سورة المجادلة

Verse 13 of 22

58:13

أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَيْكُمْ فَأَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَطيعُوا اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ اللهُ خَبيرٌ بِما تَعْمَلُونَ

آيا ترسيديد [فقير شويد] كه از دادن صدقات قبل از نجوا خوددارى كرديد؟! اكنون كه اين كار را نكرديد و خداوند توبه شما را پذيرفت، نماز را برپا داريد و زكات را ادا كنيد و خداو پيامبرش را اطاعت نماييدو [بدانيد] خداوند از آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است.

Do you fear that you will not (be able to) give in charity before your consultation? So when you do not do it and Allah has turned to you (mercifully), then keep up prayer and pay the poor-rate and obey Allah and His Apostle; and Allah is Aware of what you do.

શું તમે ખાનગીમાં વાત કરવા પહેલાં સદકો આપવાથી પરેશાન થઇ ગયા? માટે એમ નથી કર્યુ અને અલ્લાહે પોતાની મહેરબાની તમારા તરફ પલટાવી દીધી માટે નમાઝ કાયમ કરો તથા ઝકાત આપો અને અલ્લાહ તથા તેના રસૂલની તાબેદારી કરો અને અલ્લાહ તમારા આમાલને સારી રીતે જાણે છે.

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْزَلَ عَلَی رَسُولِهِ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا ناجَیْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً فَکَانَ لِی دِینَارٌ فَبِعْتُهُ عَشَرَهًَْ دَرَاهِمَ فَکُنْتُ إِذَا نَاجَیْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَصَّدَّقُ قَبْلَ ذَلِکَ بِدِرْهَمٍ وَ وَ اللَّهِ مَا فَعَلَ هَذَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ قَبْلِی وَ لَا بَعْدِی فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ الْآیَهًَْ فَهَلْ تَکُونُ التَّوْبَهًُْ إِلَّا مِنْ ذَنْبٍ کَان.

امام علی (علیه السلام)- خدا به پیامبر (صلی الله علیه و آله) آیه‌ی نجوی را فرستاد که می‌گوید: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا ناجَیْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً؛ من دیناری داشتم آن را به ده درهم سیم مبدّل کردم و هرگاه که با پیامبر (صلی الله علیه و آله) نجوی می‌کردم قبل نجوی‌کردن درهمی صدقه می‌دادم، درحالی‌که هیچ‌کدام از پیروان وی نه قبلاً و نه بعداً چنین نکرد. تا آیه‌ی دیگر نازل شد: أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ ... آیا توبه جز از گناه است.

Imam Ali (peace be upon him): Allah sent down to the Prophet (peace be upon him and his family) the verse of najwa (private consultation), which says: يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا ناجَیْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً [O you who believe! when you consult the Apostle, then offer something in charity before your consultation]. I had a dinar; I exchanged it for ten silver dirhams, and whenever I consulted privately with the Prophet (peace be upon him and his family) I would give a dirham as charity before the consultation, while none of his followers, either before me or after me, did such a thing. Then another verse was revealed: أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ [Do you fear that you will not (be able to) give in charity before your consultation? So when you do not do it and Allah has turned to you (mercifully)]... And is repentance except from a sin?

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નજવા (ખાનગી વાત)ની આયત મોકલી જે કહે છે: يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا ناجَیْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً [ઓ ઈમાનવાળાઓ! જ્યારે તમે રસૂલ સાથે ખાનગી વાત કરો, ત્યારે તે પહેલા સદકો આપો]; મારી પાસે એક દીનાર હતો, મેં તેને દસ ચાંદીના દિરહમમાં બદલી લીધો અને જ્યારે પણ હું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે નજવા કરતો, નજવા કરતાં પહેલા એક દિરહમ સદકો આપતો, જ્યારે તેમના અનુયાયીઓમાંથી કોઈએ પણ ન પહેલાં કે ન પછી આવું કર્યું. ત્યાં સુધી કે બીજી આયત નાઝિલ થઈ: أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ [શું તમે ડરી ગયા કે તમારી ખાનગી વાત પહેલાં સદકો આપો? જ્યારે તમે તેમ ન કર્યું અને અલ્લાહે તમારી તૌબા કબૂલ કરી]... શું તૌબા ગુનાહથી સિવાય હોય છે?

