سورة الفتح

Verse 26 of 29

48:26

إِذْ جَعَلَ الَّذينَ كَفَرُوا في قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللهُ سَكينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها وَ كانَ اللهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليماً

[به خاطر بياوريد] هنگامى را كه كافران در دل‌هاى خود خشم و نخوت جاهليّت داشتند و [در مقابل]، خداوند آرامش و سكينه‌ی خود را بر فرستاده‌ی خويش و مؤمنان نازل فرمود و آن‌ها را به حقيقت تقوا ملزم ساخت، و آنان از هركس شايسته‌تر و اهل آن بودند و خداوند به همه چيز دانا است.

When those who disbelieved harbored in their hearts (feelings of) disdain, the disdain of (the days of) ignorance, but Allah sent down His tranquillity on His Apostle and on the believers, and made them keep the word of guarding (against evil), and they were entitled to it and worthy of it; and Allah is Cognizant of all things.

આ તે સમયની વાત છે કે જયારે નાસ્તિકોએ તેમના દિલોમાં જાહેલીયતના ઝમાના જેવો પક્ષપાત રાખ્યો ત્યારે અલ્લાહે તેના રસૂલ અને મોઅમીનો પર સુકુન નાઝિલ કરી દીધું, અને તેમને પરહેઝગારીના કોલ પર કાયમ રાખ્યા, અને તેઓ તે માટે હકદાર અને લાયક પણ હતા, અને અલ્લાહ દરેક વસ્તુનો જાણકાર છે.

#1 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

ثُمَّ قَالَ إِذْ جَعَلَ الَّذِینَ کَفَرُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْحَمِیَّةَ حَمِیَّةَ الْجاهِلِیَّةِ یَعْنِی قُرَیْشاً وَ سُهَیْلَ‌بْنَ‌عَمْرٍو حِینَ قَالُوا لَا نَعْرِفُ الرَّحْمَنَ الرَّحِیمَ وَ قَوْلَهُمْ وَ لَوْ عَلِمْنَا أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَا حَارَبْنَاکَ فَاکْتُبْ مُحَمَّدَ‌بْنَ‌عَبْدِ‌اللَّه (صلی الله علیه و آله).

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- إِذْ جَعَل الذِینَ کَفَرُوا فِی قُلوبِهِمُ الحَمِیَّةَ حَمِیَّةَ الجَاهِلیَّةِ منظور از کفّار در این آیه قریش و نماینده‌شان سهیل‌بن‌عمرو است که خطاب به رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) گفتند: «ما رحمن و رحیم را نمی‌شناسیم و همچنین گفتند: اگر اعتقاد داشتیم که تو رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هستی با تو نمی‌جنگیدیم. بنابراین بنویس محمّدبن‌عبدالله».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): إِذْ جَعَلَ الَّذِینَ کَفَرُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْحَمِیَّةَ حَمِیَّةَ الْجَاهِلِیَّةِ [When those who disbelieved harbored in their hearts disdain, the disdain of ignorance] — what is meant by the disbelievers in this verse is Quraysh and their representative Suhayl ibn Amr, who said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): 'We do not know al-Rahman al-Rahim,' and they also said: 'If we had believed that you are the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), we would not have fought you. So write: Muhammad ibn Abd Allah.'

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): إِذْ جَعَلَ الَّذِینَ کَفَرُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْحَمِیَّةَ حَمِیَّةَ الْجَاهِلِیَّةِ [જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતની હમિય્યત (ગુસ્સો અને અભિમાન) રાખી] — આ આયતમાં કાફિરોથી મુરાદ કુરૈશ અને તેમના પ્રતિનિધિ સુહૈલ બિન અમ્ર છે, જેમણે રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને સંબોધીને કહ્યું: 'અમે રહમાન અને રહીમને નથી ઓળખતા,' અને એ પણ કહ્યું કે: 'જો અમે માનતા હોત કે તમે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છો તો અમે તમારી સાથે ન લડત. તેથી લખો: મુહમ્મદ બિન અબ્દુલ્લાહ.'

#2 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الزُّهْرِیِّ قَالَ: سُئِلَ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) عَنِ الْعَصَبِیَّهًِْ. فَقَالَ: الْعَصَبِیَّهًُْ الَّتِی یَأْثَمُ عَلَیْهَا صَاحِبُهَا أَنْ یَرَی الرَّجُلُ شِرَارَ قَوْمِهِ خَیْراً مِنْ خِیَارِ قَوْمٍ آخَرِینَ وَ لَیْسَ مِنَ الْعَصَبِیَّهًِْ أَنْ یُحِبَّ الرَّجُلُ قَوْمَهُ وَ لَکِنَّ مِنَ الْعَصَبِیَّهًِْ أَنْ یُعِینَ قَوْمَهُ عَلَی الظُّلْمِ.

امام سجّاد (علیه السلام)- زهری گوید: از علیّ‌بن‌الحسین (علیه السلام) سؤال شد عصبیّت چیست، فرمود: «عصبیّتی که موجب گناه می‌گردد آن است که مردی بدترین خویشاوندانش را خوب بداند و نیکان قوم دیگری را بد جلوه دهد، تعصّب آن نیست که کسی قوم خود را دوست بدارد بلکه تعصّب آن است که در ظلم قوم خود از آن‌ها دفاع کند و یاری نماید».

Imam Sajjad (peace be upon him): Zuhri said: Ali ibn al-Husayn (peace be upon him) was asked what asabiyyah (tribal partisanship) is. He said: 'The asabiyyah that makes its possessor sinful is that a man considers the worst of his own people better than the best of another people. It is not asabiyyah for a man to love his people; rather, asabiyyah is that he assists his people in wrongdoing.'

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): ઝોહરી કહે છે: અલી બિન અલ-હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું કે અસબિય્યત (કૌમી પક્ષપાત) શું છે, તેમણે ફરમાવ્યું: 'અસબિય્યત જે ગુનાહનું કારણ બને છે એ છે કે માણસ પોતાના સૌથી ખરાબ સગાંઓને સારા ગણે અને બીજી કૌમના નેક લોકોને ખરાબ બતાવે. અસબિય્યત એ નથી કે કોઈ પોતાની કૌમને દોસ્ત રાખે, બલ્કે અસબિય્યત એ છે કે પોતાની કૌમના ઝુલ્મમાં તેમનો બચાવ કરે અને મદદ કરે.'

#3 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ کَانَ فِی قَلْبِهِ حَبَّهًٌْ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ عَصَبِیَّهًٍْ بَعَثَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ مَعَ أَعْرَابِ الْجَاهِلِیَّهًِْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- اگر کسی به‌اندازه‌ی دانه خردلی [به کمترین میزانی] در دلش عصبیّت داشته باشد خداوند به روز قیامت او را با اعراب جاهلیّت بر می‌انگیزد.

The Prophet (peace be upon him and his family): If anyone has in his heart the weight of a mustard seed [the smallest amount] of asabiyyah (tribal partisanship), Allah will raise him on the Day of Resurrection with the Arabs of the Jahiliyyah (pre-Islamic ignorance).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જો કોઈના દિલમાં રાઈના દાણા બરાબર [સૌથી ઓછા પ્રમાણમાં] અસબિય્યત (કૌમી પક્ષપાત) હશે તો અલ્લાહ કયામતના દિવસે તેને જાહિલિય્યતના અરબો સાથે ઉઠાડશે.

#4 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ تَعَصَّبَ أَوْ تُعُصِّبَ لَهُ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَ الْإِیمَانِ مِنْ عُنُقِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- اگر کسی تعصّب ورزد یا برای او تعصّب ورزیده شود، در حقیقت بند ایمان را از گردنش بیرون آورده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): If anyone practises asabiyyah (tribal partisanship) or has it practised on his behalf, he has in truth taken the bond of faith off his neck.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જો કોઈ અસબિય્યત (કૌમી પક્ષપાત) કરે અથવા તેના માટે અસબિય્યત કરવામાં આવે, તો હકીકતમાં તેણે ઈમાનની દોરી પોતાની ગરદન પરથી ઉતારી નાખી છે.

