الظَّنُّ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَلَی وَجْهَیْنِ فَمِنْهُ ظَنُّ یَقِینٍ وَ مِنْهُ ظَنُّ الشَّکِّ وَ أَمَّا الشَّکُّ فَقَوْلُهُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَ مَا نَحْنُ بِمُسْتَیْقِنِینَ وَ قَوْلُهُ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- ظن در قرآن بر دو وجه است یک قسم ظن به‌معنای یقین و قسم دیگر ظن به‌معنای شک است؛ امّا مصداق شک، آیه: ما تنها گمانی دراین‌باره داریم، و به هیچ وجه یقین نداریم!. ( جاثیه/۳۲ ) و آیه: ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ می‌باشد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Zann (supposition) in the Book of Allah is of two kinds: one kind is zann in the sense of certainty, and the other kind is zann in the sense of doubt. As for the instance of doubt, it is the verse: "We only have a supposition about it, and we are by no means certain!" (Jathiyah/32), and the verse: ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ [you thought an evil thought].
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઝન્ન (ગુમાન) કુરઆનમાં બે પ્રકારે છે: એક પ્રકાર ઝન્ન યકીનના અર્થમાં અને બીજો પ્રકાર ઝન્ન શકના અર્થમાં છે; પરંતુ શકનું ઉદાહરણ, આ આયત છે: "અમે ફક્ત આ બાબતે એક ગુમાન રાખીએ છીએ, અને કોઈપણ રીતે યકીન ધરાવતા નથી!" (જાસિયહ/૩૨) અને આયત: ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ [તમે ખરાબ ગુમાન કર્યું] છે.