سورة الأعراف

Verse 32 of 206

7:32

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زينَةَ اللهِ الَّتي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

بگو: «چه كسى زينت‌هاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده، و روزي‌هاى پاكيزه را حرام كرده است»؟! بگو: «اين‌ها در زندگى دنيا، براى كسانى است كه ايمان آورده‌اند؛ [اگرچه ديگران نيز با آن‌ها مشاركت دارند؛ ولى] در قيامت، فقط براى مؤمنان خواهد بود». اين‌گونه آيات [خود] را براى كسانى كه آگاهند، شرح مى‌دهيم.

Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions? Say: These are for the believers in the life of this world, purely (theirs) on the resurrection day; thus do We make the communications clear for a people who know.

તું કહે કે અલ્લાહે જે શણગારને પોતાના બંદાઓ માટે પૈદા કર્યા છે તે તથા પાક રોઝીને કોણે હરામ કર્યા છે ? તું કહે કયામતના દિવસે આ (વસ્તુઓ) ફકત તેઓ માટે હશે જેઓ દુનિયામાં ઇમાન લાવ્યા છે આ રીતે જે લોકો ઇલ્મ રાખે છે તેમના માટે અમારી આયતોને વાઝેહ બયાન કરીએ છીએ.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ، رَفَعَهُ، قَالَ: مَرَّ سُفْیَانُ الثَّوْرِیُّ فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَرَأَی أَبَاعَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ عَلَیْهِ ثِیَابٌ کَثِیرَهًُْ الْقِیمَهًِْ حِسَانٌ فَقَالَ وَ اللَّهِ لآَتِیَنَّهُ وَ لَأُوَبِّخَنَّهُ فَدَنَا مِنْهُ فَقَالَ یَا ابْنَ‎رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا لَبِسَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِثْلَ هَذَا اللِّبَاسِ وَ لَا عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ لَا أَحَدٌ مِنْ آبَائِکَ فَقَالَ لَهُ أَبُوعَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی زَمَانِ قَتْرٍ مُقْتِرٍ وَ کَانَ یَأْخُذُ لِقَتْرِهِ وَ اقْتِدَارِهِ وَ إِنَّ الدُّنْیَا بَعْدَ ذَلِکَ أَرْخَتْ عَزَالِیَهَا فَأَحَقُّ أَهْلِهَا بِهَا أَبْرَارُهَا ثُمَّ تَلَا قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ وَ نَحْنُ أَحَقُّ مَنْ أَخَذَ مِنْهَا مَا أَعْطَاهُ اللَّهُ غَیْرَ أَنِّی یَا ثَوْرِیُّ مَا تَرَی عَلَیَّ مِنْ ثَوْبٍ إِنَّمَا أَلْبَسُهُ لِلنَّاسِ ثُمَّ اجْتَذَبَ یَدَ سُفْیَانَ فَجَرَّهَا إِلَیْهِ ثُمَّ رَفَعَ الثَّوْبَ الْأَعْلَی وَ أَخْرَجَ ثَوْباً تَحْتَ ذَلِکَ عَلَی جِلْدِهِ غَلِیظاً فَقَالَ هَذَا أَلْبَسُهُ لِنَفْسِی وَ مَا رَأَیْتَهُ لِلنَّاسِ ثُمَّ جَذَبَ ثَوْباً عَلَی سُفْیَانَ أَعْلَاهُ غَلِیظٌ خَشِنٌ وَ دَاخِلُ ذَلِکَ ثَوْبٌ لَیِّنٌ فَقَالَ لَبِسْتَ هَذَا الْأَعْلَی لِلنَّاسِ وَ لَبِسْتَ هَذَا لِنَفْسِکَ تَسُرُّهَا.

امام صادق ( محمّدبن علی در حدیث مرفوعی آورده است: روزی سفیان ثوری در مسجدالحرام گذر می کرد و امام صادق (را دید درحالی‌که بر تن او لباس‌هایی گرانقیمت و زیبا بود. گفت: «به خدا قسم، نزد او می‌روم و او را سرزنش می‌کنم. به او نزدیک شد». و گفت: «ای پسر رسول خدا (! به خدا قسم رسول خدا (مانند این لباس را نپوشیده بود و همچنین علی (و نه هیچ‌کدام از پدرانت». امام صادق (به او فرمود: «رسول خدا (در زمان فقروقحطی به سر می‌برد. وی برحسب شرایط اقتصادی آن زمان و توانایی خویش، امرار معاش می‌کرد. ولی نعمت های دنیا پس از آن روزگار، فراوان شد. شایسته‌ترین مردم برای استفاده از این نعمت ها، نیکان آن مردم هستند؛ سپس این آیه را تلاوت کرد: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ ما شایسته‌ترین کسی هستیم که از آنچه خدای عزّوجلّ به وی عطا فرموده است بردارد. ولی من ای ثوری لباسی را که اکنون بر تن می‌بینی، برای مردم می‌پوشم سپس دست سفیان را به‌طرف خود کشید و لباس زبرین را بالا زد و لباس زیرین را نشان داد که خشن بود». ایشان فرمود: «این را برای خود می‌پوشم و آنچه را دیده‌ای برای مردم. سپس لباس سفیان را کنار زد و معلوم شد که ظاهر آن خشن و درون آن نرم است». آنگاه فرمود: «این لباس خشن را برای مردم پوشیدی و لباس نرم را برای خودت پوشیده‌ای تا راحت و آسوده باشی».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad ibn Ali has narrated in a marfu' hadith: One day Sufyan al-Thawri was passing through al-Masjid al-Haram and saw Imam Sadiq (peace be upon him) wearing costly and beautiful garments. He said: 'By Allah, I will go to him and reproach him.' He drew near to him and said: 'O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! By Allah, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did not wear the like of this garment, nor did Ali (peace be upon him), nor any of your forefathers.' Imam Sadiq (peace be upon him) said to him: 'The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) lived in a time of poverty and scarcity. He managed his livelihood according to the economic conditions of that time and his own capacity. But after that era, the bounties of the world became abundant. The most deserving of people to make use of these bounties are the righteous among them.' Then he recited this verse: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions]. 'We are the most deserving to take of what Allah the Mighty and Majestic has bestowed. But, O Thawri, this garment which you see upon me now, I wear it for the people.' Then he pulled Sufyan's hand towards himself and lifted the outer garment and showed the inner garment, which was coarse. He said: 'This I wear for myself, and what you saw is for the people.' Then he pulled aside Sufyan's garment, and it became clear that its outside was coarse and its inside was soft. Then he said: 'You wore this coarse garment for the people and you wore the soft garment for yourself, so that you may be comfortable and at ease.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન અલીએ એક મરફૂઅ હદીસમાં નકલ કર્યું છે: એક દિવસ સુફિયાન સૌરી મસ્જિદુલ હરામમાંથી પસાર થઈ રહ્યો હતો અને તેણે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને જોયા, જ્યારે તમે કિંમતી અને સુંદર વસ્ત્રો પહેરેલા હતા. તેણે કહ્યું: 'અલ્લાહની કસમ, હું તેમની પાસે જઈશ અને તેમને ઠપકો આપીશ.' તે તમારી નજીક ગયો અને કહ્યું: 'હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! અલ્લાહની કસમ, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આવો પોશાક પહેર્યો ન હતો, ન અલી (અલયહિસ્સલામ)એ, અને ન તમારા પૂર્વજોમાંથી કોઈએ.' ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: 'રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફકીરી અને દુષ્કાળના સમયમાં જીવતા હતા. તેઓ તે સમયના આર્થિક સંજોગો અને પોતાની ક્ષમતા મુજબ ગુજરાન કરતા હતા. પરંતુ તે યુગ પછી દુનિયાની નેઅમતો પુષ્કળ થઈ ગઈ. આ નેઅમતોનો ઉપયોગ કરવા માટે સૌથી લાયક લોકો તે લોકોમાંના નેક લોકો છે.' પછી તમે આ આયત તિલાવત કરી: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [કહી દો, અલ્લાહની ઝીનતને કોણે હરામ કરી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પેદા કરી છે, અને પાક રિઝ્કોને?]. 'અમે તે વ્યક્તિ છીએ જે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ જે અતા ફરમાવ્યું છે તેમાંથી લેવા માટે સૌથી લાયક છીએ. પરંતુ હે સૌરી! જે વસ્ત્ર તું અત્યારે મારા શરીર પર જુએ છે, તે હું લોકો માટે પહેરું છું.' પછી તમે સુફિયાનનો હાથ પોતાની તરફ ખેંચ્યો અને ઉપરનું વસ્ત્ર ઊંચું કર્યું અને નીચેનું વસ્ત્ર બતાવ્યું જે ખરબચડું હતું. તમે ફરમાવ્યું: 'આ હું મારા માટે પહેરું છું અને જે તેં જોયું તે લોકો માટે છે.' પછી તમે સુફિયાનનું વસ્ત્ર બાજુ પર કર્યું અને જણાયું કે તેનો બહારનો ભાગ ખરબચડો અને અંદરનો ભાગ નરમ છે. પછી તમે ફરમાવ્યું: 'આ ખરબચડું વસ્ત્ર તેં લોકો માટે પહેર્યું છે અને નરમ વસ્ત્ર તેં પોતાના માટે પહેર્યું છે જેથી તું આરામ અને સુખમાં રહે.'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ یُوسُفَ‌بْنِ‌إبْرَاهِیمَ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ عَلَیَّ جُبَّهًُْ خَزٍّ وَ طَیْلَسَانُ خَزٍّ فَنَظَرَ إِلَیَّ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ عَلَیَّ جُبَّهًُْ خَزٍّ وَ طَیْلَسَانُ خَزٍّ فَمَا تَقُولُ فِیهِ فَقَالَ وَ مَا بَأْسٌ بِالْخَزِّ قُلْتُ وَ سَدَاهُ إِبْرِیسَمٌ قَالَ وَ مَا بَأْسٌ بِإِبْرِیسَمٍ فَقَدْ أُصِیبَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) وَ عَلَیْهِ جُبَّهًُْ خَزٍّ ثُمَّ قَالَ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ‌بْنَ‌عَبَّاسٍ لَمَّا بَعَثَهُ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) إِلَی الْخَوَارِجِ فَوَاقَفَهُمْ لَبِسَ أَفْضَلَ ثِیَابِهِ وَ تَطَیَّبَ بِأَفْضَلِ طِیبِهِ وَ رَکِبَ أَفْضَلَ مَرَاکِبِهِ فَخَرَجَ فَوَاقَفَهُمْ فَقَالُوا یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) بَیْنَا أَنْتَ أَفْضَلُ النَّاسِ إِذَا أَتَیْتَنَا فِی لِبَاسِ الْجَبَابِرَهًِْ وَ مَرَاکِبِهِمْ فَتَلَا عَلَیْهِمْ هَذِهِ الْآیَهًَْ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ فَالْبَسْ وَ تَجَمَّلْ فَإِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ لْیَکُنْ مِنْ حَلَال.ٍ

امام صادق ( یوسف‌بن ابراهیم گوید: نزد امام صادق (آمدم درحالی‌که ردایی از خز و طیلسان بر تن داشتم، پس به من نگاه کرد. گفتم: «قربانت گردم، ردایی از خز و طیلسان بر تن دارم، نظرتان چیست»؟ فرمود: «خز اشکال ندارد». عرض کردم: «قسمت زیرین آن خز است». فرمود: «در خز اشکالی نیست، زیرا که امام حسین (درحالی زخمی شدند که بر تن او ردایی از خز بود». سپس فرمود: «عبدالله ابن‌عبّاس هنگامی‌که امیرمؤمنان (او را به نمایندگی از خود به خوارج فرستاد تا برای مذاکره در برابر آنان قرار گیرد، بهترین لباس‌هایش را پوشید و خود را با بهترین عطرش معطّر ساخت و بهترین مرکب‌هایش را سوار شد. پس خارج شد و برای مذاکره در برابر آنان قرار گرفت». آنان گفتند: «ای ابن‌عبّاس (! درحالی‌که تو بهترین ما هستی با لباس جبّاران و گردنکشان و مرکوب‌هایشان، به سراغ ما آمده‌ای»؟! پس ابن‌عبّاس (این آیه را برای آنان خواند: «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ. من می‌پوشم و خود را زینت می‌دهم، زیرا که خدا زیبا است و زیبایی را دوست دارد، به‌شرطی‌که حلال باشد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Yusuf ibn Ibrahim said: I came to Imam Sadiq (peace be upon him) while I was wearing a cloak of khazz (silk-wool) and a tailasan, and he looked at me. I said: 'May I be your ransom, I am wearing a cloak of khazz and a tailasan; what do you say about it?' He said: 'There is no harm in khazz.' I said: 'Its underside is silk.' He said: 'There is no harm in silk, for Imam Husayn (peace be upon him) was struck down while he was wearing a cloak of khazz.' Then he said: 'When Amir al-Mu'minin (peace be upon him) sent Abdullah ibn Abbas as his representative to the Khawarij to debate with them, he put on his finest garments, perfumed himself with his finest perfume, and rode his finest mounts. He went out and stood before them for debate.' They said: 'O Ibn Abbas (may Allah have mercy on him)! While you are the best among us, you have come to us in the garb of tyrants and oppressors and on their mounts?!' So Ibn Abbas recited this verse to them: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions]. 'I wear and adorn myself, for indeed Allah is beautiful and loves beauty, provided that it be from what is lawful.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): યુસુફ બિન ઇબ્રાહીમ કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે આવ્યો, જ્યારે મેં ખઝ્ઝ (રેશમ-ઊન)નો ઝભ્ભો અને તયલસાન પહેરેલા હતા, તો તમે મારી તરફ જોયું. મેં કહ્યું: 'આપ પર કુરબાન થઈ જાઉં, મેં ખઝ્ઝનો ઝભ્ભો અને તયલસાન પહેર્યા છે, આપનો શું અભિપ્રાય છે?' તમે ફરમાવ્યું: 'ખઝ્ઝમાં કોઈ વાંધો નથી.' મેં કહ્યું: 'તેનો નીચલો ભાગ રેશમ છે.' તમે ફરમાવ્યું: 'રેશમમાં કોઈ વાંધો નથી, કારણ કે ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) એવી હાલતમાં ઝખ્મી થયા હતા કે તમારા શરીર પર ખઝ્ઝનો ઝભ્ભો હતો.' પછી તમે ફરમાવ્યું: 'અબ્દુલ્લાહ ઇબ્ને અબ્બાસને જ્યારે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પ્રતિનિધિ તરીકે ખવારિજ પાસે મોકલ્યા જેથી તેમની સાથે વાટાઘાટ કરે, ત્યારે તેણે પોતાના શ્રેષ્ઠ વસ્ત્રો પહેર્યા અને પોતાના શ્રેષ્ઠ અત્તરથી પોતાને સુગંધિત કર્યા અને પોતાના શ્રેષ્ઠ મરકૂબ પર સવાર થયા. પછી નીકળ્યા અને તેમની સામે વાટાઘાટ માટે ઊભા રહ્યા.' તેમણે કહ્યું: 'હે ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! જ્યારે તમે અમારામાં શ્રેષ્ઠ છો, તો શું અમારી પાસે જબરદસ્તો અને ઉદ્ધત લોકોના પોશાક અને તેમના મરકૂબો સાથે આવ્યા છો?!' પછી ઇબ્ને અબ્બાસે તેમને આ આયત વાંચી સંભળાવી: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [કહી દો, અલ્લાહની ઝીનતને કોણે હરામ કરી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પેદા કરી છે, અને પાક રિઝ્કોને?]. 'હું પહેરું છું અને પોતાને શણગારું છું, કારણ કે અલ્લાહ સુંદર છે અને સુંદરતાને પસંદ કરે છે, એ શરતે કે તે હલાલ હોય.'

