سورة النجم

Verse 32 of 62

53:32

الَّذينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ في بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى

همان كسانى كه از گناهان كبيره و اعمال زشت دورى مى‌كنند، جز گناهان صغيره [كه گاه آلوده‌ی آن مى‌شوند]؛ [و بدان‌ كه] آمرزش پروردگار تو گسترده است؛ او نسبت به شما از همه آگاهتر است از آن هنگام كه شما را از زمين آفريد و در‌آن‌موقع كه به‌صورت جنين‌هايى در شكم مادرانتان بوديد؛ پس خودستايى نكنيد، او پرهيزگاران را بهتر مى‌شناسد.

Those who keep aloof from the great sins and the indecencies but the passing idea; surely your Lord is liberal in forgiving. He knows you best when He brings you forth from the earth and when you are embryos in the wombs of your mothers; therefore do not attribute purity to your souls; He knows him best who guards (against evil).

બેશક તારો પરવરદિગાર (તેઓ પ્રત્યે) વિશાળ મગફેરતવાળો છે કે જેઓ ગુનાહે કબીરા અને બેશરમીની વાતોથી બચતા રહે છે સિવાય કે અમુક નાની ભૂલો; તે તમારા બારામાં તે સમયે વાકેફ હતો જયારે તેણે તમને ઝમીનમાંથી પેદા કર્યા હતા, અને તે સમયે કે જયારે તમે માના પેટમાં (રહેમમાં) હતા, માટે પોતાની જાતને વધારે પાકીઝા ન સમજો; તે પરહેઝગારોને સારી રીતે ઓળખે છે.

#1 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمْ یَزَلْ عَالِماً قَدِیماً خَلَقَ الْأَشْیَاءَ لَا مِنْ شَیْءٍ فَکَانَ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَرْضاً طَیِّبَهًًْ ثُمَّ فَجَّرَ مِنْهَا مَاءً عَذْباً زُلَالًا فَعَرَضَ عَلَیْهَا وَلَایَتَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ (علیهم السلام) فَقَبِلَتْهَا فَأَجْرَی ذَلِکَ الْمَاءَ عَلَیْهَا سَبْعَهًَْ أَیَّامٍ حَتَّی طَبَّقَهَا وَ عَمَّهَا ثُمَّ نَضَبَ ذَلِکَ الْمَاءَ عَنْهَا وَ أَخَذَ مِنْ صَفْوَهًِْ ذَلِکَ الطِّینِ طِیناً فَجَعَلَهُ طِینَ الْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام) ثُمَّ أَخَذَ ثُفْلَ ذَلِکَ الطِّینِ فَخَلَقَ مِنْهُ شِیعَتَنَا وَ لَوْ تَرَکَ طِینَتَکُمْ یَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) عَلَی حَالِهِ کَمَا تَرَکَ طِینَتَنَا لَکُنْتُمْ وَ نَحْنُ شَیْئاً وَاحِداً قُلْتُ یَا ابْنَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَمَا فَعَلَ بِطِینَتِنَا قَالَ أُخْبِرُکَ یَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) خَلَقَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بَعْدَ ذَلِکَ أَرْضاً سَبِخَهًًْ خَبِیثَهًًْ مُنْتِنَهًًْ ثُمَّ فَجَّرَ مِنْهَا مَاءً أُجَاجاً آسِناً مَالِحاً فَعَرَضَ عَلَیْهَا وَلَایَتَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ (علیهم السلام) وَ لَمْ تَقْبَلْهَا فَأَجْرَی ذَلِکَ الْمَاءَ عَلَیْهَا سَبْعَهًَْ أَیَّامٍ حَتَّی طَبَّقَهَا وَ عَمَّهَا ثُمَّ نَضَبَ ذَلِکَ الْمَاءُ عَنْهَا ثُمَّ أَخَذَ مِنْ ذَلِکَ الطِّینِ فَخَلَقَ مِنْهُ الطُّغَاهًَْ وَ أَئِمَّتَهُمْ ثُمَّ مَزَجَهُ بِثُفْلِ طِینَتِکُمْ وَ لَوْ تَرَکَ طِینَتَهُمْ عَلَی حَالِهِ وَ لَمْ یَمْزُجْ بِطِینَتِکُمْ لَمْ یَشْهَدُوا الشَّهَادَتَیْنِ وَ لَا صَلَّوْا وَ لَا صَامُوا وَ لَا زَکَّوْا وَ لَا حَجُّوا وَ لَا أَدَّوْا أَمَانَهًًْ وَ لَا أَشْبَهُوکُمْ فِی الصُّوَرِ وَ لَیْسَ شَیْءٌ أَکْبَرَ عَلَی الْمُؤْمِنِ مِنْ أَنْ یَرَی صُورَهًَْ عَدُوِّهِ مِثْلَ صُورَتِهِ قُلْتُ یَا ابْنَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَمَا صَنَعَ بِالطِّینَتَیْنِ قَالَ مَزَجَ بَیْنَهُمَا بِالْمَاءِ الْأَوَّلِ وَ الْمَاءِ الثَّانِی ثُمَّ عَرَکَهَا عَرْکَ الْأَدِیمِ ثُمَّ أَخَذَ مِنْ ذَلِکَ قَبْضَهًًْ فَقَالَ هَذِهِ إِلَی الْجَنَّهًِْ وَ لَا أُبَالِی وَ أَخَذَ قَبْضَهًًْ أُخْرَی وَ قَالَ هَذِهِ إِلَی النَّارِ وَ لَا أُبَالِی ثُمَّ خَلَطَ بَیْنَهُمَا فَوَقَعَ مِنْ سِنْخِ الْمُؤْمِنِ وَ طِینَتِهِ عَلَی سِنْخِ الْکَافِرِ وَ طِینَتِهِ وَ وَقَعَ مِنْ سِنْخِ الْکَافِرِ وَ طِینَتِهِ عَلَی سِنْخِ الْمُؤْمِنِ وَ طِینَتِهِ فَمَا رَأَیْتَهُ مِنْ شِیعَتِنَا مِنْ زِنًا أَوْ لِوَاطٍ أَوْ تَرْکِ صَلَاهًٍْ أَوْ صِیَامٍ أَوْ حَجٍّ أَوْ جِهَادٍ أَوْ خِیَانَهًٍْ أَوْ کَبِیرَهًٍْ مِنْ هَذِهِ الْکَبَائِرِ فَهُوَ مِنْ طِینَهًِْ النَّاصِبِ وَ عُنْصُرِهِ الَّذِی قَدْ مُزِجَ فِیهِ لِأَنَّ مِنْ سِنْخِ النَّاصِبِ وَ عُنْصُرِهِ وَ طِینَتِهِ اکْتِسَابَ الْمَآثِمِ وَ الْفَوَاحِشِ وَ الْکَبَائِرِ وَ مَا رَأَیْتَ مِنَ النَّاصِبِ وَ مُوَاظَبَتِهِ عَلَی الصَّلَاهًِْ وَ الصِّیَامِ وَ الزَّکَاهًِْ وَ الْحَجِّ وَ الْجِهَادِ وَ أَبْوَابِ الْبِرِّ فَهُوَ مِنْ طِینَهًِْ الْمُؤْمِنِ وَ سِنْخِهِ الَّذِی قَدْ مُزِجَ فِیهِ لِأَنَّ مِنْ سِنْخِ الْمُؤْمِنِ وَ عُنْصُرِهِ وَ طِینَتِهِ اکْتِسَابَ الْحَسَنَاتِ وَ اسْتِعْمَالَ الْخَیْرِ وَ اجْتِنَابَ الْمَآثِمِ فَإِذَا عُرِضَتْ هَذِهِ الْأَعْمَالُ کُلُّهَا عَلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قَالَ أَنَا عَدْلٌ لَا أَجُورُ وَ مُنْصِفٌ لَا أَظْلِمُ وَ حَکَمٌ لَا أَحِیفُ وَ لَا أَمِیلُ وَ لَا أَشْطُطُ أَلْحِقُوا الْأَعْمَالَ السَّیِّئَهًَْ الَّتِی اجْتَرَحَهَا الْمُؤْمِنُ بِسِنْخِ النَّاصِبِ وَ طِینَتِهِ وَ أَلْحِقُوا الْأَعْمَالَ الْحَسَنَهًَْ الَّتِی اکْتَسَبَهَا النَّاصِبُ بِسِنْخِ الْمُؤْمِنِ وَ طِینَتِهِ رُدُّوهَا کُلَّهَا إِلَی أَصْلِهَا فَإِنِّی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا عَالِمُ السِّرِّ وَ أَخْفَی وَ أَنَا الْمُطَّلِعُ عَلَی قُلُوبِ عِبَادِی لَا أَحِیفُ وَ لَا أَظْلِمُ وَ لَا أَلْزِمُ أَحَداً إِلَّا مَا عَرَفْتُهُ مِنْهُ قَبْلَ أَنْ أَخْلُقَهُ أَ لَمْ أُبَیِّنْ لَکَ أَمْرَ الْمِزَاجِ وَ الطِّینَتَیْنِ مِنَ الْقُرْآنِ قُلْتُ بَلَی یَا ابْنَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ اقْرَأْ یَا إِبْرَاهِیمُ الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ یَعْنِی مِنَ الْأَرْضِ الطَّیِّبَهًِْ وَ الْأَرْضِ الْمُنْتِنَهًِْ فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی یَقُولُ لَا یَفْتَخِرْ أَحَدُکُمْ بِکَثْرَهًِْ صَلَاتِهِ وَ صِیَامِهِ وَ زَکَاتِهِ وَ نُسُکِهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَی مِنْکُمْ فَإِنَّ ذَلِکَ مِنْ قِبَلِ اللَّمَمِ وَ هُوَ الْمِزَاجُ أَزِیدُکَ یَا إِبْرَاهِیمُ قُلْتُ بَلَی یَا ابْنَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ فَرِیقاً هَدی وَ فَرِیقاً حَقَّ عَلَیْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّیاطِینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ اللهِ یَعْنِی أَئِمَّهًَْ الْجَوْرِ دُونَ أَئِمَّهًِْ الْحَقِّ (علیهم السلام) وَ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ خُذْهَا إِلَیْکَ یَا أَبَا إِسْحَاقَ فَوَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ غُرَرِ أَحَادِیثِنَا وَ بَاطِنِ سَرَائِرِنَا وَ مَکْنُونِ خَزَائِنِنَا وَ انْصَرَفَ وَ لَا تُطْلِعْ عَلَی سِرِّنَا أَحَداً إِلَّا مُؤْمِناً مُسْتَبْصِراً فَإِنَّکَ إِنْ أَذَعْتَ سِرَّنَا بُلِیتَ فِی نَفْسِکَ وَ مَالِکَ وَ أَهْلِکَ وَ وُلْدِکَ.

امام باقر (علیه السلام)- ای ابراهیم! خداوند تبارک‌وتعالی عالم و قدیم بوده و اشیاء را از هیچ آفریده. یکی از مخلوقات حق، زمین است که آن را طیّب و پاک آفرید و سپس آن را شکافت و از درونش آب زلال و صاف و شیرین را بیرون آورد و بر آن ولایت ما اهل بیت را عرضه کرد، آب آن را پذیرفت سپس حق تعالی آن را هفت روز بر روی زمین جاری ساخت تا تمام آن را فرا گرفت، بعد آب را برد و پس از آن مقداری از گل روی زمین را برداشت و آن را گل ائمه (علیهم السلام) قرار داد و بعد گل‌ولای ته‌نشین شده آن گل را برداشت و از آن شیعیان ما را آفرید و اگر گل شما را ای ابراهیم به حال خود می‌گذاشت همان‌طوری که گل ما را به حال خود گذاشت البتّه شما و ما یک‌چیز می‌شدیم». عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! مگر خداوند با گل ما چه کار کرد»؟ حضرت فرمود: «خداوند متعال بعد از آن زمین شور و ناپاک و متعفّنی را آفرید، آن را شکافت و آبی بد مزه و شور از آن بیرون آورد سپس ولایت ما را بر آن عرضه داشت، و آن نپذیرفت، آن آب را بر زمین برای هفت‌روز جاری ساخت تا تمام آن را فرا گرفت، سپس آب را برد و پس از آن مقداری از گل روی آن زمین را برداشت و از آن طاغیان و پیشوایانشان را آفرید، بعد با ته‌نشین گل شما آن را ممزوج کرد و اگر گل آن‌ها را به حال خود می‌گذاشت و با گل شما ممزوج نمی‌کرد شهادتین اصلاً به زبان جاری نمی‌کردند، نماز نمی‌خواندند، روزه نمی‌گرفتند، زکات نمی‌دادند، حجّ به‌جا نمی‌آوردند، و امانت را به صاحبش رد نمی‌نمودند و در این صورت اصلاً شباهتی به شما نداشتند و هیچ‌چیز گران‌تر و سخت‌تر بر مؤمن از این نیست که دشمنش را به‌صورت خود ببیند». عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) با این دو گل چه شد»؟ فرمود: «این دو را با آب اوّل (آب شیرین و گوارا) و دوّم (آب شور بدمزه و متعفّن) با هم ممزوج کردند بعد آن گل را مالید مثل مالیدن پوست پس از آن یک مشت از آن را برداشت». و فرمود: «این به طرف بهشت باشد و باکی نیست، بعد مشتی دیگر برداشت». و فرمود: «این به طرف آتش و دوزخ باشد و باکی ندارم، پس از آن آن دو را مخلوط نمود پس از سنخ مؤمن واقع شد و طینت آن را بر سنخ کافر بود و نیز از سنخ کافر واقع شد و طینت آن بر سنخ مؤمن بود، پس آنچه از شیعیان ما می‌بینی از قبیل؛ زنا، لواط، ترک نماز، ترک روزه، ترک حجّ، ترک جهاد، خیانت یا کبیره‌ای از کبایر بدان که ناشی است از طینت و عنصر ناصب که با طینت مؤمن ممزوج گردیده و طینت ناصبی مقتضی اکتساب مآثم و فواحش و کبائر می‌باشد. و آنچه از ناصبی مشاهده می‌کنی از قبیل؛ مواظبت بر نماز، روزه، زکات، حجّ، جهاد و ابواب خیر ناشی از طینت مؤمن است که با طینت ناصبی ممزوج شده و طینت مؤمن مقتضی اکتساب حسنات و به کارگرفتن اسباب خیر و اجتناب از مآثم می‌باشد. آری وقتی این اعمال بر حق تبارک‌وتعالی عرضه شد. فرمود: «من عادل بوده، جور و ستم نمی‌کنم، منصف هستم ظلم را روا نمی‌دارم، حاکم بوده در حکم خود جور نکرده و از صواب میل به خطاء ننموده و از حق و واقع دور نمی‌شوم، اعمال زشت را که مؤمن را مرتکب شده ملحق به سنخ ناصب و طینتش کنید و اعمال حسنه و پسندیده را که ناصبی کسب نموده به سنخ مؤمن و طینت وی ملح سازید. تمام این افعال را به اصل خود برگردانید، من خداوندی هستم که معبودی غیر از او نیست، آگاه به آشکار و نهان هستم، من بر دل‌های بندگانم مطّلع هستم، جور و ظلم نکرده، احدی را ملزم به فعلی نکرده، مگر به آنچه قبل از آفرینشش از او سراغ دارم». ... سپس حضرت امام باقر (علیه السلام) فرمود: «ای ابراهیم این آیه را بخوان». عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) کدام آیه را»؟ فرمود: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فی بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی. یعنی از زمین طیّب و پاک و از زمین متعفّن و ناپاک. فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی. خداوند می‌فرماید: «هیچ‌یک از شما به کثرت نماز و روزه‌اش افتخار نکند و زیاد زکات‌دادن و حجّ بجا آوردنش را منظور ندارد زیرا خدای متعال به پرهیزکاران از شما داناتر است و این‌گونه خودستایی‌ها از لمم محسوب می‌شود که مربوط به مزاج است. آیا زیادتر برایت بگویم»؟ عرض کردم: «آری، ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله)». حضرت فرمود: «یعنی چنانچه شما را در اوّل بیافرید دیگر بار به‌سویش باز آیید. ائمه و پیشوایان جور مقصود هستند نه پیشوایان حقّ و عادل و گمان می‌کنند هدایت یافته‌اند!. ( اعراف/۳۰ ) ای ابا اسحاق! این مطلب و معانی را دریاب! به خدا سوگند این‌ها از احادیث گرانبها و شریفه و باطن اسرار ما و از گنج‌های نهانی خزائن ما می‌باشد، برگرد و احدی را بر اسرار ما مطّلع نکن؛ مگر مؤمنی که مستبصر باشد تو اگر به اسرار ما اذعان و اعتقاد پیدا کردی آن را در خود و مال و اهل و فرزندت آزمایش کن».

