عَن عَبْدِ اللَّهِبْنِبَکْرٍ الْأَرَّجَانِیِّ قَالَ صَحِبْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی طَرِیقِ مَکَّهًَْ مِنَ الْمَدِینَهًِْ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا یُقَالُ لَهُ عُسْفَانُ ثُمَّ مَرَرْنَا بِجَبَلٍ أَسْوَدَ عَنْ یَسَارِ الطَّرِیقِ ... وَحْشٍ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَهَلْ یَرَی الْإِمَامُ مَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ قَالَ یَا ابْنَ بَکْرٍ فَکَیْفَ یَکُونُ حُجَّهًًْ عَلَی مَا بَیْنَ قُطْرَیْهَا وَ هُوَ لَا یَرَاهُمْ وَ لَا یَحْکُمُ فِیهِمْ وَ کَیْفَ تَکُونُ حُجَّهًًْ عَلَی قَوْمٍ غُیَّبٍ لَا یَقْدِرُ عَلَیْهِمْ وَ لَا یَقْدِرُونَ عَلَیْهِ وَ کَیْفَ یَکُونُ مُؤَدِّیاً عَنِ اللَّهِ وَ شَاهِداً عَلَی الْخَلْقِ وَ هُوَ لَا یَرَاهُمْ وَ کَیْفَ یَکُونُ حَجَّهًًْ عَلَیْهِمْ وَ هُوَ مَحْجُوبٌ عَنْهُمْ وَ قَدْ حِیلَ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَهُ أَنْ یَقُومَ بِأَمْرِ رَبِّهِ فِیهِمْ وَ اللَّهُ یَقُولُ وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ یَعْنِی بِهِ مَنْ عَلَی الْأَرْضِ وَ الْحُجَّهًُْ مِنْ بَعْدِ النَّبِیِّ یَقُومُ مَقَامَهُ وَ هُوَ الدَّلِیلُ عَلَی مَا تَشَاجَرَتْ فِیهِ الْأُمَّهًُْ وَ الْآخِذُ بِحُقُوقِ النَّاسِ وَ الْقِیَامُ {الْقَائِمُ بِأَمْرِ اللَّهِ وَ الْمُنْصِفُ لِبَعْضِهِمْ مِنْ بَعْضٍ فَإِذَا لَمْ یَکُنْ مَعَهُمْ مَنْ یَنْفُذُ قَوْلُهُ وَ هُوَ یَقُولُ سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ فَأَیُّ آیَهًٍْ فِی الْآفَاقِ غَیْرُنَا أَرَاهَا اللَّهُ أَهْلَ الْآفَاقِ وَ قَالَ ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها فَأَیُّ آیَهًٍْ أَکْبَرُ مِنَّا وَ اللَّهِ إِنَّ بَنِی هَاشِمٍ وَ قُرَیْشاً لَتَعْرِفُ مَا أَعْطَانَا اللَّهُ وَ لَکِنَّ الْحَسَدَ أَهْلَکَهُمْ کَمَا أَهْلَکَ إِبْلِیسَ وَ إِنَّهُمْ لَیَأْتُونَّا إِذَا اضْطُرُّوا وَ خَافُوا عَلَی أَنْفُسِهِمْ فَیَسْأَلُونَّا فَنُوَضِّحُ لَهُمْ فَیَقُولُونَ نَشْهَدُ أَنَّکُمْ أَهْلُ الْعِلْمِ ثُمَّ یَخْرُجُونَ فَیَقُولُونَ مَا رَأَیْنَا أَضَلَّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَؤُلَاءِ وَ یَقْبَلُ مَقَالَاتِهِم.