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَکَمِ‌بْنِ‌عُیَیْنَهًَْ قَالَ: رَأَیْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ عَلَیْهِ إِزَارٌ أَحْمَرُ فَأَحْدَدْتُ النَّظَرَ إِلَیْهِ فَقَالَ یَا أَبَامُحَمَّدٍ إِنَّ هَذَا لَیْسَ بِهِ بَأْسٌ ثُمَّ تَلَا قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْق.ِ

امام باقر ( حکم‌بن‌عیینه گوید: روزی امام باقر (را دیدم درحالی‌که ردایی سرخ بر تن وی بود. به او خیره شدم. ایشان فرمود: «ای ابومحمّد! اشکالی در این کار نیست، سپس این آیه را خواند: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْق».

Imam Baqir (peace be upon him): Hakam ibn Uyayna said: One day I saw Imam Baqir (peace be upon him) while he was wearing a red cloak. I stared at him. He said: 'O Abu Muhammad! There is no harm in this,' and then he recited this verse: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હકમ બિન ઉયયનહ કહે છે: એક દિવસ મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને જોયા, જ્યારે તમારા શરીર પર લાલ ઝભ્ભો હતો. હું તમારી તરફ તાકી રહ્યો. તમે ફરમાવ્યું: 'હે અબૂ મુહમ્મદ! આમાં કોઈ વાંધો નથી,' પછી તમે આ આયત તિલાવત કરી: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [કહી દો, અલ્લાહની ઝીનતને કોણે હરામ કરી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પેદા કરી છે, અને પાક રિઝ્કોને?].

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْعَبّاسِ‌بْنِ‌هِلَالٍ الشَّامِیِّ مَولَی أبِی‌الْحَسَنِ (علیه السلام) عَنْهُ (علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا أَعْجَبَ إِلَی النَّاسِ مَنْ یَأْکُلُ الْجَشِبَ وَ یَلْبَسُ الْخَشِنَ وَ یَتَخَشَّعُ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ یُوسُفَ (علیه السلام) نَبِیٌّ‎ابْنُ‎نَبِیٍّ (علیها السلام) کَانَ یَلْبَسُ أَقْبِیَهًَْ الدِّیبَاجِ مَزْرُورَهًًْ بِالذَّهَبِ وَ یَجْلِسُ فِی مَجَالِسِ آلِ فِرْعَوْنَ یَحْکُمُ فَلَمْ یَحْتَجِ النَّاسُ إِلَی لِبَاسِهِ وَ إِنَّمَا احْتَاجُوا إِلَی قِسْطِهِ وَ إِنَّمَا یُحْتَاجُ مِنَ الْإِمَامِ فِی أَنَّ إِذَا قَالَ صَدَقَ وَ إِذَا وَعَدَ أَنْجَزَ وَ إِذَا حَکَمَ عَدَلَ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحَرِّمُ طَعَاماً وَ لَا شَرَاباً مِنْ حَلَالٍ وَ إِنَّمَا حَرَّمَ الْحَرَامَ قَلَّ أَوْ کَثُرَ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ.

امام کاظم ( عباس‌بن‌هلال شامی غلام امام کاظم (گوید: به ایشان عرض کردم: «فدایت شوم، چقدر مردم از کسی که غذایی با کیفیّت بد می خورد و لباسی با کیفیّت بد می پوشد و اظهار خواری می‌کند، خوششان می‌آید»! فرمود: «مگر نمی‌دانی یوسف (پیامبر بود و فرزند پیامبر بود، امّا با وجود این، قباهای ابریشمی دارای دکمه‌های زرین بر تن می‌کرد و در مجالس آل فرعون برای داوری و قضاوت می‌نشست؟ مردم به لباس‌هایش احتیاج نداشتند، بلکه به عدلش نیازمند بودند. درحقیقت چیزی که در امام مورد نیاز است، این است که راستگو باشد و هرگاه وعده دهد، این وعده را عملی کند و هرگاه قضاوت کند، در این قضاوت عادل و دادگر باشد و خدا هیچ‌گاه غذا و نوشیدنی حلال را تحریم نمی‌کند، بلکه حرام را چه کم و چه زیاد، حرام دانسته است». و خداوند می‌فرماید: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ.

Imam Kazim (peace be upon him): Abbas ibn Hilal al-Shami, the freedman of Imam Kazim (peace be upon him), said: I said to him, "May I be your ransom, how much people are impressed by someone who eats poor-quality food, wears coarse clothes and displays humility!" He said: "Do you not know that Yusuf (peace be upon him) was a prophet and the son of a prophet, yet in spite of this he used to wear silk robes fastened with gold buttons and would sit in the assemblies of the family of Fir'awn to judge and give verdicts? People had no need of his clothes; rather, they were in need of his justice. In truth, what is needed from the Imam is that he be truthful, and whenever he makes a promise he fulfils it, and whenever he judges, he is just and fair in that judgment. And Allah never forbids a lawful food or drink; rather, He has declared unlawful only what is forbidden, whether little or much." And Allah says: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions?].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અબ્બાસ બિન હિલાલ શામી, ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ના ગુલામ, કહે છે: મેં તેમને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, લોકો કેટલા પ્રભાવિત થાય છે એવા વ્યક્તિથી જે ખરાબ ગુણવત્તાવાળું ભોજન ખાય છે અને ખરાબ ગુણવત્તાવાળા કપડાં પહેરે છે અને દીનતા દર્શાવે છે!" આપે ફરમાવ્યું: "શું તું નથી જાણતો કે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પયગંબર હતા અને પયગંબરના પુત્ર હતા, છતાં પણ તેઓ સોનાના બટનવાળા રેશમી કબા પહેરતા હતા અને આલે ફિરઔનની મજલિસોમાં ન્યાય અને ચુકાદો આપવા બેસતા હતા? લોકોને તેમના કપડાંની જરૂર ન હતી, બલ્કે તેમના ન્યાયની જરૂર હતી. ખરેખર, ઇમામમાં જે વસ્તુની જરૂર છે તે એ છે કે તેઓ સાચા બોલા હોય, અને જ્યારે વચન આપે ત્યારે તે વચનને પૂર્ણ કરે, અને જ્યારે ચુકાદો આપે ત્યારે તે ચુકાદામાં આદિલ અને ન્યાયી હોય. અને અલ્લાહ ક્યારેય હલાલ ભોજન અને પીણાંને હરામ કરતો નથી, બલ્કે હરામને, ઓછું હોય કે વધારે, હરામ ઠરાવેલ છે." અને અલ્લાહ ફરમાવે છે: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [કહો: કોણે અલ્લાહની તે ઝીનતને હરામ ઠરાવી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પ્રગટ કરી છે, અને પવિત્ર રોજી?].

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ لَهُ الصُّوفِیَّهًُْ إِنَّ الْمَأْمُونَ قَدْ رَدَّ هَذَا الْأَمْرَ إِلَیْکَ وَ أَنْتَ أَحَقُّ النَّاسِ بِهِ إِلَّا أَنَّهُ تَحْتَاجُ أَنْ یَتَقَدَّمَ مِنْکَ تَقَدُّمَکَ إِلَی لُبْسِ الصُّوفِ وَ مَا یُحْسِنُ لُبْسَهُ فَقَالَ وَیْحَکُمْ إِنَّمَا یُرَادُ مِنَ الْإِمَامِ قِسْطُهُ وَ عَدْلُهُ إِذَا قَالَ صَدَقَ وَ إِذَا حَکَمَ عَدَلَ وَ إِذْ وَعَدَ أَنْجَزَ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ إِنَّ یُوسُفَ (علیه السلام) لَبِسَ الدِّیبَاجَ الْمَنْسُوجَ بِالذَّهَبِ وَ جَلَسَ عَلَی مُتَّکَآتِ آلِ فِرْعَوْنَ.

امام رضا ( صوفیّه خدمت امام رضا (رسیدند و گفتند: «مأمون خلافت را به شما برگرداند و شما هم از همه‌ی مردم به آن سزاوارترید، ولی او می‌خواهد شما لباس‌های نرم در بر کنید درصورتی‌که این لباس‌ها مناسب شما نمی‌باشد». امام (فرمود: «وای بر شما امام باید عادل باشد و راست بگوید و به وعده‌ها وفاء کند». خداوند فرمود: مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ، یوسف (پارچه‌های بافته‌شده با طلا را بر تن می‌کرد، و بر پشتی‌های آل فرعون تکیه می‌نمود».

Imam al-Rida (peace be upon him): The Sufis came to Imam al-Rida (peace be upon him) and said: "Al-Ma'mun has returned the caliphate to you, and you are the most deserving of all people for it, but he wants you to wear soft garments, whereas these garments are not suitable for you." The Imam (peace be upon him) said: "Woe to you! An Imam must be just, speak truthfully, and fulfil his promises." Allah has said: مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions?]. Yusuf (peace be upon him) used to wear fabrics woven with gold and reclined on the cushions of the family of Fir'awn."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): સૂફીઓ ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યા અને કહ્યું: "મામૂને ખિલાફત આપને પરત આપી છે, અને આપ બધા લોકોમાં તેના માટે સૌથી વધુ યોગ્ય છો, પરંતુ તે ઇચ્છે છે કે આપ મુલાયમ કપડાં પહેરો, જ્યારે કે આ કપડાં આપને શોભતા નથી." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તમારા પર અફસોસ! ઇમામ આદિલ હોવા જોઈએ, સાચું બોલવું જોઈએ અને વચનો પૂરાં કરવા જોઈએ." અલ્લાહે ફરમાવ્યું: مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [કોણે અલ્લાહની તે ઝીનતને હરામ ઠરાવી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પ્રગટ કરી છે, અને પવિત્ર રોજી?]. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) સોના સાથે વણેલા કપડાં પહેરતા હતા, અને આલે ફિરઔનના તકિયાઓ પર ટેકો લેતા હતા."

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ قَوْماً مِنَ الْمُتَصَوِّفَهًِْ دَخَلُوا بِخُرَاسَانَ عَلَی عَلِیِّ‌بْنِ‌مُوسَی (علیه السلام) فَقَالُوا لَهُ إِنَّ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَکَّرَ فِیمَا وَلَّاهُ اللَّهُ مِنَ الْأُمُورِ فَرَآکُمْ أَهْلَ بَیْتٍ أَوْلَی النَّاسِ أَنْ تَؤُمُّوا النَّاسَ وَ نَظَرَ فِیکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ فَرَآکَ أَوْلَی النَّاسِ بِالنَّاسِ فَرَأَی أَنْ یُرَدَّ هَذَا الْأَمْرَ إِلَیْکَ وَ الْإِمَامَهًُْ تَحْتَاجُ إِلَی مَنْ یَأْکُلُ الْجَشِبَ وَ یَلْبَسُ الْخَشِنَ وَ یَرْکَبُ الْحِمَارَ وَ یَعُودُ الْمَرِیضَ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ یُوسُفَ (علیه السلام) کَانَ نَبِیّاً یَلْبَسُ أَقْبِیَهًَْ الدِّیبَاجِ الْمُزَرَّدَهًَْ بِالذَّهَبِ وَ یَجْلِسُ عَلَی مُتَّکَآتِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ یَحْکُمُ إِنَّمَا یُرَادُ مِنَ الْإِمَامِ قِسْطُهُ وَ عَدْلُهُ إِذَا قَالَ صَدَقَ وَ إِذَا حَکَمَ عَدَلَ وَ إِذَا وَعَدَ أَنْجَزَ إِنَّ اللَّهَ لَمْ یُحَرِّمْ لَبُوساً وَ لَا مَطْعَماً ثُمَّ قَرَأَ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ الْآیَهًَْ.

