سورة المرسلات

Verse 31 of 50

77:31

لا ظَلِيلٍ وَ لا يُغْنِي مِنَ اللهَبِ

سايه‎اى كه نه آرام‌بخش است و نه ازشعله‎هاى آتش جلوگيرى مى‎كند!

Neither having the coolness of the shade nor availing against the flame.

જેમાં ન ઠંડક છે અને ન તે આગની જ્વાળાથી બચાવનાર છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ٍ عَنْ عُمَرَ‌بْنِ‌سُفْیَانَ‌الْجُرْجَانِیِّ رَفَعَ الْحَدِیثَ إِلَی أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال خُلِقَتِ النَّارُ یَوْمَ الثَّلَاثَاءِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عزّوجلّ: انْطَلِقُوا إِلی ظِلٍّ ذِی ثَلاثِ شُعَبٍ لا ظَلِیلٍ وَ لا یُغْنِی مِنَ اللهَب قَالَ قُلْتُ فَالْأَرْبِعَاءُ قَالَ بُنِیَتْ أَرْبَعَهًُْ أَرْکَانٍ لِلنَّارِ.

امام صادق (علیه السلام)- آتش در روز سه شنبه آفریده شد که خداوند می فرماید: انْطَلِقُوا إِلی ظِلٍّ ذِی ثَلاثِ شُعَبٍ لا ظَلِیلٍ وَ لا یُغْنِی مِنَ اللَّهَبِ. پرسیدم: «پس چهارشنبه چه»؟ فرمود: «در آن روز چهار رکن برای آتش ساخته شد».

Imam Sadiq (peace be upon him): The Fire was created on Tuesday, and this is [the meaning of] the saying of Allah the Mighty and Majestic: انْطَلِقُوا إِلی ظِلٍّ ذِی ثَلاثِ شُعَبٍ لا ظَلِیلٍ وَ لا یُغْنِی مِنَ اللَّهَبِ [Walk on to a shadow having three branches, neither shady nor availing against the flame]. I asked: "Then what about Wednesday?" He said: "On that day, four pillars were built for the Fire."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આગ મંગળવારના દિવસે પેદા કરવામાં આવી અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: انْطَلِقُوا إِلی ظِلٍّ ذِی ثَلاثِ شُعَبٍ لا ظَلِیلٍ وَ لا یُغْنِی مِنَ اللَّهَبِ [ત્રણ શાખાઓવાળી છાયા તરફ ચાલો, જે ન છાયા આપે છે અને ન જ્વાળાથી બચાવે છે]. મેં પૂછ્યું: "તો બુધવારે શું?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તે દિવસે આગ માટે ચાર સ્તંભો બનાવવામાં આવ્યા."

علی‎بن‎إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

انْطَلِقُوا إِلی ظِلٍّ ذِی ثَلاثِ شُعَبٍ قَالَ: فِیهِ ثَلَاثُ شُعَبٍ مِنَ النَّارِ إِنَّها تَرْمِی بِشَرَرٍ کَالْقَصْرِ. قَالَ: شَرَرُ النَّارِ مِثْلُ الْقُصُورِ وَ الْجِبَالِ کَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفْرٌ أَیْ سُودٌ.

علی‎بن‎ابراهیم (رحمة الله علیه)- انطَلِقُوا إِلَی ظِلٍّ ذِی ثَلَاثِ شُعَبٍ یعنی اینکه دارای سه شاخه از آتش است. و منظور از إِنَّها تَرْمِی بِشَرَرٍ کَالْقَصْرِ، شراره‌های آتش مانند قصرها و کوه‌ها است و در آیه‌ی کَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ؛ گویی شترانی زرد رنگند، یعنی اینکه سیاه هستند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): انطَلِقُوا إِلَی ظِلٍّ ذِی ثَلَاثِ شُعَبٍ [Walk on to a shadow having three branches] — meaning that it has three branches of fire. And the meaning of إِنَّها تَرْمِی بِشَرَرٍ کَالْقَصْرِ [Indeed it throws up sparks like castles] is that the sparks of the Fire are like castles and mountains; and in the verse کَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ [as if they were yellow camels], meaning that they are black.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): انطَلِقُوا إِلَی ظِلٍّ ذِی ثَلَاثِ شُعَبٍ [ત્રણ શાખાઓવાળી છાયા તરફ ચાલો] એટલે કે તેમાં આગની ત્રણ શાખાઓ છે. અને إِنَّها تَرْمِی بِشَرَرٍ کَالْقَصْرِ [ખરેખર તે મહેલો જેવી ચિનગારીઓ ફેંકે છે]નો અર્થ એ છે કે આગની ચિનગારીઓ મહેલો અને પર્વતો જેવી હોય છે, અને આયત کَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ [જાણે તેઓ પીળા ઊંટ હોય]માં, એટલે કે તેઓ કાળા છે.

