أَنَّ یَهُودِیّاً مِنْ یَهُودِ الشَّامِ وَ أَحْبَارِهِمْ کَانَ قَدْ قَرَأَ التَّوْرَاهًَْ وَ الْإِنْجِیلَ وَ الزَّبُورَ وَ صُحُفَ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ عَرَفَ دَلَائِلَهُمْ جَاءَ إِلَی مَجْلِسٍ فِیهِ أَصْحَابُ رسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ فِیهِمْ علیبنأبیطالب (علیه السلام) وَ ابْنُعَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) وَ أَبُو مَعْبَدٍ الْجُهَنِیُّ فَقَالَ یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مَا تَرَکْتُمْ لِنَبِیٍّ دَرَجَهًًْ وَ لَا لِمُرْسَلٍ فَضِیلَهًًْ إِلَّا نَحَلْتُمُوهَا نَبِیَّکُمْ فَهَلْ تُجِیبُونِّی عَمَّا أَسْأَلُکُمْ عَنْهُ فَکَاعَ الْقَوْمُ عَنْهُ فَقَالَ علیبنأبیطالب (علیه السلام) نَعَمْ مَا أَعْطَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نَبِیّاً دَرَجَهًًْ وَ لَا مُرْسَلًا فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ جَمَعَهَا لِمحمد (صلی الله علیه و آله)وَ زَادَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) أَضْعَافاً مُضَاعَفَهًًْ فَقَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ فَهَلْ أَنْتَ مُجِیبُنِی قَالَ لَهُ نَعَم فَقَالَ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ هَذَا یُوسُفُ (علیه السلام) قَاسَی مَرَارَهًَْ الْفُرْقَهًِْ وَ حُبِسَ فِی السِّجْنِ تَوَقِّیاً لِلْمَعْصِیَهًِْ فَأُلْقِیَ فِی الْجُبِّ وَحِیداً قَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) قَاسَی مَرَارَهًَْ الْغُرْبَهًِْ وَ فَارَقَ الْأَهْلَ وَ الْأَوْلَادَ وَ الْمَالَ مُهَاجِراً مِنْ حَرَمِ اللَّهِ تَعَالَی وَ أَمْنِهِ فَلَمَّا رَأَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ کَآبَتَهُ وَ اسْتِشْعَارَهُ الْحُزْنَ أَرَاهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی اسْمَهُ رُؤْیَا تُوَازِی رُؤْیَا یُوسُفَ (علیه السلام) فِی تَأْوِیلِهَا وَ أَبَانَ لِلْعَالَمِینَ صِدْقَ تَحْقِیقِهَا فَقَالَ لَقَدْ صَدَقَ اللهُ رَسُولَهُ الرُّؤْیا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ اللهُ آمِنِینَ مُحَلِّقِینَ رُؤُسَکُمْ وَ مُقَصِّرِینَ لا تَخافُونَ.
امام علی (علیه السلام)- روزی یکی از علمای یهودی اهل شام که کتب آسمانی تورات و انجیل و زبور و صحف پیامبران (علیهم السلام) را خوانده و بر دلایل و براهین همهی آنها واقف و آگاه بود به مجلسی وارد شد که در آن گروهی از اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله)؛ حضرت امیر (علیه السلام) و ابنعبّاس (رحمة الله علیه) و ابنمسعود، و ابومعبد الجهنیّ حضور داشتند. یهودی گفت: «ای امّت محمّد هیچ درجه و فضیلتی از انبیاء و مرسلین ترک نگفتید جز آنکه همهی آنها را به پیامبر خودتان نسبت دادید، حال حاضرید به سؤالات من در آن مورد پاسخ گویید»؟ با این سؤال همه خاموش شده و هیچ نگفتند. حضرت امیر (علیه السلام) وقتی اینگونه دید فرمود: «آری من حاضرم». یهودی گفت: «یوسف تلخ کامی فراق را با تمام ناراحتیش تحمّل کرد و زندانی کشید تا از معصیت محفوظ بماند. او را تنها میان چاه انداختند». علی (علیه السلام) فرمود: «همینطور است محمّد (صلی الله علیه و آله) سختی غربت را کشید و از خانواده و فرزندان و مال خود فاصله گرفت و از حرم خدا و جایگاه امن پروردگار مهاجرت نمود وقتی خداوند ناراحتی و حزن او را دید خوابی شبیه رؤیای یوسف (علیه السلام) در تأویل به او نشان داد و برای جهانیان راستی آن رؤیا را آشکار کرد فرمود: لَقَدْ صَدَقَ اللهُ رَسُولَهُ الرُّؤْیا بِالحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ المَسْجِدَ الحَرامَ إِنْ شاءَ اللهُ آمِنِینَ مُحَلِّقِینَ رُؤُسَکُمْ وَ مُقَصِّرِینَ لا تَخافُون.