Imam Baqir (peace be upon him): O Ibrahim! Allah, Blessed and Exalted, has ever been Knowing and Eternal, and He created things from nothing. One of the creations of the Truth is the earth, which He created pure and clean, then He split it open and brought forth from within it clear, pure, sweet water, and He presented to it the wilayah of us, the Ahl al-Bayt, and the water accepted it. Then Allah the Exalted made it flow over the earth for seven days until it covered all of it, then He removed the water, and after that He took a portion of the clay of that earth and made it the clay of the Imams (peace be upon them). Then He took the sediment settled at the bottom of that clay and from it He created our Shia. And if He had left your clay, O Ibrahim, in its own state as He left our clay in its own state, you and we would have been one and the same thing." I said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What then did Allah do with our clay?" The Imam said: "Allah the Exalted, after that, created a salty, impure, foul-smelling earth. He split it open and brought forth from it a bad-tasting, salty water, then He presented to it our wilayah, and it did not accept it. He made that water flow over that earth for seven days until it covered all of it, then He removed the water, and after that He took a portion of the clay of that earth and from it He created the tyrants and their leaders. Then He mixed it with the sediment of your clay, and if He had left their clay in its own state and had not mixed it with your clay, they would not have uttered the two testimonies at all, they would not have prayed, would not have fasted, would not have given zakat, would not have performed Hajj, and would not have returned trusts to their owners, and in that case they would have borne no resemblance to you at all — and nothing is heavier or harder upon a believer than to see his enemy in his own form." I said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What then was done with these two clays?" He said: "These two were mixed together with the first water (the sweet, pleasant water) and the second water (the salty, bad-tasting, foul-smelling water), then that clay was kneaded like the kneading of leather. Then He took a handful of it," and He said: "'This is toward Paradise and I do not care,' then He took another handful," and He said: "'This is toward the Fire and Hellfire and I do not care.' Then He mixed the two together, so of the nature of the believer and his clay, some fell upon the nature of the disbeliever and his clay, and of the nature of the disbeliever and his clay, some fell upon the nature of the believer and his clay. So whatever you see in our Shia of the likes of fornication, sodomy, abandoning prayer, abandoning fasting, abandoning Hajj, abandoning jihad, treachery, or one of the major sins — know that it arises from the clay and element of the Nasibi that has been mixed with the clay of the believer, and the clay of the Nasibi necessitates acquiring transgressions, indecencies and major sins. And whatever you observe in the Nasibi of the likes of persistence in prayer, fasting, zakat, Hajj, jihad and the gates of good — this arises from the clay of the believer which has been mixed with the clay of the Nasibi, and the clay of the believer necessitates acquiring good deeds, employing the means of good and abstaining from transgressions. Yes, when these deeds were presented to the Truth, Blessed and Exalted, He said: 'I am Just, I do not commit tyranny; I am Fair, I do not permit oppression; I am the Judge, in My judgment I do not oppress, nor do I incline from what is right to error, nor do I depart from truth and reality. Attach the evil deeds that the believer has committed to the nature of the Nasibi and his clay, and attach the good and praiseworthy deeds that the Nasibi has acquired to the nature of the believer and his clay. Return all of these deeds to their origin. I am Allah — there is no deity but He — Knower of the manifest and the hidden, I am aware of the hearts of My servants, I do not commit tyranny nor oppression, and I do not bind anyone to any act except by what I knew of him before I created him.' … Then Imam Baqir (peace be upon him) said: 'O Ibrahim, recite this verse.' I said: 'O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), which verse?' He said: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فی بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی [Those who keep aloof from the great sins and the indecencies but the passing idea; surely your Lord is liberal in forgiving. He knows you best when He brings you forth from the earth and when you are embryos in the wombs of your mothers; therefore do not attribute purity to your souls; He knows him best who guards (against evil)]. That is: from the pure, clean earth and from the foul, impure earth. فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی [therefore do not attribute purity to your souls; He knows him best who guards]. Allah says: 'Let none of you take pride in the abundance of his prayer and fasting, nor let him take into consideration the amount of zakat he gives and the Hajj he performs, for Allah the Exalted knows better which of you is Allah-fearing, and such self-praise is counted as lamam, which is related to the mixing (of the clays). Shall I tell you more, O Ibrahim?' I said: 'Yes, O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).' The Imam said: 'That is, just as He created you in the beginning, so shall you return to Him. The intended ones are the imams and leaders of tyranny, not the imams of truth and justice, and they suppose they are rightly guided!' (al-A'raf/30). O Aba Ishaq! Grasp this matter and these meanings! By Allah, these are among our precious and noble hadiths, and the inner core of our secrets, and among the hidden treasures of our stores. Return and do not acquaint anyone with our secrets except a believer who is discerning; and if you gain conviction and belief in our secrets, test it in yourself, your wealth, your family and your child."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હે ઇબ્રાહીમ! અલ્લાહ તબારક વ તઆલા હંમેશા જ્ઞાની અને કદીમ છે અને તેમણે વસ્તુઓને શૂન્યમાંથી પેદા કરી છે. હકના મખ્લૂકોમાંથી એક ઝમીન છે જેને તેમણે તય્યબ (પવિત્ર) અને પાક પેદા કરી, પછી તેને ચીરી અને તેમાંથી ઝલાલ, સાફ અને મીઠું પાણી બહાર કાઢ્યું અને તેના પર અમારી અહલેબૈતની વિલાયત રજૂ કરી, પાણીએ તેને કબૂલ કરી, પછી હક તઆલાએ તેને સાત દિવસ સુધી ઝમીન પર જારી કર્યું ત્યાં સુધી કે તેણે તેને સંપૂર્ણ ઢાંકી દીધી, ત્યાર બાદ પાણી હટાવ્યું અને પછી ઝમીનની માટીમાંથી થોડી માટી લીધી અને તેને ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ)ની માટી બનાવી, અને પછી તે માટીના તળિયે બેસી ગયેલી ગાળ લીધી અને તેમાંથી અમારા શીઆઓને પેદા કર્યા. અને હે ઇબ્રાહીમ! જો તેમણે તમારી માટીને પોતાની હાલત પર છોડી હોત જેમ અમારી માટીને છોડી, તો ખરેખર તમે અને અમે એક જ વસ્તુ હોત." મેં અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! શું અલ્લાહે અમારી માટી સાથે શું કર્યું?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ ત્યાર બાદ એક ખારી, નાપાક અને દુર્ગંધ ધરાવતી ઝમીન પેદા કરી, તેને ચીરી અને તેમાંથી ખરાબ સ્વાદનું અને ખારું પાણી બહાર કાઢ્યું, પછી તેના પર અમારી વિલાયત રજૂ કરી, અને તેણે તેને કબૂલ ન કરી. તે પાણીને સાત દિવસ સુધી ઝમીન પર જારી કર્યું ત્યાં સુધી કે તેણે તેને સંપૂર્ણ ઢાંકી દીધી, પછી પાણી હટાવ્યું અને પછી તે ઝમીનની માટીમાંથી થોડી માટી લીધી અને તેમાંથી તાગૂતો અને તેમના પેશવાઓને પેદા કર્યા, ત્યાર બાદ તમારી માટીના તળિયાની ગાળ સાથે તેને ભેળવ્યું, અને જો તેમની માટીને પોતાની હાલત પર છોડી હોત અને તમારી માટી સાથે ન ભેળવી હોત તો તેઓ શહાદતૈન બિલકુલ જીભ પર જારી ન કરતા, નમાઝ ન પઢતા, રોઝા ન રાખતા, ઝકાત ન આપતા, હજ ન કરતા, અમાનતને તેના માલિકને પરત ન કરતા અને આ સ્થિતિમાં તમારી સાથે બિલકુલ સામ્યતા ન ધરાવતા, અને મોમિન પર આનાથી કોઈ વસ્તુ વધુ ભારે અને કઠિન નથી કે તે પોતાના દુશ્મનને પોતાની જેવી શકલમાં જુએ." મેં અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! આ બંને માટી સાથે શું થયું?" ફરમાવ્યું: "આ બંનેને પહેલા પાણી (મીઠું અને સ્વાદિષ્ટ પાણી) અને બીજા પાણી (ખારું ખરાબ સ્વાદનું અને દુર્ગંધવાળું પાણી) સાથે ભેળવ્યાં, પછી તે માટીને ચામડાની જેમ મસળી, ત્યાર બાદ તેમાંથી એક મુઠ્ઠી ઉઠાવી." અને ફરમાવ્યું: "'આ જન્નત તરફ છે અને મને કોઈ પરવા નથી,' પછી બીજી મુઠ્ઠી ઉઠાવી." અને ફરમાવ્યું: "'આ આગ અને દોઝખ તરફ છે અને મને કોઈ પરવા નથી,' ત્યાર બાદ તે બંનેને ભેળવ્યાં, તો મોમિનની અસલ અને તેની તીનતમાંથી કાફિરની અસલ અને તેની તીનત પર પડ્યું અને કાફિરની અસલ અને તેની તીનતમાંથી મોમિનની અસલ અને તેની તીનત પર પડ્યું. તો અમારા શીઆઓમાં જે તમે જુઓ છો જેમ કે; ઝિના, લિવાત, નમાઝ છોડવી, રોઝા છોડવા, હજ છોડવી, જિહાદ છોડવો, ખિયાનત અથવા કબીરહ ગુનાહોમાંથી કોઈ કબીરહ ગુનાહ — જાણો કે તે નાસિબીની તીનત અને અન્સરથી પેદા થાય છે જે મોમિનની તીનત સાથે ભળી ગઈ છે, અને નાસિબીની તીનત ગુનાહો, ફવાહિશ અને કબાએરના અકતસાબની જરૂરિયાત ધરાવે છે. અને જે તમે નાસિબીમાં નિહાળો છો જેમ કે; નમાઝ, રોઝા, ઝકાત, હજ, જિહાદ અને ખયરના દરવાજાઓ પર પાબંદી — તે મોમિનની તીનતથી પેદા થાય છે જે નાસિબીની તીનત સાથે ભળી ગઈ છે, અને મોમિનની તીનત હસનાતના અકતસાબ, ખયરના અસબાબનો ઉપયોગ કરવાની અને ગુનાહોથી બચવાની જરૂરિયાત ધરાવે છે. હા, જ્યારે આ આમાલ હક તબારક વ તઆલા સામે રજૂ કરાયા. ફરમાવ્યું: 'હું આદિલ છું, જૌર અને સિતમ કરતો નથી, હું મુન્સિફ છું, ઝુલ્મને જાએઝ રાખતો નથી, હું હાકિમ છું જે મારા હુકમમાં જૌર કરતો નથી અને સવાબથી ખતા તરફ ઝુકતો નથી અને હક તથા વાસ્તવિકતાથી દૂર થતો નથી, જે ખરાબ કામો મોમિને કર્યા છે તેને નાસિબીની અસલ અને તેની તીનત સાથે જોડી દો અને જે હસનહ અને પસંદીદા આમાલ નાસિબીએ કમાયા છે તેને મોમિનની અસલ અને તેની તીનત સાથે જોડી દો. આ બધા આમાલને તેમના મૂળ તરફ પરત કરો, હું એ અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી, પ્રગટ અને ગુપ્તથી માહિતગાર છું, હું મારા બંદાઓના દિલો પર મુત્તલિઅ છું, જૌર અને ઝુલ્મ કરતો નથી, કોઈને પણ કોઈ ફેઅલ કરવા માટે મજબૂર કરતો નથી, સિવાય એ જે તેને પેદા કરતાં પહેલા મને તેની ખબર હતી.' ... પછી હઝરત ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'હે ઇબ્રાહીમ, આ આયત વાંચો.' મેં અરજ કરી: 'હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ, કઈ આયત?' ફરમાવ્યું: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فی بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی [જેઓ મોટા ગુનાહો અને ફવાહિશથી બચે છે સિવાય નાના ગુનાહો; ખરેખર તમારો પરવરદિગાર માફીમાં વ્યાપક છે. જ્યારે તેમણે તમને ઝમીનમાંથી પેદા કર્યા અને જ્યારે તમે તમારી માતાઓના પેટોમાં ભ્રૂણ હતા ત્યારે તે તમને સૌથી સારી રીતે જાણે છે; તેથી પોતાના નફસોને પવિત્ર ન ગણો; જે તકવા રાખે છે તેને તે સૌથી સારી રીતે જાણે છે]. એટલે કે તય્યબ અને પાક ઝમીનમાંથી અને દુર્ગંધવાળી અને નાપાક ઝમીનમાંથી. فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی [તેથી પોતાના નફસોને પવિત્ર ન ગણો; જે તકવા રાખે છે તેને તે સૌથી સારી રીતે જાણે છે]. અલ્લાહ ફરમાવે છે: 'તમારામાંથી કોઈ પોતાની નમાઝ અને રોઝાની અધિકતા પર ગર્વ ન કરે અને વધુ ઝકાત આપવા અને હજ કરવાને ધ્યાનમાં ન લે, કારણ કે અલ્લાહ તઆલા તમારામાંથી પરહેઝગારોને વધુ સારી રીતે જાણે છે, અને આ પ્રકારની આત્મપ્રશંસા લમમમાં ગણાય છે જે મિઝાજ (તીનતોના મિશ્રણ) સાથે સંબંધિત છે. શું હે ઇબ્રાહીમ, હું તમને વધુ કહું?' મેં અરજ કરી: 'હા, હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ.' હઝરતે ફરમાવ્યું: 'એટલે કે જેમ તેમણે તમને શરૂઆતમાં પેદા કર્યા તેમ ફરી તેમની તરફ પરત આવશો. જૌરના ઇમામો અને પેશવાઓ મુરાદ છે, હકના અને આદિલ પેશવાઓ નહીં, અને તેઓ ધારે છે કે તેઓ હિદાયત પામેલા છે!' (અઅરાફ/૩૦). હે અબા ઇસ્હાક! આ મતલબ અને મઆનીને સમજી લો! અલ્લાહની કસમ, આ અમારી કિંમતી અને શરીફ હદીસો, અમારા બાતિની અસરાર અને અમારા ખઝાનાઓના છુપા ખજાનાઓમાંથી છે, પરત જાઓ અને અમારા અસરાર પર કોઈને પણ મુત્તલિઅ ન કરો; સિવાય એવા મોમિન કે જે મુસ્તબસિર હોય, જો તમે અમારા અસરાર પર ઇઅતિરાફ અને અકીદો પ્રાપ્ત કર્યો હોય તો તેને પોતાનામાં, પોતાના માલ, અહલ અને ફરઝંદમાં આઝમાવો.'

