فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ یَقُولُ: جَدَّ الْأَمْرُ وَ أُمِرُوا بِالْقِتَالِ فَلَوْ صَدَقُوا اللهَ نَزَلَتْ فِی بَنِی أُمَیَّهًَْ لِیَصْدُقُوا اللَّهَ فِی إِیمَانِهِمْ وَ جِهَادِهِمْ وَ {الْمَعْنَی لَوْ} سَمَحُوا بِالطَّاعَهًِْ وَ الْإِجَابَهًِْ لَکَانَ خَیْراً لَهُمْ مِنَ الْمَعْصِیَهًِْ وَ الْکَرَاهِیَهًْ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ یعنی چون کار سخت شد و به جنگ فرمان داده شدند. فَلَوْ صَدَقُوا اللهَ؛ درباره‌ی بنی‌امیّه نازل شده یعنی خدا را در ایمان و جهادشان باور کنند یعنی اگر اطاعت و اجابت می‌کردند، برایشان از گناه و کراهت بهتر بود».
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ [But when the affair becomes settled] means when the matter became severe and they were commanded to fight. فَلَوْ صَدَقُوا اللهَ [Then if they remain true to Allah] — it was revealed concerning Banu Umayyah, meaning that they should be truthful with Allah in their faith and their jihad, that is, if they had obeyed and complied, it would have been better for them than sin and reluctance.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ [પરંતુ જ્યારે કામ નક્કી થઈ ગયું] એટલે જ્યારે મામલો સખત થયો અને તેમને જંગનો હુકમ આપવામાં આવ્યો. فَلَوْ صَدَقُوا اللهَ [જો તેઓ અલ્લાહ સાથે સાચા રહે]; આ બની ઉમય્યા વિશે ઉતરી છે, એટલે કે તેઓ પોતાના ઈમાન અને જિહાદમાં અલ્લાહને સાચા માને, એટલે કે જો તેઓ આજ્ઞાપાલન અને સ્વીકાર કરતા, તો તે તેમના માટે ગુનાહ અને અણગમા કરતાં વધુ સારું હોત.