امام رضا ( گروهی از صوفیّه در خراسان خدمت علیّ‌بن‌موسی (رسیدند و گفتند: «امیرالمؤمنین (مأمون فکر کرد چه کسی برای ولایت امور شایسته است و خداوند از ولایت آن رضایت دارد. در این‌هنگام متوجّه شد شما خانواده سزاوار هستید که بر مردم امامت کنید، و از مردم به این مقام شایسته‌تر هستید، از این‌رو خلافت را به شما برگردانید، امامت به کسی نیاز دارد که غذاهای سفت و محکم بخورد و لباس‌های خشن در بر کند و سوار الاغ شود و از بیماران عیادت نماید». امام رضا (فرمود: «یوسف پیامبر بود قباهای دیبا که با طلا بافته شده بود در بر می‌کرد و در بساط آل فرعون قرار می‌گرفت و حکم می‌نمود، آنچه از امام خواسته می‌شود عدالت و دادخواهی او می‌باشد. امام هرگاه سخن می‌گوید باید صداقت داشته باشد، و هرگاه بین متخاصمین داوری کرد باید عدالت داشته باشد، هرگاه وعده‌ای داد باید عمل کند، خداوند لباس و طعامی را حرام نکرده است». و بعد این آیه‌ی شریفه را قرائت کرد: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ.

Imam al-Rida (peace be upon him): A group of Sufis in Khurasan came to Ali ibn Musa (peace be upon him) and said: "Amir al-Mu'minin (al-Ma'mun) reflected on who is worthy of the guardianship of affairs and with whose guardianship Allah is pleased. Then he realised that you the Ahl al-Bayt are worthy to lead the people as Imams, and are more deserving of this rank than anyone else, so he has returned the caliphate to you. The Imamate needs someone who eats hard and coarse food, wears rough clothes, rides a donkey, and visits the sick." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "Yusuf was a prophet; he used to wear silk brocade robes woven with gold, and used to sit on the couches of the family of Fir'awn and give judgment. What is required of the Imam is his justice and fairness. Whenever the Imam speaks, he must be truthful; whenever he judges between disputants, he must be just; whenever he makes a promise, he must fulfil it. Allah has not made any garment or food unlawful." Then he recited this noble verse: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions?].

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ખુરાસાનમાં સૂફીઓનો એક જૂથ અલી બિન મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યો અને કહ્યું: "અમીરુલ મોઅમેનીન (મામૂને) વિચાર્યું કે અમૂરની વિલાયત માટે કોણ યોગ્ય છે અને અલ્લાહ કોની વિલાયતથી રાજી છે. તે વખતે તેને ધ્યાનમાં આવ્યું કે આપ અહલેબૈત લોકો પર ઇમામત કરવા યોગ્ય છો, અને લોકોમાંથી આ મકામ માટે વધુ યોગ્ય છો, તેથી તેણે ખિલાફત આપને પરત આપી. ઇમામતને એવા વ્યક્તિની જરૂર છે જે સખત અને કઠણ ભોજન ખાય અને ખરબચડા કપડાં પહેરે અને ગધેડા પર સવાર થાય અને બીમારોની ઇયાદત કરે." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "યુસુફ પયગંબર હતા, દીબાના કબા જે સોનાથી વણેલા હતા તે પહેરતા હતા અને આલે ફિરઔનની બેઠકો પર બિરાજમાન થતા હતા અને હુકમ કરતા હતા. ઇમામથી જે માંગવામાં આવે છે તે તેમનો ન્યાય અને ઇન્સાફ છે. ઇમામ જ્યારે વાત કરે ત્યારે તેમનામાં સચ્ચાઈ હોવી જોઈએ, અને જ્યારે વિવાદ કરનારાઓ વચ્ચે ચુકાદો આપે ત્યારે તેમનામાં અદલ હોવો જોઈએ, જ્યારે વચન આપે ત્યારે તેને પૂરું કરવું જોઈએ, અલ્લાહે કોઈ કપડા અને ખોરાકને હરામ કર્યો નથી." અને પછી આ પવિત્ર આયત તિલાવત કરી: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [કહો: કોણે અલ્લાહની તે ઝીનતને હરામ ઠરાવી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પ્રગટ કરી છે, અને પવિત્ર રોજી?].

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أحْمَدِ‌بْنِ‌مُحَمَّدِ‌بْنِ‌أبِی‌نَصْرٍ الْبَزَنْطِیِّ: عَنِ الرِّضَا (علیه السلام) قَالَ قَالَ لِی مَا تَقُولُ فِی اللِّبَاسِ الْخَشِنِ فَقُلْتُ بَلَغَنِی أَنَّ الْحَسَنَ (علیه السلام) کَانَ یَلْبَسُ وَ أَنَّ جَعْفَرَبْنَ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) کَانَ یَأْخُذُ الثَّوْبَ الْجَدِیدَ فَیَأْمُرُ بِهِ فَیُغْمَسُ فِی الْمَاءِ فَقَالَ لِی الْبَسْ وَ تَجَمَّلْ فَإِنَّ عَلِیَّ‌بْنَ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) کَانَ یَلْبَسُ الْجُبَّهًَْ الْخَزَّ بِخَمْسِمِائَهًِْ دِرْهَمٍ وَ الْمِطْرَفَ الْخَزَّ بِخَمْسِینَ دِینَاراً فَیَشْتُو فِیهِ فَإِذَا خَرَجَ الشِّتَاءُ بَاعَهُ وَ تَصَدَّقَ بِثَمَنِهِ وَ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ.

امام رضا ( احمدبن‌محمدبن‌ابونصر بزنطی گوید: امام رضا (فرمود: «درباره‌ی لباس خشن چه می‌گویی»؟ عرض کردم: «به من خبر رسیده است که حسن (لباس خوب می‌پوشید و امام صادق (لباس جدید را می‌گرفت و دستور می داد تا آن را در آب قرار دهند». به من فرمود: «بپوش و خود را آراسته کن، زیرا که علیّ‌بن‌حسین (جبّه‌ی خز به قیمت پانصددرهم و جامه‌ی خز به قیمت پنجاه‌دینار می‌پوشید. آن را در زمستان بر تن می‌کرد و پس از پایان زمستان، آن را می‌فروخت و بهای آن را صدقه می‌داد و این آیه را خواند: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْق».

Imam Rida (peace be upon him): Ahmad ibn Muhammad ibn Abi Nasr al-Bazanti narrated: Imam Rida (peace be upon him) said to me: "What do you say about coarse clothing?" I said: "It has reached me that Hasan (peace be upon him) used to wear good clothes, and that Imam Sadiq (peace be upon him) used to take a new garment and command that it be dipped in water." He said to me: "Wear (good clothes) and adorn yourself, for indeed Ali ibn al-Husayn (peace be upon him) used to wear a jubba of khazz (fine silk) worth five hundred dirhams and a khazz cloak worth fifty dinars. He would wear it in winter, and when winter ended he would sell it and give its price as charity, and he recited this verse: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْق [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions]."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અહમદ બિન મુહમ્મદ બિન અબી નસ્ર બઝન્તી કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "ખરબચડા કપડાં વિશે તમે શું કહો છો?" મેં અરજ કરી: "મને ખબર મળી છે કે હસન (અલયહિસ્સલામ) સારા કપડાં પહેરતા હતા, અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) નવો કપડો લેતા અને હુકમ કરતા કે તેને પાણીમાં બોળવામાં આવે." તેમણે મને ફરમાવ્યું: "પહેરો અને પોતાની જાતને શણગારો, કારણ કે ખરેખર અલી બિન હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) પાંચસો દિરહમની કીમતનો ખઝ (બારીક રેશમ)નો જુબ્બો અને પચાસ દિનારની કીમતનો ખઝનો ઝભ્ભો પહેરતા હતા. તેઓ તેને શિયાળામાં પહેરતા, અને શિયાળો પૂરો થયા પછી તેને વેચી નાખતા અને તેની કીમત સદકામાં આપી દેતા, અને તેમણે આ આયત તિલાવત કરી: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْق [કહો: અલ્લાહની ઝીનતને કોણે હરામ કરી છે જેને તેણે પોતાના બંદાઓ માટે ઉત્પન્ન કરી છે, અને પાકીઝા રોઝીને?]."

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّ الْمُؤْمِنِینَ الْمُتَّقِینَ قَدْ ذَهَبُوا بِعَاجِلِ الْخَیْرِ وَ آجِلِهِ شَرِکُوا أَهْلَ الدُّنْیَا فِی دُنْیَاهُمْ وَ لَمْ یُشَارِکْهُمْ أَهْلُ الدُّنْیَا فِی آخِرَتِهِمْ یَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ سَکَنُوا الدُّنْیَا بِأَفْضَلِ مَا سُکِنَتْ وَ أَکَلُوهَا بِأَفْضَلِ مَا أُکِلَتْ شَارَکُوا أَهْلَ الدُّنْیَا فِی دُنْیَاهُمْ فَأَکَلُوا مِنْ أَفْضَلِ مَا یَأْکُلُونَ وَ شَرِبُوا مِنْ أَفْضَلِ مَا یَشْرَبُونَ وَ لَبِسُوا مِنْ أَفْضَلِ مَا یَلْبَسُونَ وَ سَکَنُوا بِأَفْضَلِ مَا یَسْکُنُونَ وَ تَزَوَّجُوا بِأَفْضَلِ مَا یَتَزَوَّجُونَ وَ رَکِبُوا مِنْ أَفْضَلِ مَا یَرْکَبُونَ أَصَابُوا لَذَّهًَْ الدُّنْیَا مَعَ أَهْلِ الدُّنْیَا وَ تَیَقَّنُوا أَنَّهُمْ غَداً مِنْ جِیرَانِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ یَتَمَنَّوْنَ عَلَیْهِ مَا یُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَهًٌْ وَ لَا یُنْقَصُ لَهُمْ لَذَّهًٌْ أَمَا فِی هَذَا مَا یَشْتَاقُ إِلَیْهِ مَنْ کَانَ لَهُ عَقْلٌ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهًَْ إِلَّا بِاللَّه.

امام علی ( بدانید ای بندگان خدا که پرهیزکاران به تمام نیکی های دنیوی و آخروی دست یافته اند، آنان با اهل دنیا در دنیایشان شریکند، ولی اهل دنیا با آنان در آخرتشان شرکت ندارند. خداوند فرموده است: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللّهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ کَذَلِکَ نُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ آنان به بهترین وجهی در دنیا سکونت جسته، و به نیکوترین صورت از آن بهره‌مند شده اند، با اهل دنیا در دنیاشان شریکند، در کنار آنان از پاکیزه‌ترین خوراک‌ها می خورند و از تمیزترین نوشیدنی‌ها، می‌نوشند، و از بهترین لباس‌ها می پوشند، و در برترین منزل‌ها سکونت می کنند، و بهترین همسران را اختیار می کنند، و برترین سواری ها را سوار می شوند، با اهل دنیا و مثل آنان از لذّت دنیا بهره می برند، و فردا روز همجوار خدا هستند، از خدا آرزو و درخواست می کنند و خداوند آرزوهایشان برآورده می‌سازد، و دعا و درخواستی از آنان را ردّ نمی‌کند، و هیچ بهره ای از لذّت را از آنان دریغ نمی‌نمایند. پس ای بندگان خدا به چنین چیزها هر صاحب خردی مشتاق است، و برای دستیابی به آن به پروای الهی عمل می‌کند، و هیچ حول و قوّه‌ای جز از جانب خدا نیست. ( کهف/۳۹ ).

Imam Ali (peace be upon him): Know, O servants of Allah, that the Allah-fearing believers have obtained all the good of this world and the hereafter. They share with the people of the world in their world, but the people of the world do not share with them in their hereafter. Allah the Mighty and Majestic says: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions? Say: These are for the believers in the life of this world, purely (theirs) on the resurrection day; thus do We make the communications clear for a people who know]. They have dwelt in the world in the best way it can be dwelt in, and enjoyed it in the finest way it can be enjoyed. They share with the people of the world in their world; alongside them they eat of the purest foods, drink of the cleanest drinks, wear the finest clothes, dwell in the best homes, marry the best spouses, and ride the finest mounts. They enjoy the pleasure of the world along with the people of the world, and tomorrow they will be the neighbors of Allah the Mighty and Majestic. They wish and ask from Allah, and Allah fulfills their wishes, and does not turn back any supplication or request from them, nor withholds any share of pleasure from them. So, O servants of Allah, every person of intellect longs for such things, and acts with Allah-consciousness to attain it, and there is no power nor strength except from Allah.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હે અલ્લાહના બંદાઓ, જાણી લો કે પરહેઝગાર મોમિનોએ દુનિયા અને આખિરતની તમામ ભલાઈઓ પ્રાપ્ત કરી લીધી છે. તેઓ દુનિયાવાળાઓ સાથે તેમની દુનિયામાં ભાગીદાર છે, પરંતુ દુનિયાવાળાઓ તેમની આખિરતમાં તેમની સાથે ભાગીદાર નથી. અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللّهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ کَذَلِکَ نُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ [કહો: અલ્લાહની ઝીનતને કોણે હરામ કરી છે જેને તેણે પોતાના બંદાઓ માટે ઉત્પન્ન કરી છે, અને પાકીઝા રોઝીને? કહો: આ દુનિયાના જીવનમાં મોમિનો માટે છે, અને કયામતના દિવસે તો ખાસ તેમના જ માટે છે; આ રીતે અમે જાણનારી કૌમ માટે નિશાનીઓને સ્પષ્ટ કરીએ છીએ]. તેઓ દુનિયામાં શ્રેષ્ઠ રીતે રહ્યા છે, અને શ્રેષ્ઠ સ્વરૂપે તેનાથી લાભ ઉઠાવ્યો છે, દુનિયાવાળાઓ સાથે તેમની દુનિયામાં ભાગીદાર છે, તેમની સાથે પવિત્ર ખોરાકોમાંથી ખાય છે અને સ્વચ્છ પીણાં પીવે છે, અને શ્રેષ્ઠ કપડાં પહેરે છે, અને શ્રેષ્ઠ ઘરોમાં રહે છે, અને શ્રેષ્ઠ પત્નીઓ પસંદ કરે છે, અને શ્રેષ્ઠ સવારીઓ પર સવાર થાય છે, દુનિયાવાળાઓ સાથે અને તેમની જેમ દુનિયાના આનંદનો લાભ ઉઠાવે છે, અને આવતીકાલે અલ્લાહના પડોશી હશે, અલ્લાહ પાસેથી આરઝૂ અને દરખાસ્ત કરે છે અને અલ્લાહ તેમની આરઝૂઓ પૂરી કરે છે, અને તેમની કોઈ દુઆ કે દરખાસ્તને રદ કરતો નથી, અને આનંદનો કોઈ પણ હિસ્સો તેમનાથી રોકતો નથી. તો હે અલ્લાહના બંદાઓ, દરેક બુદ્ધિમાન આવી બાબતોનો ઇચ્છુક છે, અને તેને પ્રાપ્ત કરવા માટે અલ્લાહની તકવાથી અમલ કરે છે, અને અલ્લાહ સિવાય કોઈ હૌલ કે કુવ્વત નથી.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ إبْنِ القَدَّاحِ قَالَ: کَانَ أَبُوعَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مُتَّکِئاً عَلَیَّ أَوْ قَالَ عَلَی أَبِی فَلَقِیَهُ عَبَّادُ‌بْنُ‌کَثِیرٍ وَ عَلَیْهِ ثِیَابٌ مَرْوِیَّهًٌْ حِسَانٌ فَقَالَ یَا أَبَاعَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) إِنَّکَ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ نُبُوَّهًٍْ (علیهم السلام) وَ کَانَ أَبُوکَ (علیه السلام) وَ کَانَ فَمَا لِهَذِهِ الثِّیَابِ الْمُزَیَّنَهًِْ عَلَیْکَ فَلَوْ لَبِسْتَ دُونَ هَذِهِ الثِّیَابِ فَقَالَ لَهُ أَبُوعَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَیْلَکَ یَا عَبَّادُ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ إِذَا أَنْعَمَ عَلَی عَبْدٍ نِعْمَهًًْ أَحَبَّ أَنْ یَرَاهَا عَلَیْهِ لَیْسَ بِهِ بَأْسٌ وَیْلَکَ یَا عَبَّادُ إِنَّمَا أَنَا بَضْعَهًٌْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَلَا تُؤْذِنِی وَ کَانَ عَبَّادٌ یَلْبَسُ ثَوْبَیْنِ قِطْرِیَّیْنِ.

