુશાફહાનો અર્થ છે લોકો [સાથે વાત] ની વહી.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) لَقَدْ أَسْرَی بِی رَبِّی عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَأَوْحَی إِلَیَ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ مَا أَوْحَی، وَ کَلَّمَنِی بِمَا کَلَّمَنِی فَکَانَ مِمَّا کَلَّمَنِی بِهِ أَنْ قَالَ: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا ... الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ، لِیَ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَی، یُسَبِّحُ لِی مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، وَ أَنَا الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ. یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله): إِنِّی أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا الْأَوَّلُ فَلَا شَیْءَ قَبْلِی، وَ أَنَا الْآخِرُ فَلَا شَیْءَ بَعْدِی، وَ أَنَا الظَّاهِرُ فَلَا شَیْءَ فَوْقِی، ... وَ أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ. یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله): عَلِیٌّ (علیه السلام) أَوَّلُ مَنْ آخُذُ مِیثَاقَهُ مِنَ الْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام). یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله): عَلِیٌّ (علیه السلام) آخِرُ مَنْ أَقْبِضُ رُوحَهُ مِنَ الْأَئِمَّهًِْ، وَ هُوَ الدَّابَّهًُْ الَّتِی تُکَلِّمُهُمْ. یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله): عَلِیٌّ (علیه السلام) أُظْهِرُهُ عَلَی جَمِیعِ مَا أُوحِیهِ إِلَیْکَ، لَیْسَ لَکَ أَنْ تَکْتُمَ مِنْهُ شَیْئاً. یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله): عَلِیٌّ (علیه السلام) أُبْطِنُهُ سِرِّیَ الَّذِی أَسْرَرْتُهُ إِلَیْکَ، فَلَیْسَ فِیمَا بَیْنِی وَ بَیْنَکَ سِرٌّ دُونَهُ. یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله): عَلِیٌّ (علیه السلام) عَلَی مَا خَلَقْتُ مِنْ حَلَالٍ وَ حَرَامٍ عَلِیٌّ عَلِیمٌ بِه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در حدیثی فرمود: خداوند مرا به معراج برد و از پشت حجاب به من وحی کرد و با من سخن گفت و فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من الله هستم که جز من خدایی نیست. من آگاه مطلق به عالم غیب و عالم شهادت و مهربان و بخشنده هستم. من الله هستم که جز من هیچ خدایی وجود ندارد. من پادشاهی قدّوس، سلام، مؤمن، مهیمن، عزیز، جبّار و متکبّر هستم. خداوند از آنچه آنان شرک می‌ورزند، پاک و منزّه است. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! همانا من الله هستم که هیچ خدایی جز من نیست. من خالق، آفریننده و مصوّر هستم. اسماء حسنی از آن من است. هرچه در آسمان و زمین است، تسبیح‌گوی من است و من، عزیز حکیم هستم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من الله هستم که جز من خدایی نیست. من اوّل هستم و قبل از من هیچ‌چیز وجود نداشته است. من آخر هستم و پس از من هیچ‌چیز وجود نخواهد داشت. من ظاهر هستم. یعنی هیچ‌چیز برتر از من وجود ندارد. من باطن هستم و جز من چیزی وجود نخواهد داشت. من الله هستم و جز من هیچ خدایی نیست. من از همه‌چیز کاملاً آگاه هستم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! علی (علیه السلام) اوّلین کسی است که از میان ائمّه (علیهم السلام) از او عهد و پیمان می‌گیرم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! از میان ائمّه (علیهم السلام)، علی (علیه السلام) آخرین کسی است که روح او را می‌گیرم. او همان جنبنده‌ای است که با مردم سخن می‌گوید. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! علی (علیه السلام) را بر همه‌ی آنچه به تو وحی گردیده است غلبه می‌دهم. تو نباید هیچ‌چیزی را از او پنهان کنی. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! آن رازهایی را که به تو گفتم، مخفیانه به او بگو. من و تو رازی نداریم که آن را از او پنهان کنیم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! علی (علیه السلام) به همه حلال و حرام‌هایی که آفریده‌ام آگاه است».

