بُنِیَ الْکُفْرُ عَلَی أَرْبَعِ دَعَائِمَ الْفِسْقِ وَ الْغُلُوِّ وَ الشَّکِّ وَ الشُّبْهَهًِْ ... وَ الْغُلُوُّ عَلَی أَرْبَعِ شُعَبٍ عَلَی التَّعَمُّقِ بِالرَّأْیِ وَ التَّنَازُعِ فِیهِ وَ الزَّیْغِ وَ الشِّقَاقِ فَمَنْ تَعَمَّقَ لَمْ یُنِبْ إِلَی الْحَقِّ وَ لَمْ یَزْدَدْ إِلَّا غَرَقاً فِی الْغَمَرَاتِ وَ لَمْ تَنْحَسِرْ عَنْهُ فِتْنَهًٌْ إِلَّا غَشِیَتْهُ أُخْرَی وَ انْخَرَقَ دِینُهُ فَهُوَ یَهْوِی فِی أَمْرٍ مَرِیج.
امام علی (علیه السلام)- ای فرزندم کفر نیز چهار پایه دارد؛ فسق، غلوّ (گزافه‌گویی و بلندپروازی)، شکّ و شبهه (شک، تردید و دودلی است و شبهه، خلط حق و باطل). غلوّ [و گزافه‌طلبی] بر چهار بخش است: خرده‌گیری، ستیزه‌جویی، کج‌دلی و سرسختی. پس هرکه خرده‌گیری کند [و در پی اوهام بخواهد موشکافی نماید] به حق راه نیابد و جز غرقه‌شدن در گرداب‌ها بهره‌ای نبرد. از فتنه‌ای فارغ نشود مگر آنکه گرفتار فتنه‌ای دیگر شود. او در کار آشفته خود متحیّر فرو رفته است.
Imam Ali (peace be upon him): O my son, disbelief also has four pillars: fisq (transgression), ghuluww (extremism and exaggeration), shakk (doubt), and shubha (doubt is hesitation and wavering, and shubha is the mixing of truth and falsehood). Ghuluww [and extremism] has four branches: fault-finding, contention, deviation, and obstinacy. So whoever engages in fault-finding [and seeks to split hairs pursuing illusions] will not find his way to the truth and will gain nothing but drowning in whirlpools. He will not be free of one trial except that he is caught in another. He is bewildered, sunk in his own confused affair.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઓ મારા દીકરા, કુફ્રના પણ ચાર પાયા છે; ફિસ્ક (અવજ્ઞા), ગુલુવ્વ (અતિશયોક્તિ અને અહંકાર), શક્ક (શંકા) અને શુબ્હા (શક એટલે તર્દીદ અને દુવિધા, અને શુબ્હા એટલે હક અને બાતિલનું ભેળસેળ). ગુલુવ્વ [અને અતિશયોક્તિ]ના ચાર ભાગ છે: દોષદર્શન, ઝઘડો, હૃદયની વક્રતા અને હઠાગ્રહ. તો જે કોઈ દોષદર્શન કરે [અને વહેમો પાછળ ઝીણવટ કરવા ઇચ્છે] તે હક સુધી નહીં પહોંચે અને ગિરદાબોમાં ડૂબવા સિવાય કંઈ મેળવશે નહીં. તે એક ફિતનાથી છૂટકારો નહીં પામે સિવાય કે બીજી ફિતનામાં ફસાઈ જાય. તે પોતાના ગૂંચવાયેલા મામલામાં હેરાન-પરેશાન ડૂબેલો છે.