رُوِیَ عَنْ مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ عَنِ الْحُسَیْنِبْنِعَلِیٍّ (علیه السلام) أَنَّ یَهُودِیّاً مِنْ یَهُودِ الشَّامِ وَ أَحْبَارِهِمْ جَاءَ إِلَی مَجْلِسٍ فِیهِ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مَا تَرَکْتُمْ لِنَبِیٍّ دَرَجَهًًْ وَ لَا لِمُرْسَلٍ فَضِیلَهًًْ إِلَّا نَحَلْتُمُوهَا نَبِیَّکُمْ فَهَلْ تُجِیبُونِّی عَمَّا أَسْأَلُکُمْ عَنْهُ فَکَاعَ الْقَوْمُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) نَعَمْ مَا أَعْطَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیّاً دَرَجَهًًْ وَ لَا مُرْسَلًا فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ جَمَعَهَا لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ زَادَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) أَضْعَافاً مُضَاعَفَهًًْ فَقَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ إِنِّی أَسْأَلُکَ فَأَعِدَّ لَهُ جَوَاباً فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) هَاتِ ... قَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ هَذَا سُلَیْمَانُ (علیه السلام) سُخِّرَتْ لَهُ الشَّیَاطِینُ یَعْمَلُونَ لَهُ ما یَشاءُ مِنْ مَحارِیبَ وَ تَماثِیلَ قَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ لَقَدْ أُعْطِیَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَفْضَلَ مِنْ هَذَا إِنَّ الشَّیَاطِینَ سُخِّرَتْ لِسُلَیْمَانَ (علیه السلام) وَ هِیَ مُقِیمَهًٌْ عَلَی کُفْرِهَا وَ قَدْ سُخِّرَتْ لِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) الشَّیَاطِینُ بِالْإِیمَانِ فَأَقْبَلَ إِلَیْهِ الْجِنُّ التِّسْعَهًُْ مِنْ أَشْرَافِهِمْ مِنْ جِنِّ نَصِیبِینَ وَ الْیَمَنِ مِنْ بَنِی‌عَمْرِوبْنِ‌عَامِرٍ مِنَ الْأَحِجَّهًِْ مِنْهُمْ شضاه وَ مضاه وَ الْهَمْلَکَانُ وَ الْمَرْزُبَانُ وَ المازمان وَ نضاه وَ هَاصِبٌ وَ هَاضِبٌ وَ عَمْرٌو وَ هُمُ الَّذِینَ یَقُولُ اللَّهُ تَبَارَکَ اسْمُهُ فِیهِمْ وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ وَ هُمُ التِّسْعَهًُْ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَأَقْبَلَ إِلَیْهِ الْجِنُّ وَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) بِبَطْنِ النَّخْلِ فَاعْتَذَرُوا بِأَنَّهُمْ ظَنُّوا کَما ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ یَبْعَثَ اللَّهُ أَحَداً وَ لَقَدْ أَقْبَلَ إِلَیْهِ أَحَدٌ وَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنْهُمْ فَبَایَعُوهُ عَلَی الصَّوْمِ وَ الصَّلَاهًِْ وَ الزَّکَاهًِْ وَ الْحَجِّ وَ الْجِهَادِ وَ نُصْحِ الْمُسْلِمِینَ فَاعْتَذَرُوا بِأَنَّهُمْ قَالُوا عَلَی اللهِ شَطَطاً وَ هَذَا أَفْضَلُ مِمَّا أُعْطِیَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام).
امام حسین (علیه السلام)- مردی یهودی از شام وارد مجلسی شد که اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) در آن حضور داشتند. گفت: «ای امّت محمّد (صلی الله علیه و آله) هیچ مقام و منزلتی را برای پیامبری وانگذاشتید جز اینکه تمام آن‌ها را برای پیامبر (صلی الله علیه و آله) خود ادّعا کردید؛ آیا پاسخ سؤال‌های مرا می‌دهید؟ مردم از او روی برگرداندند». امّا علی (علیه السلام) فرمود: «آری خداوند هیچ درجه‌ای به پیامبر و فضیلتی برای رسولی نداده مگر اینکه تمام آن‌ها را در پیامبر (صلی الله علیه و آله) ما جمع کرده و به آن جناب چند برابر افزون‌تر بخشیده است». یهودی گفت: «من اینک سؤال می‌کنم خود را آماده‌ی جواب کن». فرمود: «بگو»! ... یهودی گفت: سلیمان (علیه السلام) شیاطین را مسخّر کرده بود که برایش محراب‌ها و تمثال‌ها می‌ساختند». فرمود: «همین‌طور است به محمّد (صلی الله علیه و آله) بهتر از این بخشیدند؛ شیاطین درحال کفر مسخّر سلیمان (علیه السلام) بودند ولی در نبوّت پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) آن‌ها با ایمان مسخّر ایشان شدند و خدمت او رسیدند، نه نفر از جنّیان که با شخصیّت‌ترین افراد آن‌ها بودند از جنّیان نصیبین و یمن و بنیعمر و بنعامر از دانشمندان آن‌ها به نام شضاهًْ و مضاهًْ و الهملکان و مرزبان و مازمان و نضاهًْ و هاصب و هاضب و عمر و این‌ها همان‌های هستند که در این آیه خداوند می‌فرماید: [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند. ( احقاف/۲۹ ) همان نه نفر؛ خدمت پیامبر (صلی الله علیه و آله) در بطن نخل رسیدند. پوزش خواستند که ما نیز مانند آدمیان خیال می‌کردیم کسی را خدا مبعوث نخواهد کرد، هفتادویک هزار از آن‌ها با پیامبر (صلی الله علیه و آله) بیعت کردند؛ بر نماز و زکات و حج و جهاد و خیرخواهی مسلمانان پوزش خواستند که دربارهی خدا سخنان ناشایست گفته‌اند این بهتر از چیزی است که به سلیمان (علیه السلام) داده‌اند».