امام صادق (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌بکر ارجانی گفت: «در خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم در سفری از مدینه به مکّه به منزلی فرود آمدیم که عسفان نامیده می‌شد بعد از کنار کوه وحشت‌انگیز و سیاهی در طرف چپ جاده رد شدیم. گفتم: ... فدایت شوم آیا امام بین مشرق و مغرب را می‌بیند»؟ فرمود: «پس چگونه می‌تواند حجّت و امام برای مشرق و مغرب باشد با اینکه آن‌ها را نمی‌بیند و در میان ایشان حکم نمی‌کند و چگونه حجّت خواهد بود بر مردمی که از دیده‌ی او پنهانند نه او بر آن‌ها قدرت دارد و نه آن‌ها بر او؟ چگونه سفیر از جانب خدا و شاهد و گواه بر خلق است با اینکه امام آن‌ها را نمی‌بیند و چگونه حجّت بر آن‌ها است با اینکه از نظر او پنهان هستند و بین آن‌ها و بین انجام مأموریّت پروردگار میان آن‌ها فاصله می‌باشد با اینکه خداوند می‌فرماید: و ما تو را جز برای همه‌ی مردم نفرستادیم. ( سبأ/۲۸ ) منظور تمام مردم زمین هستند و حجّت پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) جانشین او خواهد بود با اینکه او راهنمای اختلافات بین مردم است و مدافع حقوق آن‌هاست و به امر خدا قیام می‌کند و داد یکی را از دیگری می‌گیرد. درصورتی‌که در میان آن‌ها کسی نمی‌باشد که امر خدا را میان آن‌ها اجرا کند، با اینکه می‌فرماید: به‌زودی نشانه‌های خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آن‌ها نشان می‌دهیم. ( فصلت/۵۳ ). پس کدام نشانه‌ای در آفاق جز ما هست که خدا به اهل زمین نشان داده و فرموده است ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها کدام آیه بزرگتر از ما است. به خدا قسم بنی‌هاشم و قریش می‌دانند چه چیزی خدا به ما عطا کرده ولی حسد موجب هلاک آن‌ها شده؛ همان‌طور که شیطان را هلاک کرد آن‌ها پیش ما وقتی مجبور شوند و بر خود بترسند می‌آیند و از ما می‌پرسند، برای آن‌ها توضیح می‌دهیم. خودشان اقرار می‌کنند که ما گواهی می‌دهیم شما دارای علم هستید بعد می‌روند و می‌گویند ما ندیدیم گمراه‌تر از کسانی که پیرو ایشان باشند و حرف آن‌ها را بپذیرند.
Imam Sadiq (peace be upon him): Abdullah ibn Bakr al-Arrajani said: "I was in the company of Imam Sadiq (peace be upon him) on a journey from Medina to Mecca. We alighted at a station called Usfan. Then we passed by a frightening black mountain on the left side of the road. I said: '... may I be your ransom, does the Imam see [everything] between the east and the west?'" He said: "Then how can he be a proof and imam for the east and the west when he does not see them and does not judge among them? And how will he be a proof over a people who are hidden from his sight, over whom he has no power and who have no power over him? How can he be an envoy from Allah and a witness over the creation when the Imam does not see them? And how is he a proof over them when they are hidden from his view, and between them and the carrying out of the Lord's mission among them there is a barrier — while Allah says: وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ [And We have not sent you but to all people] (Saba/28)? What is meant is all the people of the earth. And the proof after the Prophet (peace be upon him and his family) will be his successor, while he is the guide in the disputes among the people, the defender of their rights, and the one who rises by the command of Allah and secures the right of one from another. Yet there is no one among them to carry out the command of Allah among them, although He says: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ [Soon We will show them Our signs in the horizons and within themselves] (Fussilat/53). So which sign is there in the horizons other than us that Allah has shown to the people of the earth? And He said: ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها [We did not show them a sign but it was greater than its like] — which sign is greater than us? By Allah, Banu Hashim and Quraysh know what Allah has bestowed upon us, but envy has destroyed them just as it destroyed Satan. When they are compelled and fear for themselves, they come to us and ask us, and we explain to them. They themselves acknowledge: 'We bear witness that you are the people of knowledge.' Then they leave and say: 'We have not seen anyone more misguided than those who follow them and accept their words.'"
