ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکی أَضْحَکَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ حَمْزَهًُْ وَ عُبَیْدَهًُْ یَوْمَ بَدْرٍ الْمُسْلِمِینَ وَ أَبْکَی کُفَّارَ مَکَّهًَْ حَتَّی قُتِلُوا وَ دَخَلُوا النَّارَ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- و أَنَّهُ هُو أَضْحَکَ و أَبْکَی یعنی خداوند علی (علیه السلام) و حمزه (رحمة الله علیه) و عبیده و مسلمانان را خنداند و کافران مکّه را گریاند تا اینکه کشته شدند و داخل آتش جهنّم گردیدند.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکَی [And that He it is Who makes (men) laugh and makes (them) weep] — meaning Allah made Ali (peace be upon him), Hamza (may Allah have mercy on him), Ubayda and the Muslims laugh on the day of Badr, and made the disbelievers of Mecca weep, until they were killed and entered the Fire of Hell.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکَی [અને ખરેખર તેણે જ હસાવ્યા અને રડાવ્યા] એટલે કે અલ્લાહે બદ્રના દિવસે અલી (અલયહિસ્સલામ), હમ્ઝા (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ), ઉબૈદા અને મુસલમાનોને હસાવ્યા અને મક્કાના કાફિરોને રડાવ્યા, ત્યાં સુધી કે તેઓ કત્લ થયા અને જહન્નમની આગમાં દાખલ થયા.