#2 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

دَخَلَ عَمْرُوبْنُ‌عُبَیْدٍ عَلَی أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَلَمَّا سَلَّمَ وَ جَلَسَ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ ثُمَّ أَمْسَکَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا أَسْکَتَکَ قَالَ أُحِبُّ أَنْ أَعْرِفَ الْکَبَائِرَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ نَعَمْ یَا عَمْرُو أَکْبَرُ الْکَبَائِرِ الْإِشْرَاکُ بِاللَّهِ یَقُولُ اللَّهُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّهًَْ وَ بَعْدَهُ الْإِیَاسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُونَ ثُمَّ الْأَمْنُ لِمَکْرِ اللَّهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ وَ مِنْهَا عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ لِأَنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ جَعَلَ الْعَاقَّ جَبَّاراً شَقِیّاً وَ قَتْلُ النَّفْسِ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِیها إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ‌وَ قَذْفُ الْمُحْصَنَهًِْ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ لُعِنُوا فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ وَ أَکْلُ مَالِ الْیَتِیمِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ إِنَّما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَیَصْلَوْنَ سَعِیراً وَ الْفِرَارُ مِنَ الزَّحْفِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ مَنْ یُوَلِّهِمْ یَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَیِّزاً إِلی فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ وَ أَکْلُ الرِّبَا لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ الرِّبا لا یَقُومُونَ إِلَّا کَما یَقُومُ الَّذِی یَتَخَبَّطُهُ الشَّیْطانُ مِنَ الْمَسِّ وَ السِّحْرُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ الزِّنَا لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ یَلْقَ أَثاماً یُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ یَوْمَ الْقِیامَهًِْ وَ یَخْلُدْ فِیهِ مُهاناً وَ الْیَمِینُ الْغَمُوسُ الْفَاجِرَهًُْ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ الَّذِینَ یَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَیْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِیلًا أُولئِکَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِی الْآخِرَهًِْ وَ الْغُلُولُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ مَنْ یَغْلُلْ یَأْتِ بِما غَلَّ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ مَنْعُ الزَّکَاهًِْ الْمَفْرُوضَهًِْ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَتُکْوی بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ وَ شَهَادَةُ الزُّورِ وَ کِتْمَانُ الشَّهَادَةِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ مَنْ یَکْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ شُرْبُ الْخَمْرِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ نَهَی عَنْهَا کَمَا نَهَی عَنْ عِبَادَهًِْ الْأَوْثَانِ وَ تَرْکُ الصَّلَاهًِْ مُتَعَمِّداً أَوْ شَیْئاً مِمَّا فَرَضَ اللَّهُ لِأَنَّ رسول الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ مَنْ تَرَکَ الصَّلَاهًَْ مُتَعَمِّداً فَقَدْ بَرِئَ مِنْ ذِمَّهًِْ اللَّهِ وَ ذِمَّهًِْ رسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ نَقْضُ الْعَهْدِ وَ قَطِیعَهًُْ الرَّحِمِ‌لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ.

امام صادق (علیه السلام)- عمروبن‌عبید خدمت امام صادق (علیه السلام) رسید، و چون سلام کرد و نشست، این آیه را خواند: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ سپس خاموش شد، در آن هنگام امام صادق (علیه السلام) به او فرمود: «چه چیز تو را خاموش کرد»؟ گفت: «من می‌خواهم گناهان کبیره را از روی قرآنِ خداوند عزّوجلّ بشناسم»، امام (علیه السلام) فرمود: «آری، ای عمرو ... بزرگ‌ترین گناهان کبیره شرک به خداست، خداوند متعال می‌فرماید: از رحمت خدا مأیوس نشوید که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می‌شوند. ( یوسف/۸۷ ). خداوند بهشت را بر او حرام کرده است. ( مائده/۷۲ ) زیرا خدای عزّوجلّ می‌فرماید: که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می‌شوند. و سپس ایمنی از مکر و عقوبت خداوند، زیرا خدا عزّوجلّ می‌فرماید: درحالی‌که جز زیانکاران، خود را از مکر [و مجازات] خدا ایمن نمی‌دانند!. ( اعراف/۹۹ ) و از آن‌ها است عقوق و ناسپاسی حقّ پدر و مادر، زیرا خداوند سبحان، عاقّ را جبّار و شقی مقرّر ساخته است [اشاره است به قول خداوند متعال در حکایت از عیسی (علیه السلام): و جبّار و شقی قرار نداده است!. ( مریم/۳۲ ) و قتل نفسی که خداوند او را محترم شمرده، جز به قانونِ حق الهی، زیرا خدا عزّوجلّ می‌فرماید: مجازاتِ او دوزخ است درحالی‌که جاودانه در آن می‌ماند و خداوند بر او غضب می‌کند و او را از رحمتش دور می‌سازد و عذاب عظیمی برای او آماده ساخته است. ( نساء/۹۳ ) و ظاهر آیه تعمّد در برابر خطا است که در آیه‌ی قبل حکم آن را بیان کرده است. و متّهم‌کردن زنِ پارسا به زنا، زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: در دنیا و آخرت از رحمت الهی بدورند و عذاب بزرگی برای آنهاست. ( نور/۲۳ ) و خوردن مال یتیم، زیرا خدای عزّوجلّ می‌فرماید: تنها آتش می‌خورند و به‌زودی در شعله‌های آتش [دوزخ] می‌سوزند. ( نساء/۱۰ ) و فرار از جبهه‌ی جهاد، زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: و هرکس در آن هنگام به آن‌ها پشت کند مگر آنکه هدفش کناره‌گیری از میدان برای حمله مجدد، و یا به قصد پیوستن به گروهی [از مجاهدان] بوده باشد [چنین کسی] به غضب خداوند گرفتار خواهد شد و جایگاه او جهنّم، و چه بد جایگاهی است!. ( انفال/۱۶ ) و خوردن ربا، زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: کسانی که ربا می‌خورند، [در قیامت] برنمی‌خیزند مگر مانند کسی که بر اثر تماسّ شیطان، دیوانه شده. ( بقره/۲۷۵ ) و سحر و جادو، زیرا خدا عزّوجلّ می‌فرماید: و مسلما می‌دانستند هرکسی خریدار این‌گونه متاع باشد، در آخرت بهره‌ای نخواهد داشت. ( بقره/۱۰۲ ) زیرا خدای عزّوجلّ می‌فرماید: و هرکس چنین کند، مجازات سختی خواهد دید! عذاب او در قیامت مضاعف می‌گردد، و همیشه با خواری در آن خواهد ماند!. ( فرقان/۶۹۶۸ ) زیرا خدای عزّوجلّ فرماید: کسانی که پیمان الهی و سوگندهای خود [به نام مقدّس او] را به بهای ناچیزی می‌فروشند، آن‌ها بهره‌ای در آخرت نخواهند داشت. ( آل عمران/۷۷ ) زیرا خدای عزّوجلّ می‌فرماید: و هرکس خیانت کند، روز رستاخیز، آنچه را در آن خیانت کرده. ( آل عمران/۱۶۱ ) منع زکات واجب، زیرا خدای عزّوجلّ می‌فرماید: و با آن صورت‌ها و پهلوها و پشت‌هایشان را داغ می‌کنند. ( توبه/۳۵ ) و گواهی به ناحق و کتمانِ گواهی به حق، زیرا خداوند متعال می‌فرماید: و هرکس آن را کتمان کند، قلبش گناهکار است. ( بقره/۲۸۳ ). شرب خمر، زیرا خداوند از آن نهی کرده چنانچه از پرستش بت‌ها نهی کرده است. و ترک نماز عمداً یا ترک آنچه خدا فرض کرده است [برای نماز]، زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «هرکه عمداً نماز را ترک کند، از تعهّد خدا و تعهّد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بیزار است. و عهدشکنی و قطع رحم، زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: لعنت برای آن‌هاست و بدی [و مجازات] سرای آخرت!. ( رعد/۲۵ )».