#5 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ تَعَصَّبَ عَصَبَهُ اللَّهُ بِعِصَابَهًٍْ مِنْ نَارٍ.

امام صادق (علیه السلام)- هرکه تعصب کند خدا دستمال و سربندی از آتش به سر او می‌بندد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever practises asabiyyah (tribal partisanship), Allah will bind a headband of fire around his head.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ અસબિય્યત (કૌમી પક્ષપાત) કરે, અલ્લાહ તેના માથા પર આગનો રૂમાલ અને પટ્ટી બાંધી દેશે.

#6 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ اللَّهَ یُعَذِّبُ السِّتَّهًَْ بِالسِّتَّهًِْ الْعَرَبَ بِالْعَصَبِیَّهًِْ وَ الدَّهَاقِینَ بِالْکِبْرِ وَ الْأُمَرَاءَ بِالْجَوْرِ وَ الْفُقَهَاءَ بِالْحَسَدِ وَ التُّجَّارَ بِالْخِیَانَهًِْ وَ أَهْلَ الرَّسَاتِیقِ بِالْجَهْل.

امام علی (علیه السلام)- خداوند شش گروه را به شش چیز عذاب می‌کند: عرب را به تعصّب داشتن، دهقانان را به تکبّر، امیران را به ستم، فقیهان را به حسد، تاجران را به خیانت، روستائیان را به نادانی.

Imam Ali (peace be upon him): Allah punishes six groups with six things: the Arabs with fanaticism, the landowners with arrogance, the rulers with oppression, the jurists with envy, the merchants with treachery, and the villagers with ignorance.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ છ જૂથોને છ વસ્તુઓથી અઝાબ આપે છે: આરબોને તઅસ્સુબ (કટ્ટરતા) થી, જમીનદારોને તકબ્બુર (અહંકાર) થી, અમીરો [શાસકો] ને ઝુલ્મથી, ફકીહો [ધર્મશાસ્ત્રીઓ] ને હસદ (ઈર્ષ્યા) થી, વેપારીઓને ખયાનત (વિશ્વાસઘાત) થી, અને ગામડિયાઓને અજ્ઞાનતાથી.

#7 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

فَأَطْفِئُوا مَا کَمَنَ فِی قُلُوبِکُمْ مِنْ نِیرَانِ الْعَصَبِیَّهًِْ وَ أَحْقَادِ الْجَاهِلِیَّهًِْ وَ إِنَّمَا تِلْکَ الْحَمِیَّهًُْ تَکُونُ فِی الْمُسْلِمِ مِنْ خَطَرَاتِ الشَّیْطَانِ وَ نَخَوَاتِهِ وَ نَزَغَاتِهِ وَ نَفَثَاتِهِ. وَ فِیهِ: فَاللَّهَ اللَّهَ فِی کِبْرِ الْحَمِیَّهًِْ وَ فَخْرِ الْجَاهِلِیَّهًِْ فَإِنَّهُ مَلَاقِحُ الشَّنَئَانِ وَ مَنَافِخُ الشَّیْطَانِ الَّتِی خَدَعَ بِهَا الْأُمَمَ الْمَاضِیَهًَْ وَ الْقُرُونَ الْخَالِیَهًَْ.

امام علی (علیه السلام)- پس آتش عصبیت و کینه‌های جاهلیّت را که در دلهایتان پنهان است خاموش کنید، چرا که این کبر و خودخواهی در فرد مسلمان از خاطره انگیزی‌های شیطان و ایجاد نخوتها و فسادها و وسوسه‌های اوست. ... خدا را خدا را از کبر برگرفته از عصبیّت، و خودخواهی جاهلی، که زاینده‌ی کینه و دشمنی، و مجرای دمیدن و افسون شیطان است، کبری که با آن امت‌های پیشین، و ملّتهای گذشته را فریب داده است

Imam Ali (peace be upon him): So extinguish the fires of fanaticism and the grudges of the age of ignorance that are hidden in your hearts, for this pride and self-importance in a Muslim comes from Satan's suggestions and the arrogance, corruption and whisperings he stirs up. ... Fear Allah, fear Allah, regarding the pride born of fanaticism and the boastfulness of ignorance (jahiliyya), for it is the breeder of malice and enmity, and the channel through which Satan blows and casts his spell — the pride by which he deceived the earlier nations and the peoples of past ages.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તો તઅસ્સુબ (કટ્ટરતા) ની આગ અને જાહિલિય્યત (અજ્ઞાનતાના યુગ) ની કિનાઓ [દુશ્મનીઓ] જે તમારા દિલોમાં છુપાયેલી છે તેને બુઝાવી નાખો, કારણ કે મુસલમાનમાં આ કિબ્ર (અહંકાર) અને સ્વાર્થ શેતાનની યાદદેહાની અને તેના દ્વારા પેદા થતા ઘમંડ, ફસાદ અને વસવસાઓથી છે. ... અલ્લાહથી ડરો, અલ્લાહથી ડરો, તઅસ્સુબમાંથી પેદા થતા કિબ્ર અને જાહિલી સ્વાર્થથી, જે કિના અને દુશ્મનીને જન્મ આપનાર છે, અને શેતાનના ફૂંક મારવા અને જાદુ કરવાનો માર્ગ છે, એ કિબ્ર જેના વડે તેણે અગાઉની ઉમ્મતો અને ગુજરી ગયેલી કૌમોને છેતરી છે.

#8 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) قَالَ: لَمْ تُدْخِلِ الْجَنَّهًَْ حَمِیَّهًٌْ غَیْرُ حَمِیَّهًِْ حَمْزَهًَْ‌بْنِ عَبْدِ‌الْمُطَّلِبِ (رحمة الله علیه) وَ ذَلِکَ حِینَ أَسْلَمَ غَضَباً لِلنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فِی حَدِیثِ السَّلَی الَّذِی أُلْقِیَ عَلَی النَّبِی (صلی الله علیه و آله).

امام سجّاد (علیه السلام)- اهل تعصّب وارد بهشت نمی‌شوند مگر حمزهًْ‌بن‌عبد المطلب او هنگامی‌که مشاهده کرد مشرکان به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اهانت کردند و شکم شتری را روی او انداختند از روی تعصّب و حمایت از برادرزاده‌اش مسلمان شد و از آن جناب دفاع کرد.

Imam Sajjad (peace be upon him): People of fanaticism do not enter Paradise — except Hamza ibn Abd al-Muttalib, who, when he saw that the polytheists had insulted the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and thrown a camel's stomach upon him, accepted Islam out of fanaticism and support for his nephew, and defended his honor.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): તઅસ્સુબ (કટ્ટરતા) વાળા લોકો જન્નતમાં દાખલ થતા નથી, સિવાય કે હમ્ઝા બિન અબ્દુલ મુત્તલિબ, જ્યારે તેમણે જોયું કે મુશરિકોએ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નું અપમાન કર્યું અને ઊંટનું પેટ તેમના પર ફેંક્યું, ત્યારે તેમના ભત્રીજાની હિમાયત અને તઅસ્સુબના કારણે તેઓ મુસલમાન થયા અને તે હઝરતનો બચાવ કર્યો.

#9 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَتَعَوَّذُ فِی کُلِ یَوْمٍ مِنْ سِتِ خِصَالٍ مِنَ الشَّکِ وَ الشِّرْکِ وَ الْحَمِیَّهًِْ وَ الْغَضَبِ وَ الْبَغْیِ وَ الْحَسَدِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) چنین عادتی داشت که هر روز از شش چیز به‌خدا پناه می‌برد: از شک، شرک، پابندبودن به رسوم، عادات جاهلانه، خشم، ستم و رشک.

