فَأَمَّا الَّذِی تَأْوِیلُهُ فِی تَنْزِیلِهِ فَهُوَ کُلُّ آیَهًٍْ مُحْکَمَهًٍْ نَزَلَتْ فِی تَحْرِیمِ شَیْءٍ مِنَ الْأُمُورِ الْمُتَعَارَفَهًِْ الَّتِی کَانَتْ فِی أَیَّامِ الْعَرَبِ تَأْوِیلُهَا فِی تَنْزِیلِهَا فَلَیْسَ یُحْتَاجُ فِیهَا إِلَی تَفْسِیرٍ أَکْثَرَ مِنْ تَأْوِیلِهَا وَ ذَلِکَ َ مِثْلُ ... قَوْلُهُ تَعَالَی یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَیِّباتِ ما أَحَلَّ اللهُ لَکُمْ.
امام علی (علیه السلام)- امّا گروهی [از آیات] که تأویلش در تنزیلش است، شامل تمامی آیات محکمی است که در تحریم چیزهایی است که در نزد عرب به صورت متعارف رواج داشته است. این آیات معنا و تنزیلش در ظاهرشان آمده و نیازی به تفسیری زاید بر آنچه در نزد عرب شناخته شده بود ندارند. مانند این فرموده خدای متعال... یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَیِّباتِ ما أَحَلَّ اللهُ لَکُمْ.
Imam Ali (peace be upon him): As for the group [of verses] whose interpretation (ta'wil) lies within its revelation (tanzil), it includes all the muhkam (clear) verses that concern the prohibition of things that were customarily practised among the Arabs. The meaning and the revelation of these verses appear in their outward wording and need no interpretation beyond what was already known among the Arabs. Like this saying of Allah the Exalted: ... یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَیِّباتِ ما أَحَلَّ اللهُ لَکُمْ [O you who believe! Do not forbid the good things which Allah has made lawful for you].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): પરંતુ [આયતોનો] એક જૂથ કે જેનું તાવીલ તેના તન્ઝીલમાં જ છે, તેમાં તે તમામ મુહકમ આયતો સામેલ છે જે એવી બાબતોની હુરમત વિશે છે જે અરબોમાં પ્રચલિત રીતે રિવાજ મુજબ હતી. આ આયતોનો અર્થ અને તન્ઝીલ તેમના ઝાહિરમાં જ આવ્યો છે અને અરબોમાં જે જાણીતું હતું તેનાથી વધારે તફ્સીરની જરૂર નથી. જેમ કે અલ્લાહ તઆલાનું આ ફરમાન... یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَیِّباتِ ما أَحَلَّ اللهُ لَکُمْ [હે ઈમાનવાળાઓ! તે પવિત્ર વસ્તુઓને હરામ ન ઠરાવો જે અલ્લાહે તમારા માટે હલાલ કરી છે].