The Prophet (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said in a hadith: Allah took me on the Miʿraj and revealed to me from behind a veil and spoke with me, and He said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am Allah, there is no god but Me. I am the One who has absolute knowledge of the unseen and the witnessed, the Compassionate, the Bestower. I am Allah, there is no god other than Me. I am the Sovereign, the Holy, the Peace, the Faithful, the Guardian, the Mighty, the Compeller, the Supreme. Allah is pure and exalted above what they associate with Him. O Muhammad (peace be upon him and his family)! Indeed I am Allah, there is no god but Me. I am the Creator, the Maker, the Fashioner. To Me belong the Most Beautiful Names. Whatever is in the heavens and the earth glorifies Me, and I am the Mighty, the Wise. O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am Allah, there is no god but Me. I am the First, and nothing existed before Me. I am the Last, and nothing shall exist after Me. I am the Manifest, meaning nothing exists above Me. I am the Hidden, and nothing shall exist other than Me. I am Allah, there is no god but Me. I am fully aware of everything. O Muhammad (peace be upon him and his family)! Ali (peace be upon him) is the first among the Imams (peace be upon them) from whom I take the covenant. O Muhammad (peace be upon him and his family)! Among the Imams (peace be upon them), Ali (peace be upon him) is the last one whose soul I shall take. He is the very creature that speaks with the people. O Muhammad (peace be upon him and his family)! I shall make Ali (peace be upon him) prevail over all that has been revealed to you. You must not conceal anything of it from him. O Muhammad (peace be upon him and his family)! Those secrets which I have told you, tell him in confidence. There is no secret between Me and you that we would conceal from him. O Muhammad (peace be upon him and his family)! Ali (peace be upon him) is aware of all the lawful and unlawful things I have created."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) એક હદીસમાં ફરમાવ્યું: અલ્લાહે મને મેઅરાજ પર લઈ ગયો અને પરદાની પાછળથી મારા પર વહી કરી અને મારી સાથે વાત કરી અને ફરમાવ્યું: "અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું અલ્લાહ છું, મારા સિવાય કોઈ ખુદા નથી. હું ગૈબ અને શહાદતના આલમનો સંપૂર્ણ જાણકાર, મહેરબાન અને બખ્શનાર છું. હું અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ખુદા નથી. હું બાદશાહ, કુદ્દૂસ, સલામ, મોઅમિન, મોહયમિન, અઝીઝ, જબ્બાર અને મુતકબ્બિર છું. અલ્લાહ તેઓ જે શિર્ક કરે છે તેનાથી પાક અને મુનઝ્ઝહ છે. અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! ખરેખર હું અલ્લાહ છું, મારા સિવાય કોઈ ખુદા નથી. હું ખાલિક, આફરીનનાર અને મુસવ્વિર છું. અસ્માએ હુસ્ના મારા છે. આસ્માનો અને ઝમીનમાં જે કંઈ છે તે મારી તસ્બીહ કરે છે અને હું અઝીઝ, હકીમ છું. અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું અલ્લાહ છું, મારા સિવાય કોઈ ખુદા નથી. હું અવ્વલ છું અને મારાથી પહેલા કંઈ પણ મૌજૂદ ન હતું. હું આખિર છું અને મારા પછી કંઈ પણ મૌજૂદ નહીં હોય. હું ઝાહિર છું, એટલે કે મારાથી ઉપર કંઈ પણ મૌજૂદ નથી. હું બાતિન છું અને મારા સિવાય કંઈ પણ મૌજૂદ નહીં હોય. હું અલ્લાહ છું અને મારા સિવાય કોઈ ખુદા નથી. હું દરેક વસ્તુથી સંપૂર્ણ જાણકાર છું. અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલી (અલયહિસ્સલામ) ઈમામો (અલયહેમુસ્સલામ) માંથી પહેલી વ્યક્તિ છે જેમનાથી હું અહદ અને પયમાન લઉં છું. અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! ઈમામો (અલયહેમુસ્સલામ) માંથી, અલી (અલયહિસ્સલામ) આખરી વ્યક્તિ છે જેમની રૂહને હું કબ્ઝ કરીશ. તેઓ એ જ જુંબિશ કરનાર છે જે લોકો સાથે વાત કરશે. અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જે કંઈ તમારા પર વહી થયું છે તે બધા પર અલી (અલયહિસ્સલામ) ને ગાલિબ કરું છું. તમારે તેમનાથી કંઈ પણ છુપાવવું ન જોઈએ. અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જે રહસ્યો મેં તમને કહ્યાં છે, તે છુપાવીને તેમને કહી દો. મારી અને તમારી વચ્ચે એવું કોઈ રહસ્ય નથી જે અમે તેમનાથી છુપાવીએ. અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલી (અલયહિસ્સલામ) મેં જે હલાલ અને હરામ ખલ્ક કર્યાં છે તે બધાથી વાકિફ છે."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فِی حَدِیثِ مَسَائِلِ عَبدِاللهِ‌بنِ‌سَلَامٍ لِرَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ لَهُ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَأَخْبِرْنِی کَلَّمَکَ اللَّهُ قَبْلًا. قَالَ: مَا لِعَبْدٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحْیاً أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَاب.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در حدیثی که در آن پرسش‌های عبدالله‌بن‌سلام از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌باشد، این‌گونه آمده است: [ابن‌سلام] به ایشان گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! به من بگو! آیا خداوند با تو به‌طور مستقیم سخن گفته است»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند با هیچ بنده‌ای جز به صورت وحی یا از پشت پرده صحبت نمی‌کند».