The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Sadiq (peace be upon him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had the habit of seeking refuge in Allah every day from six things: from doubt, polytheism, adherence to customs and ignorant practices, anger, oppression, and envy.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની આ આદત હતી કે દરરોજ છ વસ્તુઓથી અલ્લાહની પનાહ માગતા હતા: શક, શિર્ક, રીતરિવાજો અને જાહિલી આદતોને વળગી રહેવાથી, ગુસ્સો, ઝુલ્મ અને હસદ (ઈર્ષ્યા) થી.

#10 [به خاطر بیاورید] هنگامی را که کافران در دل‌های خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند [Remember] when the disbelievers harboured in their hearts the fury and arrogance of jahiliyyah [યાદ કરો] જ્યારે કાફિરોએ પોતાના દિલોમાં જાહિલિય્યતનો ગુસ્સો અને અહંકાર રાખ્યો હતો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

اعْرِفُوا الْعَقْلَ وَ جُنْدَهُ وَ الْجَهْلَ وَ جُنْدَه الی ان قال (علیه السلام) وَ الْإِنْصَافُ وَ ضِدَّهُ الْحَمِیَّهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- عقل و جهل را بشناسید ... انصاف و ضدّ آن تعصب است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Know intellect and its army, and ignorance and its army ... fairness, and its opposite is fanaticism.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અક્લ અને જહાલતને ઓળખો ... ઇન્સાફ, અને તેની વિરુદ્ધ તઅસ્સુબ (કટ્ટરતા) છે.

#11 خداوند آرامش و سکینه‌ی خود را بر فرستاده خویش و مؤمنان نازل فرمود Allah sent down His tranquility upon His Messenger and upon the believers અલ્લાહે પોતાની સકીના પોતાના રસૂલ અને મોમિનો પર નાઝિલ ફરમાવી

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَن العَبَّاسِ بنِ هِلَال عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ الرِّضَا (علیه السلام) قَالَ سَمِعْتُهُ وَ هُوَ یَقُولُ لِلْحَسَنِ أَیُّ شَیْءٍ السَّکِینَهًُْ عِنْدَکُمْ وَ قَرَأَ فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ فَقَالَ لَهُ الْحَسَنُ جُعِلْتُ فِدَاکَ لَا أَدْرِی فَأَیُّ شَیْءٍ هُوَ قَالَ رِیحٌ تَخْرُجُ مِنَ الْجَنَّهًِْ طَیِّبَهًٌْ لَهَا صُورَهًٌْ کَصُورَهًِْ وَجْهِ الْإِنْسَانِ قَالَ فَیَکُونُ مَعَ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) فَقَالَ لَهُ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَسْبَاطٍ تَنْزِلُ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ الْأَوْصِیَاءِ فَقَالَ تَنْزِلُ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) قَالَ وَ هِیَ الَّتِی نَزَلَتْ عَلَی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) حَیْثُ بَنَی الْکَعْبَهًَْ فَجَعَلَتْ تَأْخُذُ کَذَا وَ کَذَا وَ یَبْنِی الْأَسَاسَ عَلَیْهَا.

امام رضا (علیه السلام)- عبّاس‌بن‌هلال گوید: از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که آیه: فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ را قرائت نموده و به حسن می‌فرمود: «به نظر شما معنای سکینه چیست»؟ حسن به آن حضرت گفت: «فدایتان شوم، نمی‌دانم به چه معناست». فرمود: «نسیمی خوشبو از بهشت خارج می‌شود که همانند صورت انسان است و این نسیم همراه همه‌ی انبیاء (علیهم السلام) می‌باشد». علیّ‌بن‌اسباط عرض کرد: «آیا بر انبیاء (علیهم السلام) و اوصیاء نازل می‌شود»؟ فرمود: «فقط بر انبیاء (علیهم السلام) نازل می‌گردد و این سکینه همان چیزی است که هنگام بنای کعبه بر ابراهیم (علیه السلام) نازل شد و حکم را که چگونه عمل کند درک می‌کرد و پایه‌های کعبه را با کمک این حالت پایه‌گذاری نمود».

Imam Rida (peace be upon him): Abbas ibn Hilal said: I heard Imam Rida (peace be upon him) recite the verse: فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ [So Allah sent down His tranquillity upon His Messenger] and say to Hasan: "In your view, what is the meaning of sakinah (tranquillity)?" Hasan said to him: "May I be your ransom, I do not know what it means." He said: "A fragrant breeze that comes out of Paradise, like the face of a human being, and this breeze is with all the prophets (peace be upon them)." Ali ibn Asbat submitted: "Does it descend upon the prophets (peace be upon them) and the successors?" He said: "It descends only upon the prophets (peace be upon them), and this sakinah is the very thing that descended upon Ibrahim (peace be upon him) at the time of the building of the Kaaba, and he perceived the command as to how he should act, and he laid the foundations of the Kaaba with the help of this state."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબ્બાસ બિન હિલાલ કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેઓ આયત: فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ [પછી અલ્લાહે પોતાના રસૂલ પર પોતાની સકીનહ ઉતારી] પઢી રહ્યા હતા અને હસનને ફરમાવ્યું: "તમારા મતે સકીનહ (શાંતિ) નો અર્થ શું છે?" હસને તે હઝરતને કહ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, હું નથી જાણતો કે તેનો શું અર્થ છે." ફરમાવ્યું: "જન્નતમાંથી એક ખુશ્બૂદાર પવન નીકળે છે જે માણસના ચહેરા જેવો છે, અને આ પવન બધા અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) સાથે હોય છે." અલી બિન અસ્બાતે અરજ કરી: "શું તે અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) અને ઔસિયા પર ઉતરે છે?" ફરમાવ્યું: "તે ફક્ત અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) પર જ ઉતરે છે, અને આ સકીનહ એ જ વસ્તુ છે જે કાબાના નિર્માણ સમયે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) પર ઉતરી હતી, અને તેઓ સમજતા હતા કે કેવી રીતે અમલ કરવો, અને આ સ્થિતિની મદદથી કાબાના પાયા નાખ્યા."

#12 خداوند آرامش و سکینه‌ی خود را بر فرستاده خویش و مؤمنان نازل فرمود Allah sent down His tranquility upon His Messenger and upon the believers અલ્લાહે પોતાની સકીના પોતાના રસૂલ અને મોમિનો પર નાઝિલ ફરમાવી

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌اللَّهِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ الْحَجَّالِ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌الْحَسَنِ الثَّانِی (علیه السلام) وَ مَعِی الْحَسَنُ‌بْنُ‌الْجَهْمِ فَقَالَ لَهُ الْحَسَنُک إِنَّهُمْ یَحْتَجُّونَ عَلَیْنَا بِقَوْلِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی ثانِیَ اثْنَیْنِ إِذْ هُما فِی الْغارِ. قَالَ: وَ مَا لَهُمْ فِی ذَلِکَ فَوَ اللَّهِ لَقَدْ قَالَ اللَّهُ فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلَی رَسُولِهِ وَ مَا ذَکَرَهُ فِیهَا بِخَیْرٍ. قَالَ: قُلْتُ لَهُ أَنَا: جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ هَکَذَا تَقْرَءُونَهَا. قَالَ: هَکَذَا قَرَأْتُهَا. قَالَ زُرَارَهًُْ: قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام): فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَکِینَتَهُ عَلَی رَسُولِهِ أَ لَا تَرَی أَنَّ السَّکِینَهًَْ إِنَّمَا نَزَلَتْ عَلَی رَسُولِه.

امام رضا (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌محمّد حجّال گوید: نزد علیّ‌بن‌موسی الرضا (علیه السلام) بودم و حسن‌بن‌جهم نیز همراهم بود. حسن به آن حضرت گفت: «مخالفان به آیه: درحالی‌که دوّمین نفر بود [و یک‌نفر بیشتر همراه نداشت] در آن هنگام که آن دو در غار بودند. ( توبه/۴۰ ) بر ما احتجاج می‌کنند». حضرت فرمود: «امّا به خدا قسم برای آن‌ها در آیه: فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ حقّی ندارند که در آن آیه از خیر سخن گفته شده است. می‌گوید گفتم: «من فدایتان شوم آیه را این‌گونه قرائت می‌کنید». فرمود: «من به این شیوه قرائت می‌نمایم». زراره می‌گوید امام باقر (علیه السلام) فرمود: «خداوند سکینه و آرامش را بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) نازل فرمود آیا نمی‌بینی که این آرامش فقط بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نازل گردید».

