Ad Dukhan 44:56

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

ثُمَّ وَصَفَ مَا أَعَدَّهُ لِلْمُتَّقِینَ مِنْ شِیعَهًِْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی مَقامٍ أَمِینٍ إِلَی قَوْلِهِ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَی. یَعْنِی فِی الْجَنَّهًَْ غَیْرَ الْمَوْتَهًِْ الَّتِی فِی الدُّنْیَا وَ وَقَیهُمْ عَذابَ الْجَحِیمِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سپس خداوند، نعمت‌هایی را که برای شیعیان پرهیزگار امیرالمؤمنین (علیه السلام) آماده کرده است توصیف نموده و می‌فرماید: إِنَّ المُتَّقِینَ فِی مَقَامٍ أَمِینٍ ... الَّا الْمَوْتَةَ الاولی؛ یعنی [بهشتیان] در بهشت [مرگی دیگر] جز همان مرگی‌که در دنیا [چشیده‌اند را نخواهند چشید].

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Then Allah described the blessings He has prepared for the pious Shia of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and said: إِنَّ المُتَّقِینَ فِی مَقَامٍ أَمِینٍ ... إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولی [Indeed the pious will be in a secure place ... except the first death]; meaning [the people of Paradise] in Paradise [will not taste any death other than] the very death which they [tasted] in this world.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પછી અલ્લાહે તે નેઅમતોનું વર્ણન કર્યું જે તેણે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના પરહેજગાર શિયાઓ માટે તૈયાર કરી છે અને ફરમાવ્યું: إِنَّ المُتَّقِینَ فِی مَقَامٍ أَمِینٍ ... إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولی [ખરેખર પરહેજગારો સુરક્ષિત સ્થાને હશે ... પહેલા મૃત્યુ સિવાય]; એટલે કે [જન્નતવાળાઓ] જન્નતમાં [એ મૃત્યુ] સિવાય [બીજું કોઈ મૃત્યુ નહીં ચાખે] જે તેમણે દુનિયામાં [ચાખ્યું છે].

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

یَا سَعْدُ تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّ الْقُرْآنَ یَأْتِی یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ فِی أَحْسَنِ صُورَهًٍْ نَظَرَ إِلَیْهَا الْخَلْق ... فَیَرْجِعُ الْقُرْآنُ رَأْسَهُ فِی صُورَهًٍْ أُخْرَی قَالَ فَقُلْتُ لَهُ یَا أَبَاجَعْفَر (علیه السلام) فِی أَیِّ صُورَهًٍْ یَرْجِعُ قَالَ فِی صُورَهًِْ رَجُلٍ شَاحِبٍ مُتَغَیِّرٍ یُبْصِرُهُ أَهْلُ الْجَمْعِ فَیَأْتِی الرَّجُلَ مِنْ شِیعَتِنَا الَّذِی کَانَ یَعْرِفُهُ وَ یُجَادِلُ بِهِ أَهْلَ الْخِلَافِ فَیَقُومُ بَیْنَ یَدَیْهِ فَیَقُولُ مَا تَعْرِفُنِی فَیَنْظُرُ إِلَیْهِ الرَّجُلُ فَیَقُولُ مَا أَعْرِفُکَ یَا عَبْدَ‌اللَّهِ قَالَ فَیَرْجِعُ فِی صُورَتِهِ الَّتِی کَانَتْ فِی الْخَلْقِ الْأَوَّلِ وَ یَقُولُ مَا تَعْرِفُنِی فَیَقُولُ نَعَمْ فَیَقُولُ الْقُرْآنُ أَنَا الَّذِی أَسْهَرْتُ لَیْلَکَ وَ أَنْصَبْتُ عَیْشَکَ سَمِعْتَ الْأَذَی وَ رُجِمْتَ بِالْقَوْلِ فِیَّ أَلَا وَ إِنَّ کُلَّ تَاجِرٍ قَدِ اسْتَوْفَی تِجَارَتَهُ وَ أَنَا وَرَاءَکَ الْیَوْمَ قَالَ فَیَنْطَلِقُ بِهِ إِلَی رَبِّ الْعِزَّهًِْ تَبَارَکَ‌وَ‌تَعَالَی فَیَقُولُ یَا رَبِّ یَا رَبِّ عَبْدُکَ وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ قَدْ کَانَ نَصِباً فِیَّ مُوَاظِباً عَلَیَّ یُعَادَی بِسَبَبِی وَ یُحِبُّ فِیَّ وَ یُبْغِضُ فَیَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَدْخِلُوا عَبْدِی جَنَّتِی وَ اکْسُوهُ حُلَّهًًْ مِنْ حُلَلِ الْجَنَّهًَْ وَ تَوِّجُوهُ بِتَاجٍ فَإِذَا فُعِلَ بِهِ ذَلِکَ عُرِضَ عَلَی الْقُرْآنِ فَیُقَالُ لَهُ هَلْ رَضِیتَ بِمَا صُنِعَ بِوَلِیِّکَ فَیَقُولُ یَا رَبِّ إِنِّی أَسْتَقِلُّ هَذَا لَهُ فَزِدْهُ مَزِیدَ الْخَیْرِ کُلِّهِ فَیَقُولُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ عُلُوِّی وَ ارْتِفَاعِ مَکَانِی لَأَنْحَلَنَّ لَهُ الْیَوْمَ خَمْسَهًَْ أَشْیَاءَ مَعَ الْمَزِیدِ لَهُ وَ لِمَنْ کَانَ بِمَنْزِلَتِهِ أَلَا إِنَّهُمْ شَبَابٌ لَا یَهْرَمُونَ وَ أَصِحَّاءُ لَا یَسْقُمُونَ وَ أَغْنِیَاءُ لَا یَفْتَقِرُونَ وَ فَرِحُونَ لَا یَحْزَنُونَ وَ أَحْیَاءٌ لَا یَمُوتُونَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ لا یَذُوقُونَ فِیهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولی.

