یَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ أَیْ تَخْسِفُ وَ کانَتِ الْجِبالُ کَثِیباً مَهِیلًا قَالَ مِثْلَ الرَّمْلِ یَنْحَدِرُ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبَالُ، یعنی اینکه فرو رود و ناپدید شود و منظور از وَ کَانَتِ الْجِبَالُ کَثِیبًا مَّهِیلًا، یعنی مانند ماسه‌ای که سرازیر می‌شود.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبَالُ [On the day when the earth and the mountains shall quake] means that it sinks down and disappears, and the meaning of وَ كَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا [and the mountains shall become heaps of sand let loose] is like sand that pours down.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبَالُ [જે દિવસે ધરતી અને પર્વતો ધ્રૂજી ઉઠશે]નો અર્થ એ છે કે તે ધસી પડે અને અદૃશ્ય થઈ જાય, અને وَ كَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا [અને પર્વતો વિખેરાયેલી રેતીના ઢગલા બની જશે]નો અર્થ એ છે કે વહી જતી રેતીની જેમ.