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન બકર અર્રજાનીએ કહ્યું: "હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની સેવામાં મદીનાથી મક્કાના પ્રવાસમાં હતો. અમે એક મંઝિલ પર ઉતર્યા જેને ઉસ્ફાન કહેવાય છે. પછી અમે રસ્તાની ડાબી બાજુ એક ભયાનક કાળા પર્વત પાસેથી પસાર થયા. મેં કહ્યું: '... હું આપ પર કુરબાન થાઉં, શું ઇમામ પૂર્વ અને પશ્ચિમ વચ્ચેનું [બધું] જુએ છે?'" તમે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: "તો પછી તેઓ પૂર્વ અને પશ્ચિમ માટે હુજ્જત અને ઇમામ કેવી રીતે હોઈ શકે જ્યારે તેઓ તેમને જોતા નથી અને તેમની વચ્ચે હુકમ કરતા નથી? અને એવા લોકો પર કેવી રીતે હુજ્જત હશે જેઓ તેમની નજરથી છુપાયેલા છે, ન તેઓ તેમના પર કાબૂ ધરાવે છે ન તેઓ તેમના પર? અલ્લાહ તરફથી સફીર અને મખ્લૂક પર ગવાહ કેવી રીતે છે જ્યારે ઇમામ તેમને જોતા નથી? અને તેઓ પર કેવી રીતે હુજ્જત છે જ્યારે તેઓ તેમની નજરથી છુપાયેલા છે, અને તેઓ વચ્ચે અને પરવરદિગારના હુકમને તેમની વચ્ચે અંજામ આપવા વચ્ચે અંતર છે — જ્યારે અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ [અને અમે તમને બધા લોકો સિવાય કોઈના માટે નથી મોકલ્યા] (સબા/૨૮). મતલબ ઝમીનના તમામ લોકો છે. અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછીની હુજ્જત તેમના જાનશીન હશે જ્યારે તેઓ લોકોના મતભેદોમાં માર્ગદર્શક છે અને તેમના હકોના રક્ષક છે અને અલ્લાહના હુકમથી કિયામ કરે છે અને એકનો હક બીજા પાસેથી લે છે. જ્યારે કે તેમની વચ્ચે એવો કોઈ નથી જે તેમની વચ્ચે અલ્લાહનો હુકમ અમલમાં લાવે, જ્યારે તે ફરમાવે છે: سَنُرِیهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ [જલદી અમે તેમને અમારી નિશાનીઓ જગતના આસપાસ અને તેમના પોતાના જીવોમાં બતાવીશું] (ફુસ્સિલત/૫૩). તો આફાકમાં અમારા સિવાય કઈ નિશાની છે જે અલ્લાહે ઝમીનવાળાઓને બતાવી છે અને ફરમાવ્યું છે: ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها [અમે તેમને કોઈ નિશાની બતાવી નથી પરંતુ તે તેની બહેન કરતાં મોટી હતી] — અમારા કરતાં કઈ આયત મોટી છે? અલ્લાહની કસમ, બની હાશિમ અને કુરૈશ જાણે છે કે અલ્લાહે અમને શું આપ્યું છે, પરંતુ હસદે તેમને હલાક કર્યા છે જેમ શેતાનને હલાક કર્યો હતો. જ્યારે તેઓ મજબૂર થાય છે અને પોતાના પર ડરે છે ત્યારે તેઓ અમારી પાસે આવે છે અને અમને પૂછે છે, અમે તેમને સ્પષ્ટ કરીએ છીએ. તેઓ પોતે ઇકરાર કરે છે: 'અમે ગવાહી આપીએ છીએ કે તમે ઇલ્મવાળા છો.' પછી તેઓ જાય છે અને કહે છે: 'અમે તેમનું અનુસરણ કરનારા અને તેમની વાત સ્વીકારનારા લોકોથી વધુ ગુમરાહ કોઈ જોયું નથી.'"