امام صادق ( ابن قداح نقل کرده که گفت: امام صادق (به من یا پدرم تکیه داده بود عبادبن‌کثیر امام را که لباس مروی خوبی بر تن داشت دید، گفت: «یا ابا عبد الله شما از اهل بیت پیامبر هستی پدرت هم از اهل بیت پیامبر (بود؛ پس چطور این لباس زیبا و فاخر را پوشیده‌ای؟ ای کاش لباسی غیر از این می پوشیدی». امام صادق (فرمود: «وای بر تو عباد! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ؛ خداوند عزّوجلّ وقتی به بنده‌ای نعمتی عطا می‌کند دوست دارد که بنده از آن نعمت بهره‌مند شود هیچ اشکالی ندارد. وای بر تو عباد من پاره تن رسول خدا (هستم مرا آزار مده، خود عباد دو لباس قطوی بر تن داشت».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn al-Qaddah narrated that he said: Imam Sadiq (peace be upon him) was leaning on me — or he said, on my father — when Abbad ibn Kathir met him, and the Imam was wearing beautiful Marwi garments. He said: "O Aba Abdillah, you are from the Ahl al-Bayt of the Prophet, and your father (peace be upon him) too was from the Ahl al-Bayt of the Prophet (peace be upon him and his family); so how is it that you have worn this beautiful and fine garment? Would that you wore something other than this." Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Woe to you, O Abbad! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions]. When Allah the Mighty and Majestic bestows a blessing upon a servant, He loves that the servant enjoy that blessing; there is no harm in it. Woe to you, O Abbad, indeed I am a part of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), so do not hurt me." And Abbad himself was wearing two coarse (Qitri) garments.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને કદ્દાહે વર્ણવ્યું છે કે તેમણે કહ્યું: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) મારા પર અથવા મારા પિતા પર ટેકો દઈને હતા, ત્યારે અબ્બાદ બિન કસીરે ઇમામને જોયા, જેમણે સુંદર મરવી કપડાં પહેર્યાં હતાં, અને કહ્યું: "હે અબા અબ્દિલ્લાહ, તમે પયગંબરના અહલેબૈત (અલયહિસ્સલામ)માંથી છો, તમારા પિતા (અલયહિસ્સલામ) પણ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અહલેબૈતમાંથી હતા; તો પછી કેમ તમે આ સુંદર અને કીમતી કપડું પહેર્યું છે? કાશ તમે આ સિવાયનું કપડું પહેરત." ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અફસોસ છે તારા પર, અબ્બાદ! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [અલ્લાહની ઝીનતને કોણે હરામ કરી છે જેને તેણે પોતાના બંદાઓ માટે ઉત્પન્ન કરી છે, અને પાકીઝા રોઝીને?]; અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ જ્યારે કોઈ બંદા પર કોઈ નેઅમત અતા કરે છે તો પસંદ કરે છે કે બંદો તે નેઅમતથી લાભાન્વિત થાય, તેમાં કોઈ વાંધો નથી. અફસોસ છે તારા પર, અબ્બાદ, હું મેસેન્જર ઓફ અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો ટુકડો છું, મને દુઃખ ન પહોંચાડ." ખુદ અબ્બાદે બે ખરબચડા (કત્રી) કપડાં પહેર્યાં હતાં.

#10

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

بَعَثَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَبْدَ اللَّهِ‌بْنَ‌الْعَبَّاسِ إِلَی ابْنِ‌الْکَوَّاءِ وَ أَصْحَابِهِ وَ عَلَیْهِ قَمِیصٌ رَقِیقٌ وَ حُلَّهًٌْ فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَیْهِ قَالُوا یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ أَنْتَ خَیْرُنَا فِی أَنْفُسِنَا وَ أَنْتَ تَلْبَسُ هَذَا اللِّبَاسَ فَقَالَ هَذَا أَوَّلُ مَا أُخَاصِمُکُمْ فِیهِ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ.

امام صادق ( امیرمؤمنان (عبدالله‌بن‌عبّاس را به‌سوی ابن‌کواء و اصحابش فرستاد درحالی پیراهنی نازک و حلّه بر تن داشت. هنگامی او را دیدند گفتند: «ای ابن‌عبّاس (! تو نزد ما بهترین ما هستی، چرا این لباس را بر تن داری»؟! گفت: «این آیه اوّلین چیزی است که با شما به‌وسیله‌ی آن محاجّه می‌کنم؛ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ و [همچنین] خدای عزّوجلّ فرمود: خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ».

Imam Sadiq (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) sent Abdullah ibn Abbas to Ibn al-Kawwa' and his companions, while he was wearing a fine shirt and a robe. When they saw him, they said: "O Ibn Abbas! You are the best of us in our estimation — why are you wearing this clothing?!" He said: "This verse is the first thing by which I will argue with you: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants, and the good provisions?], and [likewise] Allah the Mighty and Majestic said: خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ [Take your adornment at every place of worship]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ અબ્દુલ્લાહ બિન અબ્બાસને ઇબ્ને કવ્વા અને તેના સાથીઓ પાસે મોકલ્યા, જ્યારે તેઓએ પાતળું પહેરણ અને હુલ્લા (ઝભ્ભો) પહેર્યો હતો. જ્યારે તેઓએ તેમને જોયા, ત્યારે કહ્યું: "ઓ ઇબ્ને અબ્બાસ! તું અમારી નજરમાં અમારામાં સૌથી ઉત્તમ છે, તો પછી શા માટે તું આ લિબાસ પહેરે છે?!" તેમણે કહ્યું: "આ આયત પ્રથમ વસ્તુ છે જેના દ્વારા હું તમારી સાથે દલીલ કરું છું: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [કહો: અલ્લાહની જે ઝીનત (સુશોભન) તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પેદા કરી છે અને પાક રિઝ્કને કોણે હરામ કર્યું છે?], અને [એ જ રીતે] અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું: خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ [દરેક મસ્જિદ પાસે તમારી ઝીનત ધારણ કરો]."

#11

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَکَمِ‌بْنِ‌عُتَیْبَهًَْ، قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ هُوَ فِی بَیْتٍ مُنَجَّدٍ وَ عَلَیْهِ قَمِیصٌ رَطْبٌ وَ مِلْحَفَهًٌْ مَصْبُوغَهًٌْ قَدْ أَثَّرَ الصِّبْغُ عَلَی عَاتِقِهِ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَی الْبَیْتِ وَ أَنْظُرُ فِی هَیْئَتِهِ فَقَالَ لِی یَا حَکَمُ مَا تَقُولُ فِی هَذَا فَقُلْتُ مَا عَسَیْتَ أَنْ أَقُولَ وَ أَنَا أَرَاهُ عَلَیْکَ فَأَمَّا عِنْدَنَا فَإِنَّمَا یَفْعَلُهُ الشَّابُّ الْمُرَهَّقُ فَقَالَ یَا حَکَمُ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ فَأَمَّا هَذَا الْبَیْتُ الَّذِی تَرَی فَهُوَ بَیْتُ الْمَرْأَهًِْ وَ أَنَا قَرِیبُ الْعَهْدِ بِالْعُرْسِ وَ بَیْتِیَ الْبَیْتُ الَّذِی تَعْرِفُ.

امام باقر ( حکم‌بن‌عتیبه گوید: نزد امام باقر (آمدم درحالی‌که در خانه‌ای مجهّز بود و بر تن او پیراهنی خیس و روپوشی رنگ‌آمیزی شده بود و این رنگ‌آمیزی بر شانه‌ی او اثر گذاشته بود، به نگاه‌کردن به خانه و قیافه‌ی وی مشغول شدم. فرمود: «ای حکم! در مورد آنچه می‌بینی، چه می‌گویی»؟ عرض کردم: «چه می‌توانم بگویم درحالی‌که شما را با این قیافه می‌بینم؟ این کار را در میان ما فقط نوجوانان انجام می‌دهند». فرمود: «ای حکم! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْق؟! این از جمله نعمت‌هایی است که خدا برای بندگان خود اختصاص داده است. و امّا این خانه‌ای را که می‌بینی، خانه‌ی زن است و من تازه ازدواج کرده‌ام و خانه‌ی عروس باید این چنین باشد».

Imam Baqir (peace be upon him): Hakam ibn Utayba said: I came to Imam Baqir (peace be upon him) while he was in a well-furnished room, and on him was a damp shirt and a dyed outer wrap, the dye of which had left its mark on his shoulder. I began looking at the room and at his appearance. He said to me: "O Hakam! What do you say about what you see?" I said: "What can I say when I see you in this state? Among us, only youths given to excess do such a thing." He said: "O Hakam! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants, and the good provisions?]! This is among the blessings which Allah has set aside for His servants. As for this room you see, it is the wife's room, and I have recently married, and the bride's room ought to be like this."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હકમ બિન ઉતયબા કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે આવ્યો, જ્યારે તેઓ એક સુસજ્જિત ઓરડામાં હતા અને તેમના શરીર પર ભીનું પહેરણ અને એક રંગેલી ચાદર હતી, અને તે રંગની અસર તેમના ખભા પર પડી હતી. હું ઓરડા અને તેમના દેખાવ તરફ જોવા લાગ્યો. તેમણે ફરમાવ્યું: "ઓ હકમ! તું જે જુએ છે તેના વિષે શું કહે છે?" મેં અરજ કરી: "હું શું કહી શકું જ્યારે હું તમને આ સ્થિતિમાં જોઉં છું? અમારી વચ્ચે તો આવું કામ ફક્ત નવયુવાનો જ કરે છે." તેમણે ફરમાવ્યું: "ઓ હકમ! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [કોણે અલ્લાહની તે ઝીનતને હરામ કરી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે ઉત્પન્ન કરી છે, અને પાકીઝા રોઝી?]! આ તે નેઅમતોમાંથી છે જે અલ્લાહે પોતાના બંદાઓ માટે ખાસ કરી છે. અને આ ઓરડો જે તું જુએ છે, તે પત્નીનો ઓરડો છે અને મેં હમણાં જ લગ્ન કર્યાં છે, અને દુલ્હનનો ઓરડો આવો જ હોવો જોઈએ."

#12

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَکَمِ بْنِ عُیَیْنَهًَْ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ عَلَیْهِ مِلْحَفَهًٌْ مَصْبُوغَهًٌْ بِعُصْفُرٍ قَدْ نَفَضَ صَبْغُهَا عَلَی عَاتِقِهِ، قَالَ: فَنَظَرْتُ إِلَیْهَا فَقَالَ: یَا .حَکَمُ مَا تَقُولُ فِی هَذَا؟ قُلْتُ: إِنَّا لَنَعِیبُ الشَّابَّ الْمُرَاهِقَ عِنْدَنَا مِثْلَ هَذَا فَأَیَّ شَیْءٍ أَقُولُ وَ هِیَ عَلَیْکَ؟ فَقَالَ: یَا حَکَمُ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ، یَا حَکَمُ إِنِّی حَدِیثُ عَهْدٍ بِعُرْسٍ.

امام باقر ( حکم‌بن‌عتیبه گوید: بر امام باقر (وارد شدم که روپوشی با گل زرد رنگ‌شده به تن داشت که اثر رنگ آن به گردنش مانده بود. حضرت فرمود: «ای حکم درباره‌ی این لباس چه می‌گویی»؟ عرض کردم: «ما این‌گونه جامه‌ها را برای تازه جوان‌ها می‌پسندیم اکنون چه می‌توانم گفت که شما پوشیده‌اید». فرمود: «ای حکم! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ؛ ای حکم من تازه عروسی کرده‌ام».