Imam Husayn (peace be upon him): A Jewish man from Sham entered a gathering in which the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) were present. He said: 'O nation of Muhammad (peace be upon him and his family), you have not left any rank or station for any prophet without claiming all of them for your Prophet (peace be upon him and his family); will you answer my questions?' The people turned away from him. But Ali (peace be upon him) said: 'Yes, Allah has not given any rank to a prophet or any excellence to a messenger except that He has gathered all of them in our Prophet (peace be upon him and his family) and bestowed upon him many times more.' The Jew said: 'I will now ask; prepare yourself to answer.' He said: 'Speak.' ... The Jew said: 'Sulayman (peace be upon him) had the devils subjugated to him, building for him sanctuaries and statues.' He said: 'It is so, and to Muhammad (peace be upon him and his family) something better than this was granted. The devils were subjugated to Sulayman (peace be upon him) while they were in a state of disbelief, but in the prophethood of the Prophet of Islam (peace be upon him and his family) they were subjugated to him with faith and came to his service. Nine of the jinn, who were the most distinguished among them, from the jinn of Nasibin and Yemen and Banu Amr ibn Amir, from their scholars — named Shadhah, Madhah, al-Hamlakan, al-Marzuban, al-Mazman, Nadhah, Hasib, Hadib and Amr — these are the ones about whom Allah says in this verse: [Recall] when We directed to you a party of the jinn, listening to the Qur'an. (Al-Ahqaf/29) Those very nine came to the Prophet (peace be upon him and his family) at Batn al-Nakhl. They apologised, saying: we too, like humans, thought that Allah would never send anyone. Seventy-one thousand of them pledged allegiance to the Prophet (peace be upon him and his family) — on prayer, zakat, hajj, jihad and sincerity toward the Muslims — and apologised for having said unbecoming things about Allah. This is better than what was given to Sulayman (peace be upon him).'
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): શામનો એક યહૂદી માણસ એક મજલિસમાં દાખલ થયો જેમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસ્હાબ હાજર હતા. તેણે કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત! તમે કોઈ પણ પયગંબર માટે કોઈ મરતબો કે મંઝિલત છોડી નથી સિવાય એ કે તે બધા તમારા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે દાવો કર્યો; શું તમે મારા સવાલોના જવાબ આપશો?' લોકોએ તેનાથી મોઢું ફેરવી લીધું. પરંતુ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'હા, અલ્લાહે કોઈ પયગંબરને કોઈ દરજ્જો કે કોઈ રસૂલને કોઈ ફઝીલત આપી નથી સિવાય એ કે તે બધું અમારા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)માં જમા કર્યું છે અને તે જનાબને કેટલાય ગણું વધારે અતા કર્યું છે.' યહૂદીએ કહ્યું: 'હું હવે સવાલ કરું છું, પોતાને જવાબ માટે તૈયાર કરો.' આપે ફરમાવ્યું: 'કહો!' ... યહૂદીએ કહ્યું: 'સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)એ શયતાનોને પોતાના તાબે કર્યા હતા જે તેમના માટે મહેરાબો અને પૂતળાં બનાવતા હતા.' આપે ફરમાવ્યું: 'એમ જ છે, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને આનાથી પણ બહેતર અતા કરવામાં આવ્યું; શયતાનો કુફ્રની હાલતમાં સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ના તાબે હતા પરંતુ ઇસ્લામના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વતમાં તેઓ ઈમાન સાથે તેમના તાબે થયા અને તેમની ખિદમતમાં પહોંચ્યા. નવ જિન્ન જે તેમનામાં સૌથી પ્રતિષ્ઠિત શખ્સિયતો હતા, નસીબીન અને યમનના જિન્નાતોમાંથી અને બની અમ્ર બિન આમિરમાંથી તેમના આલિમો, જેમના નામ શઝાહ, મઝાહ, અલ-હમલકાન, મરઝુબાન, માઝમાન, નઝાહ, હાસિબ, હાઝિબ અને અમ્ર છે — આ એ જ લોકો છે જેમના વિશે અલ્લાહ આ આયતમાં ફરમાવે છે: [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ ધ્યાન અપાવ્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે. (અહકાફ/૨૯) એ જ નવ; પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં બત્ને નખ્લમાં પહોંચ્યા. તેઓએ માફી માંગી કે અમે પણ ઇન્સાનોની જેમ વિચારતા હતા કે અલ્લાહ કોઈને મબઊસ નહીં કરે, તેમાંથી ઇકોતેર હજારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે બયઅત કરી; નમાઝ, ઝકાત, હજ, જિહાદ અને મુસલમાનોની ખૈરખ્વાહી પર, અને માફી માંગી કે તેઓએ અલ્લાહ વિશે અયોગ્ય વાતો કહી હતી. આ સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ને જે આપવામાં આવ્યું તેનાથી બહેતર છે.'