ذُقْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْکَرِیمُ؛ فَلَفْظُهُ خَبَرٌ وَ مَعْنَاهُ حِکَایَهًٌْ عَمَّنْ یَقُولُ لَهُ ذَلِکَ وَ ذَلِکَ أَنَّ أَبَاجَهْلٍ کَانَ یَقُولُ أَنَا الْعَزِیزُ الْکَرِیمُ؛ فَیُعَیَّرُ بِذَلِکَ فِی النَّارِ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- آنگاه به آن‌گناهکار خطاب شود: ذُقْ إِنَّکَ أَنتَ العَزِیزُ الکَرِیمُ؛ ظاهر این جمله، خبر است [که به گناهکار خبر از عزیز و کریم بودنش می‌دهد] و معنایش نقل‌کردن سخن کسی است که این جمله را [در دوزخ] به او می‌گوید؛ و علّت گفتن این سخن آن است که ابوجهل همواره می‌گفت: «منم عزیز و کریم»! در نتیجه، با همین سخن در دوزخ ملامت و سرزنش خواهد شد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Then that sinner will be addressed: ذُقْ إِنَّکَ أَنتَ العَزِیزُ الکَرِیمُ [Taste; you forsooth are the mighty, the honorable]. The outward form of this sentence is a statement [informing the sinner that he is the mighty and honorable one], but its meaning is the reporting of the speech of one who says this sentence to him [in hell]; and the reason for saying this is that Abu Jahl used constantly to say: "I am the mighty and honorable one!" As a result, he will be reproached and rebuked in hell with these very words.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પછી તે ગુનેહગારને સંબોધન કરાશે: ذُقْ إِنَّکَ أَنتَ العَزِیزُ الکَرِیمُ [ચાખ, ખરેખર તું જ ઇઝ્ઝતવાળો, કરમવાળો છે]. આ વાક્યનું ઝાહિર ખબર છે [જે ગુનેહગારને તેના ઇઝ્ઝતવાળા અને કરમવાળા હોવાની ખબર આપે છે] અને તેનો અર્થ એ છે કે તે વ્યક્તિની વાતનું બયાન છે જે [જહન્નમમાં] આ વાક્ય તેને કહે છે; અને આ વાત કહેવાનું કારણ એ છે કે અબૂ જહલ હંમેશા કહેતો હતો: "હું જ ઇઝ્ઝતવાળો અને કરમવાળો છું"! નતીજારૂપે, આ જ વાત વડે તેને જહન્નમમાં મલામત અને ઠપકો આપવામાં આવશે.