سورة الزخرف

Verse 55 of 89

43:55

فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعينَ

امّا هنگامى‌كه ما را به خشم آوردند، آنان را مجازات كرده و همه را غرق كرديم.

Then when they displeased Us, We inflicted a retribution on them, so We drowned them all together,

પછી જયારે તેમણે અમને ગઝબનાક કર્યા ત્યારે અમોએ તેનાથી બદલો લીધો* અને તેઓ બધાને ડૂબાડી દીધા :

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَمْزَهًَْ‌بْنِ‌بَزِیع عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَا یَأْسَفُ کَأَسَفِنَا وَ لَکِنَّهُ خَلَقَ أَوْلِیَاءَ لِنَفْسِهِ یَأْسَفُونَ وَ یَرْضَوْنَ وَ هُمْ مَخْلُوقُونَ مَرْبُوبُونَ فَجَعَلَ رِضَاهُمْ رِضَا نَفْسِهِ وَ سَخَطَهُمْ سَخَطَ نَفْسِهِ لِأَنَّهُ جَعَلَهُمُ الدُّعَاهًَْ إِلَیْهِ وَ الْأَدِلَّاءَ عَلَیْهِ فَلِذَلِکَ صَارُوا کَذَلِکَ وَ لَیْسَ أَنَّ ذَلِکَ یَصِلُ إِلَی اللَّهِ کَمَا یَصِلُ إِلَی خَلْقِهِ لَکِنْ هَذَا مَعْنَی مَا قَالَ مِنْ ذَلِکَ.

امام صادق (علیه السلام)- حمزهًْ‌بن‌بزیع گوید: امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: فَلمَّا آسَفُونَا انتَقَمْنَا مِنْهُمْ فرمود: «خداوند مانند ما غم و غصّه نمی‌خورد؛ بلکه او اولیایی را برای خودش آفریده است که اندوهگین و شاد می‌شوند. آن‌ها آفریده و تربیت شده‌اند. خداوند، رضایت آن‌ها را به‌عنوان رضایت خودش و خشم آن‌ها را به‌عنوان خشم خودش قرار داده است. زیرا به آن‌ها دستور داده است تا مردم را به‌سوی او دعوت کنند و راهنمایانی برای مردم به‌سوی او باشند. به همین دلیل آن‌ها به چنان جایگاهی دست یافته‌اند. این بدان معنی نیست که خداوند مانند انسان‌ها شاد یا غمگین می‌شود؛ بلکه این، معنای آیه فوق است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hamza ibn Bazi' said: Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding the verse فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ [Then when they displeased Us, We inflicted a retribution on them]: "Allah does not grieve and sorrow as we do; rather, He has created friends (awliya) for Himself who grieve and rejoice. They are created and nurtured. Allah has made their pleasure His own pleasure and their wrath His own wrath, because He has commanded them to call people towards Him and to be guides for the people to Him. For this reason they have attained such a station. This does not mean that Allah rejoices or grieves as human beings do; rather, this is the meaning of the above verse."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્ઝા બિન બઝીઅ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ આયત فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ [જ્યારે તેઓએ અમને નારાજ કર્યા, અમે તેમનાથી બદલો લીધો] વિશે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ આપણી જેમ ગમ અને દુ:ખ અનુભવતો નથી; પરંતુ તેણે પોતાના માટે અવલિયા બનાવ્યા છે જેઓ દુ:ખી અને ખુશ થાય છે. તેઓ સર્જિત અને તરબિયત પામેલા છે. અલ્લાહે તેમની રિઝાને પોતાની રિઝા અને તેમના ગુસ્સાને પોતાનો ગુસ્સો ઠરાવ્યો છે, કારણ કે તેણે તેમને હુકમ આપ્યો છે કે લોકોને તેની તરફ બોલાવે અને લોકો માટે તેની તરફ માર્ગદર્શકો બને. એ જ કારણે તેઓ એવા સ્થાને પહોંચ્યા છે. આનો અર્થ એ નથી કે અલ્લાહ માણસોની જેમ ખુશ કે દુ:ખી થાય છે; પરંતુ આ ઉપરોક્ત આયતનો અર્થ છે."