Imam Baqir (peace be upon him): Hakam ibn Utayba said: I came in upon Imam Baqir (peace be upon him) and he was wearing an outer wrap dyed with safflower, the dye of which had come off on his shoulder. The Imam said: "O Hakam, what do you say about this garment?" I said: "We reckon such garments fit only for youths just come of age; what can I say now, when you are the one wearing it?" He said: "O Hakam! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants, and the good provisions?]; O Hakam, I have recently married."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હકમ બિન ઉતયબા કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે ગયો, જ્યારે તેમના શરીર પર કુસુમના પીળા રંગથી રંગેલી ચાદર હતી, જેના રંગની અસર તેમની ગરદન પર બાકી હતી. હઝરતે ફરમાવ્યું: "ઓ હકમ! આ પોશાક વિષે તું શું કહે છે?" મેં અરજ કરી: "અમે તો આવા વસ્ત્રો નવયુવાનો માટે પસંદ કરીએ છીએ, હવે હું શું કહી શકું જ્યારે તમે તે પહેર્યો છે." તેમણે ફરમાવ્યું: "ઓ હકમ! مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ [કોણે અલ્લાહની તે ઝીનતને હરામ કરી છે જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે ઉત્પન્ન કરી છે, અને પાકીઝા રોઝી?]; ઓ હકમ! મેં હમણાં જ લગ્ન કર્યાં છે."

#13

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ سْعِیدِ‌بْنِ‌زِیْدِ‌بْنِ‌عَمْرِوبْنِ‌نُفَیْلٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ وَ أقْبَلَ عَلَی أُسَامَهًَْ‌بْنِ‌زِیْدٍ فَقَالَ: یَا أُسَامَهًُْ عَلَیْکَ بِطَرِیقِ الْحَقِّ وَ إِیَّاکَ أَنْ تَخْتَلِجَ دُونَهُ بِزَهْرَهًِْ رَغَبَاتِ الدُّنْیَا وَ غَضَارَهًِْ نَعِیمِهَا وَ بَائِدِ سُرُورِهَا وَ زَائِلِ عَیْشِهَا إِلَی أَنْ قَالَ (علیه السلام) أَلَا وَ لَا تَقُومُ السَّاعَهًُْ حَتَّی یُبْغِضَ النَّاسُ مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ یُحِبُّونَ مَنْ عَصَی اللَّهَ فَقَالَ عُمَرُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ النَّاسُ یَوْمَئِذٍ عَلَی الْإِسْلَامِ قَالَ وَ أَیْنَ الْإِسْلَامُ یَوْمَئِذٍ یَا عُمَرُ الْمُسْلِمُ یَوْمَئِذٍ کَالْغَرِیبِ الشَّرِیدِ ذَاکَ الزَّمَانَ یَذْهَبُ فِیهِ الْإِسْلَامُ وَ لَا یَبْقَی إِلَّا اسْمُهُ وَ یَنْدَرِسُ فِیهِ الْقُرْآنُ وَ لَا یَبْقَی إِلَّا رَسْمُهُ فَقَالَ عُمَرُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ فِیمَا یُکَذِّبُونَ مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ یَطْرُدُونَهُمْ وَ یُعَذِّبُونَهُمْ فَقَالَ یَا عُمَرُ تَرَکُوا الْقَوْمُ الطَّرِیقَ وَ رَکِنُوا إِلَی الدُّنْیَا وَ رَفَضُوا الْآخِرَهًَْ وَ أَکَلُوا الطَّیِّبَاتِ وَ لَبِسُوا الثِّیَابَ الْمُزَیَّنَاتِ وَ خَدَمَهُمْ أَبْنَاءُ فَارِسَ وَ الرُّومِ فَهُمْ یَغْتَدُونَ فِی طَیِّبِ الطَّعَامِ وَ لَذِیذِ الشَّرَابِ وَ ذَکِیِّ الرِّیحِ وَ مَشِیدِ الْبُنْیَانِ وَ مُزَخْرَفِ الْبُیُوتِ وَ مِنْجَدَهًِْ الْمَجَالِسِ وَ یَتَبَرَّجُ الرَّجُلُ مِنْهُمْ کَمَا تَبَرَّجُ المَرْأَهًُْ لِزَوْجِهَا وَ تَتَبَرَّجُ النِّسَاءُ بِالْحُلِیِّ وَ الْحُلَلِ الْمُزَیَّنَهًِْ زِیُّهُمْ یَوْمَئِذٍ زِیُّ الْمُلُوکِ الْجَبَابِرَهًِْ یَتَبَاهَوْنَ بِالْجَاهِ وَ اللِّبَاسِ وَ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ عَلَیْهِمُ الْعَبَاءُ شَاحِبَهًًْ أَلْوَانُهُمْ مِنَ السَّهَرِ وَ مُنْحَنِیَهًًْ أَصْلَابُهُمْ مِنَ الْقِیَامِ قَدْ لَصِقَتْ بُطُونُهُمْ} بِظُهُورِهِمْ مِنْ طُولِ الصِّیَامِ إِلَی أَنْ قَالَ فَإِذَا تَکَلَّمَ مِنْهُمْ مُتَکَلِّمٌ بِحَقٍّ أَوْ تَفَوَّهَ بِصِدْقٍ قِیلَ لَهُ اسْکُتْ فَأَنْتَ قَرِینُ الشَّیْطَانِ وَ رَأْسُ الضَّلَالَهًِْ یَتَأَوَّلُونَ کِتَابَ اللَّهِ عَلَی غَیْرِ تَأْوِیلِهِ وَ یَقُولُونَ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ الْخَبَرَ.

پیامبر ( سعیدبن‌زیدبن‌عمروبن‌نفیل گوید: شنیدم پیامبر (فرمود: ای اسامه! همواره بر راه حق باش و دوری کن از اینکه رغبت‌های دنیا و نعمت‌ها و خوشی‌ها و لذّت‌های زودگذرش را بر آن برتری داده و جایگزین سازی، ... آن زمانی که مردم، فردی را که اطاعت خدا را می‌کند، مورد غضب قرار دهند و کسی را که معصیت خدا می‌کند، دوست می‌دارند و احترام می‌گذارند، قیامت برپا می‌شود [و این از علائم آخرالزمان است] عمربن‌نفیل گفت: «ای رسول خدا (! آیا مردم در آن هنگام مسلمان هستند»؟ حضرت (فرمود: «ای عمر! در آن هنگام اسلام کجا خواهد بود؟ مسلمان در آن زمان همچون غریبه‌ی فراری است و از اسلام جز اسمی باقی نخواهد ماند، قرآن در آن زمان کهنه و مندرس خواهد شد، و از آن جز حروفش چیزی نمی‌ماند». عمر گفت: «ای رسول خدا (چگونه بندگان مطیع خدا را تکذیب می‌نمایند، و آن‌ها را طرد و آزار می‌دهند»؟ حضرت (فرمود: «ای عمر، مردم در آن زمان راه [حق] را ترک گفته و به دنیا متمایل گشته و آخرت را رها می‌سازند، از روزی پاک خداوند می‌خورند و لباس‌های زینتی و فاخر می‌پوشند و مردمان فارس و روم خدمت آنان را می‌کنند و آن‌ها در لذتّ‌های طعام و شراب و عطرهای خوشبو و کاخ‌های بلند و خانه‌ها و منازل آراسته، و مجالس فاخر غوطه‌ورند، مردان آنان همانند زنی که برای همسرش زینت می‌کند خود را می‌آرایند و زنان با زر و زیور خویش را آراسته می‌سازند، پوشش آن‌ها در آن زمان همانند پوشش پادشاهان جبّار است، با مقام و لباس به همدیگر فخر می‌نمایند و مباهات می‌ورزند، در آن زمان اولیاء الهی کسانی هستند که از شب‌زنده‌داری [طولانی]، عباهایشان رنگ پریده و قامتشان از شدّت عبادت خمیده گشته و شکم‌هایشان از زیادی روزه به پشتشان چسبیده است ... اگر یکی از آن‌ها سخن حق و یا کلام درستی بر زبان براند به وی می‌گویند: «ساکت باش که تو همنشین شیطان و سرکرده گمراهی و انحراف هستی، کتاب خدا را تاویل نادرست می‌کنند و می‌گویند: چه کسی زینت‌ها و روزی‌های پاک خدا را بر بندگانش تحریم کرده است».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Sa'id ibn Zayd ibn Amr ibn Nufayl said: I heard the Prophet (peace be upon him and his family) say — and he turned to Usama ibn Zayd and said: "O Usama! Cling always to the path of truth, and beware of turning aside from it for the blossoms of worldly desires, its fresh delights, its passing joys and its fading pleasures... The Hour will not be established until people hate the one who obeys Allah and love and honour the one who disobeys Allah [and this is among the signs of the end of times]." Umar ibn Nufayl said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Will the people at that time be upon Islam?" He (peace be upon him and his family) said: "O Umar! Where will Islam be at that time? The Muslim at that time will be like a fleeing stranger. Nothing of Islam will remain but its name; the Qur'an at that time will be worn out and effaced, and nothing of it will remain but its letters." Umar said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! How will they call the servants who obey Allah liars, and drive them away and torment them?" He (peace be upon him and his family) said: "O Umar, the people at that time will have abandoned the path [of truth] and inclined to the world and cast the hereafter aside. They will eat the pure provisions of Allah and wear adorned and lavish garments, and the people of Persia and Rome will serve them. They will be immersed in the pleasures of food and drink, sweet perfumes, lofty palaces, decorated houses and dwellings, and lavish gatherings. Their men will adorn themselves as a woman adorns herself for her husband, and their women will deck themselves with gold and finery. Their dress at that time will be like the dress of tyrant kings; they will vaunt over one another with rank and clothing and take pride in them. At that time the friends of Allah (awliya' Allah) will be those whose cloaks are faded from [long] night vigils, whose backs are bent from the intensity of worship, and whose bellies cling to their backs from much fasting... If one of them utters a word of truth or speaks a sound saying, they will say to him: 'Be silent! You are the companion of Satan and the head of misguidance and deviation.' They will interpret the Book of Allah with wrong interpretation and say: 'Who has forbidden the adornments and the pure provisions of Allah to His servants?'"

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): સઈદ બિન ઝયદ બિન અમ્ર બિન નુફૈલ કહે છે: મેં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા, અને તેમણે ઉસામા બિન ઝયદ તરફ ધ્યાન આપીને ફરમાવ્યું: "ઓ ઉસામા! હંમેશા હકના માર્ગ પર રહો અને દુનિયાની રગબતો, નેઅમતો, ખુશીઓ અને તેની ક્ષણિક લિજ્જતોને તેના પર પ્રાધાન્ય આપવા અને બદલવાથી બચો... જ્યારે લોકો એ વ્યક્તિ પર ગુસ્સો કરશે જે અલ્લાહની ઇતાઅત કરે છે, અને એ વ્યક્તિને ચાહશે અને ઇજ્જત આપશે જે અલ્લાહની નાફરમાની કરે છે, ત્યારે કયામત બરપા થશે [અને આ આખરી ઝમાનાની નિશાનીઓમાંથી છે]." ઉમર બિન નુફૈલે કહ્યું: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! શું તે વખતે લોકો મુસલમાન હશે?" હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "ઓ ઉમર! તે વખતે ઇસ્લામ ક્યાં હશે? તે ઝમાનામાં મુસલમાન ફરાર થયેલા અજનબી જેવો હશે, અને ઇસ્લામમાંથી કંઈ પણ બાકી નહીં રહે સિવાય તેના નામના, કુરઆન તે ઝમાનામાં જૂનું અને ઘસાયેલું થઈ જશે, અને તેનાથી કંઈ પણ બાકી નહીં રહે સિવાય તેના અક્ષરોના." ઉમરે કહ્યું: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! કેવી રીતે અલ્લાહના ઇતાઅત કરનારા બંદાઓને જુઠલાવશે, અને તેમને ધુત્કારશે અને સતાવશે?" હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "ઓ ઉમર, તે ઝમાનામાં લોકો [હકના] માર્ગને છોડી દઈને દુનિયા તરફ ઝુકી જશે અને આખેરતને છોડી દેશે, અલ્લાહની પાક રોઝીમાંથી ખાશે અને ઝીનતવાળા અને ઉમદા વસ્ત્રો પહેરશે, અને ફારસ તથા રોમના લોકો તેમની ખિદમત કરશે, અને તેઓ સ્વાદિષ્ટ ખાવા-પીવાની, ખુશબૂદાર ઇત્રોની, ઉંચા મહેલોની, સજાવેલા ઘરો અને મકાનોની અને ભવ્ય મજલિસોની લિજ્જતોમાં ડૂબેલા હશે, તેમના મર્દો પોતાની જાતને એવી રીતે સજાવશે જેવી રીતે એક સ્ત્રી પોતાના પતિ માટે સજે છે, અને સ્ત્રીઓ ઝર-ઝેવરથી પોતાને શણગારશે, તેમનો પોશાક તે વખતે જાબિર બાદશાહોના પોશાક જેવો હશે, હોદ્દા અને લિબાસથી એકબીજા પર ફખ્ર અને મુબાહાત કરશે, તે ઝમાનામાં અલ્લાહના ઔલિયા એ લોકો હશે જેમની અબાઓ [લાંબી] શબ-બેદારીથી રંગ ઉડેલી હશે અને જેમની કમર ઇબાદતની તીવ્રતાથી ઝૂકી ગઈ હશે અને જેમના પેટ વધુ રોઝાના કારણે તેમની પીઠ સાથે ચોંટી ગયા હશે... જો તેમનામાંથી કોઈ હકની વાત અથવા સાચી વાત ઝબાન પર લાવે તો તેને કહેશે: 'ચૂપ રહે, તું શેતાનનો સાથી અને ગુમરાહી અને ઇન્હેરાફનો સરદાર છે,' અને અલ્લાહની કિતાબની ખોટી તાવીલ કરશે અને કહેશે: 'કોણે અલ્લાહની ઝીનતો અને પાક રોઝીઓ તેના બંદાઓ પર હરામ કરી છે?'"