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ لَقَدْ عَاتَبَ اللَّهُ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فِی غَیْرِ آیٍ مِنَ الْقُرْآنِ وَ مَا ذَکَرَ عَلِیّاً (علیه السلام) إِلَّا بِخَیْرٍ وَ ذَلِکَ نَحْوُ قَوْلِهِ ... فِی آیَهًْ الْمُنَاجَاهًْ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- خدای سبحان، اصحاب محمّد (صلی الله علیه و آله) را در آیات متعدّدی مورد عتاب و سرزنش قرار داد، ولی علی (علیه السلام) را همیشه به نیکی و خیر یاد کرده است، و آیه‌ی مناجات: فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ درباره‌ی ایشان نازل شد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Allah the Glorified rebuked and reproached the Companions of Muhammad (peace be upon him and his family) in numerous verses, but He has always mentioned Ali (peace be upon him) with goodness and virtue; and the verse of munajat (private consultation): فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ [So when you do not do it and Allah has turned to you (mercifully)] was revealed concerning him.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબીઓને ઘણી આયતોમાં ઠપકો અને ટીકા આપી છે, પરંતુ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને હંમેશા ભલાઈ અને નેકી સાથે યાદ કર્યા છે, અને મુનાજાતની આયત: فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ [જ્યારે તમે તેમ ન કર્યું અને અલ્લાહે તમારી તૌબા કબૂલ કરી] તેમના વિશે નાઝિલ થઈ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