Imam Sadiq (peace be upon him): Amr ibn Ubayd came to Imam Sadiq (peace be upon him), and when he had greeted him and sat down, he recited this verse: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ [Those who keep aloof from the great sins and the indecencies], then fell silent. At that Imam Sadiq (peace be upon him) said to him: "What has silenced you?" He said: "I wish to know the major sins from the Book of Allah, the Mighty and Majestic." The Imam (peace be upon him) said: "Yes, O Amr. The greatest of the major sins is associating partners with Allah. Allah the Exalted says: 'Do not despair of Allah's mercy, for none despair of Allah's mercy except the disbelieving people.' (Yusuf/87). Allah has forbidden Paradise to him. (Ma'idah/72), for Allah the Mighty and Majestic says: that only the disbelieving people despair of Allah's mercy. Then, feeling secure from the plotting and punishment of Allah, for Allah the Mighty and Majestic says: 'None feels secure from Allah's plotting [and punishment] except the people who are losers!' (A'raf/99). And among them is disobedience to and ingratitude toward the right of the parents, for Allah the Glorified has decreed the disobedient one to be a tyrant and wretched [an allusion to the saying of Allah the Exalted in the account of Isa (peace be upon him): 'and He has not made me a tyrant or wretched!' (Maryam/32)]. And the killing of a soul which Allah has made inviolable, except by the right ordained by Allah, for Allah the Mighty and Majestic says: 'His recompense is Hell, wherein he shall abide forever, and Allah is angry with him, and removes him from His mercy, and has prepared a great punishment for him.' (Nisa/93). The apparent sense of the verse is intentionality in contrast to error, whose ruling was stated in the preceding verse. And accusing a chaste woman of adultery, for Allah the Mighty and Majestic says: 'They are far from Allah's mercy in this world and the Hereafter, and for them is a great punishment.' (Nur/23). And consuming the property of the orphan, for Allah the Mighty and Majestic says: 'They only consume fire, and they shall soon burn in the flames of a blazing fire [of Hell].' (Nisa/10). And fleeing from the battlefield of jihad, for Allah the Mighty and Majestic says: 'And whoever turns his back on them on that day — unless he is turning aside for the sake of fighting [maneuver], or joining a group [of the fighters] — [such a person] shall incur wrath from Allah, and his abode is Hell, and how wretched a destination it is!' (Anfal/16). And consuming usury, for Allah the Mighty and Majestic says: 'Those who consume usury shall not rise [on the Day of Resurrection] except as one rises whom Satan has driven mad by his touch.' (Baqarah/275). And sorcery and magic, for Allah the Mighty and Majestic says: 'And they certainly knew that whoever purchased such wares would have no share in the Hereafter.' (Baqarah/102). And fornication, for Allah the Mighty and Majestic says: 'And whoever does that shall face a severe punishment; his torment will be doubled on the Day of Resurrection, and he will abide therein in humiliation forever!' (Furqan/68-69). And the false, sinful oath, for Allah the Mighty and Majestic says: 'Those who sell Allah's covenant and their oaths [in His holy name] for a small price — they shall have no share in the Hereafter.' (Al Imran/77). And embezzlement, for Allah the Mighty and Majestic says: 'And whoever betrays shall bring on the Day of Resurrection that in which he betrayed.' (Al Imran/161). Withholding the obligatory zakat, for Allah the Mighty and Majestic says: 'And with it their faces, sides and backs shall be branded.' (Tawbah/35). And false testimony and the concealment of true testimony, for Allah the Exalted says: 'And whoever conceals it, his heart is indeed sinful.' (Baqarah/283). Drinking wine, for Allah has forbidden it just as He has forbidden the worship of idols. And abandoning the prayer deliberately, or abandoning anything that Allah has made obligatory [for the prayer], for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'Whoever abandons the prayer deliberately is free of the guarantee of Allah and the guarantee of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).' And breaking the covenant and severing kinship ties, for Allah the Mighty and Majestic says: 'For them is the curse, and for them is the evil [and punishment] of the abode of the Hereafter!' (Ra'd/25)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમ્ર બિન ઉબૈદ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યા, અને જ્યારે તેમણે સલામ કરી અને બેઠા, ત્યારે તેમણે આ આયત તિલાવત કરી: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ [જેઓ મોટા ગુનાહો અને અશ્લીલ કાર્યોથી દૂર રહે છે], પછી ચૂપ થઈ ગયા. તે વખતે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને ફરમાવ્યું: "તને શા માટે ચૂપ કરી દીધો?" તેમણે કહ્યું: "હું અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબ પરથી ગુનાહે કબીરાને ઓળખવા ઈચ્છું છું." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હા, ઓ અમ્ર... ગુનાહે કબીરામાં સૌથી મોટો ગુનાહ અલ્લાહ સાથે શિર્ક કરવો છે. અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: 'અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ કે ખરેખર માત્ર કાફિરોનો સમૂહ જ અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ થાય છે.' (યુસુફ/૮૭). અલ્લાહે તેના પર જન્નત હરામ કરી છે. (માએદહ/૭૨) કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: કે માત્ર કાફિરોનો સમૂહ જ અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ થાય છે. અને પછી અલ્લાહની મક્ર અને સજાથી નિર્ભય રહેવું, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'જ્યારે કે નુકસાન ઉઠાવનારાઓ સિવાય કોઈ પણ પોતાને અલ્લાહની મક્ર [અને સજા] થી નિર્ભય માનતું નથી!' (અઅરાફ/૯૯). અને તેમાંથી માતા-પિતાના હકનો અનાદર અને નાશુક્રી કરવી છે, કારણ કે અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ અનાદર કરનારને જબ્બાર અને શકી ઠરાવ્યો છે [આ અલ્લાહ તઆલાના ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ની હિકાયતમાં કથન તરફ ઈશારો છે: 'અને (મને) જબ્બાર અને શકી નથી બનાવ્યો!' (મરિયમ/૩૨)]. અને એ જીવને કત્લ કરવો જેને અલ્લાહે મુહતરમ ઠરાવ્યો છે, સિવાય કે ઇલાહી હકના કાનૂન મુજબ, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'તેની સજા દોઝખ છે જ્યાં તે હંમેશા રહેશે અને અલ્લાહ તેના પર ગુસ્સો કરે છે અને તેને પોતાની રહમતથી દૂર કરી દે છે અને તેના માટે મોટો અઝાબ તૈયાર કર્યો છે.' (નિસા/૯૩). અને આયતનો સ્પષ્ટ અર્થ ભૂલની સામે ઇરાદાપૂર્વક (કરવું) છે, જેની હુક્મ પાછલી આયતમાં બયાન કરી છે. અને પરહેઝગાર સ્ત્રી પર ઝિનાનો આરોપ મૂકવો, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'દુનિયા અને આખિરતમાં તેઓ ઇલાહી રહમતથી દૂર છે અને તેમના માટે મોટો અઝાબ છે.' (નૂર/૨૩). અને યતીમનો માલ ખાવો, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'તેઓ માત્ર આગ ખાય છે અને જલ્દી જ [દોઝખની] આગની જ્વાળાઓમાં બળશે.' (નિસા/૧૦). અને જિહાદના મેદાનમાંથી ભાગવું, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'અને જે કોઈ તે વખતે તેમને પીઠ બતાવે, સિવાય કે તેનો હેતુ ફરી હુમલો કરવા માટે મેદાનથી પાછો ફરવો, અથવા [મુજાહિદોના] કોઈ સમૂહમાં ભળી જવાનો હોય, [એવો વ્યક્તિ] અલ્લાહના ગુસ્સામાં ફસાશે અને તેનું સ્થાન જહન્નમ છે, અને એ કેટલું ખરાબ સ્થાન છે!' (અન્ફાલ/૧૬). અને વ્યાજ ખાવો, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'જેઓ વ્યાજ ખાય છે, તેઓ [કયામતમાં] ઊઠશે નહીં સિવાય કે એવી રીતે જેમ શેતાનના સ્પર્શથી પાગલ થયેલો વ્યક્તિ ઊઠે છે.' (બકરહ/૨૭૫). અને જાદુ-ટોણો, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'અને ખરેખર તેઓ જાણતા હતા કે જે કોઈ આવી વસ્તુ ખરીદશે, તેને આખિરતમાં કોઈ ભાગ મળશે નહીં.' (બકરહ/૧૦૨). અને ઝિના, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'અને જે કોઈ આવું કરે, તેને સખત સજા મળશે! કયામતના દિવસે તેનો અઝાબ બમણો થશે, અને તે હંમેશા તેમાં અપમાન સાથે રહેશે!' (ફુરકાન/૬૮-૬૯). અને જૂઠી, ફાસિદ કસમ, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'જેઓ અલ્લાહના પ્રતિજ્ઞા અને પોતાની કસમો [તેના પવિત્ર નામ પર]ને થોડી કિંમતે વેચે છે, તેમને આખિરતમાં કોઈ ભાગ મળશે નહીં.' (આલે ઇમરાન/૭૭). અને ખયાનત, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'અને જે કોઈ ખયાનત કરે, કયામતના દિવસે તે વસ્તુ લાવશે જેમાં તેણે ખયાનત કરી હતી.' (આલે ઇમરાન/૧૬૧). વાજિબ ઝકાત રોકવી, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'અને તેનાથી તેમના ચહેરા, પડખા અને પીઠોને દાગવામાં આવશે.' (તૌબા/૩૫). અને ખોટી ગવાહી અને સાચી ગવાહી છુપાવવી, કારણ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: 'અને જે કોઈ તેને છુપાવે, તેનું દિલ ખરેખર ગુનેહગાર છે.' (બકરહ/૨૮૩). શરાબ પીવો, કારણ કે અલ્લાહે તેનાથી મના કરી છે જેમ કે મૂર્તિપૂજાથી મના કરી છે. અને ઇરાદાપૂર્વક નમાઝ છોડવી, અથવા [નમાઝ માટે] જે અલ્લાહે વાજિબ કરી છે તેમાંથી કંઈ છોડવું, કારણ કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'જે કોઈ ઇરાદાપૂર્વક નમાઝ છોડે છે, તે અલ્લાહની જવાબદારી અને અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની જવાબદારીથી બરી છે.' અને પ્રતિજ્ઞા તોડવી અને સગા-સંબંધીઓથી સંબંધ તોડવો, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'તેમના માટે લાનત છે અને તેમના માટે આખિરતના ઘરની બુરાઈ [અને સજા] છે!' (રઅદ/૨૫)."

#3 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْفَوَاحِشُ الزِّنَی وَ السَّرِقَهًُْ.

امام صادق (علیه السلام)- زشتکاری‌ها، زنا و سرقت است.

Imam Sadiq (peace be upon him): The indecencies are fornication and theft.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અશ્લીલ કાર્યો એટલે ઝિના (વ્યભિચાર) અને ચોરી.

#4 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا مِنْ ذَنْبٍ إِلَّا وَ قَدْ طُبِعَ عَلَیْهِ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ یَهْجُرُهُ الزَّمَانَ ثُمَّ یُلِمُّ بِهِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ.

امام صادق (علیه السلام)- هیچ گناهی نیست جز آنکه بنده‌ی مؤمنی به آن خو گرفته، مدّتی آن را واگذارد سپس [دوباره] به آن دست زند، و آن گفتار خدای عزّوجلّ است که می‌فرماید: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): There is no sin except that a believing servant has become accustomed to it, leaves it for a period, then [again] engages in it — and that is the saying of Allah the Mighty and Majestic: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [Those who keep aloof from the great sins and the indecencies but the passing idea].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કોઈ ગુનાહ એવો નથી કે જેની મોમિન બંદાને આદત ન પડી હોય, થોડા સમય માટે તેને છોડી દે અને પછી [ફરીથી] તેને આચરે, અને આ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કથન છે જે ફરમાવે છે: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [જેઓ મોટા ગુનાહો અને અશ્લીલ કાર્યોથી દૂર રહે છે સિવાય કે ક્ષણિક વિચાર].

#5 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَن إسحَاقَ القُمِّیِِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ (علیه السلام) فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ أَخْبِرْنِی عَنِ الْمُؤْمِنِ یَزْنِی قَالَ لَا قُلْتُ فَیَلُوطُ قَالَ لَا قُلْتُ فَیَشْرَبُ الْمُسْکِرَ قَالَ لَا قُلْتُ فَیُذْنِبُ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ لَا یَزْنِی وَ لَا یَلُوطُ وَ لَا یَرْتَکِبُ السَّیِّئَاتِ فَأَیُّ شَیْءٍ ذَنْبُهُ فَقَالَ یَا إِسْحَاقُ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ وَ قَدْ یُلِمُّ الْمُؤْمِنُ بِالشَّیْءِ الَّذِی لَیْسَ فِیهِ مُرَاد.

امام باقر (علیه السلام)- اسحاق قمی گوید: نزد امام باقر (علیه السلام) رفتم و به محضر ایشان عرض کردم: «فدایت شوم، مرا خبر دهید که آیا مؤمن زنا می‌کند»؟ فرمود: «خیر». عرض کردم: «آیا لواط می‌کند»؟ فرمود: «خیر». عرض کردم: «آیا مسکر و شراب می‌آشامد»؟ فرمود: «خیر». عرض کردم: «مرتکب گناه می‌شود»؟ فرمود: «آری». عرض کردم: «فدایت شوم اگر زنا و لواط نکرده و مرتکب سیّئات و بدی‌ها نمی‌شود، پس گناهی که مرتکب می‌شود چیست»؟ فرمود: «ای اسحاق! خداوند تبارک‌وتعالی فرموده است: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ؛ مؤمن گاهی گناه صغیره‌ای که قصدش را نداشته باشد انجام می‌دهد».

Imam Baqir (peace be upon him): Ishaq al-Qummi said: I went to Imam Baqir (peace be upon him) and said to him: "May I be your ransom, tell me — does a believer commit fornication?" He said: "No." I said: "Does he commit sodomy?" He said: "No." I said: "Does he drink intoxicants and wine?" He said: "No." I said: "Does he commit sin?" He said: "Yes." I said: "May I be your ransom, if he does not commit fornication or sodomy and does not engage in evil deeds, then what is the sin he commits?" He said: "O Ishaq! Allah the Blessed and Exalted has said: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [Those who keep aloof from the great sins and the indecencies but the passing idea]; the believer sometimes commits a minor sin which he did not intend."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્હાક કુમ્મી કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો અને તમારી સેવામાં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, મને જણાવો કે શું મોમિન ઝિના કરે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "ના." મેં અરજ કરી: "શું તે લવાત (સમલૈંગિકતા) કરે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "ના." મેં અરજ કરી: "શું તે નશો અને શરાબ પીવે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "ના." મેં અરજ કરી: "શું તે ગુનાહ કરે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "હા." મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, જો તે ઝિના અને લવાત નથી કરતો અને ખરાબ કાર્યો અને બુરાઈઓ કરતો નથી, તો પછી તે જે ગુનાહ કરે છે તે શું છે?" આપે ફરમાવ્યું: "ઓ ઇસ્હાક! અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [જેઓ મોટા ગુનાહો અને અશ્લીલ કાર્યોથી દૂર રહે છે સિવાય કે ક્ષણિક વિચાર]; મોમિન ક્યારેક કોઈ નાનો ગુનાહ કરી બેસે છે જેનો તેનો ઈરાદો ન હોય."

#6 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

الْکَبَائِرِ وَ هِیَ‌قَتْلُ النَّفْسِ الَّتِی حَرَّمَ اللهُ، تَعَالَی وَ الزِّنَاءُ وَ السَّرِقَهًُْ وَ شُرْبُ الْخَمْرِ وَ عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ وَ الْفِرَارُ مِنَ الزَّحْفِ وَ أَکْلُ مَالِ الْیَتِیمِ ظُلْماً وَ أَکْلُ الْمَیْتَهًِْ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِیرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَیْرِ اللهِ بِهِ مِنْ غَیْرِ ضَرُورَهًٍْ وَ أَکْلُ الرِّبَا بَعْدَ الْبَیِّنَهًِْ وَ السُّحْتُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْقِمَارُ وَ الْبَخْسُ فِی الْمِکْیَالِ وَ الْمِیزَانِ وَ قَذْفُ الْمُحْصَنَاتِ وَ اللِّوَاطُ وَ شَهَادَهًُْ الزُّورِ وَ الْیَأْسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ وَ الْأَمْنُ مِنْ مَکْرِ اللَّهِ وَ الْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَهًِْ اللَّهِ وَ مَعُونَهًُْ الظَّالِمِینَ وَ الرُّکُونُ إِلَیْهِمْ وَ الْیَمِینُ الْغَمُوسُ وَ حَبْسُ الْحُقُوقِ مِنْ غَیْرِ الْعُسْرَهًِْ وَ الْکَذِبُ وَ الْکِبْرُ وَ الْإِسْرَافُ وَ التَّبْذِیرُ وَ الْخِیَانَهًُْ وَ الِاسْتِخْفَافُ بِالْحَجِّ وَ الْمُحَارَبَهًُْ لِأَوْلِیَاءِ اللَّهِ تَعَالَی وَ الِاشْتِغَالُ بِالْمَلَاهِی وَ الْإِصْرَارُ عَلَی الذُّنُوبِ.

امام رضا (علیه السلام)- اجتناب از کبائر که عبارتند از: قتل نفس، زنا، سرقت، شرب خمر، عقوق والدین، فرار از جنگ، مال یتیم خوردن، خوردن گوشت مرده و خون و گوشت خوک و آنچه به غیر نام خدا کشته شده درغیرضرورت و احتیاج مبرم، رباخواری، حرام خواری، قمار، کم‌فروشی، و نسبت ناشایست به زنان محترم دادن، لواط، شهادت به دروغ، یأس از رحمت خدا، ایمن از مکر خدا بودن و ناامید از رحمت خدا شدن و کمک به ستمکاران و اعتماد به آن، قسم به دروغ خوردن، حبس حقّ مردم نه به‌واسطه‌ی گرفتاری، دروغ‌گفتن، تکبّر، اسراف، تبذیر، خیانت، حج را سبک‌شمردن، جنگ با اولیای خدا، اشتغال به کارهای لهو و اصرار بر گناه.