امام باقر (علیه السلام)- سعد خفّاف از امام‌باقر (علیه السلام) نقل کرده که فرمود: «ای سعد! قرآن را بیاموزید! زیرا قرآن در روز قیامت در زیباترین صورتی‌که مردمان دیده‌اند وارد [صحرای محشر] می‌شود ... آنگاه قرآن به صورتی دیگر سرِ خود را [به‌سوی مردمان] برمی‌گرداند». سعد گوید: به حضرت عرض کردم: «ای اباجعفر (علیه السلام)! با چه صورتی برمی‌گردد»؟ حضرت فرمود: «به‌صورت مردی رنگ‌پریده و دگرگون که همه‌ی اهل محشر او را می‌ببینند. در آن‌هنگام قرآن به سوی یکی از شیعیان ما که [در دنیا] قرآن را می‌شناخت و به‌وسیله‌ی آن با مخالفان بحث و جدال می‌کرد، آمده و روبروی او می‌ایستد و می‌گوید: «آیا مرا نمی‌شناسی»؟ آن مرد به او نگاهی کرده و می‌گوید: «ای بنده‌ی خدا! تو را نمی‌شناسم». در آن هنگام قرآن به صورت اولیّه‌اش درآمده و [دوباره] می‌گوید: «آیا مرا نمی‌شناسی»؟ آن مرد پاسخ می‌دهد: «آری! می‌شناسم». قرآن می‌گوید: «من همانی هستم که شب‌ها تو را بیدار نگه داشتم و زندگی‌ات را با رنج و سختی همراه نمودم و به‌خاطر من سختی کشیدی و مورد اتّهام قرار گرفتی؛ بدان‌که هر تاجری نتیجه و حاصل تجارت خویش را به‌طور کامل به دست آورَد و من امروز حامی و پشتیبان تو خواهم بود». سپس او را نزد پروردگارِ شکوهمند برده و عرض می‌کند: «پروردگارا! پروردگارا! این بنده‌ی توست و خودت بیش از هرکس به نهان و آشکار او آگاهی. او خودش را در راه من خسته می‌کرد و همواره حقّ مرا رعایت و به‌خاطر من با دیگران دشمنی می‌کرد و دوستی و دشمنی‌اش بر اساس من بود». خداوند عزّوجلّ نیز می‌فرماید: «بنده‌ام را وارد بهشت نمایید و یکی از جامه‌های بهشتی را بر او پوشانده و تاجی بر سرش نهید». چون با او چنین کنند، به قرآن نشانش دهند و از قرآن پرسند: «آیا از رفتاری‌که با دوستت انجام گرفت راضی هستی»؟ پاسخ دهد: «پروردگارا! من این پاداش را برای او اندک می‌دانم؛ پاداش نیک بیشتری به او عنایت فرما»! خداوند نیز فرماید: «به عزّت، شکوه، برتری و جایگاه والایم سوگند! به او و همه‌ی آن‌هایی‌که در رتبه‌ی او هستند، پنج نعمت به همراه چیزهایی‌دیگر عنایت می‌کنم؛ ایشان [از این پس] جوانانی باشند که پیر نشوند، تندرستانی باشند که بیمار نگردند، توانگرانی باشند که فقیر نشوند، شادکامانی باشند که اندوهگین نشوند و زنده‌هایی باشند که نمیرند». سپس امام (علیه السلام) این آیه را تلاوت فرمود: لا یَذُوقُونَ فِیهَا المَوتَ إِلا المَوتَةَ الأُولی».