Imam Rida (peace be upon him): Abdullah ibn Muhammad Hajjal said: I was in the presence of Ali ibn Musa al-Rida (peace be upon him), and Hasan ibn Jahm was also with me. Hasan said to him: "The opponents argue against us with the verse: ثانِیَ اثْنَیْنِ إِذْ هُما فِی الْغارِ [being the second of two, when they were both in the cave — while he had no more than one companion with him]. (Tawbah/40)" The Imam said: "But by Allah, they have no right in the verse: فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ [So Allah sent down His tranquillity upon His Messenger], for in that verse only good was mentioned." He says: I said: "May I be your ransom, do you recite the verse this way?" He said: "I recite it in this manner." Zurarah says: Imam Baqir (peace be upon him) said: "Allah sent down tranquillity upon the Prophet (peace be upon him and his family) — do you not see that this tranquillity descended only upon the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)?"

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન મુહમ્મદ હજ્જાલ કહે છે: હું અલી બિન મૂસા અલ-રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પાસે હતો અને હસન બિન જહમ પણ મારી સાથે હતા. હસને તે હઝરતને કહ્યું: "વિરોધીઓ આયત: ثانِیَ اثْنَیْنِ إِذْ هُما فِی الْغارِ [જ્યારે તે બે માંથી બીજો હતો અને એક કરતાં વધુ કોઈ સાથે ન હતું, જ્યારે તેઓ બંને ગુફામાં હતા]. (તૌબા/૪૦) દ્વારા અમારી સામે દલીલ કરે છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "પરંતુ ખુદાની કસમ, તેમને આયત: فَأَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ માં કોઈ હક નથી કારણ કે તે આયતમાં ખૈરની (સારાની) વાત કહેવામાં આવી છે." તે કહે છે: મેં કહ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, શું આપ આયતને આ રીતે પઢો છો?" ફરમાવ્યું: "હું આ રીતે પઢું છું." ઝુરારહ કહે છે કે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે સકીનહ અને શાંતિ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઉતારી, શું તમે નથી જોતા કે આ શાંતિ ફક્ત અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર જ ઉતરી?"

#13 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مَالِکِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قُلْتُ لِمَوْلَایَ الرِّضَا (علیه السلام) قَوْلُهُ تَعَالَی وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها قَالَ هِیَ وَلَایَهًُْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِین (علیه السلام)فَالْمَعْنَی أنَّ الْمَلْزُومِینَ بِهَا شِیعَتُهُ وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها.

امام رضا (علیه السلام)- مالک‌بن‌عبدالله روایت کرده است که گفت: خدمت امام رضا (علیه السلام) عرض کردم: «منظور از آیه: و أَلزَمَهُمْ کَلمَةَ التَّقْوی و کَانُوا أَحَقَّ بِهَا و أَهْلهَا چیست»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «این آیه درباره‌ی ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) نازل شده است به این معناست که افراد پایبند به تقوا شیعیان امیرالمؤمنین (علیه السلام) هستند وایشان سزاوار به این امر می‌باشند».

Imam Rida (peace be upon him): Malik ibn Abdullah narrated that he said: I said to Imam Rida (peace be upon him): "What is meant by the verse: وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها [And He made them keep the word of piety, and they were entitled to it and worthy of it]?" The Imam (peace be upon him) said: "This verse was revealed concerning the wilayah of Amir al-Muminin (peace be upon him). It means that those who are bound to taqwa (piety) are the Shia of Amir al-Muminin (peace be upon him), and they are worthy of this matter."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): માલિક બિન અબ્દુલ્લાહથી રિવાયત છે કે તેમણે કહ્યું: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) ની ખિદમતમાં અરજ કરી: "આયત: وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها નો શું અર્થ છે?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "આ આયત અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ની વિલાયત વિશે નાઝિલ થઈ છે, તેનો અર્થ એ છે કે તકવા (પરહેજગારી) પર દ્રઢ રહેનારા લોકો અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ના શિયા છે, અને તેઓ આ બાબતના હકદાર છે."

#14 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌بَرْزَهًَْ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَیَ فِی عَلِیٍ عَهْداً. فَقُلْتُ: اللَّهُمَ بَیِّنْ لِی. فَقَالَ لِی اسْمَعْ فَقُلْتُ: اللَّهُمَّ قَدْ سَمِعْتُ. فَقَالَ: اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ أَخْبِرْ عَلِیّاً (علیه السلام) بِأَنَّهُ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ وَ سَیِّدُ الْمُسْلِمِینَ وَ أَوْلَی النَّاسِ بِالنَّاسِ وَ الْکَلِمَهًُْ الَّتِی أَلْزَمْتُهَا الْمُتَّقِین.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابوبرزه گوید: شنیدم رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند درباره‌ی علی (علیه السلام) از من عهدی گرفته و دستوری داده است». عرض کردم: «خدایا! آن‌ها را برایم بیان کن». خداوند فرمود: «گوش کن»! عرض کردم: «خدایا من به‌طور کامل شنیده ام (سراپا گوش هستم)». پروردگار فرمود: «به علی (علیه السلام) بگو که او امیرالمؤمنین (علیه السلام) و سرور اوصیای پیامبران و سزاوارترین مردم نسبت به آن‌ها و کلمه‌ای است که آن را بر بندگان پرهیزگارم واجب گردانیده‌ام».

The Prophet (peace be upon him and his family): Abu Barzah said: I heard the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) say: "Allah has taken a covenant from me concerning Ali (peace be upon him) and has given a command." I said: "O Allah! Explain them to me." Allah said: "Listen!" I said: "O Allah, I have listened fully (I am all ears)." The Lord said: "Tell Ali (peace be upon him) that he is Amir al-Muminin (peace be upon him), the master of the successors of the prophets, the most entitled of people over them, and the word that I have made binding upon My pious servants."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂ બરઝહ કહે છે: મેં રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: "અલ્લાહે અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારાથી એક વચન લીધું છે અને એક હુકમ આપ્યો છે." મેં અરજ કરી: "અય અલ્લાહ! તે મારા માટે બયાન કર." અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "સાંભળ!" મેં અરજ કરી: "અય અલ્લાહ, મેં પૂરી રીતે સાંભળ્યું છે (હું સાવધાનીથી સાંભળી રહ્યો છું)." પરવરદિગારે ફરમાવ્યું: "અલી (અલયહિસ્સલામ) ને કહો કે તેઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે, અંબિયાના ઔસિયાના સરદાર છે, લોકો પર સૌથી વધુ હકદાર છે, અને એ કલમા (વચન) છે જેને મેં મારા પરહેજગાર બંદાઓ પર વાજિબ કર્યો છે."

#15 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عُمَرَ‌بْنِ‌عَلِیٍّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ آبَائِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَیَّ عَهْداً فَقُلْتُ: یَا رَبِّ بَیِّنْهُ لِی قَالَ: اسْمَعْ. قُلْتُ: سَمِعْتُ. قَالَ: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله)، إِنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) رَایَهًُْ الْهُدَی بَعْدَکَ، وَ إِمَامُ أَوْلِیَائِی، وَ نُورُ مَنْ أَطَاعَنِی، وَ هُوَ الْکَلِمَهًُْ الَّتِی أَلْزَمَهَا اللَّهُ الْمُتَّقِینَ، فَمَنْ أَحَبَّهُ فَقَدْ أَحَبَّنِی، وَ مَنْ أَبْغَضَهُ فَقَدْ أَبْغَضَنِی، فَبَشِّرْهُ بِذَلِک.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام باقر (علیه السلام) نقل کرده است که پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: خداوند امری را به من اطّلاع داد. عرض کردم: «خدایا آن را برایم بیان کن». پروردگار فرمود: «گوش کن». عرض کردم: «به دقّت گوش می‌دهم». پروردگار فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! پس از تو، علی (علیه السلام) پرچم هدایت، امام اولیاء و نور هدایت برای کسانی است که از من اطاعت می‌کنند. همچنین او کلمه‌ای است که خداوند آن را بر پرهیزگاران لازم و واجب کرده است. هرکس او را دوست داشته باشد، درحقیقت مرا دوست داشته است. هرکس از او متنفّر باشد، درحقیقت نسبت به من کینه روا داشته است. این مژده را به او بده».

