At Taghabun 64:6

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌سُوَیْدٍ الشَّیْبَانِیِّ قَال: سَأَلْتُ الْعَبْدَ الصَّالِحَ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ذلِکَ بِأَنَّهُ کانَتْ تَأْتِیهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ قَالَ الْبَیِّنَاتُ هُمُ الْأَئِمَّهًُْ (علیهم السلام).

امام کاظم (علیه السلام)- علی‌بن‌سوید شیبانی گوید: از عبدصالح، امام کاظم (علیه السلام) درباره‌ی سخن خداوند عزّوجلّ: ذَلِکَ بِأَنَّهُ کَانَت تَّأْتِیهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَیِّنَاتِ پرسیدم. فرمود: «بِالْبَیِّنَاتِ همان ائمّه (علیهم السلام) هستند».

Imam Kazim (peace be upon him): Ali ibn Suwayd al-Shaybani said: I asked al-Abd al-Salih, Imam Kazim (peace be upon him), about the word of Allah the Mighty and Majestic: ذَلِکَ بِأَنَّهُ کَانَت تَّأْتِیهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَیِّنَاتِ [That is because there came to them their apostles with clear arguments]. He said: "بِالْبَیِّنَاتِ [the clear arguments] are the Imams (peace be upon them)."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન સુવૈદ શૈબાનીએ કહ્યું: મેં અબ્દે સાલિહ, ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કથન: ذَلِکَ بِأَنَّهُ کَانَت تَّأْتِیهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَیِّنَاتِ [આ એટલા માટે કે તેમના પાસે તેમના રસૂલો સ્પષ્ટ દલીલો સાથે આવતા હતા] વિશે પૂછ્યું. ફરમાવ્યું: "બિલ્બય્યિનાત એ જ ઈમામો (અલયહેમુસ્સલામ) છે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ أَنَّهُ کَتَبَ إِلَی أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَجَاءَهُ هَذَا الْجَوَابُ مِنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) ... وَ أُخْبِرُکَ أَنِّی لَوْ قُلْتُ إِنَّ الصَّلَاهًَْ وَ الزَّکَاهًَْ وَ صَوْمَ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ الْحَجَّ وَ الْعُمْرَهًَْ وَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ وَ الْبَیْتَ الْحَرَامَ وَ الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ وَ الطَّهُورَ وَ الِاغْتِسَالَ مِنَ الْجَنَابَهًِْ وَ کُلَّ فَرِیضَهًٍْ کَانَ ذَلِکَ هُوَ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) الَّذِی جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِ رَبِّهِ لَصَدَقْتُ لِأَنَّ ذَلِکَ کُلَّهُ إِنَّمَا یُعْرَفُ بِالنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ لَوْ لَا مَعْرِفَهًُْ ذَلِکَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ الْإِیمَانُ بِهِ وَ التَّسْلِیمُ لَهُ مَا عُرِفَ ذَلِکَ فَذَلِکَ مِنْ مَنِّ اللَّهِ عَلَی مَنْ یَمُنُّ عَلَیْهِ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَمْ یَعْرِفْ شَیْئاً مِنْ هَذَا فَهَذَا کُلُّهُ ذَلِکَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ أَصْلُهُ وَ هُوَ فَرْعُهُ وَ هُوَ دَعَانِی إِلَیْهِ وَ دَلَّنِی عَلَیْهِ وَ عَرَّفَنِیهِ وَ أَمَرَنِی بِهِ وَ أَوْجَبَ عَلَیَّ لَهُ الطَّاعَهًَْ فِیمَا أَمَرَنِی بِهِ لَا یَسَعُنِی جَهْلُهُ وَ کَیْفَ یَسَعُنِی جَهْلُ مَنْ هُوَ فِیمَا بَیْنِی وَ بَیْنَ اللَّهِ وَ کَیْفَ یَسْتَقِیمُ لِی لَوْ لَا أَنِّی أَصِفُ أَنَّ دِینِی هُوَ الَّذِی أَتَانِی بِهِ ذَلِکَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) أَنْ أَصِفَ أَنَّ الدِّینَ غَیْرُهُ وَ کَیْفَ لَا یَکُونُ ذَلِکَ مَعْرِفَهًَْ الرَّجُلِ وَ إِنَّمَا هُوَ الَّذِی جَاءَ بِهِ عَنِ اللَّهِ وَ إِنَّمَا أَنْکَرَ الدِّینَ مَنْ أَنْکَرَهُ بِأَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولًا ثُمَّ قَالُوا أَ بَشَرٌ یَهْدُونَنا فَکَفَّرُوا بِذَلِکَ الرَّجُلَ وَ کَذَّبُوا بِه.