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ تَعَالَی: وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللهُ قَالَ: فَمِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ قَدْ کُنْتُ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) بِالْوَلَایَهًِْ شَاهِداً وَ لآِلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) مُحِبّاً وَ هُوَ فِی ذَلِکَ کَاذِبٌ یَظُنُّ أَنَّ کَذِبَهُ یُنْجِیهِ فَیُقَالُ لَهُمْ: سَوْفَ نَسْتَشْهِدُ عَلَی ذَلِکَ عَلِیّاً (علیه السلام) فَتَشْهَدُ أَنْتَ یَا أَبَا الْحَسَنِ (علیه السلام) فَتَقُولُ الْجَنَّهًُْ لِأَوْلِیَائِی شَاهِدَهًٌْ وَ النَّارُ لِأَعْدَائی شَاهِدَهًْ فَمَنْ کَانَ مِنْهُمْ صَادِقاً خَرَجَتْ إِلَیْهِ رِیَاحُ الْجَنَّهًِْ وَ نَسِیمُهَا فَاحْتَمَلَتْهُ فَأَوْرَدَتْهُ إِلَی أَعْلَی غُرَفِهَا وَ أَحَلَّتْهُ دَارَ الْمُقَامَهًِْ مِنْ فَضْلِ رَبِّهِ لَا یَمَسُّهُمْ فِیهَا نَصَبٌ وَ لَا یَمَسُّهُمْ فِیهَا لُغُوبٌ فَمَنْ کَانَ مِنْهُمْ کَاذِباً جَاءَتْهُ سَمُومُ النَّارِ وَ حَمِیمُهَا وَ ظِلُّهَا الَّذِی هُوَ ثَلَاثُ شُعَبٍ لا ظَلِیلٍ وَ لا یُغْنِی مِنَ اللَّهَبِ فَتَحْمِلُهُ وَ تَرْفَعُهُ فِی الْهَوَاءِ وَ تُورِدُهُ نَارَ جَهَنَّم.

امام عسکری (علیه السلام)- و هنگامی‎که به آن‌ها گفته ‎شود: به آنچه خداوند نازل فرموده، ایمان بیاورید! فرمود: «بعضی از آن‌ها [در روز قیامت] می‎گویند: من [در دنیا] گواه بر ولایت علی (علیه السلام) و دوستدار آل محمّد (علیهم السلام) بودم، درحالی‎که دروغ می‎گوید و گمان می‎کند که دروغش او را نجات می‎دهد. به آن‌ها گفته ‎می‎شود: «از علی (علیه السلام) بر آن گواهی خواهیم خواست». [سپس به علی (علیه السلام) گفته ‎می‎شود:] «ای اباالحسن (علیه السلام)! آیا تو گواهی می‎دهی»؟ می‎فرماید: «بهشت گواه برای دوستانم و آتش گواه برای دشمنانم است»؛ پس هرکس از آن‌ها راستگو باشد، بوی بهشت و نسیم آن به‌سوی او بیاید و او را ببرد و در بالاترین طبقاتش وارد نماید، با فضل پروردگارش او را در سرای اقامت [جاویدان] جای دهد که نه در آن رنجی به آن‌ها می‌رسد و نه سستی و واماندگی و هرکس از آن‌ها دروغگو باشد، بادهای کشنده‌ی آتش و آب سوزان آن و سایه‌ی جهنّم که سه شاخه [از دودهای خفقان بار و آتش‌زا] است! سایه‎ای که نه آرام‌بخش است و نه ازشعله‎های آتش جلوگیری می‎کند !به سراغش بیاید سپس او را حمل می‌کند و در هوا بلند می‌کند و او را وارد آتش جهنّم می‌کند.

Imam al-Askari (peace be upon him): Regarding the saying of Allah the Exalted: "And when it is said to them: Believe in what Allah has revealed" — he said: "Some of them [on the Day of Resurrection] will say: I [in the world] was a witness to the wilaya of Ali (peace be upon him) and a lover of the family of Muhammad (peace be upon them), while he is lying and thinks his lie will save him. It will be said to them: 'We shall seek the testimony of Ali (peace be upon him) about that.' [Then it will be said to Ali (peace be upon him):] 'O Aba al-Hasan (peace be upon him)! Do you bear witness?' He will say: 'Paradise is a witness for my friends and the Fire is a witness for my enemies.' So whoever among them is truthful, the fragrance of Paradise and its breeze will come to him and carry him and bring him into its highest chambers, and by the grace of his Lord will settle him in the abode of [everlasting] residence, in which no fatigue touches them nor any weariness touches them. And whoever among them is a liar, the deadly winds of the Fire, its scalding water, and the shadow of Hell — which has three branches [of suffocating smoke and blazing fire], a shadow that neither soothes nor holds back the flames of the Fire — will come to him, then it will carry him and lift him into the air and bring him into the Fire of Hell."