عَنِ إبن‌عباس (رحمة الله علیه) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی ... أَ أَشْفَقْتُمْ یَقُولُ الْحَکِیمُ أَ أَشْفَقْتُمْ یَا أَهْلَ الْمَیْسَرَهًِْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ یَقُولُ قُدَّامَ نَجْوَاکُمْ یَعْنِی کَلَامَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) صَدَقَهًًْ عَلَی الْفُقَرَاءِ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا یَا أَهْلَ الْمَیْسَرَهًِْ وَ تابَ اللهُ عَلَیْکُمْ یَعْنِی تَجَاوَزَ عَنْکُمْ إِذْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأَقِیمُوا الصَّلاهًَْ یَقُولُ أَقِیمُوا الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ وَ آتُوا الزَّکاهًَْ یَعْنِی أَعْطُوا الزَّکَاهًَْ یَقُولُ تَصَدَّقُوا فَنُسِخَتْ مَا أُمِرُوا بِهِ عِنْدَ الْمُنَاجَاهًِْ بِإِتْمَامِ الصَّلَاهًِْ وَ إِیتَاءِ الزَّکَاةِ وَ أَطِیعُوا اللهَ وَ رَسُولَهُ بِالصَّدَقَهًِْ فِی الْفَرِیضَهًِْ وَ التَّطَوُّعِ وَ اللَّهُ خَبِیرٌ بِما تَعْمَلُونَ أَیْ بِمَا تُنْفِقُونَ خَبِیر.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- أَ أَشْفَقْتُمْ خداوند حکیم گوید: ای ثروتمندان، ترسیدید؟! ترسیدید أَن تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ یعنی برای گفتگو کردن با پیامبر (صلی الله علیه و آله) صدقه ای به فقرا بدهید؟ فَإِذْ لمْ تَفْعَلوا ای ثروتمندان و تَابَ اللهُ عَلیْکُمْ یعنی ازشما می گذرد اگر صدقه ندهید. فَأَقِیمُوا الصَّلاةَ یعنی نمازهای پنج گانه را به جا آورید. و آتُوا الزَّکَاةَ یعنی زکات بپردازید، صدقه بدهید، سپس با پایان نماز و پرداخته شدن زکات، آیه «نجوی» منسوخ شد. و أَطِیعُوا اللهَ و رَسُولهُ با صدقه دادن واجب و داوطلبانه [خدا و رسولش را اطاعت کنید] و اللهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلونَ یعنی به آنچه انفاق می کنید آگاه است.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): أَ أَشْفَقْتُمْ [Do you fear?] — Allah the Wise says: O wealthy ones, are you afraid?! Are you afraid أَن تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ [that you should offer, before your private consultation] — meaning, that you should give a charity to the poor in order to converse with the Prophet (peace be upon him and his family)? فَإِذْ لمْ تَفْعَلوا [So when you did not do it] — O wealthy ones — وَ تَابَ اللهُ عَلیْکُمْ [and Allah has turned to you] — meaning, He overlooks it for you if you do not give charity. فَأَقِیمُوا الصَّلاةَ [So establish the prayer] — meaning, perform the five daily prayers. وَ آتُوا الزَّکَاةَ [and give the zakat] — meaning, pay the zakat, give charity. Then, with the establishment of prayer and the paying of zakat, the verse of "najwa" (private consultation) was abrogated. وَ أَطِیعُوا اللهَ و رَسُولهُ [and obey Allah and His Messenger] — by giving obligatory and voluntary charity [obey Allah and His Messenger]. وَ اللهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلونَ [and Allah is Aware of what you do] — meaning, He is Aware of what you spend.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): أَ أَشْفَقْتُمْ [શું તમે ડરી ગયા?] — અલ્લાહ હકીમ ફરમાવે છે: હે ધનવાનો, શું તમે ડરી ગયા?! શું તમે ડરી ગયા أَن تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ [કે તમે તમારી ખાનગી વાતચીત પહેલાં કંઈક પ્રસ્તુત કરો] — એટલે કે, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે વાતચીત કરવા માટે ગરીબોને સદકો આપો? فَإِذْ لمْ تَفْعَلوا [તો જ્યારે તમે એમ ન કર્યું] — હે ધનવાનો — وَ تَابَ اللهُ عَلیْکُمْ [અને અલ્લાહે તમારી તૌબા કબૂલ કરી] — એટલે કે, જો તમે સદકો ન આપો તો તે તમારાથી દરગુજર કરે છે. فَأَقِیمُوا الصَّلاةَ [તો નમાઝ કાયમ કરો] — એટલે કે, પાંચ વક્તની નમાઝ અદા કરો. وَ آتُوا الزَّکَاةَ [અને ઝકાત આપો] — એટલે કે, ઝકાત ચૂકવો, સદકો આપો. પછી નમાઝ કાયમ કરવા અને ઝકાત ચૂકવવા સાથે, "નજવા" ની આયત મન્સૂખ (રદ) થઈ ગઈ. وَ أَطِیعُوا اللهَ و رَسُولهُ [અને અલ્લાહ અને તેના રસૂલની આજ્ઞાનું પાલન કરો] — વાજિબ અને મુસ્તહબ સદકો આપીને [અલ્લાહ અને તેના રસૂલની આજ્ઞાનું પાલન કરો]. وَ اللهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلونَ [અને અલ્લાહ તમે જે કરો છો તેનાથી વાકેફ છે] — એટલે કે, તમે જે ખર્ચ કરો છો તેનાથી તે વાકેફ છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) لَمَّا نَزَلَتْ دَعَانِی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ مَا تَرَی تَرَی دِینَاراً فَقُلْتُ لَا یُطِیقُونَهُ قَالَ فَکَمْ قُلْتُ حَبَّهًًْ أَوْ شَعِیرَهًًْ قَالَ إِنَّکَ لَزَهِیدٌ فَنَزَلَتْ أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا الزَّهِیدَ الْقَلِیلَ وَ کَأَنَّهُ یُرِیدُ مُقَلِّلٌ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- و ثعلبی آورده است که علی (علیه السلام) فرمود: چون این آیه نازل شد، پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) مرا احضار فرمود و گفت: «نظر تو چیست؟ یک دینار خوب است»؟ عرض کردم: «تاب و توان آن را ندارند». فرمود: «پس چقدر»؟ عرض کردم: «دانه خرمایی یا دانه ای جو». فرمود: «چقدر کم و ناچیز گرفتی»؟! سپس آیه: أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ نازل شد.

The Prophet (peace be upon him and his family) — Tha'labi has reported that Ali (peace be upon him) said: When this verse was revealed, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) summoned me and said: "What is your opinion? Is one dinar good?" I said: "They will not be able to bear it." He said: "Then how much?" I said: "A date-stone or a grain of barley." He said: "How little and trifling an amount you have taken!" Then the verse أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ [Do you fear that you will not (be able to) give in charity before your consultation?] was revealed.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — સઅલબીએ નકલ કર્યું છે કે અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે આ આયત નાઝિલ થઈ, ત્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને બોલાવ્યો અને કહ્યું: "તમારો શું અભિપ્રાય છે? એક દીનાર બરાબર છે?" મેં અરજ કરી: "તેની તાકાત તેઓમાં નથી." ફરમાવ્યું: "તો કેટલું?" મેં અરજ કરી: "એક ખજૂરનો દાણો અથવા જવનો દાણો." ફરમાવ્યું: "કેટલું ઓછું અને નજીવું લીધું!" પછી આયત: أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقاتٍ [શું તમે ડરો છો કે તમારી ખાનગી વાતચીત પહેલાં સદકો આપો?] નાઝિલ થઈ.