Imam Baqir (peace be upon him): Sa'd al-Khaffaf narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: "O Sa'd! Learn the Quran, for on the Day of Judgement the Quran will enter [the plain of the Gathering] in the most beautiful form that people have ever seen ... Then the Quran will turn its head [toward the people] in another form." Sa'd said: I said to the Imam: "O Aba Ja'far (peace be upon him)! In what form does it turn?" The Imam said: "In the form of a pale, altered man whom all the people of the Gathering can see. Then the Quran approaches one of our Shia who [in the world] knew the Quran and used it to argue and debate with the opponents, and stands before him and says: 'Do you not recognise me?' The man looks at him and says: 'O servant of Allah! I do not recognise you.' Then the Quran returns to its original form and says [again]: 'Do you not recognise me?' The man replies: 'Yes! I recognise [you].' The Quran says: 'I am the one who kept you awake at nights and made your life full of hardship and toil, and for my sake you endured hardship and were subjected to accusations. Know that every merchant has fully obtained the outcome and profit of his trade, and today I shall be your supporter and backer.' Then it takes him to the Glorious Lord and says: 'O Lord! O Lord! This is Your servant, and You know his hidden and open [state] better than anyone. He exhausted himself in my path and always observed my right, and for my sake he showed enmity toward others, and his love and enmity were based on me.' Allah the Mighty and Majestic then says: 'Admit My servant into My Paradise, clothe him in a garment from the garments of Paradise, and place a crown upon his head.' When this is done for him, he is shown to the Quran, and the Quran is asked: 'Are you pleased with what has been done for your friend?' It replies: 'O Lord! I consider this reward little for him; grant him more good reward!' Allah then says: 'By My might, glory, loftiness and exalted station! Today I shall grant to him and to all those of his rank five blessings along with other things: they shall [from now on] be youths who do not grow old, healthy ones who do not fall ill, wealthy ones who do not become poor, joyful ones who do not grieve, and living ones who do not die.'" Then the Imam (peace be upon him) recited this verse: لا یَذُوقُونَ فِیهَا المَوتَ إِلَّا المَوتَةَ الأُولی [They shall not taste therein death except the first death].