The Prophet (peace be upon him and his family): In a hadith which contains the questions of Abd Allah ibn Salam to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), it is narrated thus: [Ibn Salam] said to him: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Tell me! Has Allah spoken with you directly?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Allah does not speak with any servant except by revelation or from behind a veil."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક હદીસમાં જેમાં અબ્દુલ્લાહ બિન સલામના રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી પ્રશ્નો છે, આ પ્રમાણે આવ્યું છે: [ઇબ્ને સલામે] તેમને કહ્યું: "અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! મને જણાવો! શું અલ્લાહે તમારી સાથે સીધી રીતે વાત કરી છે?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ કોઈ પણ બંદા સાથે વહી અથવા પરદાની પાછળથી સિવાય વાત નથી કરતો."

#6 حجاب The Veil હિજાબ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فِی التَّوحِیدِ عَن الرِّضَا (علیه السلام) قَالَ الرَّجُلُ: فَلِمَ احْتَجَبَ؟ فَقَالَ أَبُوالْحَسَنِ (علیه السلام): إِنَّ الْحِجَابَ عَلَی الْخَلْقِ لِکَثْرَهًِْ ذُنُوبِهِمْ فَأَمَّا هُوَ فَلَا تَخْفَی عَلَیْهِ خَافِیَهًٌْ فِی آنَاءِ اللَّیْلِ وَ النَّهَار.

امام رضا (علیه السلام)- در کتاب توحید از امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که آن مرد عرض کرد: «پس چرا [خدا] محتجب شده و در پرده رفته که کسی او را نمی‌بیند». امام رضا (علیه السلام) فرمود: «حجاب و پرده بر خلق به‌جهت بسیاری گناهان ایشان است و امّا آن جناب به هیچ وجه پنهان و پنهان‌شده در ساعت‌های شب و روز بر او پوشیده و پنهان نمی‌باشد».

Imam Rida (peace be upon him): In the book al-Tawhid, it is narrated from Imam Rida (peace be upon him) that the man said: "Then why has [Allah] veiled Himself and gone behind a curtain so that no one sees Him?" Imam Rida (peace be upon him) said: "The veil and curtain upon creation is because of the abundance of their sins; but as for Him, nothing hidden or concealed at any hour of night or day is veiled or hidden from Him."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): કિતાબે તૌહીદમાં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ થયું છે કે તે માણસે અરજ કરી: "તો પછી શા માટે [અલ્લાહ] મહતજિબ થઈ ગયો અને પરદામાં ચાલી ગયો કે કોઈ તેને જોતો નથી?" ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામે) ફરમાવ્યું: "ખલ્ક પર હિજાબ અને પરદો તેમના ગુનાહોની બહુલતાના કારણે છે; અને પરંતુ તે જનાબ પર રાત અને દિવસના કલાકોમાં કોઈ પણ છુપી અને છુપાયેલી વસ્તુ ઢાંકેલી અને છુપી નથી."

#7 حجاب The Veil હિજાબ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

لَا تَشْمُلُهُ الْمَشَاعِرُ وَ لَا یَحْجُبُهُ الْحِجَابُ فَالْحِجَابُ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ خَلْقِهِ لِامْتِنَاعِهِ مِمَّا یُمْکِنُ فِی ذَوَاتِهِمْ وَ لِإِمْکَانِ ذَوَاتِهِمْ مِمَّا یَمْتَنِعُ مِنْهُ ذَاتُهُ وَ لِافْتِرَاقِ الصَّانِعِ وَ الْمَصْنُوعِ وَ الرَّبِّ وَ الْمَرْبُوبِ وَ الْحَادِّ وَ الْمَحْدُودِ.

امام رضا (علیه السلام)- مشاعر و حواسّ او را فرو نمی‌گیرد و پرده‌های جسمانی او را نمی‌پوشاند و پرده‌ی میان او و آفریدگانش که مانع دیدن است آن است که ایشان را آفریده؛ چرا که آن جناب از آنچه در ذات‌های ایشان ممکن است امتناع فرموده و برای آنکه ذات‌های ایشان از آنچه ذاتش از اتّصاف به آن اباء دارد امکان دارند و سرباز نمی‌زنند و نیز به‌جهت آنکه صانع و مصنوع و ربّ و مربوب و حادّ و محدود از یکدیگر جدا می‌شوند.