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાના કથન "અને જ્યારે તેમને કહેવામાં આવે છે કે અલ્લાહે જે નાઝિલ કર્યું છે તેના પર ઈમાન લાવો" વિશે તેમણે ફરમાવ્યું: "તેમાંથી કેટલાક [કયામતના દિવસે] કહેશે: હું [દુનિયામાં] અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતનો ગવાહ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ)નો પ્રેમી હતો, જ્યારે તે જૂઠું બોલે છે અને ધારે છે કે તેનું જૂઠ તેને બચાવશે. તેમને કહેવામાં આવશે: 'અમે તેના પર અલી (અલયહિસ્સલામ)ની ગવાહી માંગીશું.' [પછી અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કહેવામાં આવશે:] 'હે અબુલ હસન (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે ગવાહી આપો છો?' તેઓ ફરમાવશે: 'જન્નત મારા મિત્રો માટે ગવાહ છે અને આગ મારા દુશ્મનો માટે ગવાહ છે.' પછી તેમાંથી જે કોઈ સાચો હશે, તેની તરફ જન્નતની સુગંધ અને તેની નસીમ આવશે અને તેને લઈ જશે અને તેના સર્વોચ્ચ સ્તરોમાં દાખલ કરશે, અને તેના પરવરદિગારના ફઝલથી તેને [કાયમી] નિવાસના ઘરમાં સ્થાન આપશે, જ્યાં ન તેમને કોઈ થાક પહોંચે છે અને ન નબળાઈ કે કંટાળો. અને તેમાંથી જે કોઈ જૂઠો હશે, આગની ઘાતક હવાઓ અને તેનું ઉકળતું પાણી અને જહન્નમની છાયા જે ત્રણ શાખાઓ [ગૂંગળાવનારા ધુમાડા અને આગ પ્રગટાવનારી] ધરાવે છે — એવી છાયા જે ન શાંતિદાયક છે અને ન આગની જ્વાળાઓથી બચાવે છે — તેની પાસે આવશે, પછી તેને ઉઠાવશે અને હવામાં ઊંચે લઈ જશે અને તેને જહન્નમની આગમાં દાખલ કરશે."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَبِی‌الْجَارُودِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَنَّهُ إِذَا اسْتَوَی أَهْلُ النَّارِ إِلَی النَّارِ لِیُنْطَلَقَ بِهِمْ قَبْلَ أَنْ یَدْخُلُوا النَّارَ فَقِیلَ لَهُمُ: ادْخُلُوا إِلی ظِلٍّ ذِی ثَلاثِ شُعَبٍ مِنْ دُخَانِ النَّارِ فَیَحْسَبُونَ أَنَّهَا الْجَنَّهًُْ ثُمَّ یَدْخُلُونَ النَّارَ أَفْوَاجاً.

امام باقر (علیه السلام)- وقتی اهل آتش به‌سوی آتش روند، قبل از آنکه وارد آتش شوند، آن‌ها را می‌برند و به آن‌ها گفته می‌شود: وارد شوید به‌سوی سایه‎ای سه شاخه [از دودهای خفقان‌بار و آتش‎زا] که از دود آتش است؛ پس آن‌ها خیال می‎کنند که آن بهشت است [و در آن وارد می‎شوند]. سپس گروه‌گروه وارد آتش می‎شوند.

Imam Baqir (peace be upon him): When the people of the Fire go towards the Fire, before they enter it they are taken and told: Enter into a three-branched shade [of suffocating, fiery smoke] which is from the smoke of the Fire. They imagine that it is Paradise [and enter into it]. Then they enter the Fire in groups.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે આગવાળા લોકો આગ તરફ જશે, ત્યારે આગમાં દાખલ થતાં પહેલાં તેમને લઈ જવામાં આવશે અને તેમને કહેવામાં આવશે: ત્રણ શાખાવાળી છાયા [જે ગૂંગળાવનારા અને આગ પેદા કરનારા ધુમાડાની છે] તરફ દાખલ થાઓ, જે આગના ધુમાડામાંથી છે. તેઓ ધારશે કે તે જન્નત છે [અને તેમાં દાખલ થશે]. પછી ટોળે-ટોળે આગમાં દાખલ થશે.