کَانَ فِی‌قَوْم ثَمُودَ تِسْعَهًٌْ مِنْ رُؤَسَائِهِمْ کَمَا ذَکَرَ اللَّهُ فِی سُورَهًِْ النَّمْلِ وَ کانَ فِی الْمَدِینَهًِْ تِسْعَهًُْ رَهْطٍ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ وَ لا یُصْلِحُونَ فَعَقَرُوا النَّاقَهًَْ وَ رَمَوْهَا حَتَّی قَتَلُوهَا وَ قَتَلُوا الْفَصِیلَ فَلَمَّا عَقَرُوا النَّاقَهًَْ قَالُوا لِصَالِحٍ (علیه السلام) ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ قَالَ صَالِحٌ (علیه السلام) تَمَتَّعُوا فِی دارِکُمْ ثَلاثَةَ أَیَّامٍ ذلِکَ وَعْدٌ غَیْرُ مَکْذُوبٍ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ وَ عَلَامَهًُْ هَلَاکِکُمْ أَنَّهُ تَبْیَضُّ وُجُوهُکُمْ غَداً وَ تَحْمَرُّ بَعْدَ غَدٍ وَ تَسْوَدُّ یَوْمَ الثَّالِثِ فَلَمَّا کَانَ مِنَ الْغَدِ نَظَرُوا إِلَی وُجُوهِهِمْ قَدِ ابْیَضَّتْ مِثْلَ الْقُطْنِ فَلَمَّا کَانَ یَوْمُ الثَّانِی احْمَرَّتْ مِثْلَ الدَّمِ فَلَمَّا کَانَ یَوْمُ الثَّالِثِ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ فَبَعَثَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ صَیْحَهًًْ وَ زَلْزَلَهًًْ فَهَلَکُوا وَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِی دارِهِمْ جاثِمِینَ فَمَا تَخَلَّصَ مِنْهُمْ غَیْرُ صَالِحٍ وَ قَوْمٌ مُسْتَضْعَفِینَ مُؤْمِنِینَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( در میان آنان نه نفر از رؤسایشان بودند همان‌طورکه خداوند می‌فرماید: و در آن شهر، نه گروهک بودند که در زمین فساد می‌کردند و اصلاح نمی‌کردند. ( نمل/۴۸ ) پس ماده شتر را پی کردند و او را راندند تا او و بچّه [شتر] را کشتند، وقتی شتر را پی کردند، به صالح (گفتند: «اگر راست می‌گویی، آنچه را به ما وعده می‌دهی برای ما بیاور» صالح گفت: [مهلت شما تمام شد!] سه روز در خانه‌هایتان بهره‌مند گردید؛ [و بعد از آن، عذاب الهی فرا خواهد رسید؛] این وعده‌ای است که دروغ نخواهد بود! ( هود/۶۵ ) سپس به آنان گفت: «و نشانه‌ی هلاکتان آن است که فردا چهره‌هایتان سفید می‌شود، و پس فردا قرمز می‌شود و روز سوّم سیاه می‌شود». وقتی فردا شد به چهره‌های خود نگاه کردند که مانند پنبه سفید شده بود، وقتی روز دوّم شد، مثل خون، قرمز شد و وقتی روز سوّم بود، چهره‌هایشان سیاه شد، خداوند بر آنان فریادی و زمین‌لرزه‌ای فرستاد و هلاک شدند. و این همان سخن خداست که می‌فرماید: فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِی دارِهِمْ جاثِمِینَ و از میان آنان تنها صالح (و گروهی مستضعف مؤمن رهایی یافتند.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Among the people of Thamud there were nine of their chiefs, as Allah says: "And in the city there were nine groups who caused corruption in the land and did not act righteously." (Naml/48) So they hamstrung the she-camel and drove her until they killed her and her calf. When they hamstrung the she-camel, they said to Salih (peace be upon him): "If you are truthful, bring upon us what you have promised." Salih said: "[Your respite is over!] Enjoy yourselves in your houses for three days; [after that the divine punishment will come;] this is a promise that will not be false!" (Hud/65) Then he said to them: "The sign of your destruction is that tomorrow your faces will turn white, the day after tomorrow they will turn red, and on the third day they will turn black." When the next day came, they looked at their faces and they had turned white like cotton; when the second day came, they turned red like blood; and when the third day came, their faces turned black. Allah sent upon them a cry and an earthquake, and they perished. This is the saying of Allah: فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِی دارِهِمْ جاثِمِینَ [Then the earthquake overtook them, so they became motionless bodies in their abode]. And from among them, none escaped except Salih and a group of oppressed believers.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): તેઓમાં તેમના સરદારોમાંથી નવ વ્યક્તિઓ હતા, જેમ અલ્લાહ ફરમાવે છે: "અને તે શહેરમાં નવ ટોળીઓ હતી જેઓ ધરતી પર ફસાદ કરતા હતા અને સુધારો કરતા ન હતા." (નમ્લ/૪૮) પછી તેમણે ઊંટણીને પગ કાપીને હાંકી કાઢી અને તેને તથા [ઊંટના] બચ્ચાને મારી નાખ્યા. જ્યારે તેમણે ઊંટણીને પગ કાપ્યા ત્યારે સાલિહ (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "જો તમે સાચા હો તો જેનું વચન અમને આપો છો તે લાવો." સાલિહે કહ્યું: "[તમારી મુદત પૂરી થઈ ગઈ!] ત્રણ દિવસ સુધી તમારા ઘરોમાં લાભ ઉઠાવો; [અને ત્યાર બાદ ઈલાહી અઝાબ આવશે;] આ એવું વચન છે જે જૂઠું નહીં નીવડે!" (હૂદ/૬૫) પછી તેમને કહ્યું: "અને તમારા વિનાશની નિશાની એ છે કે આવતીકાલે તમારા ચહેરાઓ સફેદ થઈ જશે, પરમ દિવસે લાલ થઈ જશે અને ત્રીજા દિવસે કાળા થઈ જશે." જ્યારે બીજો દિવસ આવ્યો ત્યારે તેમણે પોતાના ચહેરાઓ તરફ જોયું જે રૂ જેવા સફેદ થઈ ગયા હતા; જ્યારે બીજો દિવસ થયો ત્યારે લોહી જેવા લાલ થઈ ગયા; અને જ્યારે ત્રીજો દિવસ થયો ત્યારે તેમના ચહેરા કાળા થઈ ગયા. અલ્લાહે તેમના પર એક ચીસ અને ધરતીકંપ મોકલ્યો અને તેઓ નષ્ટ થઈ ગયા. અને આ જ અલ્લાહનું કથન છે: فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِی دارِهِمْ جاثِمِینَ [પછી ધરતીકંપે તેમને પકડી લીધા અને તેઓ પોતાના ઘરોમાં નિર્જીવ પડી રહ્યા]. અને તેમાંથી માત્ર સાલિહ અને મુસ્તઝઅફ મોમિનોનું એક જૂથ જ બચી ગયું.