The Prophet (peace be upon him and his family) — Imam Baqir (peace be upon him) narrated that the Prophet (peace be upon him and his family) said: Allah informed me of a matter. I said: "O Allah, explain it to me." The Lord said: "Listen." I said: "I am listening attentively." The Lord said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! After you, Ali (peace be upon him) is the banner of guidance, the imam of the awliya (friends of Allah), and the light of guidance for those who obey Me. He is also the word which Allah has made binding and obligatory upon the Allah-fearing. Whoever loves him has in truth loved Me, and whoever hates him has in truth borne enmity toward Me. Give him this glad tiding."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ રિવાયત કરી છે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહે એક બાબતની મને જાણ કરી. મેં અરજ કરી: "હે અલ્લાહ! તે મારા માટે બયાન કરો." પરવરદિગારે ફરમાવ્યું: "સાંભળો." મેં અરજ કરી: "હું ધ્યાનથી સાંભળી રહ્યો છું." પરવરદિગારે ફરમાવ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા પછી, અલી (અલયહિસ્સલામ) હિદાયતનો અલમ, અવલિયાઓના ઇમામ અને જેઓ મારી ઇતાઅત કરે છે તેમના માટે હિદાયતનું નૂર છે. તેમજ તેઓ એ કલિમા છે જેને અલ્લાહે પરહેજગારો પર લાઝિમ અને વાજિબ કરી છે. જે કોઈ તેમને ચાહશે, ખરેખર તેણે મને ચાહ્યો છે. જે કોઈ તેમનાથી નફરત કરશે, ખરેખર તેણે મારા પ્રત્યે દુશ્મની રાખી છે. આ ખુશખબરી તેમને આપી દો."

#16 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): لَمَّا عُرِجَ بِی إِلَی السَّمَاءِ فَسَحَ اللَّهُ لِی فِی بَصَرِی غَلْوَهًًْ کَمَا یَرَی الرَّاکِبُ خَرْقَ الْإِبْرَهًِْ مِنْ مَسِیرَهًِْ یَوْمٍ فَعَهِدَ إِلَیَّ رَبِّی فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) کَلِمَاتٍ فَقَالَ: اسْمَعْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) إِمَامُ الْمُتَّقِینَ وَ قَائِدُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِینَ وَ یَعْسُوبُ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمَالُ یَعْسُوبُ الظَّلَمَهًِْ وَ هُوَ الْکَلِمَهًُْ الَّتِی أَلْزَمْتُهَا الْمُتَّقِینَ وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها فَبَشِّرْهُ بِذَلِکَ. قَالَ: فَبَشَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِذَلِکَ فَأَلْقَی عَلِیٌّ (علیه السلام) سَاجِداً شُکْراً لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ إِنِّی لَأُذْکَرُ هُنَاکَ فَقَالَ: نَعَمْ إِنَّ اللَّهَ لَیَعْرِفُکَ هُنَاکَ وَ إِنَّکَ لَتُذْکَرُ فِی الرَّفِیقِ الْأَعْلَی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام باقر (علیه السلام) نقل می‌کند: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرموده است: «زمانی‌که مرا به معراج بردند، پرده از مقابل دیدگانم برداشته شد و چشمانم می‌توانستند بسیار بیشتر از حالت عادی اشیاء را ببینند. گویی سوارکاری سوراخ سوزنی را از فاصله یک روز راه ببیند. پروردگار درباره‌ی علی (علیه السلام)، اموری را به من یادآوری کرد». و فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! بدان که علی (علیه السلام)، امام و سرور پرهیزکاران، سرکرده و پیشوای افراد اصیل و شریف (قائد الغرّ المُحجّلین) و پادشاه مؤمنان است. ثروت نیز پشتیبان و حامی ستمکاران است. کلمه‌ای است که پرهیزگاری را مشروط به پذیرش ولایت او کرده‌ام. او از همگان به این مقام سزاوارتر است. این مژده را به او بده». رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) این امر را به امیرالمؤمنین (علیه السلام) اطّلاع داد. آن حضرت به شکرانه این نعمت به سجده افتاد». سپس فرمود: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! آیا در آنجا از من یاد می‌شود»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آری! خداوند تو را در آنجا می‌شناسد و در ملکوت اعلی از تو یاد می‌شود».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Imam Baqir (peace be upon him) narrates: The noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "When I was taken on the Miraj (ascension), the veil was lifted from before my eyes and my sight was able to see things far beyond the ordinary state, as though a rider could see the eye of a needle from the distance of a day's journey. My Lord reminded me of certain matters concerning Ali (peace be upon him)." And He said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Know that Ali (peace be upon him) is the imam and master of the pious, the leader and chief of the noble and honourable ones (Qa'id al-Ghurr al-Muhajjalin), and the king of the believers. Wealth, likewise, is the support and backer of the oppressors. He is the word by which I have made piety conditional on the acceptance of his wilayah (guardianship). He is more deserving of this rank than all others. Give him this glad tidings." The noble Messenger (peace be upon him and his family) conveyed this matter to Amir al-Mu'minin (peace be upon him). He fell into prostration in gratitude for this blessing. Then he said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Am I mentioned there?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Yes! Allah knows you there, and you are mentioned in the highest realm (Malakut al-A'la)."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) - ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) નકલ કરે છે: પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું છે: "જ્યારે મને મેઅરાજ પર લઈ જવામાં આવ્યો, ત્યારે મારી આંખો સામેથી પરદો ઉઠાવી લેવામાં આવ્યો અને મારી આંખો સામાન્ય સ્થિતિ કરતાં ઘણી વધારે વસ્તુઓ જોઈ શકતી હતી. જાણે કે કોઈ સવાર એક દિવસની મુસાફરીના અંતરેથી સોયના કાણાને જોઈ શકે. પરવરદિગારે અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે કેટલીક બાબતો મને યાદ કરાવી." અને ફરમાવ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જાણી લો કે અલી (અલયહિસ્સલામ), પરહેઝગારોના ઇમામ અને સરદાર છે, અસીલ અને શરીફ લોકોના સરકરદા અને પેશ્વા (કાઇદુલ ગુર્રિલ મુહજ્જલીન) અને મોમિનોના બાદશાહ છે. સંપત્તિ પણ ઝુલ્મ કરનારાઓની પુશ્તપનાહ અને હામી છે. તે એક એવો શબ્દ છે જેના દ્વારા મેં પરહેઝગારીને તેમની વિલાયત (વલી હોવાનો સ્વીકાર)ના સ્વીકાર સાથે શરતી બનાવી છે. તેઓ આ મકામ માટે સૌથી વધુ સઝાવાર છે. આ ખુશખબરી તેમને આપો." રસૂલે અકરમે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) આ વાત અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ને જણાવી. તે હઝરત આ નેઅમતના શુકરાનામાં સજદામાં પડી ગયા." પછી ફરમાવ્યું: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! શું ત્યાં મારો ઉલ્લેખ થાય છે?" પયગંબરે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "હા! અલ્લાહ તમને ત્યાં ઓળખે છે અને મલકૂતે અઅલા (સર્વોચ્ચ આલમ)માં તમારો ઉલ્લેખ થાય છે."