Imam Rida (peace be upon him): The senses and faculties do not encompass Him, and physical veils do not conceal Him. The veil between Him and His creation, which prevents seeing Him, is that He has created them; for that noble One refuses what is possible in their essences, and because their essences are capable of that which His Essence refuses to be described by, and also because the Maker and the made, the Lord and the lorded-over, the Definer and the defined are separate from one another.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મશાએર અને હવાસ તેને ઘેરી શકતાં નથી અને જિસ્માની પરદાઓ તેને ઢાંકતા નથી, અને તેમની અને તેમની મખ્લૂક વચ્ચેનો પરદો જે જોવામાં અડચણ છે તે એ છે કે તેમણે તેમને પૈદા કર્યાં છે; કારણ કે તે જનાબે તેમની ઝાતોમાં જે મુમકિન છે તેનાથી ઇન્કાર ફરમાવ્યો છે, અને એ માટે કે તેમની ઝાતો તે વસ્તુથી મુમકિન છે જેનાથી તેમની ઝાત તેના વસ્ફ થવાથી ઇન્કાર કરે છે, અને એ કારણે પણ કે સાનેઅ અને મસ્નૂઅ, રબ અને મરબૂબ, હાદ્દ અને મહદૂદ એકબીજાથી અલગ થાય છે.

#8 حجاب The Veil હિજાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَإِنْ قَالُوا وَ لِمَ اسْتَتَرَ قِیلَ لَهُمْ لَمْ یَسْتَتِرْ بِحِیلَهًْ یَسْتَتِرْ بِحِیلَهًٍْ یَخْلُصُ إِلَیْهَا کَمَنْ یَحْتَجِبُ عَنِ النَّاسِ بِالْأَبْوَابِ وَ السُّتُورِ وَ إِنَّمَا مَعْنَی قَوْلِنَا اسْتَتَرَ أَنَّهُ لَطُفَ عَنْ مَدَی مَا تَبْلُغُهُ الْأَوْهَامُ کَمَا لَطُفَتِ النَّفْسُ وَ هِیَ خَلْقٌ مِنْ خَلْقِهِ وَ ارْتَفَعَتْ عَنْ إِدْرَاکِهَا بِالنَّظَر.

امام صادق (علیه السلام)- [به مفضّل فرمود:] اگر کسی گوید که: «خداوند چرا از خلق پنهان شده است»؟ پاسخ گوییم که: «مستتر و پنهان‌شدن ذات مقدّس نه به آن معنی است که به اراده خود را مستور گردانیده، چنانچه پادشاهان یا دیگران به‌وسیله‌ی درها و پرده‌ها و دیوار از رعیّت خود پنهان می‌شوند، بلکه معنیش آن است که ذات مقدّس لطیف‌تر و رفیع‌تر از آن است که عقل بتواند درک کند، چنانچه «نفس ناطقه» که یکی از مخلوقات اوست ادراک آن به فکر و نظر میسّر نیست».

Imam Sadiq (peace be upon him): [He said to Mufaddal:] If someone says: "Why has Allah hidden Himself from creation?" We answer: "The concealment and hiddenness of the Sacred Essence does not mean that He has veiled Himself by His will, as kings or others hide themselves from their subjects by means of doors, curtains and walls. Rather, its meaning is that the Sacred Essence is too subtle and too exalted for the intellect to grasp — just as the 'rational soul' (nafs natiqa), which is one of His creations, cannot be perceived by thought or reflection."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [મુફદ્દલને ફરમાવ્યું:] જો કોઈ કહે કે: "અલ્લાહ સૃષ્ટિથી શા માટે છુપાયેલ છે?" તો અમે જવાબ આપીશું કે: "પવિત્ર ઝાતનું છુપાયેલ અને પોશીદા હોવું એ અર્થમાં નથી કે તેણે પોતાની ઇચ્છાથી પોતાને છુપાવ્યો છે, જેમ કે બાદશાહો કે અન્ય લોકો દરવાજા, પડદા અને દીવાલો દ્વારા પોતાની પ્રજાથી છુપાય છે. બલ્કે તેનો અર્થ એ છે કે પવિત્ર ઝાત એટલી લતીફ અને ઉચ્ચ છે કે અક્લ તેને સમજી શકતી નથી, જેમ કે 'નફ્સે નાતિકા' (વિચારશીલ આત્મા) જે તેની મખ્લૂકાતમાંથી એક છે, તેને ફિકર અને નઝર દ્વારા સમજવું શક્ય નથી."