بَشَّرَ نُوحٌ (علیه السلام) سَاماً بِهُودٍ (علیه السلام) وَ کَانَ فِیمَا بَیْنَ نُوحٍ (علیه السلام) وَ هُود (علیه السلام) مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ قَالَ نُوحٌ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ بَاعِثٌ نَبِیّاً یُقَالُ لَهُ هُودٌ وَ إِنَّهُ یَدْعُو قَوْمَهُ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَیُکَذِّبُونَهُ وَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مُهْلِکُهُمْ بِالرِّیحِ فَمَنْ أَدْرَکَهُ مِنْکُمْ فَلْیُؤْمِنْ بِهِ وَ لْیَتَّبِعْهُ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یُنْجِیهِ مِنْ عَذَابِ الرِّیحِ وَ أَمَرَ نُوحٌ (علیه السلام) ابْنَهُ سَاماً أَنْ یَتَعَاهَدَ هَذِهِ الْوَصِیَّهًَْ عِنْدَ رَأْسِ کُلِّ سَنَهًٍْ فَیَکُونَ یَوْمُئِذٍ عِیداً لَهُمْ فَیَتَعَاهَدُونَ فِیهِ مَا عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ وَ الْإِیمَانِ وَ الِاسْمِ الْأَکْبَرِ وَ مَوَارِیثِ الْعِلْمِ وَ آثَارِ عِلْمِ النُّبُوَّهًِْ فَوَجَدُوا هُوداً نَبِیّاً (علیه السلام) وَ قَدْ بَشَّرَ بِهِ أَبُوهُمْ نُوحٌ (علیه السلام) فَآمَنُوا بِهِ وَ اتَّبَعُوهُ وَ صَدَّقُوهُ فَنَجَوْا مِنْ عَذَابِ الرِّیحِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِلی عادٍ أَخاهُمْ هُوداً وَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ کَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِینَ إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ.
امام باقر ( نوح (مژده‌ی آمدن هود (را به فرزند خود سام داد و میان نوح (تا بعثت هود (پیامبرانی بودند. نوح (فرمود: «خداوند پیامبری خواهد فرستاد با نام هود (که مردمش را به سوی خدا فرا خواهد خواند و همگان او را تکذیب خواهند کرد و خداوند با طوفان ایشان را به هلاکت می‌رساند؛ پس هرکه از شما او را درک کرد باید به او ایمان آورد و از او پیروی کند تا خداوند سبحان او را از این طوفان رهایی بخشد. و نوح (به پسرش سام دستور داد سر هر سال با این وصیّت تجدید بیعت کند و این روز برای آن‌ها عید بود و آن‌ها در این روز با علم و ایمان و اسم اکبر و به‌جا مانده‌های علم و نشانه‌های دانش پیامبری تجدید بیعت می‌کردند و آن‌ها هود (را پیامبری یافتند که پدرشان نوح (به او مژده داده بود، پس به او ایمان آورده و پیروی کردند و تصدیق نمودند و لذا از عذاب طوفان رهایی یافتند، و این است سخن پروردگار متعال: [ما] به‌سوی [قوم] عاد، برادرشان «هود» را فرستادیم. ( هود/۵۰ ) و آیه: قوم عاد [نیز] رسولان [خدا] را تکذیب کردند، هنگامی‌که برادرشان هود گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید»؟!. ( شعراء/۱۲۴۱۲۳ ).
Imam Baqir (peace be upon him): Nuh (peace be upon him) gave his son Sam the glad tidings of Hud's (peace be upon him) coming, and between Nuh (peace be upon him) and Hud (peace be upon him) there were [other] prophets (peace be upon them). Nuh (peace be upon him) said: "Allah will send a prophet whose name is Hud, who will call his people to Allah the Mighty and Majestic, and they will all deny him, and Allah will destroy them with the wind. So whoever among you lives to meet him must believe in him and follow him, so that Allah the Exalted may deliver him from this wind." Nuh (peace be upon him) commanded his son Sam to renew this covenant at the head of every year, and that day would be a festival for them, and on it they would renew their commitment to the knowledge, faith, the Greatest Name, the legacies of knowledge and the traces of prophetic knowledge that they possessed. So they found Hud (peace be upon him) to be a prophet, whom their father Nuh (peace be upon him) had foretold; so they believed in him, followed him and confirmed him, and thus were saved from the punishment of the wind. And that is the word of Allah the Mighty and Majestic: "وَ إِلی عادٍ أَخاهُمْ هُوداً" [And to Aad [We sent] their brother Hud] (Hud/50), and His word, the Mighty and Majestic: "کَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِینَ إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ" [The people of Aad denied the messengers, when their brother Hud said to them: "Will you not fear [Allah]?"] (Shu'ara/123-124).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પુત્ર સામને હૂદ (અલયહિસ્સલામ)ના આગમનની ખુશખબરી આપી, અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને હૂદ (અલયહિસ્સલામ)ની બેઅસત વચ્ચે [બીજા] પયગંબરો હતા. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ એક પયગંબર મોકલશે જેમનું નામ હૂદ છે, જે પોતાના લોકોને અલ્લાહ તરફ બોલાવશે અને બધા તેમને જૂઠલાવશે અને અલ્લાહ તૂફાન દ્વારા તેમને હલાક કરશે; તો તમારામાંથી જે તેમને પામે તેણે તેમના પર ઈમાન લાવવું જોઈએ અને તેમની પૈરવી કરવી જોઈએ જેથી અલ્લાહ સુબ્હાનહુ તેમને આ તૂફાનથી નજાત આપે." અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પુત્ર સામને હુક્મ આપ્યો કે દર વર્ષની શરૂઆતમાં આ વસિય્યત સાથે તજદીદે બયઅત કરે, અને એ દિવસ તેમના માટે ઈદ હતો, અને એ દિવસે તેઓ ઇલ્મ, ઈમાન, ઇસ્મે અકબર અને પયગંબરી ઇલ્મના બાકી રહેલા વારસા તથા નિશાનીઓ સાથે તજદીદે બયઅત કરતા હતા. અને તેમણે હૂદ (અલયહિસ્સલામ)ને પયગંબર તરીકે પામ્યા, જેમની ખુશખબરી તેમના પિતા નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ આપી હતી, તો તેઓ તેમના પર ઈમાન લાવ્યા અને પૈરવી કરી અને તસ્દીક કરી, અને તેથી તૂફાનના અઝાબથી નજાત પામ્યા. અને આ પરવરદિગારે મુતઆલનું કલામ છે: "وَ إِلی عادٍ أَخاهُمْ هُوداً" [(અમે) કૌમે આદ તરફ, તેમના ભાઈ "હૂદ"ને મોકલ્યા] (હૂદ/૫૦), અને આયત: "کَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِینَ إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ" [કૌમે આદે [પણ] રસૂલોને જૂઠલાવ્યા, જ્યારે તેમના ભાઈ હૂદે તેમને કહ્યું: "શું તમે તકવા અખ્તિયાર નથી કરતા?"] (શોઅરા/૧૨૩-૧૨૪).