#17 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) کُنْتُ نَائِماً فِی الْحِجْرِ إِذْ أَتَانِی جَبْرَئِیلُ فَحَرَّکَنِی تَحْرِیکاً لَطِیفاً ثُمَّ قَالَ لِی عَفَا اللَّهُ عَنْکَ یا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله)قُمْ وَ ارْکَبْ فَفِدْ إِلَی رَبِّکَ فَأَتَانِی بِدَابَّهًٍْ دُونَ الْبَغْلِ وَ فَوْقَ الْحِمَارِ خَطْوُهَا مَدَّ الْبَصَرِ لَهُ جَنَاحَانِ مِنْ جَوْهَرٍ یُدْعَی الْبُرَاقَ قَالَ فَرَکِبْتُ حَتَّی طَعَنْتُ فِی الثَّنِیَّهًْ قَالَ ثُمَّ قَالَ لِی جَبْرَئِیلُ یا محمد (صلی الله علیه و آله) تَقَرَّبْ إِلَی رَبِّکَ فَقَدْ وَطِئْتُ الْیَوْمَ مَکَاناً بِکَرَامَتِکَ عَلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا وَطِئْتُهُ قَطُّ وَ لَوْ لَا کَرَامَتُکَ لَأَحْرَقَنِی هَذَا النُّورُ الَّذِی بَیْنَ یَدَیَّ قَالَ فَتَقَدَّمْتُ فَکُشِفَ لِی عَنْ سَبْعِینَ حِجَاباً قَالَ فَقَالَ لِی یا محمد (صلی الله علیه و آله) فَخَرَرْتُ سَاجِداً وَ قُلْتُ لَبَّیْکَ رَبَّ الْعِزَّهًِْ لَبَّیْکَ قَالَ فَقِیلَ لِی یا محمد (صلی الله علیه و آله) ارْفَعْ رَأْسَکَ وَ سَلْ تُعْطَ وَ اشْفَعْ تُشَفَّعْ یا محمد (صلی الله علیه و آله) أَنْتَ حَبِیبِی وَ صَفِیِّی وَ رَسُولِی إِلَی خَلْقِی وَ أَمِینِی فِی عِبَادِی مَنْ خَلَّفْتَ فِی قَوْمِکَ حِینَ وَفَدْتَ إِلَیَّ قَالَ فَقُلْتُ مَنْ أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّی أَخِی وَ ابْنُ عَمِّی وَ نَاصِرِی وَ وَزِیرِی وَ عَیْبَهًُْ عِلْمِی وَ مُنْجِزُ عِدَاتِی قَالَ فَقَالَ لِی رَبِّی وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ جُودِی وَ مَجْدِی وَ قُدْرَتِی عَلَی خَلْقِی لَا أَقْبَلُ الْإِیمَانَ بِی وَ لَا بِأَنَّکَ نَبِیٌّ إِلَّا بِالْوَلَایَهًِْ لَهُ یا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله)أَ تُحِبُّ أَنْ تَرَاهُ فِی مَلَکُوتِ السَّمَاءِ قَالَ فَقُلْتُ رَبِّی وَ کَیْفَ لِی بِهِ وَ قَدْ خَلَّفْتُهُ فِی الْأَرْضِ قَالَ فَقَالَ لِی یا محمد (صلی الله علیه و آله) ارْفَعْ رَأْسَکَ قَالَ فَرَفَعْتُ رَأْسِی وَ إِذَا أَنَا بِهِ مَعَ الْمَلَائِکَهًِْ الْمُقَرَّبِینَ مِمَّا یَلِی السَّمَاءَ الْأَعْلَی قَالَ فَضَحِکْتُ حَتَّی بَدَتْ نَوَاجِذِی قَالَ فَقُلْتُ یَا رَبِّ الْیَوْمَ قَرَّتْ عَیْنِی قَالَ ثُمَّ قِیلَ لِی یا محمد (صلی الله علیه و آله) قُلْتُ لَبَّیْکَ ذَا الْعِزَّهًِْ لَبَّیْکَ قَالَ إِنِّی أَعْهَدُ إِلَیْکَ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) عهْداً فَاسْمَعْهُ قَالَ قُلْتُ مَا هُوَ یَا رَبِّ فَقَالَ عَلِیٌّ رَایَهًُْ الْهُدَی وَ إِمَامُ الْأَبْرَارِ وَ قَاتِلُ الْفُجَّارِ وَ إِمَامُ مَنْ أَطَاعَنِی وَ هُوَ الْکَلِمَهًُْ الَّتِی أَلْزَمْتُهَا الْمُتَّقِینَ أَوْرَثْتُهُ عِلْمِی وَ فَهْمِی فَمَنْ أَحَبَّهُ فَقَدْ أَحَبَّنِی وَ مَنْ أَبْغَضَهُ فَقَدْ أَبْغَضَنِی إِنَّهُ مُبْتَلًی وَ مُبْتَلًی بِهِ فَبَشِّرْهُ بِذَلِکَ یا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) قَالَ ثُمَّ أَتَانِی جبرئیل قَالَ فَقَالَ لِی یَقُولُ اللَّهُ لَکَ یا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها وَلَایَهًَْ علی‌بن‌أبی‌طالب (علیه السلام).