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَلَمَّا آسَفُونا أَیْ عَصَوْنَا لِأَنَّهُ لَا یَأْسَفُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ کَأَسَفِ النَّاس.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَلمَّا آسَفُونَا یعنی زمانی‌که از ما نافرمانی کردند، انتَقَمْنَا مِنْهُمْ زیرا خداوند، همانند مردم دچار اندوه نمی‌شود.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَلَمَّا آسَفُونَا [Then when they displeased Us] — meaning when they disobeyed Us, انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ [We inflicted a retribution on them] — because Allah does not grieve as people do.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَلَمَّا آسَفُونَا [જ્યારે તેઓએ અમને નારાજ કર્યા] — એટલે કે જ્યારે તેઓએ અમારી નાફરમાની કરી, انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ [અમે તેમનાથી બદલો લીધો] — કારણ કે અલ્લાહ લોકોની જેમ દુ:ખી થતો નથી.

المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) Imam Mahdi (may Allah hasten his noble reappearance) ઇમામ મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)

قُنُوتُ مَوْلَانَا الْحُجَّهًِْ‌بْنِ‌الْحَسَنِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) وَ أَکْرِمْ أَوْلِیَاءَکَ بِإِنْجَازِ وَعْدِکَ وَ بَلِّغْهُمْ دَرْکَ مَا یَأْمُلُونَ مِنْ نَصْرِکَ وَ اکْفُفْ عَنْهُمْ بَأْسَ مَنْ نَصَبَ الْخِلَافَ عَلَیْکَ وَ تَمَرَّدَ بِمَنْعِکَ عَلَی رُکُوبِ مُخَالَفَتِکَ وَ اسْتَعَانَ بِرِفْدِکَ عَلَی فَلِّ حَدِّکَ وَ قَصَدَ لِکَیْدِکَ بِأَیْدِکَ وَ وَسِعْتَهُ حِلْماً لِتَأْخُذَهُ عَلَی جَهْرَهًٍْ أَوْ تَسْتَأْصِلَهُ عَلَی غِرَّهًٍْ (عِزَّهًٍْ) فَإِنَّکَ اللَّهُمَّ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ حَتَّی إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّیَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَیْها أَتاها أَمْرُنا لَیْلًا أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِیداً کَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ وَ قُلْتَ فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ وَ إِنَّ الْغَایَهًَْ عِنْدَنَا قَدْ تَنَاهَتْ وَ إِنَّا لِغَضَبِکَ غَاضِبُونَ وَ إِنَّا عَلَی نَصْرِ الْحَقِّ مُتَعَاصِبُونَ وَ إِلَی وُرُودِ أَمْرِکَ مُشْتَاقُونَ وَ لِإِنْجَازِ وَعْدِکَ مُرْتَقِبُونَ وَ لِحَوْلِ وَعِیدِکَ بِأَعْدَائِکَ مُتَوَقِّعُون.

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)- قنوت مولای ما حضرت صاحب الامر حجّهًْ‌بن‌الحسن (علیه السلام): بار خدایا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) و اولیایت را با عملی‌نمودن وعده‌ات گرامی بدار و آن‌ها را به آنچه از یاری‌ات امید دارند برسان و زیان کسانی را که برخلاف تو برخیزند از ایشان دور گردان. و اذیّت کسی را که بر ممنوعیّت ارتکاب مخالفتت سرکشی نموده و با کمک عنایات و نعمت‌های تو درصدد از هم گسستن حدّ تو برآمده و با همان نعمت‌های تو قصد نیرنگ با تو کرده از آن‌ها بازدار، که تو او را با بردباری فراگرفته‌ای تا او را آشکارا برگیری، یا درحالی‌که مغرور شده باشد، از ریشه برآوری که البتّه ای خدا، تو فرموده‌ای و کلام تو حقّ است: تا زمانی‌که زمین، زیبایی خود را یافته و آراسته می‌گردد، و اهل آن مطمئن می‌شوند که می‌توانند از آن بهره‌مند گردند، [ناگهان] فرمان ما، شب‌هنگام یا در روز، [برای نابودی آن] فرامی‌رسد [سرما یا صاعقه‌ای را بر آن مسلّط می‌سازیم] و آن چنان آن را درو می‌کنیم که گویی دیروز هرگز [چنین کشتزاری] نبوده است! این گونه، آیات خود را برای گروهی که می‌اندیشند، شرح می‌دهیم! ( یونس/۲۴ ) و فرمودی: فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ و به راستی که آخرین فرصت نزد ما به سر آمده و ما برای خشم تو غضبناک هستیم و بر یاری حق هم داستانیم و به آمدن فرمانت مشتاقیم و برای تحقّق‌یافتن وعده‌ات در انتظاریم و حلول عذابت را بر دشمنانت امیدواریم.