#14

الرسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ أَتَی قُبَا یَوْمَ خَمِیسٍ وَ هُوَ صَائِمٌ فَلَمَّا أَمْسَی قَالَ هَلْ مِنْ شَرَابٍ وَ ذَکَرَ نَحْوَهُ إِلَی قَوْلِهِ وَ مَنْ أَکْثَرَ ذِکْرَ اللَّهِ رَزَقَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ فَهَذَا (وَ اللَّهُ أَعْلَمُ) مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) تَوَاضُعٌ کَمَا قَالَ لَا عَلَی أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ حَرَّمَ شَیْئاً مِنْ طَیِّبَاتِ الرِّزْقِ قَالَ جَلَّ ذِکْرُهُ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاهًِْ الدُّنْیا خالِصَهًًْ یَوْمَ الْقِیامَهًِْ.

پیامبر ( رسول خدا (شب پنجشنبه در مسجد قبا افطار کرد و فرمود ... هرکه فراوان ذکر خدا گوید خداوند او را روزی می‌دهد. سپس گفته: این تواضع از رسول خدا (دانسته شده چنانکه خودش فرموده نه اینکه خدای عزّوجلّ چیزی از روزی‌های پاکیزه را حرام کرده باشد، خداون متعال فرموده است: «[ای پیامبر] بگو: زیورهایی را که خدا برای بندگانش پدید آورده، و [نیز] روزی‌های پاکیزه را چه کسی حرام گردانیده؟ بگو: این [نعمت‌ها] در زندگی دنیا برای کسانی است که ایمان آورده‌اند و روز قیامت [نیز] خاصّ آنان می‌باشد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) broke his fast on Thursday night at the Masjid of Quba and said... 'Whoever remembers Allah abundantly, Allah will provide for him.' Then it is said: This has been understood as humility on the part of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), as he himself has stated, not that Allah the Mighty and Majestic has forbidden anything of the pure provisions. Allah the Exalted has said: '[O Prophet] قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ [Say: Who has forbidden the adornments which Allah has brought forth for His servants, and the good provisions? Say: These [blessings] in the life of this world are for those who have believed, and on the Day of Resurrection [also] they will be exclusively theirs].'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ગુરુવારની રાત્રે મસ્જિદે કુબામાં ઇફ્તાર કર્યો અને ફરમાવ્યું ... જે કોઈ અલ્લાહનું ઝિક્ર વધુ કરે તો અલ્લાહ તેને રિઝ્ક આપશે. પછી કહેવાયું છે: આ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની તવાઝો સમજવામાં આવી છે, જેમ કે તેમણે પોતે ફરમાવ્યું છે, એવું નથી કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પવિત્ર રિઝ્કમાંથી કંઈ હરામ કર્યું હોય. અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: '[હે પયગંબર] قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ [કહો: અલ્લાહે પોતાના બંદાઓ માટે જે ઝીનતો પેદા કરી છે, અને [તેમજ] પવિત્ર રિઝ્કોને કોણે હરામ કર્યા છે? કહો: આ [નેઅમતો] દુનિયાના જીવનમાં તે લોકો માટે છે જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે, અને કયામતના દિવસે [પણ] ખાસ તેઓ માટે હશે].'

#15

الدَّعَائِمُ، عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) أَنَّهُ أُتِیَ بِطَبَقِ فَالُوذَجٍ فَوُضِعَ بَیْنَ یَدَیْهِ فَنَظَرَ إِلَیْهِ وَ رَأَی صَفَاءَهُ وَ حُسْنَهُ فَوَجَأَ بِإِصْبَعِهِ فِیهِ ثُمَّ اسْتَلَّهَا فَلَمْ یَنْتَزِعْ مِنْهُ شَیْئاً فَتَلَمَّظَ إِصْبَعَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَا لَحُلْوٌ طَیِّبٌ وَ لَکِنْ نَکْرَهُ أَنْ نُعَوِّدَ أَنْفُسَنَا مَا لَمْ تُعَوَّدْ ارْفَعُوهُ فَرَفَعُوهُ.

امام علی ( در کتاب دعائم آمده است: برای امیرالمؤمنین (سفره‌ای از فالوده آوردند و و در مقابلش گذاشتند، به صفا و زیبایی آن نگریست و انگشت به آن فرو برد تا به تهش رسید و آن را در آورد و چیزی از آن نخورد و انگشت را لیسید و فرمود: «راستی حلال و پاکیزه است و حرام نیست ولی من خوش ندارم خود را به چیزی که عادت ندارم، عادت دهم. آن را از مقابل من بردارید». و آن را برداشتند.

Imam Ali (peace be upon him): In the book of Da'a'im it is narrated: A tray of faluda was brought for the Commander of the Faithful (peace be upon him) and placed before him. He looked at its clarity and beauty and thrust his finger into it until it reached the bottom, then drew it out, but did not take anything from it and licked his finger. He said: "Indeed it is lawful and wholesome and not forbidden, but I do not like to accustom myself to something I am not accustomed to. Take it away from before me." So they took it away.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કિતાબ દઆઇમમાં આવ્યું છે કે: અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) માટે ફાલૂદાનો થાળ લાવવામાં આવ્યો અને તેમની સામે મૂકવામાં આવ્યો. તેમણે તેની સફાઇ અને સુંદરતાને જોઈ અને પોતાની આંગળી તેમાં નાખી ત્યાં સુધી કે તળિયે પહોંચી, પછી તેને બહાર કાઢી અને તેમાંથી કંઈ ખાધું નહીં અને આંગળી ચાટી અને ફરમાવ્યું: "ખરેખર આ હલાલ અને પાકીઝા છે અને હરામ નથી, પરંતુ મને ગમતું નથી કે હું પોતાને એવી વસ્તુની ટેવ પાડું જેની મને ટેવ નથી. તેને મારી સામેથી ઉઠાવી લો." અને તેઓએ તેને ઉઠાવી લીધું.

#16

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَوْلُهُ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ هِیَ الثِّیَابُ وَ الطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ وَ هِیَ الْحَلَالُ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیا اشْتَرَکَ فِیهَا الْبَرُّ وَ الْفَاجِرُ خالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ لِلَّذِینَ آمَنُوا کَذَلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ وَ قَوْلُهُ یَا بَنِی آدَمَ خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ قَالَ: فِی الْعِیدَیْنِ وَ الْجُمُعَهًِْ یَغْتَسِلُ وَ یَلْبَسُ ثِیَاباً بِیضاً، وَ رُوِیَ أَیْضاً الْمُشْطُ عِنْدَ کُلِّ صَلَاهًٍْ، وَ قَوْلُهُ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ وَ هِیَ حِکَایَهًٌْ، مَعْنَاهَا: قَالُوا مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ. فَقَالَ اللَّهُ قُلْ لَهُمْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ، قُلْ مَنْ آمَنَ فِی الدُّنْیَا فَهَذِهِ الطَّیِّباتُ لَهُمْ خَالِصَهًًْ عِنْدَ اللَّهِ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( قُل مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ؛ منظور از زینت خداوند که برای بندگانش آفریده، همان لباسهای آنان است و منظور از وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ همان روزی‌های پاک و حلال است. بگو: «قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا. [و در استفاده از این روزی‌ها] نیکوکار و فاسق [شریک‌اند و یکسان] استفاده می‌بردند، خالصةً یَوْمَ الْقِیامَةِ یعنی نعمت‌های خالص الهی، در روز قیامت مخصوص مؤمنان است. کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ. یا بَنی آدَم خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ؛ یعنی در دو روز عید فطر و عید قربان و روز جمعه غسل نماید و لباس سفید بپوشد. و نیز روایت شده که هنگام هر نماز شانه‌زده شود. قُل مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ و در حقیقت در مقام بیان گفته‌ی آنان است که چنین سؤالی پرسیدند و خداوند فرمود: «به آنان بگو: هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ، به آنان بگو: این نعمت‌ها برای کسانی است که در این دنیا ایمان آوردند و این نعمت‌های پاکیزه در روز قیامت، فقط مخصوص آنان خواهد بود.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants]; what is meant by the embellishment of Allah which He has created for His servants is their clothing, and what is meant by وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [and the good provisions] is pure and lawful sustenance. Say: قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا [Say: These are for the believers in the life of this world]. [In the use of these provisions] the righteous and the sinful [share and equally] make use of them, خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ [purely (theirs) on the resurrection day], meaning: the pure blessings of Allah on the Day of Resurrection are exclusively for the believers. کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ [thus do We make the communications clear for a people who know]. یا بَنی آدَم خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ [O children of Adam, take your adornment at every place of worship]; meaning: on the two days of Eid al-Fitr and Eid al-Adha and on Friday one should perform ghusl and wear white clothes. It has also been narrated that one should comb one's hair at every prayer. قُل مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ, and in reality this is a report of the saying of those who asked such a question, and Allah said: "Say to them: هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ, say to them: these blessings are for those who have believed in this world, and these pure blessings on the Day of Resurrection will be exclusively for them."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): قُل مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ [કહો: અલ્લાહની જે ઝીનતને તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પેદા કરી છે તેને કોણે હરામ કરી]; અલ્લાહની ઝીનતથી મુરાદ જે તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પેદા કરી છે તે તેમનાં કપડાં છે, અને وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [અને પાક રિઝ્ક]થી મુરાદ પાક અને હલાલ રિઝ્ક છે. કહો: قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا [કહો: આ દુનિયાની ઝિંદગીમાં ઈમાનવાળાઓ માટે છે]. [આ રિઝ્કના ઉપયોગમાં] નેકોકાર અને ફાસિક [ભાગીદાર છે અને એકસરખાં] લાભ ઉઠાવતા હતા, خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ [કયામતના દિવસે ખાસ] યાની અલ્લાહની ખાલિસ નેઅમતો, કયામતના દિવસે ફક્ત મુઅમિનો માટે છે. کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ [આ રીતે અમે આયતોને જાણનારા લોકો માટે વિગતવાર બયાન કરીએ છીએ]. یا بَنی آدَم خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ [ઓ આદમના સંતાનો! દરેક મસ્જિદ પાસે તમારી ઝીનત ધારણ કરો]; યાની ઈદુલ ફિત્ર અને ઈદુલ અઝહાના બંને દિવસોમાં અને જુમ્આના દિવસે ગુસલ કરે અને સફેદ કપડાં પહેરે. અને એ પણ રિવાયત થયું છે કે દરેક નમાઝ વખતે વાળ ઓળે. قُل مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ અને હકીકતમાં આ તે લોકોના કથનનું બયાન છે જેમણે એવો સવાલ પૂછ્યો હતો, અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "તેમને કહો: هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ, તેમને કહો: આ નેઅમતો તેઓ માટે છે જેમણે આ દુનિયામાં ઈમાન લાવ્યા, અને આ પાકીઝા નેઅમતો કયામતના દિવસે ફક્ત તેઓ માટે જ હશે."

#17

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

دَخَلَ إِنْسَانٌ عَلَی عَلِیِّ بْنِ مُوسَی‌الرِّضَا (علیه السلام) وَ عَلَیْهِ ثِیَابٌ مُرْتَفِعَهًُْ الْقِیمَهًِْ، فَقَالَ: یَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ (علیه السلام) أَ تَلْبَسُ مِثْلَ هَذَا؟ فَقَالَ لَهُ: مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ.

امام رضا ( انسان بر علیّ‌بن‌موسی‌الرضا (وارد شد درحالی‌که [حضرت] لباس گرانقیمتی پوشیده بود. عرض کرد: «ای فرزند رسول خدا (آیا لباس‌هایی اینگونه [فاخر] می‌پوشی»؟! فرمود: مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ.

Imam al-Rida (peace be upon him): A man came in to Ali ibn Musa al-Rida (peace be upon him) while [the Imam] was wearing an expensive garment. He said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), do you wear clothes like this [luxurious]?!" He said: مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions?].

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): એક માણસ અલી બિન મૂસા અલ-રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો જ્યારે [હઝરત]એ કીમતી લિબાસ પહેર્યો હતો. તેણે અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! શું તમે આવા [કીમતી] લિબાસ પહેરો છો?!" તમે ફરમાવ્યું: مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ [અલ્લાહની જે ઝીનતને તેણે પોતાના બંદાઓ માટે પેદા કરી છે અને પાક રિઝ્કને કોણે હરામ કર્યું?].

#18

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

امام صادق ( از یوسف‌بن‌ابراهیم نقل شده است که: نزد امام صادق (آمد درحالی‌که جبّه‌ی خز و طیلسان خز بر تن او بود. ایشان به من نگاه کردند. گفتم: «فدایت شوم، درباره‌ی جبّه و جامه‌ی خز و طیلسان خز که تن من هست، چه می‌گویی»؟ فرمود: «اشکالی نیست». گفتم: «تارهای آن از ابریشم است». فرمود: «اشکالی نیست، حسین‌بن‌علی (هنگامی‌که به شهادت رسید، جبّه‌ی خز بر تنش بود».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Yusuf ibn Ibrahim that: I came to Imam Sadiq (peace be upon him) while I was wearing a jubbah of khazz (silk-wool) and a tailasan of khazz. He looked at me. I said: "May I be your ransom, what do you say about the jubbah and garment of khazz and the tailasan of khazz which I am wearing?" He said: "There is no objection to it." I said: "Its threads are of silk." He said: "There is no objection to it; Husayn ibn Ali (peace be upon him), when he was martyred, was wearing a jubbah of khazz."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): યુસુફ બિન ઇબ્રાહીમથી નકલ થયું છે કે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો જ્યારે મારા શરીર પર ખઝ્ઝ (રેશમ-ઊન)નો જુબ્બો અને ખઝ્ઝનો તયલસાન હતો. તમે મારી તરફ જોયું. મેં કહ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, મારા શરીર પરના ખઝ્ઝના જુબ્બા અને લિબાસ અને ખઝ્ઝના તયલસાન વિષે તમે શું ફરમાવો છો?" તમે ફરમાવ્યું: "કોઈ વાંધો નથી." મેં કહ્યું: "તેના તાર રેશમના છે." તમે ફરમાવ્યું: "કોઈ વાંધો નથી, હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે શહાદત પામ્યા ત્યારે તેમના શરીર પર ખઝ્ઝનો જુબ્બો હતો."