Imam Rida (peace be upon him): Abstaining from the major sins, which are: killing a soul [which Allah has forbidden], fornication, theft, drinking wine, disobedience to parents, fleeing from battle, consuming the wealth of an orphan wrongfully, eating carrion, blood, the flesh of swine, and that which is slaughtered in a name other than Allah's without dire necessity, consuming usury, unlawful earnings, gambling, giving short measure and weight, falsely accusing chaste women, sodomy, bearing false witness, despairing of Allah's mercy, feeling safe from Allah's plan and losing hope in Allah's mercy, aiding the oppressors and relying on them, swearing a false oath, withholding people's rights when not in hardship, lying, arrogance, extravagance, wastefulness, treachery, taking the Hajj lightly, warring against the friends of Allah, occupying oneself with vain amusements, and persisting in sins.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મોટા ગુનાહો (કબાઈર)થી દૂર રહેવું, જે આ છે: [જે અલ્લાહે હરામ કરી છે તે] જીવની હત્યા, ઝિના, ચોરી, શરાબ પીવી, માતા-પિતાની અવજ્ઞા, જંગમાંથી ભાગવું, અનાથનું ધન ખાવું, મુડદાર, લોહી અને ડુક્કરનું માંસ ખાવું અને જે અલ્લાહના નામ સિવાય કોઈ બીજા નામથી ઝબહ કરાયું હોય તે ખાવું - અતિ આવશ્યકતા વગર, વ્યાજ ખાવું, હરામ ખાવું, જુગાર, ઓછું આપવું (તોલ-માપમાં), પવિત્ર સ્ત્રીઓ પર ખોટા આરોપ લગાવવા, લવાત, ખોટી ગવાહી આપવી, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ થવું, અલ્લાહની તદબીરથી નિર્ભય રહેવું અને અલ્લાહની રહમતથી હતાશ થવું, ઝાલિમોને મદદ કરવી અને તેમના પર ભરોસો કરવો, ખોટી કસમ ખાવી, મુશ્કેલી ન હોવા છતાં લોકોના હકને રોકી રાખવો, જૂઠું બોલવું, ઘમંડ, ઇસરાફ (અતિ ખર્ચ), તબ્ઝીર (વ્યય), ખિયાનત, હજને હલકી ગણવી, અલ્લાહના વલીઓ સાથે જંગ કરવો, લહો (વ્યર્થ મનોરંજન)ના કાર્યોમાં લિપ્ત થવું અને ગુનાહો પર દૃઢ રહેવું.

#7 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْکَبَائِرَ سَبْعٌ فِینَا نَزَلَتْ وَ مِنَّا اسْتُحِلَّتْ فَأَوَّلُهَا الشِّرْکُ بِاللَّهِ الْعَظِیمِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ وَ أَکْلُ مَالِ الْیَتِیمِ وَ عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ وَ قَذْفُ الْمُحْصَنَاتِ وَ الْفِرَارُ مِنَ الزَّحْفِ وَ إِنْکَارُ حَقِّنَا وَ أَمَّا الشِّرْکُ بِاللَّهِ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِینَا مَا أَنْزَلَ وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِینَا مَا قَالَ فَکَذَّبُوا اللَّهَ وَ کَذَّبُوا رَسُولَهُ فَأَشْرَکُوا بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ أَمَّا قَتْلُ النَّفْسِ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ فَقَدْ قَتَلُوا الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ أَصْحَابَهُ وَ أَمَّا أَکْلُ مَالِ الْیَتِیمِ فَقَدْ ذَهَبُوا بِفَیْئِنَا الَّذِی جَعَلَهُ اللَّهُ لَنَا فَأَعْطَوْهُ غَیْرَنَا وَ أَمَّا عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی کِتَابِهِ النَّبِیُّ أَوْلی بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ فَعَقُّوا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی ذُرِّیَّتِهِ وَ عَقُّوا أُمَّهُمْ خَدِیجَهًَْ فِی ذُرِّیَّتِهَا وَ أَمَّا قَذْفُ الْمُحْصَنَهًِْ فَقَدْ قَذَفُوا فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها)عَلَی مَنَابِرِهِمْ وَ أَمَّا الْفِرَارُ مِنَ الزَّحْفِ فَقَدْ أَعْطَوْا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بَیْعَتَهُمْ طَائِعِینَ غَیْرَ مُکْرَهِینَ فَفَرُّوا عَنْهُ وَ خَذَلُوهُ وَ أَمَّا إِنْکَارُ حَقِّنَا فَهَذَا مِمَّا لَا یَتَنَازَعُونَ فِیهِ.

امام صادق (علیه السلام)- گناهان بزرگ هفت گناه است که از جانب خداوند درباره‌ی ما رسیده و [بعضی از مردم] همه‌ی آن گناهان را نسبت به ما روا داشتند، [که عبارتند از:] برای خدای بزرگ، شریک قراردادن، کشتن کسی که خداوند [ریختن خونش را] حرام کرده، خوردن مال یتیم، پدر و مادر را رنجاندن، به زنان پاکدامن نسبت ناروادادن، از جبهه‌ی جنگ گریختن و حقّ خاندان را انکار نمودن است. امّا شرک به خدا؛ خداوند درباره‌ی ما آنچه را که لازم بود آیاتی نازل فرمود و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) درباره‌ی ما تذکّرات لازم را داد؛ ولی این مردم خدا را تکذیب کرده و فرمایشات پیامبر (صلی الله علیه و آله) را دروغ پنداشته و مشرک شدند. و امّا قتل‌نفس که خداوند حرام فرموده بود، این مردم حسین‌بن‌علی (علیه السلام) را با یارانش کشتند. و امّا خوردن مال یتیم؛ سهم خمسی را که خداوند برای ما قرار داده بود از ما گرفتند و به‌دست دیگران سپردند. و امّا رنجاندن پدر و مادر؛ خداوند در قرآن خود فرمود: پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است. ( احزاب/۶ ) و همسران پیغمبر مادران مؤمنین محسوب می‌شوند. با این وصف نسبت به فرزندان رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مردم عاق پیامبر (صلی الله علیه و آله) شدند و نافرمانی مادرشان خدیجه (سلام الله علیها) را درباره‌ی فرزندان او نمودند. و امّا تهمت به زنان پاکدامن؛ همانا فاطمه (سلام الله علیها) را بر فراز منبرهای خود ناسزا گفتند. و امّا فرار از جبهه‌ی جنگ؛ این مردم با کمال میل و بدون اینکه اجباری بر آنان شده باشد با امیرالمؤمنین (علیه السلام) دست بیعت دادند؛ سپس از گرد او پراکنده شده و او را خوار شمردند. و امّا حقّ ما را انکارکردن؛ خودشان نیز معترفند و اختلافی در این ندارند که حقّ ما را انکار نمودند».

Imam Sadiq (peace be upon him): The great sins are seven, which came from Allah concerning us, and [some people] committed all of those sins against us, [namely:] associating partners with the Great Allah, killing a soul whose [blood] Allah has made forbidden, consuming the property of the orphan, disobeying father and mother, slandering chaste women, fleeing from the battlefield, and denying the right of the [Prophet's] Household. As for associating partners with Allah — Allah revealed concerning us the verses that needed to be revealed, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) gave the necessary reminders concerning us; but these people denied Allah and considered the statements of the Prophet (peace be upon him and his family) as lies, and so became polytheists. As for the killing of a soul which Allah has forbidden — these people killed Husayn ibn Ali (peace be upon him) along with his companions. As for consuming the property of the orphan — the share of khums that Allah had appointed for us they took from us and handed over to others. As for disobeying father and mother — Allah said in His Qur'an: 'The Prophet has a greater claim on the believers than they have on themselves' (Al-Ahzab/6), and the wives of the Prophet are considered the mothers of the believers. With this, the people became disobedient to the Prophet (peace be upon him and his family) with regard to the children of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and they were disobedient to their mother Khadija (peace be upon her) concerning her children. As for slandering chaste women — indeed, they abused Fatima (peace be upon her) from the tops of their pulpits. As for fleeing from the battlefield — these people, with full willingness and without any compulsion being placed upon them, gave their pledge of allegiance to Amir al-Mu'minin (peace be upon him); then they scattered from around him and belittled him. As for denying our right — they themselves also acknowledge it and have no disagreement in this, that they denied our right.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મોટા ગુનાહો સાત છે, જે અલ્લાહ તરફથી અમારા વિશે આવ્યા છે અને [કેટલાક લોકોએ] તે બધા ગુનાહો અમારા વિરુદ્ધ કર્યા, [જે આ પ્રમાણે છે:] મહાન અલ્લાહ માટે શરીક ઠરાવવો, એવી વ્યક્તિને મારી નાખવી જેનું [લોહી વહાવવું] અલ્લાહે હરામ કર્યું છે, યતીમનો માલ ખાવો, માતા-પિતાને દુઃખ પહોંચાડવું, પવિત્ર સ્ત્રીઓ પર આળ મૂકવું, જંગના મેદાનમાંથી ભાગવું અને [પયગંબરના] ખાનદાનનો હક્ક નકારવો. પરંતુ અલ્લાહ સાથે શિર્ક વિશે; અલ્લાહે અમારા વિશે જે આયતો જરૂરી હતી તે નાઝિલ કરી અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અમારા વિશે જરૂરી યાદગીરી આપી; પરંતુ આ લોકોએ અલ્લાહને જુઠલાવ્યો અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ફરમાનોને જુઠ ગણ્યા અને મુશરિક બન્યા. અને જે કત્લે નફ્સ અલ્લાહે હરામ કરેલ છે, આ લોકોએ હુસૈન ઇબ્ને અલી (અલયહિસ્સલામ) ને તેમના સાથીઓ સાથે શહીદ કર્યા. અને યતીમનો માલ ખાવા વિશે; ખુમ્સનો હિસ્સો જે અલ્લાહે અમારા માટે નક્કી કર્યો હતો, અમારી પાસેથી લઈને બીજાઓને સોંપી દીધો. અને માતા-પિતાને દુઃખ પહોંચાડવા વિશે; અલ્લાહે પોતાના કુરઆનમાં ફરમાવ્યું: 'પયગંબર મોમિનો પર તેમના પોતાના કરતાં વધુ હક્ક ધરાવે છે' (અહઝાબ/૬), અને પયગંબરની પત્નીઓ મોમિનોની માતાઓ ગણાય છે. આ છતાં લોકો રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના સંતાનો બાબતે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના નાફરમાન થયા અને પોતાની માતા ખદીજા (અલયહસ્સલામ) ના સંતાનો બાબતે નાફરમાની કરી. અને પવિત્ર સ્ત્રીઓ પર આળ મૂકવા વિશે; ખરેખર ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) ને પોતાના મિમ્બરો પરથી ગાળો આપી. અને જંગના મેદાનમાંથી ભાગવા વિશે; આ લોકોએ પૂરી ઇચ્છાથી અને કોઈ મજબૂરી વગર અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ) ના હાથ પર બૈઅત કરી; પછી તેમની આસપાસથી વિખરાઈ ગયા અને તેમને હલકા ગણ્યા. અને અમારા હક્કને નકારવા વિશે; તેઓ પોતે પણ કબૂલ કરે છે અને તેમાં કોઈ મતભેદ નથી કે તેમણે અમારા હક્કને નકાર્યો.

#8 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبَّادِ‌بْنِ‌کَثِیرٍ النَّوَّاءِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنِ الْکَبَائِرِ قَالَ کُلُ شَیْءٍ وَعَدَ اللَّهُ عَلَیْهِ النَّارَ.

امام باقر (علیه السلام)- عبّادبن‌کثیر النّوا گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی گناهان کبیره پرسیدم. فرمود: «هر گناهی که خداوند به آن وعده دوزخ داده است».

Imam Baqir (peace be upon him): Abbad ibn Kathir al-Nawwa said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the major sins. He said: "Every sin for which Allah has promised the Fire."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્બાદ બિન કસીર અલ-નવ્વા કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને કબીરહ ગુનાહો વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: 'દરેક એ ગુનાહ જેના માટે અલ્લાહે જહન્નમનું વચન આપ્યું છે.'

#9 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

.عَنْ عُبَیْدِ‌بْنِ‌زُرَارَهًَْ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی عَنِ الْکَبَائِرِ فَقَالَ هُنَّ خَمْسٌ وَ هُنَّ مِمَّا أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَیْهِنَّ النَّارَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوالَ الْیَتامی ظُلْماً إِنَّما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَیَصْلَوْنَ سَعِیراً وَ قَالَ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا لَقِیتُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ وَ قَوْلُهُ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا ما بَقِیَ مِنَ الرِّبا إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ‌وَ رَمْیُ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ وَ قَتْلُ الْمُؤْمِنِ مُتَعَمِّداً عَلَی دِینِهِ.

امام علی (علیه السلام)- عبیدبن‌زراره گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «گناهان کبیره را برایم بازگوی». فرمود: «گناهان کبیره پنج تا هستند که خدای گرامی و بزرگ دوزخ را بر آن‌ها واجب نموده است». خدای گرامی و بزرگ می‌فرماید: «همانا خدا اینکه برایش شریک قرار دهند، نمی‌بخشد». و می‌فرماید: کسانی که اموال یتیمان را به ظلم و ستم می‌خورند، [درحقیقت]، تنها آتش می‌خورند و به‌زودی در شعله‌های آتش (دوزخ) می‌سوزند. ( نساء/۱۰ ) و می‌فرماید: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی‌که با انبوه کافران در میدان نبرد روبه‌رو شوید، به آن‌ها پشت نکنید [و فرار ننمایید]!. ( انفال/۱۵ ) ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از [مخالفت فرمان] خدا بپرهیزید، و آنچه از [مطالبات] ربا باقی مانده، رها کنید اگر ایمان دارید!. ( بقره/۲۷۸ ) تهمت‌زدن به زنان پاکدامن و کشتن عمدی مؤمن به خاطر دینش.

