نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ فِی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ بِلَالٍ وَ عُثْمَانَ‌بْنِ‌مَظْعُونٍ فَأَمَّا أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَحَلَفَ أَنْ لَا یَنَامَ فِی اللَّیْلِ أَبَداً وَ أَمَّا بِلَالٌ فَإِنَّهُ حَلَفَ أَنْ لَا یُفْطِرَ بِالنَّهَارِ أَبَداً وَ أَمَّا عُثْمَانُ‌بْنُ‌مَظْعُونٍ فَإِنَّهُ حَلَفَ لَا یَنْکِحُ أَبَداً فَدَخَلْتِ امْرَأَهًُْ عُثْمَانَ عَلَی عَائِشَهًَْ وَ کَانَتِ امْرَأَهًًْ جَمِیلَهًًْ فَقَالَتْ عَائِشَهًُْ مَا لِی أَرَاکِ مُتَعَطِّلَهًًْ فَقَالَتْ وَ لِمَنْ أَتَزَیَّنُ فَوَ اللَّهِ مَا قَرَبَنِی زَوْجِی مُنْذُ کَذَا وَ کَذَا فَإِنَّهُ قَدْ تَرَهَّبَ وَ لَبِسَ الْمُسُوحَ وَ زَهِدَ فِی الدُّنْیَا فَلَمَّا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَخْبَرَتْهُ عَائِشَهًُْ بِذَلِکَ فَخَرَجَ فَنَادَی الصَّلَاهًَْ جَامِعَهًًْ فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ یُحَرِّمُونَ عَلَی أَنْفُسِهِمُ الطَّیِّبَاتِ أَلَا إِنِّی أَنَامُ بِاللَّیْلِ وَ أَنْکِحُ وَ أُفْطِرُ بِالنَّهَارِ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِی فَلَیْسَ مِنِّی فَقَامَ هَؤُلَاءِ فَقَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَدْ حَلَفْنَا عَلَی ذَلِکَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ لا یُؤاخِذُکُمُ اللهُ بِاللَّغْوِ فِی أَیْمانِکُمْ وَ لکِنْ یُؤاخِذُکُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَیْمانَ فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساکِینَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِیکُمْ أَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِیرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ ذلِکَ کَفَّارَةُ أَیْمانِکُمْ إِذا حَلَفْتُمْ الْآیَهًَْ.
امام صادق (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) ابن ابی عمیر از بعضی از وسائط او، از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند که فرموده: «این آیه درباره امیرمؤمنان (علیه السلام)، بلال و عثمان‌بن‌مظعون نازل شده است. امّا امیرمؤمنان (علیه السلام) سوگند یاد کرده بود که شب‌ها هرگز نخوابد. بلال سوگند خورده بود که هیچ روزی افطار نکند و روزها را روزه‌دار باشد. عثمان‌بن‌مظعون هم سوگند خورده بود که با زن خود نیامیزد. روزی همسر عثمان بر عایشه وارد شد و اتفاقاً زن زیبایی بود. عایشه نگاهی به آن زن کرد و دید به خود نپرداخته و خود را از جهت لباس و سر و صورت مرتب نکرده است. پرسید: «چرا چنین نامرتبی؟» همسر عثمان گفت: «من برای چه کسی خود را بیارایم؟ به خدا قسم شوهر من از مدت‌ها پیش نزدیک من نیامده، چون که شیوه رهبانیت را اتخاذ کرده و لباس‌های مخصوص و خشن بر تن نموده و به زندگی دنیا وا زده و بی‌علاقه شده است.» وقتی که پیغمبر (صلی الله علیه و آله) به منزل آمد، عایشه قضیه را به حضرت گفت. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بیرون رفت و اعلام کرد که مردم جمع شوند. پس از اجتماع مردم، حضرت روی منبر رفت، حمد و ثنای پروردگار را نمود و سپس فرمود: «این چه فکری است که گروهی حلال‌های پاک و پاکیزه را بر خود حرام کرده‌اند؟ بدانید که من که پیغمبرم، شب می‌خوابم و با همسر خود همبستر می‌شوم و در روز افطار کرده و غذا می‌خورم. این روش و سنّت من است و هرکس از روش و سنّت من رویگردان باشد، از من نیست». در این حال این چند نفر برخاستند و عرضه داشتند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! ما به این کارها سوگند یاد کرده‌ایم، با سوگند خود چه کنیم؟ پس خداوند این آیه را نازل فرمود: لا یُؤاخِذُکُمُ اللهُ بِاللَّغْوِ فِی أَیْمانِکُمْ وَ لکِنْ یُؤاخِذُکُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَیْمانَ فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساکِینَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِیکُمْ أَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِیرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ ذلِکَ کَفَّارَةُ أَیْمانِکُمْ إِذا حَلَفْتُمْ.
Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Abi Umayr, from some of his intermediaries, narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: "This verse was revealed concerning the Commander of the Faithful (peace be upon him), Bilal, and Uthman ibn Maz'un. As for the Commander of the Faithful (peace be upon him), he had sworn that he would never sleep at night. Bilal had sworn that he would never break his fast on any day and would fast every day. And Uthman ibn Maz'un had sworn that he would not have relations with his wife. One day the wife of Uthman came to visit Aisha, and she happened to be a beautiful woman. Aisha looked at her and saw that she had not attended to herself and had not arranged her clothing, hair, or face. She asked: 'Why are you so unkempt?' The wife of Uthman said: 'For whom should I adorn myself? By Allah, my husband has not come near me for a long time now, because he has adopted the way of monasticism and has put on special coarse garments and has renounced worldly life and become uninterested in it.' When the Prophet (peace be upon him and his family) came home, Aisha related the matter to him. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) went out and announced that the people should gather. After the people had assembled, he went up on the pulpit, praised and glorified the Lord, and then said: 'What kind of thinking is this, that a group has forbidden upon themselves the pure and wholesome lawful things? Know that I, who am the Prophet, sleep at night and lie with my wife, and during the day I break my fast and eat food. This is my way and sunnah, and whoever turns away from my way and sunnah is not of me.' At this, these few persons stood up and submitted: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! We have sworn oaths for these matters; what shall we do about our oaths?' So Allah revealed this verse: لا یُؤاخِذُکُمُ اللهُ بِاللَّغْوِ فِی أَیْمانِکُمْ وَ لکِنْ یُؤاخِذُکُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَیْمانَ فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساکِینَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِیکُمْ أَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِیرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ ذلِکَ کَفَّارَةُ أَیْمانِکُمْ إِذا حَلَفْتُمْ [Allah does not call you to account for what is vain in your oaths, but He calls you to account for the making of deliberate oaths; so its expiation is the feeding of ten poor men out of the middling food you feed your families with, or their clothing, or the freeing of a neck; but whosoever cannot find means, then fasting for three days; this is the expiation of your oaths when you swear]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને અબી ઉમયર પોતાની કેટલીક વસાઈત દ્વારા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "આ આયત અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ), બિલાલ અને ઉસ્માન બિન મઝઊન વિશે નાઝિલ થઈ છે. અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ સોગંદ ખાધા હતા કે રાતોના કદી ન સૂએ. બિલાલે સોગંદ ખાધા હતા કે કોઈ દિવસ ઇફ્તાર ન કરે અને દિવસો રોઝેદાર રહે. ઉસ્માન બિન મઝઊને સોગંદ ખાધા હતા કે પોતાની પત્ની સાથે સંભોગ ન કરે. એક દિવસ ઉસ્માનની પત્ની આયશા પાસે આવી, અને તે યોગ્યાનુસાર એક સુંદર સ્ત્રી હતી. આયશાએ તે સ્ત્રી તરફ નજર કરી અને જોયું કે તેણે પોતાની સંભાળ લીધી નથી અને લિબાસ તથા વાળ અને ચહેરાની દૃષ્ટિએ પોતાને ઠીકઠાક કરી નથી. તેણે પૂછ્યું: 'તું આટલી અસ્તવ્યસ્ત કેમ છે?' ઉસ્માનની પત્નીએ કહ્યું: 'હું કોના માટે શણગાર કરું? ખુદાની કસમ, મારા શોહર ઘણા સમયથી મારી પાસે આવ્યા નથી, કારણ કે તેઓએ રહબાનિયતની રીત અપનાવી છે અને ખાસ ખરબચડા લિબાસ પહેર્યા છે અને દુનિયાની જિંદગીથી થાકી ગયા છે અને તેમાં અરુચિ ધરાવે છે.' જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઘરે આવ્યા, ત્યારે આયશાએ આ વાત તેમને કહી. રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બહાર નીકળ્યા અને એલાન કર્યું કે લોકો એકત્ર થાય. લોકોના એકત્ર થયા બાદ, હઝરત મિમ્બર પર ગયા, પરવરદિગારની હમ્દ અને સના કરી અને પછી ફરમાવ્યું: 'આ કેવો વિચાર છે કે એક જૂથે પવિત્ર અને પાકીઝા હલાલ વસ્તુઓને પોતાના પર હરામ કરી છે? જાણી લો કે હું, જે પયગંબર છું, રાત્રે સૂઉં છું અને પોતાની પત્ની સાથે સૂઉં છું અને દિવસે ઇફ્તાર કરીને ખોરાક ખાઉં છું. આ મારી રીત અને સુન્નત છે અને જે કોઈ મારી રીત અને સુન્નતથી મોં ફેરવે, તે મારાથી નથી.' આ સમયે આ કેટલાક લોકો ઊભા થયા અને અરજ કરી: 'ઓ રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમે આ કામો માટે સોગંદ ખાધા છે, અમારા સોગંદનું શું કરીએ?' પછી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ ફરમાવી: لا یُؤاخِذُکُمُ اللهُ بِاللَّغْوِ فِی أَیْمانِکُمْ وَ لکِنْ یُؤاخِذُکُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَیْمانَ فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساکِینَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِیکُمْ أَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِیرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ ذلِکَ کَفَّارَةُ أَیْمانِکُمْ إِذا حَلَفْتُمْ [અલ્લાહ તમને તમારા વ્યર્થ સોગંદો પર પકડ કરતો નથી, પરંતુ તેણે તમને એ સોગંદો પર પકડ કરે છે જે તમે [ઇરાદાપૂર્વક] પાકા કર્યા છે; તો તેનું કફ્ફારો દસ ગરીબોને ખવડાવવું છે તે મધ્યમ ખોરાકમાંથી જે તમે તમારા કુટુંબને ખવડાવો છો, અથવા તેમને લિબાસ પહેરાવવો, અથવા એક ગુલામને આઝાદ કરવો; અને જે ન પામે તો ત્રણ દિવસના રોઝા; આ તમારા સોગંદોનું કફ્ફારો છે જ્યારે તમે સોગંદ ખાઓ]."