#19

فِی احْتِجَاجِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَلَی عَاصِمِ‌بْنِ‌زِیَادٍ حِینَ لَبِسَ الْعَبَاءَ وَ تَرَکَ الْمُلَاءَ وَ شَکَاهُ أَخُوهُ الرَّبِیعُ‌بْنُ‌زِیَادٍ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنَّهُ قَدْ غَمَّ أَهْلَهُ وَ أَحْزَنَ وُلْدَهُ بِذَلِکَ فَقَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَلَیَّ بِعَاصِمِ‌بْنِ‌زِیَادٍ فَجِیءَ بِهِ فَلَمَّا رَآهُ عَبَسَ فِی وَجْهِهِ فَقَالَ لَهُ أَ مَا اسْتَحْیَیْتَ مِنْ أَهْلِکَ أَ مَا رَحِمْتَ وُلْدَکَ أَ تَرَی اللَّهَ أَحَلَّ لَکَ الطَّیِّبَاتِ وَ هُوَ یَکْرَهُ أَخْذَکَ مِنْهَا أَنْتَ أَهْوَنُ عَلَی اللَّهِ مِنْ ذَلِکَ أَ وَ لَیْسَ اللَّهُ یَقُولُ وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ. فِیها فاکِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَکْمامِ أَ وَ لَیْسَ اللَّهُ یَقُولُ مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ. بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیانِ إِلَی قَوْلِهِ یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ فَبِاللَّهِ لَابْتِذَالُ نِعَمِ اللَّهِ بِالْفَعَالِ أَحَبُّ إِلَیْهِ مِنِ ابْتِذَالِهَا بِالْمَقَالِ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ أَمَّا بِنِعْمَهًِْ رَبِّکَ فَحَدِّثْ فَقَالَ عَاصِمٌ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَعَلَی مَا اقْتَصَرْتَ فِی مَطْعَمِکَ عَلَی الْجُشُوبَهًِْ وَ فِی مَلْبَسِکَ عَلَی الْخُشُونَهًِْ فَقَالَ وَیْحَکَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ عَلَی أَئِمَّهًِْ الْعَدْلِ أَنْ یُقَدِّرُوا أَنْفُسَهُمْ بِضَعَفَهًِْ النَّاسِ کَیْلَا یَتَبَیَّغَ بِالْفَقِیرِ فَقْرُهُ فَأَلْقَی عَاصِمُ‌بْنُ‌زِیَادٍ الْعَبَاءَ وَ لَبِسَ الْمُلَاءَ.

امام علی ( از احمدبن‌محمّد و با اسناد مختلف در مورد اقامه دعوای امیرالمؤمنین (بر عاصم‌بن‌زیاد وقتی که عباء بر تن کرد و لباسی که پاها را می پوشاند رها کرد. برادرش ربیع‌بن‌زیاد از او به امیرالمؤمنین (شکایت کرد که خانواده و فرزندش را با این کار اندوهگین ساخته است. امیرالمؤمنین (فرمود: «عاصم‌بن‌زیاد را نزد من بیاورید». او را آوردند، وقتی او را دید چهره درهم کشید و به او گفت: «از خانواده ات خجالت نمی کشی آیا به فرزندت رحم نمی کنی؟ خدا را نمی‌بینی طیّبات را برای تو حلال کرده و اکراه دارد که تو خود را از آن محروم کنی؟ تو در مورد این مسأله پایین‌تر از خدایی. آیا خدا نمی فرماید: زمین را برای خلایق آفرید، که در آن میوه‌ها و نخل‌های پرشکوفه است. ( الرحمن/۱۱۱۰ ) آیا نمی فرماید: دو دریای مختلف [شوروشیرین، گرم‌وسرد] را در کنار هم قرار داد، درحالی‌که با هم تماس دارند. در میان آن‌دو برزخی است که یکی بردیگری غلبه نمی‌کند [و به هم نمی‌آمیزند]!. ( الرحمن/۲۰۱۹ ) تا اینکه می‌فرماید: از آن‌دو، لؤلؤ و مرجان خارج می‌شود. ( الرحمن/۲۲ ) به خدا که تحقیرکردن نعمت‌های خدا در عمل نزد خدا بهتر از تحقیر آن در سخن است، خدای عزّوجلّ می فرماید: و نعمت‌های پروردگارت را بازگو کن!. ( الضحی/۱۱ )، عاصم گفت: «ای امیرالمؤمنین (پس برای چه در غذایت به غذای سخت و ناخوش و در لباست به لباس زمخت اکتفا کرده ای»؟ فرمود: «وای بر تو خدای تعالی بر ائمّه‌ی عدل واجب کرده است که خود را با ضعیف ترین مردم همانند کنند تا فقر فقیر بر او سخت نیاید، عاصم‌بن‌زیاد، عباء را کنار گذاشت و و لباس بلندی که پاها را می پوشاند بر تن کرد».

Amir al-Mu'minin (peace be upon him): [From Ahmad ibn Muhammad, with various chains, concerning the case Amir al-Mu'minin (peace be upon him) brought against Asim ibn Ziyad when he put on a cloak and abandoned the garment that covers the feet. His brother Rabi' ibn Ziyad complained about him to Amir al-Mu'minin (peace be upon him), saying that he had grieved his family and saddened his children by this act.] Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "Bring Asim ibn Ziyad to me." They brought him, and when he saw him he frowned at him and said to him: "Are you not ashamed before your family? Do you not have mercy on your children? Do you not see that Allah has made the good things lawful for you, and dislikes that you deprive yourself of them? You are lower than Allah in this matter. Does Allah not say: وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ. فِیها فاکِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَکْمامِ [He created the earth for creatures, in which are fruits and date-palms with sheaths] (al-Rahman/10–11)? Does He not say: مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ. بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیانِ [He set the two seas (salt and sweet, hot and cold) flowing side by side, meeting one another. Between them is a barrier which neither of them oversteps (and they do not mix)] (al-Rahman/19–20), until He says: یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ [From the two of them come forth pearl and coral] (al-Rahman/22)? By Allah, to make use of Allah's blessings in deed is dearer to Allah than to make use of them merely in speech, and Allah the Mighty and Majestic says: وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ [And as for the favour of your Lord, proclaim it!] (al-Duha/11)." Asim said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him), then why have you restricted your food to coarse, unpleasant fare and your clothing to rough garments?" He said: "Woe to you! Allah the Exalted has made it obligatory upon the imams of justice to measure themselves against the weakest of the people, so that the poverty of the poor man does not become unbearable to him." So Asim ibn Ziyad cast aside the cloak and put on the long garment that covers the feet.

અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ): [અહમદ બિન મુહમ્મદ થકી અને વિવિધ સનદો સાથે, અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) દ્વારા આસિમ બિન ઝિયાદ સામે દાવો દાખલ કરવા બાબતે, જ્યારે તેમણે એક અબા પહેર્યો અને પગ ઢાંકતું વસ્ત્ર છોડી દીધું. તેમના ભાઈ રબીઅ બિન ઝિયાદે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે તેમની ફરિયાદ કરી કે તેમણે આ કૃત્યથી પોતાના પરિવાર અને સંતાનોને દુઃખી કર્યા છે.] અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આસિમ બિન ઝિયાદને મારી પાસે લાવો." તેમને લાવવામાં આવ્યા, જ્યારે તેમણે તેમને જોયા ત્યારે ચહેરો સંકોચી લીધો અને તેમને કહ્યું: "શું તું તારા પરિવારથી શરમાતો નથી? શું તું તારા સંતાનો પર દયા કરતો નથી? શું તું જોતો નથી કે અલ્લાહે તારા માટે તય્યેબાત (પવિત્ર વસ્તુઓ) હલાલ કરી છે અને તે નાપસંદ કરે છે કે તું પોતાને તેનાથી વંચિત રાખે? આ બાબતમાં તું અલ્લાહ કરતાં નીચે છે. શું અલ્લાહ નથી ફરમાવતો: وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ. فِیها فاکِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَکْمامِ [તેણે ધરતીને મખ્લૂક માટે બનાવી, જેમાં ફળો અને ફૂલોવાળી ખજૂરીઓ છે] (અલ-રહમાન/૧૦-૧૧)? શું તે નથી ફરમાવતો: مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ. بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیانِ [તેણે બે અલગ અલગ દરિયાઓ (ખારો અને મીઠો, ગરમ અને ઠંડો) બાજુ બાજુમાં મૂક્યા, જ્યારે તેઓ એકબીજા સાથે મળે છે. તેમની વચ્ચે એક પડદો છે જેથી એક બીજા પર ગલબો નથી કરતો (અને ભળતા નથી)] (અલ-રહમાન/૧૯-૨૦), ત્યાં સુધી કે તે ફરમાવે છે: یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ [તે બન્નેમાંથી મોતી અને પરવાળા નીકળે છે] (અલ-રહમાન/૨૨)? અલ્લાહની કસમ, અલ્લાહની નેઅમતોનો ઉપયોગ અમલમાં કરવો અલ્લાહને ત્યાં તેનો ઉપયોગ માત્ર બોલવામાં કરવા કરતાં વધુ પસંદ છે, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ [અને તારા પરવરદિગારની નેઅમતોને બયાન કર!] (અલ-ઝુહા/૧૧)." આસિમે કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ), તો પછી શા માટે તમે તમારા ખોરાકમાં કઠણ અને અપ્રિય ખોરાક પર અને તમારા વસ્ત્રમાં ખરબચડા વસ્ત્ર પર બસ કર્યું છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તારા પર અફસોસ! અલ્લાહ તઆલાએ ઇન્સાફના ઇમામો પર વાજિબ કર્યું છે કે તેઓ પોતાને લોકોમાંના સૌથી નબળા લોકોના બરાબર રાખે, જેથી ફકીરની ગરીબી તેના પર ભારે ન પડે." પછી આસિમ બિન ઝિયાદે અબા બાજુ પર મૂકી અને પગ ઢાંકતું લાંબુ વસ્ત્ર પહેર્યું.

#20

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) یَعْنِی أَنَّ الْمُؤْمِنِینَ شَارَکُوا الْمُشْرِکِینَ فِی الطَّیِّبَاتِ فِی الدُّنْیَا، فَأَکَلُوا مِنْ طَیِّبَاتِ الطَّعَامِ وَ لَبِسُوا مِنْ جِیَادِ الثِّیَابِ وَ نَکَحُوا مِنْ صَالِحِ النِّسَاءِ، ثُمَّ یَخُصُّ اللَّهُ الطَّیِّبَاتِ فِی الْآخِرَهًِْ لِلَّذِینَ آمَنُوا، وَ لَیْسَ لِلْمُشْرِکِینَ فِیهَا شَیْءٌ.

ابن‌عبّاس ( قُلْ هِیَ لِلَّذینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ؛ یعنی اینکه مؤمنین در دنیا، در طیّبات با مشرکین شریک هستند و مشرکان از غذاهای پاکیزه‌ی آن‌ها می‌خورند و از جامه‌های خوب آن‌ها می‌پوشند و با زنان شایسته‌ی آن‌ها ازدواج می‌کنند، سپس در آخرت، خداوند متعال، طیّبات را ویژه‌ی مؤمنان قرار می‌دهد و برای مشرکین، در آن‌ها بهره‌ای نمی‌باشد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): قُلْ هِیَ لِلَّذینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ [Say: These are for the believers in the life of this world, purely (theirs) on the day of resurrection; thus do We make the signs clear for a people who know] — that is, in this world the believers share the good things with the polytheists, and the polytheists eat of their wholesome foods and wear of their fine garments and marry from among their virtuous women; then in the hereafter, Allah the Exalted makes the good things exclusive to the believers, and the polytheists have no share in them.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): قُلْ هِیَ لِلَّذینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ [કહો: આ (નેઅમતો) દુનિયાના જીવનમાં મોમિનો માટે છે, અને કયામતના દિવસે ખાસ તેમના માટે (ખાલિસ) છે; આ પ્રમાણે અમે નિશાનીઓને એવા લોકો માટે સ્પષ્ટ કરીએ છીએ જેઓ જાણે છે] — યાની દુનિયામાં મોમિનો તય્યેબાત (પવિત્ર વસ્તુઓ)માં મુશરિકો સાથે ભાગીદાર છે, અને મુશરિકો તેમના પવિત્ર ખોરાકમાંથી ખાય છે અને તેમના સારા વસ્ત્રોમાંથી પહેરે છે અને તેમની સાલેહ સ્ત્રીઓ સાથે નિકાહ કરે છે, પછી આખિરતમાં, અલ્લાહ તઆલા તય્યેબાતને ફક્ત મોમિનો માટે ખાસ કરી દેશે, અને મુશરિકો માટે તેમાં કોઈ હિસ્સો નહીં હોય.