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در حجر خوابیده بودم که جبرئیل نازل شده و به آرامی مرا حرکت داده و فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) خداوند تو را ببخشد از جای برخیز و سوار شو به محضر پروردگارت مشرّف شو». سپس برایم مرکبی را آورد که کوچک‌تر از استر و بزرگ‌تر از الاغ بود و قدم‌های به‌اندازه‌ی وسعت دید چشم و بال‌هایش از جوهر بود و به آن براق گفته می‌شد. فرمود: «برآن سوار شده و پاهایم را دو طرف وی قرار دادم. سپس جبرئیل به من گفت: «به پروردگار تقرّب بجوی که من در این روز به‌واسطه‌ی گرامت و بزرگواری تو به مکانی قدم نهادم که قبل از این هرگز به این مقام داخل نشده بودم و اگر کرامت تو نبود این نوری که در مقابل ماست مرا می‌سوزانید». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «من جلوتر رفتم تا اینکه هفتاد حجاب برایم برطرف شد خداوند مرا صدا زده و فرمود: «یا محمّد (صلی الله علیه و آله)». پس من به سجده افتادم و عرض کردم: «لبیک ای پروردگار صاحب عزّت لبیک»! به من گفته شد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) سرت را بالا بگیر و از خداوند درخواست کن تا به تو عنایت کند و شفاعت بخواه تا پذیرفت شود. ای محمّد تو حبیب و برگزیده و رسول من به‌سوی بندگانم هستی و امین من در بین مخلوقات می‌باشی. هنگامی‌که نزد من آمدی چه کسی را در بین امّتت جانشین قرار دادی»؟ گفتم: «کسی را که تو به او از من آگاه‌تری او پسر عمویم و یاری‌گر و وزیر و حامل علمم و محقّق‌کننده وعده‌هایم می‌باشد. خداوند فرمود: «به عزّت و جلال و بخشش و مجد و قدرتم بر خلایق، ایمان به خودم و ایمان به نبوّت تو را جز با ولایت علی (علیه السلام) نمی‌پذیرم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله) آیا دوست داری علی (علیه السلام) را در ملکوت آسمان‌ها ببینی». عرض کردم بله لکن من او را در زمین جانشین خویش قرار داده‌ام امّا چگونه می‌شود او را در آسمان‌ها ببیینم»؟ خداوند فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) سرت را بالا بگیر». پس سر خویش را بالا گرفتم درحالی‌که با ملائکه مقرّبین که از آسمان اعلی پشت‌سر یکدیگر قرار داشتند همراه بودم پس خنده بر لبانم نشست به‌گونه‌ای که دندان‌هایم ظاهر شد». عرض کردم: «خدایا امروز دیده‌ام روشن شد». سپس به من گفته شد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)». گفتم: «لبیک ای خداوند صاحب عزّت لبیک». فرمود: «من در مورد علی (علیه السلام) از تو عهدی می‌گیرم پس آن را بشنو». عرض کردم: «خدایا آن عهد چیست»؟ فرمود: «علی (علیه السلام) نشانه هدایت و امام ابرار و قاتل فاجران و پیشوای کسانی است که از ما اطاعت می‌نمایند و او کلمه‌ای است که بر متّقین لازم نموده‌ام و علم و فهم خویش را به وی ارث داده‌ام. پس هرکس علی (علیه السلام) را دوست بدارد مرا دوست داشته و هرکس نسبت به وی بغض داشته باشد با من دشمنی نموده است او در معرض امتحان است و دیگران به‌وسیله‌ی وی امتحان می‌گردند. پس علی (علیه السلام) را به این امر بشارت بده». جبرئیل نزد من آمده و گفت خداوند می‌فرماید: ای محمّد (صلی الله علیه و آله) مراد از وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) می‌باشد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): I was asleep in the Hijr when Jibra'il descended and gently moved me and said: "O Muhammad (peace be upon him and his family), may Allah forgive you, rise up and mount, and be presented before your Lord." Then he brought me a mount smaller than a mule and larger than a donkey; its stride reached as far as the eye could see, and its wings were of jewels, and it was called Buraq. He said: "Mount it," and I placed my legs on either side of it. Then Jibra'il said to me: "Draw near to your Lord, for today, on account of your honour and nobility, I have stepped into a place which I have never entered before this, and were it not for your honour this light which is before us would have burned me." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "I went forward until seventy veils were lifted for me, and Allah called me and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family).' So I fell down in prostration and said: 'Labbayk, O my Lord, Master of Glory, labbayk.' It was said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family), raise your head and ask of Allah so that He may grant you, and intercede so that your intercession may be accepted. O Muhammad, you are My beloved, My chosen one, and My Messenger to My servants, and you are My trustee among My creatures. When you came to Me, whom did you appoint as your successor among your ummah?' I said: 'The one whom You know better than I — he is my cousin, my helper, my vizier, the bearer of my knowledge, and the fulfiller of my promises.' Allah said: 'By My Might and My Majesty and My Generosity and My Glory and My Power over the creation, I do not accept faith in Me nor faith in your prophethood except through the wilaya (guardianship) of Ali (peace be upon him). O Muhammad (peace be upon him and his family), do you love to see Ali (peace be upon him) in the malakut (kingdom) of the heavens?' I said: 'Yes, but I have appointed him as my successor on earth — how then can I see him in the heavens?' Allah said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family), raise your head.' So I raised my head, and behold, I was together with the muqarrabin (the angels drawn near) who were stationed one behind the other in the highest heaven, and a smile came upon my lips such that my teeth became visible." I said: "O Lord, today my eyes are gladdened." Then it was said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family).' I said: 'Labbayk, O Allah, Master of Glory, labbayk.' He said: 'I take a covenant from you regarding Ali (peace be upon him), so listen to it.' I said: 'O my Lord, what is that covenant?' He said: 'Ali (peace be upon him) is the banner of guidance, the imam of the righteous, the slayer of the wicked, and the leader of those who obey Us; and he is the word which I have imposed upon the pious, and I have bequeathed to him My knowledge and My understanding. So whoever loves Ali (peace be upon him) has loved Me, and whoever bears enmity toward him has become My enemy. He is being tested, and others are tested through him. So give Ali (peace be upon him) the good news of this.' Then Jibra'il came to me and said: 'Allah says: O Muhammad (peace be upon him and his family), the meaning of وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها [And He made them keep the word of guarding against evil, and they were entitled to it and worthy of it] is the wilaya (guardianship) of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હું હિજ્રમાં સૂતો હતો ત્યારે જિબ્રઈલ ઉતર્યા અને ધીમેથી મને હલાવીને કહ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલ્લાહ તમને માફ કરે, ઉઠો અને સવારી કરો અને તમારા પરવરદિગારની હાજરીમાં હાજર થાઓ." પછી તેમણે મારા માટે એક સવારી લાવ્યા જે ખચ્ચરથી નાની અને ગધેડાથી મોટી હતી, અને તેની હડફો નજરની હદ સુધી પહોંચતી હતી અને તેની પાંખો જવાહરની હતી, અને તેને બુરાક કહેવામાં આવતું હતું. તેમણે કહ્યું: "તેના પર સવાર થાઓ," અને મેં મારા પગ તેની બંને બાજુ મૂક્યા. પછી જિબ્રઈલે મને કહ્યું: "પરવરદિગારની નજદીક થાઓ, કારણ કે આજે તમારી કરામત અને બુઝુર્ગીના કારણે હું એવી જગ્યાએ પગ મૂક્યો છું જ્યાં આ પહેલાં હું ક્યારેય દાખલ થયો ન હતો, અને જો તમારી કરામત ન હોત તો આ નૂર જે અમારી સામે છે તે મને બાળી નાખતું." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "હું આગળ વધ્યો ત્યાં સુધી કે મારા માટે સિત્તેર પડદા દૂર કરવામાં આવ્યા, અને અલ્લાહે મને પોકાર્યો અને ફરમાવ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ).' હું સિજદામાં પડી ગયો અને અરજ કરી: 'લબ્બૈક હે ઇઝ્ઝતવાળા પરવરદિગાર લબ્બૈક!' મને કહેવામાં આવ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તમારું માથું ઊંચું કરો અને અલ્લાહ પાસે માંગો જેથી તે તમને અતા કરે, અને શફાઅત માંગો જેથી કબૂલ થાય. હે મુહમ્મદ, તમે મારા હબીબ અને પસંદ કરેલા છો અને મારા બંદાઓ તરફ મારા રસૂલ છો, અને તમે મારી મખલૂકમાં મારા અમીન છો. જ્યારે તમે મારી પાસે આવ્યા, ત્યારે તમારી ઉમ્મતમાં તમે કોને પોતાનો જાનશીન બનાવ્યો?' મેં કહ્યું: 'એવો કે જેને તમે મારા કરતાં વધુ સારી રીતે જાણો છો — તે મારો પિતરાઈ ભાઈ અને મદદ કરનાર અને વઝીર અને મારા ઇલ્મના ઉઠાવનાર અને મારા વાયદાઓને પૂરા કરનાર છે.' અલ્લાહે ફરમાવ્યું: 'મારી ઇઝ્ઝત અને જલાલ અને બખ્શિશ અને મજ્દ અને મખલૂક પરની મારી કુદરતની કસમ, હું મારા પર ઈમાન અને તમારી નબુવ્વત પર ઈમાનને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત વગર કબૂલ કરતો નથી. હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), શું તમે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને આસમાનોના મલકૂતમાં જોવાનું પસંદ કરો છો?' મેં અરજ કરી: 'હા, પરંતુ મેં તેમને ઝમીન પર મારો જાનશીન બનાવ્યો છે, તો પછી હું તેમને આસમાનોમાં કઈ રીતે જોઈ શકું?' અલ્લાહે ફરમાવ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તમારું માથું ઊંચું કરો.' હું મારું માથું ઊંચું કર્યું અને હું જોઉં તો હું મુકર્રબ ફરિશ્તાઓ સાથે હતો જેઓ સૌથી ઉપરના આસમાનમાં એક બીજા પાછળ ગોઠવાયેલા હતા, અને મારા હોઠો પર હાસ્ય આવ્યું એટલી હદ સુધી કે મારા દાંત દેખાવા લાગ્યા." મેં અરજ કરી: "હે અલ્લાહ, આજે મારી આંખો ઠંડી થઈ." પછી મને કહેવામાં આવ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ).' મેં કહ્યું: 'લબ્બૈક હે ઇઝ્ઝતવાળા અલ્લાહ લબ્બૈક.' ફરમાવ્યું: 'હું અલી (અલયહિસ્સલામ) બાબતે તમારી પાસેથી એક વાયદો લઉં છું, તો તેને સાંભળો.' મેં અરજ કરી: 'હે અલ્લાહ, તે વાયદો શું છે?' ફરમાવ્યું: 'અલી (અલયહિસ્સલામ) હિદાયતની નિશાની અને અબ્રારના ઇમામ અને ફાજિરોના કાતિલ અને એ લોકોના પેશવા છે જેઓ અમારી ઇતાઅત કરે છે, અને તે એવો કલિમો છે જેને મેં મુત્તકીઓ પર લાઝિમ કરેલો છે, અને મેં મારું ઇલ્મ અને ફહમ તેમને વારસામાં આપ્યું છે. તો જે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને દોસ્ત રાખશે તેણે મને દોસ્ત રાખ્યો, અને જે તેમની સાથે બુગ્ઝ રાખશે તેણે મારી સાથે દુશ્મની કરી. તે ઇમ્તિહાનમાં છે અને બીજા લોકો તેમના દ્વારા ઇમ્તિહાન લેવાય છે. તો અલી (અલયહિસ્સલામ)ને આ વાતની ખુશખબરી આપો.' જિબ્રઈલ મારી પાસે આવ્યા અને કહ્યું, અલ્લાહ ફરમાવે છે: હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها [અને તેમણે તેમને તકવાના કલિમા સાથે લાઝિમ કરી દીધા અને તેઓ તેના વધુ હકદાર અને લાયક હતા]નો મુરાદ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત છે."