Imam Ali (peace be upon him): Ubayd ibn Zurara said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Tell me about the major sins." He said: "The major sins are five, upon which Allah, the Mighty and Majestic, has made the Fire obligatory." Allah, the Mighty and Majestic, says: "Indeed Allah does not forgive that partners be associated with Him." And He says: إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوالَ الْیَتامی ظُلْماً إِنَّما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَیَصْلَوْنَ سَعِیراً [Those who consume the wealth of orphans unjustly are only consuming fire into their bellies, and they will soon be burning in the blazing Fire (of Hell)] (An-Nisa/10). And He says: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ کَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ [O you who have believed! When you meet the disbelieving hordes on the battlefield, do not turn your backs to them (and do not flee)!] (Al-Anfal/15). يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا [O you who have believed! Fear Allah (and avoid opposition to His command), and give up what remains of usury, if you are believers!] (Al-Baqara/278). Slandering chaste women, and the deliberate killing of a believer on account of his faith.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઉબૈદ બિન ઝુરારહ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: 'કબીરહ ગુનાહો મને જણાવો.' તેમણે ફરમાવ્યું: 'કબીરહ ગુનાહો પાંચ છે, જેના પર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે જહન્નમને વાજિબ કરી છે.' અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'ખરેખર અલ્લાહ એ વાતને માફ કરતો નથી કે તેના માટે શરીક ઠરાવવામાં આવે.' અને ફરમાવે છે: إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوالَ الْیَتامی ظُلْماً إِنَّما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَیَصْلَوْنَ سَعِیراً [જે લોકો યતીમોના માલને ઝુલ્મ અને અન્યાયથી ખાય છે, [હકીકતમાં] તેઓ ફક્ત આગ ખાય છે અને જલદી જ આગ (જહન્નમ) ની જ્વાળાઓમાં બળશે] (નિસા/૧૦). અને ફરમાવે છે: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ کَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ [હે ઈમાનવાળાઓ! જ્યારે તમે જંગના મેદાનમાં કાફિરોના ટોળા સાથે સામનો કરો, ત્યારે તેમને પીઠ ન કરો (અને ભાગો નહીં)!] (અન્ફાલ/૧૫). يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا [હે ઈમાનવાળાઓ! અલ્લાહ [ના હુકમની અવજ્ઞા] થી બચો, અને જે વ્યાજ [ની માંગણી] બાકી છે તે છોડી દો, જો તમે ઈમાન ધરાવો છો!] (બકરહ/૨૭૮). પવિત્ર સ્ત્રીઓ પર આળ મૂકવો અને મોમિનનું તેના દીનને કારણે જાણી જોઈને કત્લ કરવું.

#10 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ عَدُوُّنَا فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ الْفَحْشاءُ وَ الْمُنْکَرُ وَ الْبَغْیُ وَ الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ وَ الْأَصْنامُ وَ الْأَوْثانُ وَ الْجِبْتُ وَ الطَّاغُوتُ، وَ الْمَیْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِیرِ، یَا دَاوُدُ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَنَا فَأَکْرَمَ خَلْقَنَا وَ فَضَّلَنَا وَ جَعَلَنَا أُمَنَاءَهُ وَ حَفَظَتَهُ وَ خُزَّانَهُ عَلَی مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ وَ جَعَلَ لَنَا أَضْدَاداً وَ أَعْدَاءً فَسَمَّانَا فِی کِتَابِهِ وَ کَنَّی عَنْ أَسْمَائِنَا بِأَحْسَنِ الْأَسْمَاءِ وَ أَحَبِّهَا إِلَیْهِ تَکْنِیَهًًْ عَنِ الْعَدُوِّ وَ سَمَّی أَضْدَادَنَا وَ أَعْدَاءَنَا فِی کِتَابِهِ وَ کَنَّی عَنْ أَسْمَائِهِمْ وَ ضَرَبَ لَهُمُ الْأَمْثَالَ فِی کِتَابِهِ فِی أَبْغَضِ الْأَسْمَاءِ إِلَیْهِ وَ إِلَی عِبَادِهِ الْمُتَّقِینَ.

امام صادق (علیه السلام)- دشمن ما در قرآن فحشاء و منکر یعنی خمر، میسر، انصاب، ازلام اصنام، اوثان جبت طاغوت، مردار، خون، لحم خنزیرند. خداوند ما را آفرید و به ما امتیاز بخشید ما را امانت‌داران و نگهبانان و خزانه‌داران آسمان‌ها و زمین قرار داد؛ برای ما دشمنان و مخالفین قرار داد؛ ما را در کتاب خود نام برد و از نام‌های ما به بهترین چیزها که دوست داشت کنایه آورد. دشمنان و مخالفین ما را نیز در کتاب خود به کنایه نام برد به نام‌های بدترین چیزها در نزد خود و بندگان پرهیزگار.

Imam Sadiq (peace be upon him): Our enemy in the Quran is al-fahsha' (indecency) and al-munkar (wrong), that is, wine, gambling, al-ansab (stone altars), al-azlam (divining arrows), idols, images, al-jibt, al-taghut, carrion, blood, and the flesh of swine. Allah created us and granted us distinction, and made us the trustees, guardians and treasurers of the heavens and the earth. He set up enemies and opponents against us; He named us in His Book and alluded to our names with the best of things that He loved. He also named our enemies and opponents in His Book by way of allusion, with the names of the worst things in His sight and in the sight of His pious servants.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કુરઆનમાં અમારો દુશ્મન ફહશા (અશ્લીલતા) અને મુન્કર (બુરાઈ) છે, એટલે કે શરાબ, જુગાર, અન્સાબ (પથ્થરની વેદીઓ), અઝ્લામ (ભવિષ્ય જાણવા માટેના તીર), મૂર્તિઓ, પ્રતિમાઓ, જિબ્ત, તાગૂત, મુડદાર, લોહી અને ભૂંડનું માંસ છે. અલ્લાહે અમને પૈદા કર્યા અને અમને શ્રેષ્ઠતા આપી, અને અમને આસમાનો અને ઝમીનમાં જે કંઈ છે તેના અમાનતદારો, રક્ષકો અને ખઝાનેદારો બનાવ્યા; અમારા માટે દુશ્મનો અને વિરોધીઓ મુકર્રર કર્યા; અમને પોતાની કિતાબમાં નામ આપ્યું અને અમારા નામોને પોતાને પસંદ એવી શ્રેષ્ઠ વસ્તુઓથી કિનાયા (ઈશારા) રૂપે વર્ણવ્યા. અમારા દુશ્મનો અને વિરોધીઓને પણ પોતાની કિતાબમાં કિનાયા રૂપે નામ આપ્યું, પોતાની અને પોતાના પરહેઝગાર બંદાઓની નજરમાં જે સૌથી ખરાબ વસ્તુઓ છે તેના નામોથી.

#11 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَحْمَدَ‌بْنِ‌إِسْمَاعِیلَ الْکَاتِبِ قَالَ: أَقْبَلَ مُحَمَّدُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَنَظَرَ إِلَیْهِ قَوْمٌ مِنْ قُرَیْشٍ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ بَعَثْتُمْ إِلَیْهِ بَعْضَکُمْ فَسَأَلَهُ فَأَتَاهُ شَابٌّ مِنْهُمْ فَقَالَ لَهُ یَا عَمِّ مَا أَکْبَرُ الْکَبَائِرِ فَقَالَ شُرْبُ الْخَمْرِ فَأَتَاهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ فَقَالُوا لَهُ عُدْ إِلَیْهِ فَلَمْ یَزَالُوا بِهِ حَتَّی عَادَ إِلَیْهِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ أَ لَمْ أَقُلْ لَکَ یَا ابْنَ أَخِ شُرْبُ الْخَمْرِ إِنَّ شُرْبَ الْخَمْرِ یُدْخِلُ صَاحِبَهُ فِی الزِّنَاءِ وَ السَّرِقَهًِْ وَ قَتْلِ النَّفْسِ الَّتِی حَرَّمَ اللهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ فِی الشِّرْکِ وَ تَاللَّهِ أَفَاعِیلُ الْخَمْرِ تَعْلُو عَلَی کُلِّ ذَنْبٍ کَمَا تَعْلُو شَجَرَتُهَا عَلَی کُلِّ شَجَرَهًٍْ.

امام باقر (علیه السلام)- احمدبن اسماعیل گوید: امام باقر (علیه السلام) به مسجد الحرام وارد شد، گروهی از بزرگان گفتند: «ای کاش کسی را نزد او بفرستیم تا از وی سؤال کند». جوانی را فرستادند و نزد حضرت آمد، و عرض کرد: «ای عمو! بزرگ‌ترین معاصی کدام است»؟ فرمود: «شرب خمر». جوان بازگشت و آنان را خبر داد، گفتند: «باز گرد و بپرس». و اصرار کردند تا بازگشت و همان سؤال را تکرار کرد، حضرت فرمود: «ای برادرزاده مگر برای تو نگفتم شرب خمر است، همانا میگساری مرد را به زنا و دزدی و قتل نفس حرام از جانب خدا و به شرک با خدا می‌کشاند، و کارهایی که خمر انجام می‌دهد بر همه‌ی گناهان فزونی دارد همچنان‌که درخت آن بر همه‌ی درختان در کشیدگی برتری دارد».

Imam Baqir (peace be upon him): Ahmad ibn Isma'il said: Imam Baqir (peace be upon him) entered al-Masjid al-Haram. A group of the elders [of Quraysh] said, 'We wish we could send someone to him to question him.' They sent a young man, and he came to the Imam and said, 'O uncle! Which is the greatest of sins?' He said, 'Drinking wine.' The young man returned and informed them. They said, 'Go back and ask again.' They insisted until he returned and repeated the same question. The Imam said, 'O nephew, did I not tell you it is drinking wine? Indeed, wine-drinking drags a man into fornication, theft, and the killing of a soul which Allah has forbidden, and into shirk (polytheism) with Allah. By Allah, the deeds that wine produces surpass every sin, just as its tree surpasses every other tree in its height.'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અહમદ બિન ઇસ્માઇલ કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) મસ્જિદુલ હરામમાં દાખલ થયા. [કુરૈશના] વડીલોના એક જૂથે કહ્યું: 'કાશ આપણે તેમની પાસે કોઈને મોકલીએ જે તેમને પ્રશ્ન પૂછે.' તેઓએ એક યુવાનને મોકલ્યો, અને તે ઇમામની પાસે આવ્યો અને કહ્યું: 'હે કાકા! સૌથી મોટો ગુનાહ કયો છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'શરાબ પીવી.' યુવાન પાછો ફર્યો અને તેઓને ખબર આપી. તેઓએ કહ્યું: 'પાછો જા અને ફરી પૂછ.' અને તેઓએ આગ્રહ કર્યો ત્યાં સુધી કે તે પાછો ગયો અને એ જ પ્રશ્ન દોહરાવ્યો. આપે ફરમાવ્યું: 'હે ભત્રીજા! શું મેં તને નથી કહ્યું કે શરાબ પીવી છે? ખરેખર શરાબખોરી માણસને ઝીના, ચોરી, અને અલ્લાહે હરામ કરેલ નફસના કત્લ તરફ ખેંચી લાવે છે, અને અલ્લાહ સાથે શિર્ક તરફ. અને અલ્લાહની કસમ, શરાબ જે કાર્યો કરે છે તે તમામ ગુનાહો ઉપર વધી જાય છે, જેમ તેનું વૃક્ષ ઊંચાઈમાં તમામ વૃક્ષો ઉપર વધી જાય છે.'

#12 همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره [که گاه آلوده آن می‌شوند] Those who avoid the major sins and shameful deeds, except for minor lapses તેઓ કે જેઓ મોટા ગુનાહો અને ખરાબ કામોથી દૂર રહે છે, સિવાય નાના ગુનાહો [જેમાં ક્યારેક લિપ્ત થઈ જાય છે]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عُبَیْدِ‌بْنِ‌زُرَارَهًَْ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنِ الْکَبَائِرِ فَقَالَ هُنَ فِی کِتَابِ عَلِیٍ (علیه السلام) سَبْعٌ الْکُفْرُ بِاللَّهِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ وَ عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ وَ أَکْلُ الرِّبَا بَعْدَ الْبَیِّنَهًِْ وَ أَکْلُ مَالِ الْیَتِیمِ ظُلْماً وَ الْفِرَارُ مِنَ الزَّحْفِ وَ التَّعَرُّبُ بَعْدَ الْهِجْرَهًِْ قَالَ فَقُلْتُ فَهَذَا أَکْبَرُ الْمَعَاصِی قَالَ نَعَمْ قُلْتُ فَأَکْلُ دِرْهَمٍ مِنْ مَالِ الْیَتِیمِ ظُلْماً أَکْبَرُ أَمْ تَرْکُ الصَّلَاهًِْ قَالَ تَرْکُ الصَّلَاهًِْ قُلْتُ فَمَا عَدَدْتَ تَرْکَ الصَّلَاهًِْ فِی الْکَبَائِرِ فَقَالَ أَیُّ شَیْءٍ أَوَّلُ مَاقُلْتُ لَکَ قَالَ قُلْتُ الْکُفْرُ قَالَ فَإِنَّ تَارِکَ الصَّلَاهًِْ کَافِرٌ یَعْنِی مِنْ غَیْرِ عِلَّهًٍْ.

امام صادق (علیه السلام)- عبیدبن‌زراره گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی گناهان کبیره پرسیدم. در جواب فرمود: «آن‌ها از نظر علی (علیه السلام) هفت‌تا می‌باشد: کفر به خداوند، قتل نفس، نافرمانی از پدر و مادر و مورد غضب آن‌ها قرارگرفتن، رباخواری پس از وجود دلیل و برهان، خوردن مال یتیم از روی ظلم و ستم، فرار از جنگ و به خلق و خوی جاهلیّت برگشتن پس از اسلام و هجرت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)». گفتم: «آیا این‌ها بزرگ‌ترین گناهان است»؟ فرمود: «آری». پرسیدم: «آیا خوردن یک درهم از مال یتیم گناهش بیشتر است یا ترک نماز»؟ فرمود: «ترک نماز». گفتم: «پس چرا ترک نماز را جزء گناهان کبیره به حساب نیاوردی»؟ فرمود: «اوّلین چیزی که به تو گفتم چه بود»؟ گفتم: «فرمودی: کفر». فرمود: «پس کسی که نماز را ترک کند، کافر است؛ البتّه بدون هیچ دلیلی».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ubayd ibn Zurara said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the great sins (kaba'ir). He answered, 'According to Ali (peace be upon him), they are seven: disbelief in Allah, killing a soul, disobedience to one's parents and incurring their anger, consuming usury after proof and evidence [of its prohibition], consuming the property of an orphan by way of oppression, fleeing from battle, and returning to the ways of pre-Islamic ignorance (jahiliyyah) after Islam and the migration of the Noble Prophet (peace be upon him and his family).' I said, 'Are these the greatest of sins?' He said, 'Yes.' I asked, 'Is consuming one dirham from the property of an orphan a greater sin, or abandoning prayer?' He said, 'Abandoning prayer.' I said, 'Then why did you not count abandoning prayer among the great sins?' He said, 'What was the first thing I said to you?' I said, 'You said: disbelief.' He said, 'Then the one who abandons prayer is a disbeliever; that is, without any [valid] reason.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઉબૈદ બિન ઝુરારહ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કબીરહ ગુનાહો વિશે પૂછ્યું. જવાબમાં આપે ફરમાવ્યું: 'અલી (અલયહિસ્સલામ)ની નજરમાં તે સાત છે: અલ્લાહ સાથે કુફ્ર, નફસનો કત્લ, માતા-પિતાની નાફરમાની અને તેમના ગુસ્સાને પાત્ર થવું, દલીલ અને પુરાવા [હરામ હોવાના] પછી વ્યાજ ખાવું, ઝુલ્મથી યતીમનો માલ ખાવો, જંગમાંથી ભાગી જવું, અને ઇસ્લામ અને પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની હિજરત પછી જાહિલિય્યતના રીતરિવાજ તરફ પાછા ફરવું.' મેં કહ્યું: 'શું આ સૌથી મોટા ગુનાહો છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'હા.' મેં પૂછ્યું: 'યતીમના માલમાંથી એક દિરહમ ખાવાનો ગુનાહ મોટો છે કે નમાઝ છોડવાનો?' આપે ફરમાવ્યું: 'નમાઝ છોડવાનો.' મેં કહ્યું: 'તો પછી આપે નમાઝ છોડવાને કબીરહ ગુનાહોમાં કેમ ગણાવ્યો નહીં?' આપે ફરમાવ્યું: 'સૌથી પહેલી વસ્તુ જે મેં તને કહી તે શું હતી?' મેં કહ્યું: 'આપે ફરમાવ્યું: કુફ્ર.' આપે ફરમાવ્યું: 'તો જે વ્યક્તિ નમાઝ છોડે તે કાફિર છે; અલબત્ત કોઈ [માન્ય] કારણ વગર.'