Imam Ali (peace be upon him): One day, one of the Jewish scholars from Sham, who had read the heavenly books — the Torah, the Injil, the Zabur and the scriptures of the Prophets (peace be upon them) — and was aware and informed of all their proofs and arguments, entered a gathering in which a group of the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) were present: Amir al-Mu'minin (peace be upon him), Ibn Abbas (may Allah have mercy on him), Ibn Mas'ud, and Abu Ma'bad al-Juhani. The Jew said, 'O nation of Muhammad, you have not left any rank or virtue of the prophets and messengers without ascribing all of them to your own Prophet. Now, are you ready to answer my questions in this regard?' At this question, everyone fell silent and said nothing. When Amir al-Mu'minin (peace be upon him) saw this, he said, 'Yes, I am ready.' The Jew said, 'Yusuf (peace be upon him) endured the bitterness of separation with all its distress, and suffered imprisonment so that he might be preserved from sin. They cast him alone into the well.' Ali (peace be upon him) said, 'It is just so. Muhammad (peace be upon him and his family) endured the hardship of exile and parted from his family, children and property, and migrated from the sanctuary of Allah and the place of the Lord's security. When Allah saw his distress and grief, He showed him a dream resembling the vision of Yusuf (peace be upon him) in its interpretation, and He made the truth of that vision manifest to the worlds. He said: لَقَدْ صَدَقَ اللهُ رَسُولَهُ الرُّؤْیا بِالحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ المَسْجِدَ الحَرامَ إِنْ شاءَ اللهُ آمِنِینَ مُحَلِّقِینَ رُؤُسَکُمْ وَ مُقَصِّرِینَ لا تَخافُون [Certainly Allah had shown to His Messenger the vision with truth: you shall most certainly enter the Sacred Mosque, if Allah pleases, in security, some having their heads shaved and others having their hair cut, you shall not fear].'
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક દિવસ શામના યહૂદી આલિમોમાંથી એક, જેણે આસમાની કિતાબો તૌરાત, ઇન્જીલ, ઝબૂર અને પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)ના સહીફાઓ વાંચ્યા હતા અને એ બધાના દલાયલ અને બરાહીનથી વાકિફ અને આગાહ હતો, એક મજલિસમાં દાખલ થયો જેમાં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસહાબનો એક જૂથ હાજર હતો: અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ), ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ), ઇબ્ને મસ્ઊદ અને અબૂ મઅબદ અલ-જુહની. યહૂદીએ કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત! તમે અંબિયા અને મુરસલીનની કોઈ દરજા અને ફઝીલત છોડી નથી સિવાય કે તે બધી તમારા પોતાના પયગંબરને નિસ્બત કરી છે. હવે શું તમે એ બાબતે મારા સવાલોના જવાબ આપવા તૈયાર છો?' આ સવાલ સાથે બધા ખામોશ થઈ ગયા અને કંઈ ના બોલ્યા. અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ જ્યારે આ જોયું, ફરમાવ્યું: 'હા, હું તૈયાર છું.' યહૂદીએ કહ્યું: 'યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ જુદાઈની કડવાશને તેની બધી તકલીફ સાથે સહન કરી અને કેદ સહી જેથી ગુનાહથી મહફૂઝ રહે. તેમને એકલા કૂવામાં નાખવામાં આવ્યા.' અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'આ જ પ્રમાણે છે. મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ગુરબતની સખ્તી ઉઠાવી અને પોતાના ખાનદાન, ઔલાદ અને માલથી દૂરી લીધી અને અલ્લાહના હરમ અને પરવરદિગારના અમ્નના મુકામથી હિજરત કરી. જ્યારે અલ્લાહે તેમની તકલીફ અને હુઝન જોયું, તેમને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના રૂયા જેવું તાવીલમાં એક ખ્વાબ બતાવ્યું અને જહાનવાળાઓ માટે એ રૂયાની સચ્ચાઈ ઝાહિર કરી. ફરમાવ્યું: لَقَدْ صَدَقَ اللهُ رَسُولَهُ الرُّؤْیا بِالحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ المَسْجِدَ الحَرامَ إِنْ شاءَ اللهُ آمِنِینَ مُحَلِّقِینَ رُؤُسَکُمْ وَ مُقَصِّرِینَ لا تَخافُون [ખરેખર અલ્લાહે પોતાના રસૂલને સાચી રૂયા દેખાડી, ઇન્શાઅલ્લાહ તમે બધા મસ્જિદુલ હરામમાં અમ્ન સાથે દાખલ થશો, કેટલાક પોતાના માથા મુંડાવેલા અને કેટલાક વાળ કપાવેલા, તમે ડરશો નહીં].'