بَیْنَمَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) جُلُوسٌ فِی مَسْجِدِهِ بَعْدَ وَفَاتِهِ یَتَذَاکَرُونَ فَضْلَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذْ دَخَلَ عَلَیْنَا حِبْرٌ مِنْ أَحْبَارِ یَهُودِ أَهْلِ الشَّامِ قَدْ قَرَأَ التَّوْرَاهًَْ وَ الْإِنْجِیلَ وَ الزَّبُورَ وَ صُحُفَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ الْأَنْبِیَاءِ وَ عَرَفَ دَلَائِلَهُمْ فَسَلَّمَ عَلَیْنَا وَ جَلَسَ ثُمَّ لَبِثَ هُنَیْئَهًًْ هُنَیْهَهًًْ ثُمَّ قَالَ یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مَا تَرَکْتُمْ لِنَبِیٍّ (صلی الله علیه و آله) دَرَجَهًًْ وَ لَا لِمُرْسَلٍ فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ تَحَمَّلْتُمُوهَا لِنَبِیِّکُمْ فَهَلْ عِنْدَکُمْ جَوَابٌ إِنْ أَنَا سَأَلْتُکُمْ فَقَالَ لَهُ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) سَلْ یَا أَخَا الْیَهُودِ مَا أَحْبَبْتَ فَإِنِّی أُجِیبُکَ عَنْ کُلِّ مَا تَسْأَلُ بِعَوْنِ اللَّهِ تَعَالَی وَ مَنِّهِ فَوَ اللَّهِ مَا أَعْطَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیّاً وَ لَا مُرْسَلًا دَرَجَهًًْ وَ لَا فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ جَمَعَهَا لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ زَادَهُ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ أَضْعَافاً مُضَاعَفَهًًْ وَ لَقَدْ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا ذَکَرَ لِنَفْسِهِ فَضِیلَهًًْ قَالَ وَ لَا فَخْرَ وَ أَنَا أَذْکُرُ لَکَ الْیَوْمَ مِنْ فَضْلِهِ مِنْ غَیْرِ إِزْرَاءٍ عَلَی أَحَدٍ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) مَا یُقِرُّ اللَّهُ بِهِ أَعْیُنَ الْمُؤْمِنِینَ شُکْراً لِلَّهِ عَلَی مَا أَعْطَی مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) الْآنَ فَاعْلَمْ یَا أَخَا الْیَهُودِ إِنَّهُ کَانَ مِنْ فَضْلِهِ عِنْدَ رَبِّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ شَرَفِهِ مَا أَوْجَبَ الْمَغْفِرَهًَْ وَ الْعَفْوَ لِمَنْ خَفَضَ الصَّوْتَ عِنْدَهُ فَقَالَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ فِی کِتَابِهِ إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ أُولئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوی لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیمٌ.
امام حسین (علیه السلام)- در آن میان که بعد از وفات رسول خدا (صلی الله علیه و آله) یارانش در مسجد آن حضرت (علیه السلام) نشسته بودند سخن از فضل و برتری آن حضرت (علیه السلام) می‌گفتند ناگاه یکی از علمای یهود از اهالی شام بر ما وارد شد. او تورات و انجیل و زبور و صُحُف ابراهیم و پیامبران را خواند بود و نشانه های آنان را می شناخت. بر ما سلام کرد و نشست. کمی درنگ کرد و سپس گفت: «ای امت محمّد! شما هیچ مقامی از هیچ پیامبری را و هیچ فضیلتی از هیچ رسولی را وانگذاشته‌اید و همه را به پیامبر خود نسبت داده اید، اگر من از شما سوال کنم پاسخی دارید»؟ امیرمومنان (علیه السلام) به او فرمود: «ای برادر یهودی! هر چه دوست داری بپرس، من به یاری و منّت خداوند متعال از هر چیزی بپرسی پاسخت را می دهم، به خدا سوگند خداوند عزّوجل هر مقام و فضیلتی به هر پیامبر و رسولی عطا کرد همه را برای محمّد (صلی الله علیه و آله) جمع آورد و چندین برابر پیامبران و رسولان بر محمّد (صلی الله علیه و آله) افزود، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وقتی برای خود از فضیلتی یاد می کرد می فرمود: از روی فخرفروشی نمی گویم، امروز من بدون آنکه از مقام هیچ یک از پیامبران بکاهم، درباره حضرت برایت از فضایلی سخن می گویم که خداوند با آن ها چشم مؤمنان را روشن می کند، تا این سخنان شُکری باشد به درگاه خداوند به خاطر همه آنچه که به محمّد (صلی الله علیه و آله) عطا فرمود، ای برادر یهودی! اکنون بدان فضیلت و شرافت محمّد (صلی الله علیه و آله) نزد پروردگارش چنان بود که هرکه صدایش را در حضور حضرت پایین می آورد مستوجب آمرزش و بخشش می شد، خداوند والامقام در کتاب خود فرمود: إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ أُولئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوی لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیم».