امام صادق (علیه السلام)- صباح مدائنی نقل کرده است: مفضّل نامه‌ای برای امام صادق (علیه السلام) نوشت. در جواب نامه این جواب از طرف امام صادق (علیه السلام) آمد ... توجّه داشته باش که اگر گفتم نماز و زکات و روزه ماه رمضان و حج و عمره و مسجدالحرام و خانه‌ی خدا و مشعر الحرام و طهارت و غسل جنابت و هر واجبی پیامبر است که این دستورات را از جانب خدا آورده حرف صحیحی زده‌ام زیرا تمام این دستورات به‌وسیله‌ی پیامبر (صلی الله علیه و آله) شناخته شده اگر معرفت پیامبر و ایمان به او و تسلیم نسبت به فرمانش نباشد این دستورات شناخته نخواهد شد این موهبتی است از خدا بر کسانی که چنین نعمتی را دارند. پس تمام این‌ها پیامبر است اصل و فرع او مرا دعوت بدین نمود راهنمایی کرد و شناساند و امر به این دستورات نمود و فرمانبرداری را به من واجب کرد که شناختن او برایم لازم شد چگونه ممکن است نشناسم کسی را که واسطه‌ی بین من و خدا است، چگونه می‌توانم بگویم دین غیر پیامبر است با اینکه او دین را از جانب خدا برایم آورده و چطور این شناختن شخص نیست با اینکه همان شخص دین را از جانب خدا آورده منکر دین کسی است که منکر پیغمبر (صلی الله علیه و آله) باشد گفتند آیا خداوند بشری را به‌عنوان رسول فرستاده است؟!. ( اسراء/۹۴ ). آیا خدا یک انسان را به‌عنوان پیامبر فرستاده باز گفتند أَ بَشَرٌ یَهْدُونَنا منکر او شدند و تکذیب نموده‌اند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Sabbah al-Mada'ini narrated: Mufaddal wrote a letter to Imam Sadiq (peace be upon him). In reply to the letter, this answer came from Imam Sadiq (peace be upon him) ... Take note that if I said that salat, zakat, the fast of the month of Ramadan, hajj, umrah, al-Masjid al-Haram, the House of Allah, al-Mash'ar al-Haram, purification, ghusl for janabah, and every obligation is the Prophet (peace be upon him and his family) who brought these commands from Allah, I would have spoken correctly, because all of these commands are known through the Prophet (peace be upon him and his family). If there were no ma'rifah (recognition) of the Prophet and belief in him and submission to his command, these commands would not be known. This is a bounty from Allah upon those who have such a blessing. So all of these are the Prophet; their root and their branch. He invited me to this religion, guided me, made me know it, commanded me to these injunctions, and made obedience to him obligatory upon me, such that knowing him became necessary for me. How is it possible that I should not know the one who is the mediator between me and Allah? How can I say that the religion is other than the Prophet, when he is the one who brought the religion for me from Allah? And how is this not the recognition of the person, when that very same person brought the religion from Allah? The denier of the religion is the one who denies the Prophet (peace be upon him and his family). They said: 'Has Allah sent a human being as a messenger?!' (al-Isra/94). Has Allah sent a human being as a Prophet? Then they said أَ بَشَرٌ یَهْدُونَنا [Shall mortals guide us?]; they denied him and rejected him.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સબ્બાહ મદાઇનીએ રિવાયત કરી છે: મુફદ્દલે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) માટે એક પત્ર લખ્યો. પત્રના જવાબમાં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) તરફથી આ જવાબ આવ્યો ... ધ્યાન રાખો કે જો હું કહું કે નમાઝ, ઝકાત, રમઝાન મહિનાના રોઝા, હજ, ઉમરહ, મસ્જિદુલ હરામ, અલ્લાહનું ઘર, મશ્અરુલ હરામ, તહારત, જનાબતનો ગુસ્લ અને દરેક વાજિબ એ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે જેમણે આ આદેશો અલ્લાહ તરફથી લાવ્યા છે, તો મેં સાચી વાત કરી છે, કારણ કે આ બધા આદેશો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દ્વારા ઓળખાયા છે. જો પયગંબરની મઅરેફત (ઓળખ) અને તેમના પર ઈમાન અને તેમના આદેશને તાબે થવું ન હોય, તો આ આદેશો ઓળખી શકાય નહીં. આ અલ્લાહ તરફથી એક બક્ષિસ છે તે લોકો ઉપર જેઓ પાસે આવી નેઅમત છે. તો આ બધું જ પયગંબર છે, તેમની અસલ અને ફરઅ. તેમણે મને આ દીન તરફ બોલાવ્યો, માર્ગદર્શન આપ્યું, ઓળખાવ્યો, આ આદેશોનો હુકમ કર્યો અને ફરમાબરદારીને મારા પર વાજિબ કરી, જેથી તેમને ઓળખવું મારા માટે જરૂરી બન્યું. કઈ રીતે શક્ય છે કે હું તે વ્યક્તિને ન ઓળખું જે મારા અને અલ્લાહ વચ્ચેનો વસીલો છે? હું કઈ રીતે કહી શકું કે દીન પયગંબર સિવાય કંઈક બીજું છે, જ્યારે તેમણે દીન અલ્લાહ તરફથી મારા માટે લાવ્યો છે? અને આ વ્યક્તિની ઓળખ કઈ રીતે નથી, જ્યારે તે જ વ્યક્તિ દીન અલ્લાહ તરફથી લાવ્યા છે? દીનનો ઇન્કાર કરનાર તે છે જે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો ઇન્કાર કરે. તેઓએ કહ્યું: 'શું અલ્લાહે એક માનવીને રસૂલ તરીકે મોકલ્યો છે?!' (ઇસરા/૯૪). શું અલ્લાહે એક માનવીને પયગંબર તરીકે મોકલ્યો? ફરી કહ્યું أَ بَشَرٌ یَهْدُونَنا [શું માનવીઓ અમને હિદાયત આપશે?] તેઓએ તેમનો ઇન્કાર કર્યો અને જૂઠલાવ્યા.

سورة التغابن

Verse 6 of 18