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સઅદ ખફ્ફાફે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું છે કે તમે ફરમાવ્યું: "હે સઅદ! કુરઆન શીખો! કેમ કે કયામતના દિવસે કુરઆન સૌથી સુંદર સૂરતમાં જે લોકોએ જોઈ હોય, [મહશરના મેદાનમાં] દાખલ થશે ... પછી કુરઆન બીજી સૂરતમાં પોતાનું માથું [લોકો તરફ] ફેરવશે." સઅદ કહે છે: મેં હઝરતને અરજ કરી: "હે અબા જઅફર (અલયહિસ્સલામ)! કઈ સૂરતમાં ફેરવશે?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "એક પીળાં પડી ગયેલા અને બદલાઈ ગયેલા માણસની સૂરતમાં જેને મહશરના તમામ લોકો જોશે. તે વખતે કુરઆન અમારા શિયાઓમાંથી એક વ્યક્તિ પાસે આવે છે જે [દુનિયામાં] કુરઆનને ઓળખતો હતો અને તેના દ્વારા મુખાલિફો સાથે બહસ અને જદલ કરતો હતો, અને તેની સામે ઊભું રહી કહે છે: 'શું તું મને ઓળખતો નથી?' તે માણસ તેની તરફ જુએ છે અને કહે છે: 'હે અલ્લાહના બંદા! હું તને ઓળખતો નથી.' તે વખતે કુરઆન પોતાની અસલ સૂરતમાં આવી જાય છે અને [ફરીથી] કહે છે: 'શું તું મને ઓળખતો નથી?' તે માણસ જવાબ આપે છે: 'હા! ઓળખું છું.' કુરઆન કહે છે: 'હું એ જ છું જેણે તને રાત્રે જાગતો રાખ્યો અને તારી જિંદગીને દુ:ખ અને તકલીફ સાથે વિતાવી, અને મારા કારણે તેં તકલીફ સહન કરી અને આરોપોનો શિકાર બન્યો; જાણ કે દરેક વેપારી પોતાના વેપારનું પરિણામ અને નફો પૂરેપૂરો મેળવે છે, અને હું આજે તારો હિમાયતી અને પુશ્તપનાહ હોઈશ.' પછી તેને ઇઝ્ઝતવાળા પ્રભુ પાસે લઈ જાય છે અને અરજ કરે છે: 'હે પ્રભુ! હે પ્રભુ! આ તારો બંદો છે અને તું પોતે તેની છુપી અને જાહેર બાબતોથી સૌથી વધુ વાકેફ છે. તે મારા માર્ગમાં પોતાને થકવી નાખતો હતો અને હંમેશા મારા હકનું પાલન કરતો હતો અને મારા કારણે બીજાઓ સાથે દુશ્મની કરતો હતો અને તેની દોસ્તી અને દુશ્મની મારા આધારે હતી.' અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પણ ફરમાવે છે: 'મારા બંદાને જન્નતમાં દાખલ કરો અને જન્નતના વસ્ત્રોમાંથી એક વસ્ત્ર તેને પહેરાવો અને તેના માથે તાજ મૂકો.' જ્યારે તેની સાથે આમ કરવામાં આવે, ત્યારે તેને કુરઆનને દેખાડવામાં આવે અને કુરઆનને પૂછવામાં આવે: 'શું તું તારા દોસ્ત સાથે જે વર્તન કરવામાં આવ્યું તેનાથી રાજી છે?' જવાબ આપે: 'હે પ્રભુ! હું આ બદલો તેના માટે ઓછો ગણું છું; તેને વધુ સારો બદલો અતા ફરમાવ!' અલ્લાહ પણ ફરમાવે: 'મારી ઇઝ્ઝત, શાન, બુલંદી અને ઉચ્ચ સ્થાનની કસમ! તેને અને એ તમામ લોકોને જેઓ તેના દરજ્જામાં છે, પાંચ નેઅમતો બીજી ચીજો સાથે અતા કરું છું; તેઓ [હવેથી] એવા જવાનો હશે જેઓ વૃદ્ધ નહીં થાય, એવા તંદુરસ્ત હશે જેઓ બિમાર નહીં થાય, એવા ધનવાન હશે જેઓ ગરીબ નહીં થાય, એવા ખુશહાલ હશે જેઓ ગમગીન નહીં થાય અને એવા જીવતા હશે જેઓ મરશે નહીં.'" પછી ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ આ આયત તિલાવત ફરમાવી: لا یَذُوقُونَ فِیهَا المَوتَ إِلَّا المَوتَةَ الأُولی [તેઓ પહેલા મૃત્યુ સિવાય તેમાં મૃત્યુનો સ્વાદ નહીં ચાખે].

سورة الدخان

Verse 56 of 59