اللَّهُمَّ إِنِّی أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِی إِلَیْکَ وَ أَقْبَلْتُ بِکُلِّی عَلَیْکَ وَ صَرَفْتُ وَجْهِی عَمَّنْ یَحْتَاجُ إِلَی رِفْدِکَ وَ قَلَبْتُ مَسْأَلَتِی عَمَّنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ فَضْلِکَ وَ رَأَیْتُ أَنَّ طَلَبَ الْمُحْتَاجِ إِلَی الْمُحْتَاجِ سَفَهٌ مِنْ رَأْیِهِ وَ ضَلَّهًٌْ مِنْ عَقْلِهِ. فَکَمْ قَدْ رَأَیْتُ یَا إِلَهِی مِنْ أُنَاسٍ طَلَبُوا الْعِزَّ بِغَیْرِکَ فَذَلُّوا، وَ رَامُوا الثَّرْوَهًَْ مِنْ سِوَاکَ فَافْتَقَرُوا، وَ حَاوَلُوا الارْتِفَاعَ فَاتَّضَعُوا، فَصَحَّ بِمُعَایَنَهًِْ أَمْثَالِهِمْ حَازِمٌ وَفَّقَهُ اعْتِبَارُهُ، وَ أَرْشَدَهُ إِلَی طَرِیقِ صَوَابِهِ اخْتِیَارُهُ. فَأَنْتَ یَا مَوْلَایَ دُونَ کُلِّ مَسْئُولٍ مَوْضِعُ مَسْأَلَتِی، وَ دُونَ کُلِّ مَطْلُوبٍ إِلَیْهِ وَلِیُّ حَاجَتِی.
امام سجّاد (علیه السلام)- ای خداوند، من از روی اخلاص ، تنها و تنها تو را برگزیده‌ام و با همه وجودم به تو روی آورده‌ام و از هرکس که خود نیازمند توست رو بر تافته‌ام و به هرکس که از نعمت تواش بی‌نیازی نیست تمنّایی نکرده‌ام. و بر آنم که در خواست نیازمندی از نیازمند دیگر سفاهت رأی است و ضلالت عقل. چه بسا ای خداوند من! دیده‌ام کسانی را که عزّت نه از تو طلبیده‌اند و به ذلّت افتاده‌اند و جز از خزانه فضل تو توانگری جسته‌اند و بینوا شده‌اند و آهنگ بلندی کرده‌اند و به پستی گراییده‌اند. پس آن دور اندیش که از سر اعتبار نگریسته و چنین کسان را دیده، در دور اندیشی خویش به راه خطا نرفته است و اختیارش به راه صواب رهنمون گشته است. تویی ای سرور و مولای من که تنها و تنها پیشگاه توست که باید دست طلب به سوی آن دراز کرد، نه هر کس دیگر که از او چیزی می‌طلبند، تنها و تنها درگاه توست که باید از آنجا حاجت خواست، نه هر کس دیگر که از او حاجت می‌خواهند.
Imam Sajjad (peace be upon him): O Allah, in sincerity I have chosen You alone and turned to You with my whole being, and I have turned my face away from everyone who is himself in need of You, and I have withheld my request from anyone who is not independent of Your bounty. I hold that for one needy person to ask from another needy person is folly of opinion and misguidance of intellect. How often, O my Allah, have I seen people who sought honour from other than You and fell into humiliation, and sought wealth from other than You and became destitute, and aimed at eminence and were brought low. So by observing such people the far-sighted one whose taking of lessons has guided him aright has been confirmed, and his own choice has led him to the path of what is right. So You, O my Master, and not any of those who are asked, are the place of my request, and You, and not any of those sought after, are the guardian of my need.
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): હે અલ્લાહ, ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે મેં ફક્ત અને ફક્ત તને પસંદ કર્યો છે અને મારા સમગ્ર અસ્તિત્વ સાથે તારી તરફ રુજૂ થયો છું, અને દરેક એ વ્યક્તિથી મોં ફેરવ્યું છે જે પોતે તારો મોહતાજ છે, અને દરેક એ વ્યક્તિ પાસે માંગ્યું નથી જે તારી નેઅમતથી બે-નિયાઝ નથી. અને હું માનું છું કે એક મોહતાજનું બીજા મોહતાજ પાસે માંગવું એ મતિની મૂર્ખતા અને અક્લની ગુમરાહી છે. હે મારા અલ્લાહ! કેટલા લોકોને મેં જોયા છે જેઓએ તારા સિવાયથી ઇઝ્ઝત માંગી અને અપમાનમાં પડ્યા, અને તારી ફઝલની ખઝાના સિવાયથી માલદારી શોધી અને ગરીબ થઈ ગયા, અને ઊંચાઈનો ઇરાદો કર્યો અને નીચતામાં આવી ગયા. તો એ દૂરંદેશ જેણે ઇબરતની નજરથી જોયું અને આવા લોકોને જોયા, પોતાની દૂરંદેશીમાં ખોટા માર્ગે નથી ગયો અને તેની પસંદગી તેને સાચા માર્ગ તરફ દોરી ગઈ છે. હે મારા સરદાર અને મૌલા! તું જ છે કે ફક્ત તારી પાસે જ માંગનો હાથ ફેલાવવો જોઈએ, નહીં કે એ દરેક વ્યક્તિ પાસે જેની પાસેથી કંઈક માંગવામાં આવે છે; ફક્ત તારો જ દરબાર છે કે જ્યાંથી હાજત માંગવી જોઈએ, નહીં કે એ દરેક વ્યક્તિ પાસેથી જેની પાસેથી હાજત માંગવામાં આવે છે.