#18 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

نَحْنُ کَلِمَهًُْ التَّقْوَی وَ سَبِیلُ الْهُدَی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ما کلمه‌ی تقوی و راه رستگاری هستیم.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): We are the word of taqwa (piety) and the path of guidance.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અમે કલેમએ તકવા (તકવાનો શબ્દ) અને હિદાયતનો માર્ગ છીએ.

#19 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

أَنَا عُرْوَهًُْ اللَّهِ الْوُثْقَی وَ کَلِمَهًُْ التَّقْوَی.

امام علی (علیه السلام)- من عروهًْ الوثقی و کلمه‌ی تقوی هستم.

Imam Ali (peace be upon him): I am عُرْوَةُ اللَّهِ الْوُثْقَی [Allah's firmest handhold] and the word of taqwa (piety).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હું عُرْوَةُ اللَّهِ الْوُثْقَی [અલ્લાહની મજબૂત કડી] અને કલેમએ તકવા (તકવાનો શબ્દ) છું.

#20 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی قَالَ هِیَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ آیَهًُْ النَّصْرِ.

امام علی (علیه السلام)- وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی؛ مراد لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَرُ است که نشانه‌ی نصرت و پیروزی است».

Imam Ali (peace be upon him): وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی [and made them keep the word of piety]; what is meant is لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَرُ [there is no god but Allah, and Allah is the Greatest], which is the sign of victory and triumph.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی [અને તેમને તકવાના શબ્દ પર કાયમ રાખ્યા]; મુરાદ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَرُ [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી અને અલ્લાહ સૌથી મોટો છે] છે, જે નુસરત અને વિજયની નિશાની છે.

#21 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ النَّبِی (صلی الله علیه و آله) حَدیثٌ طَوِیلٌ فِی تَفْسِیرِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَر {وَ فیهِ قَالَ النَّبیِ (صلی الله علیه و آله)} فَقَوْلُهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ یَعْنِی وَحْدَانِیَّتَهُ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ الْأَعْمَالَ إِلَّا بِهَا وَ هِیَ کَلِمَهًُْ التَّقْوَی یُثَقِّلُ اللَّهُ بِهَا الْمَوَازِینَ یَوْمَ الْقِیَامَهًْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از پیامبر (صلی الله علیه و آله) است در حدیث طولانی درباره‌ی تفسیر: سُبْحَانَ اللهِ وَ الحَمْدُ لِلهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَر فرموده است: لا إِلهَ إِلَّا اللهُ یعنی یگانه‌پرستی است و خدا عملی را نمی‌پذیرد جز به‌واسطه‌ی آن کلمه که تقوی است و خدا روز قیامت موازین را به‌وسیله‌ی آن سنگین می‌کند.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It is from the Prophet (peace be upon him and his family), in a long hadith about the explanation of سُبْحَانَ اللهِ وَ الحَمْدُ لِلهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَر [Glory be to Allah, and praise be to Allah, and there is no god but Allah, and Allah is the Greatest], he said: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ means the affirmation of Allah's oneness, and Allah does not accept any deed except by means of it — and it is the word of taqwa (piety), by which Allah makes the scales heavy on the Day of Resurrection.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી એક લાંબી હદીસમાં سُبْحَانَ اللهِ وَ الحَمْدُ لِلهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَر [અલ્લાહ પવિત્ર છે, અને અલ્લાહ માટે જ પ્રશંસા છે, અને અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, અને અલ્લાહ સૌથી મોટો છે] ની તફસીર વિશે વર્ણવ્યું છે: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ એટલે તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ), અને અલ્લાહ કોઈ અમલ કબૂલ નથી કરતો સિવાય કે તે કલેમા દ્વારા, જે તકવા છે, અને અલ્લાહ કયામતના દિવસે તેના વડે ત્રાજવાંને ભારે કરશે.

#22 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی قَالَ هُوَ الْإِیمَانُ.

امام صادق (علیه السلام)- وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی منظور؛ ایمان است.

Imam Sadiq (peace be upon him): وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی [and made them keep the word of piety] — what is meant is iman (faith).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی [અને તેમને તકવાના શબ્દ પર કાયમ રાખ્યા] મુરાદ; ઈમાન (શ્રદ્ધા) છે.

#23 آن‌ها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت He bound them to the reality of taqwa તેમને તકવાની હકીકતથી પાબંદ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَوْلَی الْقَوْلِ کَلِمَهًُْ التَّقْوَی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بالاترین گفتارها واژه‌ی مقدّس پرهیزگاری می‌باشد.

The Prophet (peace be upon him and his family): The highest of speech is the sacred word of taqwa (piety).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): સૌથી ઉચ્ચ કથન તકવા (પરહેજગારી)નો પવિત્ર શબ્દ છે.

#24 و آنان از هرکس شایسته‌تر و اهل آن بودند و خداوند به همه چیز دانا است And they were more worthy of it and its people, and Allah is All-Knowing of everything અને તેઓ દરેકથી વધુ યોગ્ય અને તેના હકદાર હતા, અને અલ્લાહ દરેક વસ્તુને જાણનાર છે

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) قَال: دَخَلْتُ عَلَی أمیرالمؤمنین (علیه السلام) فَقُلْتُ یَا أَبَا الْحَسَنِ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی بِمَا أَوْصَی إِلَیْکَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ سَأُخْبِرُکُمْ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَی لَکُمُ الدِّینَ وَ ارْتَضَاهُ وَ أَتَمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ وَ کُنْتُمْ أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها.

امام علی (علیه السلام)- ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) گوید: خدمت امیرالمؤمنین (علیه السلام) رسیدم. گفتم: «آقا مرا از وصایایی که پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به تو نموده، مطّلع فرما». فرمود: «بسیار خوب می‌گویم. خداوند برای شما دین را خواست و امتیاز بر آن بخشید و نعمت خود را بر شما تمام کرد و شما شایسته‌تر به آن بودید».

Imam Ali (peace be upon him): Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) said: I came into the presence of Amir al-Mu'minin (peace be upon him). I said, 'My master, inform me of the counsels that the noble Prophet (peace be upon him and his family) gave to you.' He said, 'Very well, I shall tell you. Allah chose the religion for you and granted it distinction, and completed His blessing upon you, and you were more worthy of it.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: હું અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હાજર થયો. મેં કહ્યું: 'મૌલા, પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તમને જે વસિયતો કરી છે તેનાથી મને માહિતગાર કરો.' આપે ફરમાવ્યું: 'ઘણું સારું, હું કહું છું. અલ્લાહે તમારા માટે દીનને પસંદ કર્યો અને તેને ઇમ્તિયાઝ બક્ષ્યો અને પોતાની નેઅમત તમારા પર પૂર્ણ કરી અને તમે તેને વધુ લાયક હતા.'