#13 ولایت Wilayah વિલાયત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

نَزَلَتْ فِی آلِ مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) و شیِعَتِهِم الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ.

امام باقر (علیه السلام)- درباره‌ی آل محمّد (علیهم السلام) و شیعیانشان نازل شده: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ.

Imam Baqir (peace be upon him): It was revealed concerning the family of Muhammad (peace be upon them) and their Shia: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ [Those who keep aloof from the great sins and the indecencies].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ)ના આલ અને તેમના શિયાઓ વિશે નાઝિલ થઈ છે: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ [જેઓ મોટા ગુનાહો અને બેહયાઈના કામોથી દૂર રહે છે].

#14 جز گناهان صغیره Except minor sins સિવાય નાના ગુનાહો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ اللَّمَمُ الرَّجُلُ یُلِمُّ بِالذَّنْبِ فَیَسْتَغْفِرُ اللَّهَ مِنْهُ قُلْتُ بَیْنَ الضَّلَالِ وَ الْکُفْرِ مَنْزِلَهًٌْ فَقَالَ مَا أَکْثَرَ عُرَی الْإِیمَانِ.

امام صادق (علیه السلام)- [اسحاق‌بن‌عمّار گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود:] امّا وَ اللَّمَمُ آن است که فردی دچار گناه صغیره بشود. امّا پس از آن از خداوند طلب بخشش نماید. پرسیدم: «آیا بین گمراهی و کفر فاصله‌ای هست»؟ فرمود: «دستگیره‌های ایمان بسیار زیاد است».

Imam Sadiq (peace be upon him): [Ishaq ibn Ammar said: Imam Sadiq (peace be upon him) said:] As for وَ اللَّمَمُ [but the passing idea], it is when a person falls into a minor sin, but then afterwards seeks forgiveness from Allah for it. I asked, 'Is there a station between misguidance and disbelief?' He said, 'The handholds of faith are very many.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [ઇસ્હાક બિન અમ્માર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું:] પરંતુ وَ اللَّمَمُ [સિવાય નાના ગુનાહો] એ છે કે વ્યક્તિ નાના ગુનાહમાં પડે, પરંતુ ત્યાર બાદ અલ્લાહથી માફી માંગે. મેં પૂછ્યું: 'શું ગુમરાહી અને કુફ્ર વચ્ચે કોઈ અંતર છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'ઈમાનની કડીઓ ઘણી બધી છે.'

#15 جز گناهان صغیره Except minor sins સિવાય નાના ગુનાહો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَ رَأَیْتَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ قَالَ هُوَ الذَّنْبُ یُلِمُّ بِهِ الرَّجُلُ فَیَمْکُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ یُلِمُّ بِهِ بَعْدُ.

امام صادق (علیه السلام)- الذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الإِثْمِ والفَواحِشَ إِلا اللمَمَ؛ گناه صغیره‌ای است که شخص مدّت کوتاهی آن را انجام می‌دهد و سپس از آن دست برمی‌دارد.

Imam Sadiq (peace be upon him): الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [Those who keep aloof from the great sins and the indecencies but the passing idea]; it is a minor sin which a person commits for a short while and then desists from.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [જેઓ મોટા ગુનાહો અને બેહયાઈના કામોથી દૂર રહે છે સિવાય નાના ગુનાહો]; આ એક નાનો ગુનાહ છે જે વ્યક્તિ થોડા સમય માટે કરે છે અને પછી તેનાથી હાથ ખેંચી લે છે.

#16 جز گناهان صغیره Except minor sins સિવાય નાના ગુનાહો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ قَالَ: قُلْتُ لَهُ الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ قَالَ الْهَنَهًُْ بَعْدَ الْهَنَهًِْ أَیِ الذَّنْبُ بَعْدَ الذَّنْبِ یُلِمُّ بِهِ الْعَبْدُ.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم گوید: درباره آیه: الذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الإِثْمِ والفَواحِشَ إِلا اللمَمَ پرسیدم. فرمود: لغزش پس از لغزش و گناه پس از گناهی که صغیره باشد و سپس بنده آن را ترک کند.

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked him about the verse: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الإِثْمِ وَالفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [Those who keep aloof from the great sins and the indecencies but the passing idea]. He said: A slip after a slip and a sin after a sin, which is a minor sin, and then the servant abandons it.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં આયત: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الإِثْمِ وَالفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ [જેઓ મોટા ગુનાહો અને અશ્લીલ કાર્યોથી દૂર રહે છે સિવાય કે નાની ભૂલો] વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: ભૂલ પછી ભૂલ અને ગુનાહ પછી ગુનાહ જે નાનો હોય અને પછી બંદો તેને છોડી દે.

#17 جز گناهان صغیره Except minor sins સિવાય નાના ગુનાહો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

اللَّمَّامُ الْعَبْدُ الَّذِی یُلِمُّ الذَّنْبَ بَعْدَ الذَّنْبِ لَیْسَ مِنْ سَلِیقَتِهِ أَیْ مِنْ طَبِیعَتِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- اللَّمَّامُ آن بنده‌ایست که به گناهی پس از گناهی دست زند که موافق سلیقه‌ی او یعنی طبیعت او نیست.

Imam Sadiq (peace be upon him): Al-Lammam is that servant who commits a sin after a sin which is not in accordance with his disposition, that is, his nature.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ-લમ્મામ તે બંદો છે જે એવા ગુનાહ પછી બીજા ગુનાહને અંજામ આપે છે જે તેની રુચિ એટલે કે તેના સ્વભાવને અનુકૂળ નથી.

#18 جز گناهان صغیره Except minor sins સિવાય નાના ગુનાહો

علی‌بن‌إبراهیم (علیه السلام) Ali ibn Ibrahim (peace be upon him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)

هُوَ مَا یُلِمُّ بِهِ الْعَبْدُ مِنْ ذُنُوبٍ صِغَارٍ بِجَهَالَهًٍْ ثُمَّ یَنْدَمُ وَ یَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ یَتُوبُ فَیَغْفِرُ اللَّهُ لَهُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور، گناهان کوچکی است که بنده، از روی جهالت و نادانی مرتکب می‌شود و سپس پشیمان شده و استغفار و توبه می‌کند و خداوند نیز او را می‌بخشد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): What is meant is the minor sins that the servant commits out of ignorance and unawareness, and then he regrets, seeks forgiveness, and repents, and Allah forgives him.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અહીં હેતુ તે નાના ગુનાહો છે જે બંદો અજ્ઞાનતા અને નાદાનીથી અંજામ આપે છે, અને પછી પસ્તાવો કરી ઇસ્તિગ્ફાર અને તૌબા કરે છે, અને અલ્લાહ પણ તેને માફ કરી દે છે.

#19 جز گناهان صغیره Except minor sins સિવાય નાના ગુનાહો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنْ تَغْفِرِ اللَّهُمَّ تَغْفِرْ جَمّاً وَ أَیُّ عَبْدٍ لَکَ لَا أَلَمَّا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوندا! اگر می‌آمرزی همه گناهان را می‌آمرزی و کدام بنده‌ی توست که گناهی نکرده باشد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): O Allah! If You forgive, You forgive all sins, and which servant of Yours is there who has not committed a sin.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હે અલ્લાહ! જો તું માફ કરે છે તો બધા જ ગુનાહો માફ કરે છે, અને તારો કયો બંદો છે જેણે કોઈ ગુનાહ ન કર્યો હોય.

#20 جز گناهان صغیره Except minor sins સિવાય નાના ગુનાહો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا یَکُونُ سَجِیَّتُهُ الْکَذِبَ وَ الْبُخْلَ وَ الْفُجُورَ وَ رُبَّمَا أَلَمَّ مِنْ ذَلِکَ شَیْئاً لَا یَدُومُ عَلَیْهِ قِیلَ فَیَزْنِی قَالَ نَعَمْ وَ لَکِنْ لَا یُولَدُ لَهُ مِنْ تِلْکَ النُّطْفَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام)- سرشت مؤمن، دروغ و بخل و فسق و فجور نیست و چه بسا به سراغ برخی از این گناهان برود، ولی بر آن باقی نمی‌ماند و دوام ندارد. گفته شد: «یعنی ممکن است زنا هم بکند»؟ فرمود: «بله، امّا نطفه‌ای برای او از آن زن متولّد نمی‌شود»!

Imam Sadiq (peace be upon him): The nature of the believer is not lying, miserliness, and immorality, and it may happen that he approaches some of these sins, but he does not persist in it and it does not continue. It was said: "So does he commit adultery?" He said: "Yes, but no child is born to him from that seed."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મોમિનની પ્રકૃતિ જૂઠ, કંજૂસાઈ અને ફિસ્ક-ફુજૂર નથી, અને શક્ય છે કે તે આમાંથી કેટલાક ગુનાહો તરફ જાય, પરંતુ તેના પર બાકી નથી રહેતો અને તે ચાલુ નથી રહેતું. કહેવામાં આવ્યું: "એટલે કે શું તે વ્યભિચાર પણ કરી શકે છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હા, પરંતુ તે સ્ત્રીથી તેના માટે કોઈ નુત્ફા (સંતાન) જન્મતું નથી!"

#21 او نسبت به شما از همه آگاه‌تر است از آن هنگام که شما را از زمین آفرید و درآن‌موقع که به‌صورت جنین‌هایی در شکم مادرانتان … He knows you best from the time He created you from the earth and when you were embryos in your mothers' wombs તે તમારા વિશે સૌથી વધુ જાણનાર છે, જ્યારે તેણે તમને ઝમીનથી પેદા કર્યા અને જ્યારે તમે તમારી માતાઓના પેટમાં ભ્રૂણરૂપે હતા

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وهُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِیَعْنِی مِنَ الْأَرْضِ الطَّیِّبَهًِْ وَ الْأَرْضِ الْمُنْتِنَهًْ.

امام باقر (علیه السلام)- هُو أَعْلمُ بِکُمْ إِذْ أَنشَأَکُم مِّنَ الأَرْضِ یعنی از زمین پاک و پاکیزه و زمین بدبو و گندیده.

Imam Baqir (peace be upon him): هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ [He knows you best when He brings you forth from the earth] means from the pure and clean earth and the foul and stinking earth.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ [તે તમને શ્રેષ્ઠ રીતે જાણે છે જ્યારે તેણે તમને ધરતીમાંથી પેદા કર્યા] એટલે કે પવિત્ર અને સ્વચ્છ ધરતીમાંથી અને દુર્ગંધયુક્ત અને ગંધાતી ધરતીમાંથી.

#22 پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر می‌شناسد So do not claim purity for yourselves; He knows best the God-fearing તો પોતાની પ્રશંસા ન કરો, તે પરહેજગારોને વધુ સારી રીતે જાણે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَمیلٍ قالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی قَالَ قَوْلُ الْإِنْسَانِ صَلَّیْتُ الْبَارِحَهًَْ وَ صُمْتُ أَمْسِ وَ نَحْوَ هَذَا ثُمَّ قَالَ (علیه السلام) إِنَّ قَوْماً کَانُوا یُصْبِحُونَ فَیَقُولُونَ صَلَّیْنَا الْبَارِحَهًَْ وَ صُمْنَا أَمْسِ فَقَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) لَکِنِّی أَنَامُ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ وَ لَوْ أَجِدُ بَیْنَهُمَا شَیْئاً لَنِمْتُهُ.

امام صادق (علیه السلام)- جمیل گوید: از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: «تفسیر فرموده خداوند عزّوجلّ: فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی چیست»؟ فرمود: «مردی می‌گوید دیشب نماز گزاردم و یا دیروز روزه داشتم و مانند این‌ها از کارهایی که انجام می‌دهد و به رخ مردم می‌کشد». بعد از آن امام (علیه السلام) فرمود: «گروهی صبح از خواب بر می‌خیزند و می‌گویند: «ما دیشب نماز گزاردیم و یا دیروز نماز گزاردیم». ولی علی (علیه السلام) فرمودند: «من هم شب می‌خوابم و هم روز، و اگر بین این دو هم وقتی پیدا شود، می‌خوابم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Jamil said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): "What is the interpretation of the saying of Allah the Mighty and Majestic: فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی [So do not attribute purity to your souls; He knows him best who guards against evil]?" He said: "It is a man's saying: 'I prayed last night' or 'I fasted yesterday' and similar things from the deeds he performs and displays to people." Then the Imam (peace be upon him) said: "A group rise in the morning from sleep and say: 'We prayed last night' or 'We prayed yesterday.' But Ali (peace be upon him) said: 'I sleep at night and I sleep during the day, and if I could find any time between the two, I would sleep then too.'"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જમીલે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ના કથન فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقی [તો પોતાના નફસોને પવિત્ર ન ગણો; તે વધુ સારી રીતે જાણે છે કે કોણ પરહેજગાર છે] ની તફસીર શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "માણસ કહે છે કે મેં ગઈ રાત્રે નમાઝ પઢી અથવા ગઈ કાલે રોઝો રાખ્યો અને આવા કાર્યો જે તે કરે છે અને લોકોને બતાવે છે." ત્યાર બાદ ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "એક જૂથ સવારે ઊંઘમાંથી ઊઠે છે અને કહે છે: 'અમે ગઈ રાત્રે નમાઝ પઢી અથવા ગઈ કાલે નમાઝ પઢી.' પરંતુ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: 'હું રાતે પણ સૂઉં છું અને દિવસે પણ, અને જો આ બંને વચ્ચે કોઈ સમય મળે તો તે વખતે પણ સૂઉં.'"

