لا یَسْمَعُونَ فِیها لَغْواً أَیْ مَا لَا فَائِدَهًَْ فِیهِ مِنَ الْکَلَامِ وَ لَا تَأْثِیماً أَیْ لَا یَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: أَثِمْتَ. لِأَنَّهُمْ لَا یَتَکَلَّمُونَ بِمَا فِیهِ إِثْمٌ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- لایَسْمَعُونَ فِیها لَغْواً یعنی سخنی که فایده‌ای در آن نیست [نمی‌شنوند]. وَ لاتَأْثِیماً یعنی بعضی به بعضی دیگر نمی‌گویند: گناه کردی، چون آن‌ها سخنی که در آن گناه است نمی‌گویند.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): لا یَسْمَعُونَ فِیها لَغْواً [They shall not hear therein vain discourse] means speech which has no benefit in it [they do not hear]. وَ لا تَأْثِیماً [nor sinful discourse] means that they do not say to one another: "You have sinned," because they do not speak with anything in which there is sin.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): لا یَسْمَعُونَ فِیها لَغْواً [તેઓ તેમાં કોઈ વ્યર્થ વાત સાંભળશે નહીં] એટલે કે એવી વાત જેમાં કોઈ ફાયદો નથી [તેઓ સાંભળતા નથી]. وَ لا تَأْثِیماً [અને ન કોઈ ગુનાહની વાત] એટલે કે તેઓ એક-બીજાને કહેતા નથી: "તેં ગુનાહ કર્યો," કારણ કે તેઓ એવી વાત નથી કરતા જેમાં ગુનાહ હોય.