قَالَ فَلَوْلَا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَةٌ أَیْ هَلَّا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَهًٌْ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِکَةُ مُقْتَرِنِینَ یَعْنِی مُقَارِنِینَ فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ لَمَّا دَعَاهُمْ فَأَطاعُوهُ إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِینَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَلولا أُلقِی عَلیهِ أَسْورَةٌ؛ یعنی باید دیوارهایی را بر مسیر او خراب کنم. مِّن ذَهَبٍ أَو جَاء مَعَهُ المَلائِکَةُ مُقْتَرِنِینَ؛ یعنی فرشتگان پیوسته و همراه یکدیگر بیایند. فَاسْتَخَفَّ قَومَهُ؛ یعنی زمانی‌که قومش را خواند، آن‌ها را خوار و حقیر شمرد. در نتیجه از او اطاعت کردند آنان قومی فاسق بودند!
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَلَوْلَا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَةٌ [why were not bracelets cast upon him] — meaning: why were bracelets of gold not cast upon him. مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِکَةُ مُقْتَرِنِینَ [of gold, or angels come with him as companions] — meaning: the angels come joined and together with one another. فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ [so he made light of his people] — meaning: when he called his people, he treated them as low and contemptible. Consequently they obeyed him; they were a transgressing people!
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَلَوْلَا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَةٌ [શા માટે તેમના પર કંગનો ન નાખવામાં આવ્યા] — એટલે કે શા માટે તેમના પર સોનાનાં કંગનો ન નાખવામાં આવ્યા. مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِکَةُ مُقْتَرِنِینَ [સોનાના, અથવા તેમની સાથે ફરિશ્તાઓ સાથી બનીને આવે] — એટલે કે ફરિશ્તાઓ એકબીજા સાથે જોડાયેલા અને સાથી થઈને આવે. فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ [તેણે પોતાની કોમને હલકી ગણી] — એટલે કે જ્યારે તેણે પોતાની કોમને બોલાવી, ત્યારે તેમને હલકા અને તુચ્છ ગણ્યા. પરિણામે તેઓએ તેની આજ્ઞા માની; તેઓ ફાસિક કોમ હતા!