#23 پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر می‌شناسد So do not claim purity for yourselves; He knows best the God-fearing તો પોતાની પ્રશંસા ન કરો, તે પરહેજગારોને વધુ સારી રીતે જાણે છે

لَوْ لَا مَا نَهَی اللَّهُ عَنْهُ مِنْ تَزْکِیَهًِْ الْمَرْءِ نَفْسَهُ لَذَکَرَ ذَاکِرٌ فَضَائِلَ جَمَّهًًْ‌تَعْرِفُهَا قُلُوبُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَا تَمُجُّهَاآذَانُ السَّامِعِین.

امام علی (علیه السلام)- اگر خدا نهی نمی‌فرمود که مرد خود را بستاید، فضایل فراوانی را بر می‌شمردم، که دل‌های آگاه مؤمنان آن را شناخته، و گوش‌های شنوندگان با آن آشناست.

Imam Ali (peace be upon him): If Allah had not forbidden a man from praising himself, I would have enumerated many virtues which the aware hearts of the believers recognize and with which the ears of listeners are familiar.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જો અલ્લાહે માણસને પોતાની પ્રશંસા કરવાથી મના ન કરી હોત, તો હું અનેક ફઝાએલ ગણાવત, જેને મોમિનોના જાગૃત દિલો ઓળખે છે, અને સાંભળનારાઓના કાન તેનાથી પરિચિત છે.

#24 پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر می‌شناسد So do not claim purity for yourselves; He knows best the God-fearing તો પોતાની પ્રશંસા ન કરો, તે પરહેજગારોને વધુ સારી રીતે જાણે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ سُفْیَانُ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّه (علیه السلام) یَجُوزُ أَنْ یُزَکِّیَ الرَّجُلُ نَفْسَهُ قَالَ نَعَمْ إِذَا اضْطُرَّ إِلَیْهِ أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَ یُوسُفَ اجْعَلْنِی عَلی خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ وَ قَوْلَ الْعَبْدِ الصَّالِحِ أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمِین.

امام صادق (علیه السلام)- سفیان گفت: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «آیا جایز است شخصی از خودش تعریف کند»؟ فرمود: «آری وقتی مجبور شود؛ مگر نشنیده‌ای سخن یوسف (علیه السلام) را که می‌گوید: مرا سرپرست خزائن سرزمین [مصر] قرار ده، که نگهدارنده و آگاهم!. ( یوسف/۵۵ ) و سخن عبدصالح که گفت: و من خیرخواه امینی برای شما هستم. ( اعراف/۶۸ )

Imam Sadiq (peace be upon him): Sufyan said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Is it permissible for a person to praise himself?" He said: "Yes, when he is compelled to. Have you not heard the saying of Yusuf (peace be upon him) who said: اجْعَلْنِی عَلی خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ [Place me over the treasures of the land (of Egypt); indeed I am a keeper, knowing!] (Yusuf/55), and the saying of the righteous servant who said: أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمِینٌ [And I am a trustworthy advisor for you.] (Al-A'raf/68)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સુફયાને કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "શું કોઈ વ્યક્તિ માટે પોતાની પ્રશંસા કરવી જાઇઝ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હા, જ્યારે તે મજબૂર થાય; શું તમે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) નું કથન સાંભળ્યું નથી કે તેમણે કહ્યું: اجْعَلْنِی عَلی خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ [મને [મિસર] ભૂમિના ખજાનાનો સંરક્ષક બનાવો, કે હું રક્ષક અને જ્ઞાની છું!] (યુસુફ/૫૫), અને નેક બંદાનું કથન કે જેણે કહ્યું: અને હું તમારા માટે અમાનતદાર ખૈરખ્વાહ છું. (અઅરાફ/૬૮)."

#25 پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر می‌شناسد So do not claim purity for yourselves; He knows best the God-fearing તો પોતાની પ્રશંસા ન કરો, તે પરહેજગારોને વધુ સારી રીતે જાણે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَتَی یَهُودِیٌّ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَقَامَ بَیْنَ یَدَیْهِ یُحِدُّ النَّظَرَ إِلَیْهِ فَقَالَ یَا یَهُودِیُّ مَا حَاجَتُکَ قَالَ أَنْتَ أَفْضَلُ أَمْ مُوسَی‌بْنُ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) النَّبِیُّ الَّذِی کَلَّمَهُ اللَّهُ وَ أَنْزَلَ عَلَیْهِ التَّوْرَاهًَْ وَ الْعَصَا وَ فَلَقَ لَهُ الْبَحْرَ وَ أَظَلَّهُ بِالْغَمَامِ فَقَالَ لَهُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) إِنَّهُ یُکْرَهُ لِلْعَبْدِ أَنْ یُزَکِّیَ نَفْسَهُ وَ لَکِنِّی أَقُولُ إِنَّ آدَمَ (علیه السلام) لَمَّا أَصَابَ الْخَطِیئَهًَْ کَانَتْ تَوْبَتُهُ أَنْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا غَفَرْتَ لِی فَغَفَرَهَا اللَّهُ لَهُ وَ إِنَّ نُوحاً لَمَّا رَکِبَ فِی السَّفِینَهًِْ وَ خَافَ الْغَرَقَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا أَنْجَیْتَنِی مِنَ الْغَرَقِ فَنَجَّاهُ اللَّهُ عَنْهُ وَ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) لَمَّا أُلْقِیَ فِی النَّارِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا أَنْجَیْتَنِی مِنْهَا فَجَعَلَهَا اللَّهُ عَلَیْهِ بَرْداً وَ سَلاماً وَ إِنَّ مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا أَلْقَی عَصَاهُ وَ أَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَهًًْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا آمَنْتَنِی فَقَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی یَا یَهُودِیُّ إِنَّ مُوسَی لَوْ أَدْرَکَنِی ثُمَّ لَمْ یُؤْمِنْ بِی وَ بِنُبُوَّتِی مَا نَفَعَهُ إِیمَانُهُ شَیْئاً وَ لَا نَفَعَتْهُ النُّبُوَّهًُْ یَا یَهُودِیُّ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِیَ الْمَهْدِیُّ إِذَا خَرَجَ نَزَلَ عِیسَی‌بْنُ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) لِنُصْرَتِهِ فَقَدَّمَهُ وَ صَلَّی خَلْفَه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- یهودی‌ای خدمت پیغمبر (صلی الله علیه و آله) آمد و تند به آن حضرت نگاه می‌کرد، فرمود: «ای یهودی چه حاجتی داری»؟ عرض کرد: «تو برتری یا موسی‌بن‌عمران پیغمبر که خدا با او سخن گفت و تورات و عصا به او داد و دریا را در برابرش شکافت و با ابر بر سرش سایه انداخت»؟ پیغمبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خوب نیست کسی خود را ستایش کند؛ ولی می‌گویم: «وقتی آدم گناه کرد توبه‌اش این بود که گفت: «خدایا! تو را به‌حقّ محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) خواهش کنم مرا بیامرزی». و خدایش آمرزید. و چون نوح (علیه السلام) سوار کشتی شد و از غرق‌شدن ترسید، گفت: «خدایا از تو خواهم به‌حقّ محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) که مرا از غرق‌شدن نجات دهی». و خدا او را نجات داد. و چون ابراهیم را به آتش افکندند، گفت: «خدایا به‌حقّ محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) مرا از آن نجات ده». و خدا آن را بر او سرد و سلامت کرد. و چون موسی (علیه السلام) عصا افکند و از آن ترسید، گفت: «خدایا از تو خواهم به‌حقّ محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) که مرا امان دهی و خدای جلّ جلاله فرمود: نترس! تو مسلّماً [پیروز و] برتری!. ( طه/۶۸ ) ای یهودی اگر موسی (علیه السلام) مرا ادراک می‌کرد و به من ایمان نمی‌آورد ایمانش سودی نداشت و نه نبوّتش. ای یهودی از ذرّیّه‌ی من است، مهدی (که چون ظهور کند عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) برای یاریش فرود آید و او را پیش دارد و پشت‌سرش نماز گذارد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): A Jew came to the Prophet (peace be upon him and his family) and looked sharply at him. He said: "O Jew, what is your need?" He said: "Are you superior, or Musa ibn Imran, the Prophet with whom Allah spoke, and to whom He sent down the Torah and the staff, and for whom He split the sea and shaded him with the cloud?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "It is not good for a person to praise himself; but I say: when Adam sinned, his repentance was that he said: 'O Allah! I ask You by the right of Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon them) that You forgive me,' and Allah forgave him. And when Nuh (peace be upon him) boarded the ship and feared drowning, he said: 'O Allah! I ask You by the right of Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon them) that You save me from drowning,' and Allah saved him. And when Ibrahim was cast into the fire, he said: 'O Allah! by the right of Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon them), save me from it,' and Allah made it cool and safe for him. And when Musa (peace be upon him) cast his staff and became afraid of it, he said: 'O Allah! I ask You by the right of Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon them) that You grant me security,' and Allah, whose Majesty is Great, said: لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی [Do not fear! Indeed you are the [victorious and] superior!] (Ta-Ha/68). O Jew, if Musa (peace be upon him) had reached me and did not believe in me, his faith would not have benefited him, nor his prophethood. O Jew, from my progeny is the Mahdi, [who when he appears, Isa ibn Maryam (peace be upon him) will descend to help him, and he will put him forward and pray behind him]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક યહૂદી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ખિદમતમાં આવ્યો અને તે હઝરત તરફ તીક્ષ્ણ નજરે જોવા લાગ્યો, તમે ફરમાવ્યું: "ઓ યહૂદી! તારે શું હાજત છે?" તેણે અરજ કરી: "તમે શ્રેષ્ઠ છો કે મૂસા બિન ઇમરાન, તે પયગંબર જેની સાથે અલ્લાહે વાત કરી અને તેમને તૌરાત તથા અસા આપી અને તેમની સામે દરિયો ચીરી નાખ્યો અને વાદળથી તેમના પર છાંયડો કર્યો?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "કોઈ પોતાની પ્રશંસા કરે તે સારું નથી; પરંતુ હું કહું છું: જ્યારે આદમે ગુનાહ કર્યો ત્યારે તેમની તૌબા આ હતી કે તેમણે કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહ! હું તારી પાસે મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) ના હકના વસીલાથી માંગુ છું કે તું મને માફ કરી દે,' અને અલ્લાહે તેમને માફ કરી દીધા. અને જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) કશ્તી પર સવાર થયા અને ડૂબવાનો ડર લાગ્યો, તેમણે કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહ! હું તારી પાસે મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) ના હકના વસીલાથી માંગુ છું કે મને ડૂબવાથી બચાવે,' અને અલ્લાહે તેમને બચાવ્યા. અને જ્યારે ઇબ્રાહીમને આગમાં ફેંક્યા, તેમણે કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહ! મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) ના હકના વસીલાથી મને તેમાંથી બચાવ,' અને અલ્લાહે તેને તેમના પર ઠંડી અને સલામતી બનાવી દીધી. અને જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ અસા નાખી અને તેનાથી ડરી ગયા, તેમણે કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહ! હું તારી પાસે મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) ના હકના વસીલાથી માંગુ છું કે તું મને અમાન આપે,' અને અલ્લાહ જલ્લ જલાલોહુ એ ફરમાવ્યું: لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی [ડરો નહીં! ખરેખર તમે જ [વિજયી અને] શ્રેષ્ઠ છો!] (તાહા/૬૮). ઓ યહૂદી! જો મૂસા (અલયહિસ્સલામ) મને પ્રાપ્ત કરત અને મારા પર ઈમાન ન લાવત તો તેમનું ઈમાન કોઈ ફાયદો ન કરત અને ન તેમની નબુવ્વત. ઓ યહૂદી! મારી ઝુર્રિય્યતમાંથી છે મહદી, [કે જ્યારે તે ઝુહૂર કરશે ત્યારે ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ) તેમની મદદ માટે ઉતરશે અને તેમને આગળ કરશે અને તેમની પાછળ નમાઝ પઢશે]."

#26 پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر می‌شناسد So do not claim purity for yourselves; He knows best the God-fearing તો પોતાની પ્રશંસા ન કરો, તે પરહેજગારોને વધુ સારી રીતે જાણે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لِأهْلِ التَّوَاضُعِ سِیمَاءٌ یَعْرِفُهَا أهْلُ السَّمَاوَاتِ مِنَ المَلَائِکَهًِْ وَ أَهْلُ الأَرَضِینَ مِنَ العَارِفِینَ قَالَ اللهُ تَعَالَی وَ عَلَی الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ وَ قَالَ تَعَالَی فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- برای اشخاص متواضع چهره‌های مخصوصی است که ملائکه آسمان و اهل معرفت از اهل زمین آنان را می‌شناسند. خداوند متعال می‌فرماید: وَ عَلَی الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ و فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ.

Imam Sadiq (peace be upon him): The humble have distinctive faces by which the angels of the heavens and the people of gnosis on earth recognise them. Allah the Exalted says: وَ عَلَی الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ [And on the heights are men who know all by their marks], and فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ [So do not attribute purity to yourselves].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): વિનમ્ર લોકો માટે વિશેષ ચહેરાઓ છે જેને આસમાનના ફરિશ્તાઓ અને ધરતીના મઅરેફતવાળા લોકો ઓળખે છે. અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: وَ عَلَی الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ [અને આઅરાફ પર એવા લોકો હશે જેઓ દરેકને તેમની નિશાનીઓથી ઓળખશે], અને فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ [તો તમે તમારી જાતોને પવિત્ર ન ગણાવો].