Imam Mahdi (may Allah hasten his noble relief): The qunut of our master, His Eminence Sahib al-Amr Hujjat ibn al-Hasan (peace be upon him): O Allah! Send blessings upon Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon them), and honour Your friends by fulfilling Your promise, and bring them to what they hope for of Your aid, and turn away from them the harm of those who rise in opposition to You. And withhold from them the affliction of the one who has rebelled by transgressing Your prohibition of opposing You, and who, with the help of Your favours and blessings, has sought to break Your bounds, and with those very blessings of Yours has intended to plot against You — while You have encompassed him with forbearance, so that You may seize him openly, or uproot him while he is deluded. For You, O Allah, have said — and Your word is the truth: "Until, when the earth has taken on its adornment and is beautified, and its people become certain that they have power over it, [suddenly] Our command comes to it by night or by day [to destroy it — We send upon it cold or a thunderbolt] and We make it as a mown-down field, as if it had not flourished the day before! Thus do We explain the signs in detail for a people who reflect!" (Yunus/24) And You have said: فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ [Then when they displeased Us, We inflicted a retribution on them]. And truly the utmost limit with us has been reached, and we are angered by Your anger, and we are united upon the aid of the truth, and we long for the arrival of Your command, and we are awaiting the fulfilment of Your promise, and we are hopeful for the descent of Your punishment upon Your enemies.

ઇમામ મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ): અમારા મૌલા હઝરત સાહિબુલ અમ્ર હુજ્જત બિન અલ-હસન (અલયહિસ્સલામ)ની કુનૂત: હે અલ્લાહ! મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ) પર રહમત મોકલ, અને તમારા અવલિયાને તમારા વાયદાને પૂરો કરી ઇજ્જત આપ, અને તેમને તમારી મદદથી જેની ઉમ્મીદ રાખે છે તે સુધી પહોંચાડ, અને તમારી વિરુદ્ધ ઉભા થનારાઓનું નુકસાન તેમનાથી દૂર કર. અને એવા શખ્સનું નુકસાન તેમનાથી રોક કે જેણે તમારી વિરોધ કરવાની મનાઈ પર સરકશી કરી છે, અને તમારી ઇનાયતો અને નેઅમતોની મદદથી તમારી હદને તોડવા માટે નીકળી પડ્યો છે, અને તમારી એ જ નેઅમતોથી તમારી સાથે ધોખો કરવાનો ઇરાદો કર્યો છે — જ્યારે તમે તેને હિલ્મ (સહનશીલતા) સાથે ઘેરી લીધો છે જેથી તમે તેને ખુલ્લેઆમ પકડો, અથવા જ્યારે તે ગુમાનમાં હોય ત્યારે તેને મૂળથી ઉખાડી નાખો. કારણ કે ખરેખર હે અલ્લાહ, તમે ફરમાવ્યું છે અને તમારી વાત હક છે: "ત્યાં સુધી કે જ્યારે જમીન પોતાની સુંદરતા પ્રાપ્ત કરી લે અને શણગારાઈ જાય, અને તેના રહેવાસીઓ ખાતરી કરી લે કે તેઓ તેનો લાભ ઉઠાવી શકે છે, [અચાનક] અમારો હુકમ, રાત્રે અથવા દિવસે, [તેને નષ્ટ કરવા માટે] આવી પહોંચે છે [અમે તેના પર ઠંડી અથવા વીજળી છવડાવીએ છીએ] અને અમે તેને એવી રીતે કાપી નાખીએ છીએ કે જાણે ગઈ કાલે [એવું કોઈ ખેતર] હતું જ નહીં! આ પ્રમાણે, અમે અમારી આયતોને એ સમૂહ માટે વર્ણવીએ છીએ જે વિચારે છે!" (યૂનુસ/૨૪) અને તમે ફરમાવ્યું: فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ, અને ખરેખર છેલ્લી ફુરસત અમારી પાસે પૂરી થઈ ગઈ છે અને અમે તમારા ગુસ્સા માટે ગુસ્સે છીએ અને હકની મદદ પર એકજૂટ છીએ અને તમારા હુકમના આગમનની આતુરતાથી રાહ જોઈએ છીએ અને તમારા વાયદાના પૂરા થવાની પ્રતીક્ષામાં છીએ અને તમારા દુશ્મનો પર તમારા અઝાબના ઉતરવાની ઉમ્મીદ રાખીએ છીએ.