#21

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الرِّضَا (علیه السلام) أَمَرَ أَنْ یُتَّخَذَ لَهُ مِسْکٌ فِیهِ بَانٌ بِسَبْعِمِائَهًِْ دِرْهَمٍ فَکَتَبَ إِلَیْهِ الْفَضْلُ‎بْنُ‌سَهْلٍ یَقُولُ لَهُ یَا سَیِّدِی إِنَّ النَّاسَ یَعِیبُونَ ذَلِکَ عَلَیْکَ فَکَتَبَ (علیه السلام) إِلَیْهِ یَا فَضْلُ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ یُوسُفَ الصِّدِّیقَ (علیه السلام) کَانَ یَلْبَسُ الدِّیبَاجَ مَزْرُوراً بِأَزْرَارِ الذَّهَبِ وَ الْجَوَاهِرِ وَ یَجْلِسُ عَلَی کُرْسِیِّ الذَّهَبِ وَ اللُّجَیْنِ فَلَمْ یَضُرَّهُ ذَلِکَ وَ لَمْ یَنْقُصْ مِنْ نُبُوَّتِهِ وَ حِکْمَتِهِ شَیْئاً وَ أَنَّ سُلَیْمَانَ‎بْنَ‎داود (علیه السلام) صُنِعَ لَهُ کُرْسِیٌّ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُجَیْنٍ مُرَصَّعٍ بِالْجَوْهَرِ وَ الْحُلِیِّ وَ عُمِلَ لَهُ دَرَجٌ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُجَیْنٍ فَکَانَ إِذَا صَعِدَ عَلَی الدَّرَجِ انْدَرَجَتْ وَرَاءَهُ وَ إِذَا نَزَلَ انْتَشَرَتْ بَیْنَ یَدَیْهِ وَ الْغَمَامَهًُْ تُظِلُّهُ وَ الْجِنُّ وَ الْإِنْسُ بَیْنَ یَدَیْهِ وُقُوفٌ لِأَمْرِهِ وَ الرِّیَاحُ تَنْسِمُ وَ تَجْرِی کَمَا أَمَرَهَا وَ السِّبَاعُ وَ الْوَحْشُ وَ الْهَوَامُّ مُذَلَّلَهًٌْ عُکَّفاً حَوْلَهُ وَ الْمَلَأُ تَخْتَلِفُ إِلَیْهِ فَمَا ضَرَّهُ ذَلِکَ وَ لَا نَقَصَ مِنْ نُبُوَّتِهِ شَیْئاً وَ لَا مَنْزِلَتِهِ عِنْدَ اللَّهِ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ ثُمَّ أَمَرَ أَنْ یُتَّخَذَ لَهُ غَالِیَهًٌْ فَاتُّخِذَتْ بِأَرْبَعَهًِْ آلَافِ دِینَارٍ فَعُرِضَتْ عَلَیْهِ فَنَظَرَ إِلَیْهَا وَ إِلَی سُیُورِهَا وَ حُسْنِهَا وَ طِیبِهَا فَأَمَرَ أَنْ تُکْتَبَ رُقْعَهًٌْ فِیهَا عَوْذَهًٌْ مِنَ الْعَیْنِ وَ قَالَ (علیه السلام) الْعَیْنُ حَقٌّ.

امام رضا ( امام رضا (دستور داد که برای وی مُشکی که از درختی به نام بان گرفته می‌شود به قیمت هفتصددرهم خریداری شود، فضل‌بن‌سهل به امام نامه‌ای نوشت و به ایشان گفت: «مردم این امر را بر شما نمی‌پسندند، حضرت (برای وی نوشت: «ای فضل آیا نمی‌دانی که یوسف صدیق (لباسی مزیّن به طلا و جواهرات می‌پوشید و بر تختی از طلا می‌نشست، و این امور ضرری بر [ایمان] وی نساخته و از نبوّت و حکمتش چیزی نکاست، و برای سلیمان (تختی از طلا، نقره و آکنده از جواهرات و زیورها ساختند که پلّه‌هایش از طلاونقره، جواهر نشان بوده، به‌گونه‌ای که اگر بالای آن می‌رفت، جواهرات پشت سر وی پراکنده می‌گشتند، و اگر از آن فرود می‌آمد، [جواهرات] جلویش منتشر می‌گشتند، ابرها سایبانش بوده و جنّ و انس دست به خدمت وی و بادها به دستور وی جریان یافته و درندگان و ددان و جانوران در اطرافش خوار و ذلیل و در خدمتش و مردم در خدمت به وی در تکاپو بودند و این امور ضرری برای وی نداشت و از نبوّت و منزلت و جایگاهش در نزد خداوند چیزی نکاست، همان‌گونه که خداوند متعال فرموده است: قَدْ قَالَ اللهُ تَعَالَی قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ. آنگاه امام دستور داد که برای وی شیشه‌ای عطر با قیمت چهارهزار دینار خریداری گردد، به نزد وی آوردند به زیبایی و بوی خوشش نظر افکند و دستور داد حرزی جهت چشم زخم بنویسند و فرمود: «چشم زخم حقیقت دارد».

Imam al-Rida (peace be upon him): He ordered that a musk mixed with ban [oil from a tree called ban] be obtained for him at the price of seven hundred dirhams. Fadl ibn Sahl wrote a letter to the Imam and said to him: "People do not approve of this from you." The Imam (peace be upon him) wrote to him: "O Fadl! Do you not know that Yusuf al-Siddiq (peace be upon him) used to wear garments adorned with gold and jewels and would sit upon a throne of gold, and these matters did not harm his [faith] and did not diminish anything from his prophethood and wisdom? And for Sulayman (peace be upon him) they made a throne of gold and silver, filled with jewels and ornaments, whose steps were of gold and silver, studded with jewels, such that when he ascended upon it, the jewels would scatter behind him, and when he descended from it, [the jewels] would spread out before him; the clouds shaded him, and the jinn and mankind were at his service, and the winds flowed at his command, and the beasts of prey and wild animals and creatures were humbled and lowly around him and in his service, and people were bustling in his service — and these matters did not harm him and did not diminish anything from his prophethood and his station and rank before Allah, just as Allah the Exalted has said: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ [Say: Who has prohibited the embellishment of Allah which He has brought forth for His servants and the good provisions? Say: These are for the believers in the life of this world, purely (theirs) on the resurrection day]." Then the Imam ordered that a bottle of perfume be purchased for him at the price of four thousand dinars. They brought it to him and he looked at its beauty and its pleasant scent, and he ordered that an amulet be written against the evil eye, and said: "The evil eye is real."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): તેમણે આદેશ આપ્યો કે તેમના માટે બાન નામના વૃક્ષમાંથી લેવાતું કસ્તૂરી સાતસો દિરહમની કિંમતે ખરીદવામાં આવે. ફઝલ બિન સહલે ઇમામને પત્ર લખ્યો અને તેમને કહ્યું: "લોકો આપની આ બાબતને પસંદ કરતા નથી." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને લખ્યું: "હે ફઝલ! શું તું નથી જાણતો કે યુસુફ સિદ્દીક (અલયહિસ્સલામ) સોના અને ઝવેરાતથી શણગારેલા વસ્ત્રો પહેરતા હતા અને સોનાના તખ્ત પર બેસતા હતા, અને આ બાબતોએ તેમના [ઈમાન]ને નુકસાન કર્યું નહીં અને તેમની નબુવ્વત અને હિકમતમાંથી કંઈ ઓછું કર્યું નહીં? અને સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) માટે સોના, ચાંદી અને ઝવેરાત તથા ઘરેણાંથી જડિત તખ્ત બનાવવામાં આવ્યો હતો, જેના પગથિયાં સોના-ચાંદીના, ઝવેરાત જડિત હતાં, એવી રીતે કે જો તેઓ તેના પર ચઢતા, તો ઝવેરાત તેમની પાછળ વિખરાઈ જતાં, અને જો તેઓ તેના પરથી ઉતરતાં, તો [ઝવેરાત] તેમની આગળ ફેલાઈ જતાં, વાદળો તેમને છાયો કરતાં, અને જિન્ન અને માનવ તેમની સેવામાં અને પવન તેમના આદેશ પ્રમાણે વહેતો હતો, અને શિકારી પ્રાણીઓ અને જંગલી પ્રાણીઓ અને જીવજંતુઓ તેમની આસપાસ નમ્ર અને પસ્ત અને તેમની સેવામાં હતાં, અને લોકો તેમની સેવામાં દોડધામ કરતાં હતાં, અને આ બાબતોએ તેમને નુકસાન કર્યું નહીં અને તેમની નબુવ્વત અને અલ્લાહની પાસે તેમના મર્તબા અને સ્થાનમાંથી કંઈ ઓછું કર્યું નહીં, જેમ કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ [કહો: અલ્લાહની જે ઝીનત તેણે પોતાના બંદાઓ માટે નિકાળી છે અને પાક રોઝી, તેને કોણે હરામ કરી છે? કહો: આ દુનિયાના જીવનમાં ઈમાન લાવનારાઓ માટે છે, કયામતના દિવસે ખાસ તેમના માટે]." પછી ઇમામે આદેશ આપ્યો કે તેમના માટે ચાર હજાર દીનારની કિંમતે અત્તરની બોટલ ખરીદવામાં આવે, તેમની પાસે લાવવામાં આવી, તેમણે તેની સુંદરતા અને સુગંધ પર નજર નાખી અને આદેશ આપ્યો કે નજર-લગ સામે તાવીઝ લખવામાં આવે અને ફરમાવ્યું: "નજર-લગ સાચી છે."

#22

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ یُونُسَ‌بْنِ‌ظِبْیَانَ أوْ الْمُعَلَّی‌بْنِ‌خُنَیْسٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا لَکُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَنْهَارِ فَتَبَسَّمَ وَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی بَعَثَ جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) وَ أَمَرَهُ أَنْ یَخْرِقَ بِإِبْهَامِهِ ثَمَانِیَهًَْ أَنْهَارٍ فِی الْأَرْضِ مِنْهَا سَیْحَانُ وَ جَیْحَانُ وَ هُوَ نَهَرُ بَلْخَ وَ الْخشوعُ وَ هُوَ نَهَرُ الشَّاشِ وَ مِهْرَانُ وَ هُوَ نَهَرُ الْهِنْدِ وَ نِیلُ مِصْرَ وَ دِجْلَهًُْ وَ الْفُرَاتُ فَمَا سَقَتْ أَوِ اسْتَقَتْ فَهُوَ لَنَا وَ مَا کَانَ لَنَا فَهُوَ لِشِیعَتِنَا وَ لَیْسَ لِعَدُوِّنَا مِنْهُ شَیْءٌ إِلَّا مَا غَصَبَ عَلَیْهِ وَ إِنَّ وَلِیَّنَا لَفِی أَوْسَعَ مِمَّا بَیْنَ ذِهْ إِلَی ذِهْ یَعْنِی بَیْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا الْمَغْصُوبِینَ عَلَیْهَا خالِصَةً لَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ بِلَا غَصْبٍ.

امام صادق ( یونس‌بن‌ظنیان یا معلی‌بن‌خنیس گوید: به امام صادق (عرض کردم: «از این زمین چه بهره‌ای داری»؟ لبخند زد و فرمود: «همانا خدای تبارک‌وتعالی جبرئیل را فرستاد و به او دستور داد که با انگشت شصت خود هشت رود در زمین ایجاد کند که این رود ها از آن جمله است: سیحون و جیحون که همان رودخانه بلخ است و خشوع که همان رودخانه‌ی شاش است و مهران یعنی رودخانه هندوستان و نیل در مصر و دجله و فرات. پس هرچه این رودخانه‌ها آب می‌دهد یا می‌گیرد از آن ما است و هرچه برای ماست، برای شیعیان ما نیز هست و دشمن ما را از آن بهره‌ای نیست، مگر آنکه به ناحق گرفته است، [مُلک] ولیّ ما (یعنی امام مهدی () وسیع‌تر است از آنچه میان زمین و آسمان است، سپس این آیه را تلاوت فرمود: قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الحَیَاةِ الدُّنْیَا که از آن‌ها به ناحق گرفته شده است خَالِصَةً؛ برای آنان. یَوْمَ الْقِیَامَةِ؛ بدون غصب».

Imam Sadiq (peace be upon him): Yunus ibn Zibyan or Mu'alla ibn Khunays said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "What share do you have of this earth?" He smiled and said: "Indeed Allah the Blessed and Exalted sent Jibra'il and ordered him to create with his thumb eight rivers in the earth, and among these rivers are: Sayhun and Jayhun which is the river of Balkh, and Khushu' which is the river of Shash, and Mihran which is the river of India, and the Nile in Egypt, and the Tigris and the Euphrates. So whatever these rivers water or draw water from is ours, and whatever is ours is also for our Shia, and our enemy has no share of it except what he has taken unjustly. [The dominion of] our wali (guardian) [meaning Imam al-Mahdi (peace be upon him)] is wider than what is between the earth and the sky." Then he recited this verse: قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الحَیَاةِ الدُّنْیَا [Say: These are for the believers in the life of this world] — which was unjustly taken from them — خَالِصَةً [purely]; for them. یَوْمَ الْقِیَامَةِ [on the resurrection day]; without usurpation.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): યૂનુસ બિન ઝિબ્યાન અથવા મુઅલ્લા બિન ખુનયસે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "આ ધરતીમાંથી આપને શું ભાગ છે?" તેઓ મુસ્કુરાયા અને ફરમાવ્યું: "ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ જિબ્રઈલને મોકલ્યા અને તેમને આદેશ આપ્યો કે તેઓ પોતાના અંગૂઠાથી ધરતીમાં આઠ નદીઓ બનાવે, જે નદીઓમાં આ પણ સામેલ છે: સયહૂન અને જયહૂન જે બલ્ખની નદી છે, અને ખુશૂઅ જે શાશની નદી છે, અને મિહરાન એટલે કે હિન્દુસ્તાનની નદી, અને મિસ્રમાં નીલ, અને દજલા અને ફુરાત. તો આ નદીઓ જે કંઈ પાણી આપે છે અથવા લે છે તે અમારું છે, અને જે અમારું છે, તે અમારા શિયાઓ માટે પણ છે, અને અમારા દુશ્મનને તેમાંથી કોઈ ભાગ નથી, સિવાય કે તેણે નાહકપણે લીધું હોય. અમારા વલી [એટલે કે ઇમામ મહદી (અલયહિસ્સલામ)] [નું રાજ્ય] ધરતી અને આકાશ વચ્ચે જે છે તેનાથી વધુ વિશાળ છે." પછી આ આયત તિલાવત ફરમાવી: قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الحَیَاةِ الدُّنْیَا [કહો: આ દુનિયાના જીવનમાં ઈમાન લાવનારાઓ માટે છે] જે તેમની પાસેથી નાહકપણે લેવામાં આવી છે, خَالِصَةً [ખાસ]; તેમના માટે. یَوْمَ الْقِیَامَةِ [કયામતના દિવસે]; ગસબ વગર.