Imam Husayn (peace be upon him): While after the passing of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) his companions were sitting in his mosque speaking of the merit and excellence of the Messenger (peace be upon him and his family), suddenly one of the Jewish scholars from the people of Sham came in upon us. He had read the Torah, the Injil, the Zabur, the scrolls of Ibrahim and of the prophets, and he knew their signs. He greeted us and sat down. He paused a little and then said: "O nation of Muhammad! You have not left any rank of any prophet, nor any excellence of any messenger, without attributing it to your own Prophet. If I question you, do you have an answer?" The Commander of the Faithful (peace be upon him) said to him: "O Jewish brother! Ask whatever you wish. By the help and grace of Allah the Exalted, I shall answer you about everything you ask. By Allah, whatever rank and excellence Allah the Mighty and Majestic bestowed upon any prophet or messenger, He gathered them all together for Muhammad (peace be upon him and his family), and He increased them for Muhammad (peace be upon him and his family) many times over above what He gave the prophets and messengers. Whenever the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) mentioned an excellence of his own, he would say: 'I do not say this to boast.' Today, without diminishing the rank of any of the prophets, I shall speak to you about the excellences of the Prophet with which Allah brightens the eyes of the believers, so that these words may be a thanksgiving before Allah for all that He bestowed upon Muhammad (peace be upon him and his family). O Jewish brother! Know now that the excellence and honour of Muhammad (peace be upon him and his family) before his Lord was such that whoever lowered his voice in the presence of the Prophet became deserving of forgiveness and pardon. Allah the Most High said in His Book: إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ أُولئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوی لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیم [Surely those who lower their voices before Allah's Messenger are they whose hearts Allah has proved for guarding against evil; they shall have forgiveness and a great reward]."
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વફાત પછી જ્યારે તેમના સાથીઓ તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)ની મસ્જિદમાં બેઠા હતા અને તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)ની ફઝીલત અને શ્રેષ્ઠતા વિશે વાત કરી રહ્યા હતા, ત્યારે અચાનક શામના રહેવાસી યહૂદી આલિમોમાંનો એક આલિમ અમારી પાસે આવ્યો. તેણે તૌરાત, ઇન્જીલ, ઝબૂર અને ઇબ્રાહીમ તથા પયગંબરોના સહીફા વાંચ્યા હતા અને તેમની નિશાનીઓને ઓળખતો હતો. તેણે અમને સલામ કરી અને બેસી ગયો. થોડી વાર થોભ્યો અને પછી બોલ્યો: "ઓ મુહમ્મદની ઉમ્મત! તમે કોઈ પણ પયગંબરના કોઈ પણ મકામને અને કોઈ પણ રસૂલની કોઈ પણ ફઝીલતને છોડી નથી અને બધું જ તમારા પયગંબરને નિસ્બત આપી દીધું છે. જો હું તમને પ્રશ્ન કરું, તો શું તમારી પાસે જવાબ છે?" અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "ઓ યહૂદી ભાઈ! જે ઇચ્છે તે પૂછ. અલ્લાહ તઆલાની મદદ અને કૃપાથી હું તારા દરેક પ્રશ્નનો જવાબ આપીશ. અલ્લાહની કસમ, અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ જે પણ મકામ અને ફઝીલત કોઈ પણ પયગંબર અને રસૂલને અતા કરી, તે બધી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે એકત્ર કરી, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર પયગંબરો અને રસૂલો કરતાં અનેકગણું વધારે અતા કર્યું. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જ્યારે પોતાની કોઈ ફઝીલતનો ઉલ્લેખ કરતા, તો ફરમાવતા: 'હું આ ગર્વથી નથી કહી રહ્યો.' આજે હું કોઈ પણ પયગંબરના મકામમાં ઘટાડો કર્યા વગર, હઝરત વિશે તારી સામે એવી ફઝીલતોની વાત કરીશ જેનાથી અલ્લાહ મોઅમેનોની આંખો રોશન કરે છે, જેથી આ વાતો અલ્લાહની બારગાહમાં એ બધી બાબતો માટે શુક્ર બને જે તેણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અતા કરી છે. ઓ યહૂદી ભાઈ! હવે જાણી લે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ફઝીલત અને શરાફત તેમના પરવરદિગાર પાસે એવી હતી કે જે કોઈ પણ હઝરતની હાજરીમાં પોતાનો અવાજ ધીમો કરતું, તે માફી અને બખ્શિશને લાયક બની જતું. અલ્લાહ મહાન એ પોતાની કિતાબમાં ફરમાવ્યું: إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ أُولئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوی لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیم [ખરેખર જે લોકો રસૂલુલ્લાહની હાજરીમાં પોતાનો અવાજ ધીમો કરે છે, તેઓ જ છે જેમના દિલોને અલ્લાહે તકવા માટે પરખ્યા છે; તેમના માટે માફી અને મહાન બદલો છે]."