عَنْ حَمَّادِ‌بْنِ‌عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ فِی قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی: وَلا یُؤْذَنُ لَهُمْ فَیَعْتَذِرُونَ فَقَالَ اللَّهُ أَجَلُّ وَ أَعْدَلُ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یَکُونَ لِعَبْدِهِ عُذْرٌ لَا یَدَعُهُ یَعْتَذِرُ بِهِ وَ لَکِنَّهُ فُلِجَ فَلَمْ یَکُنْ لَهُ عُذْرٌ.
امام صادق (علیه السلام)- حمّادبن‌عثمان گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که دربارهی این آیه: وَلَا یُؤْذَنُ لَهُمْ فَیَعْتَذِرُونَ، فرمود: «خداوند منزّه است از اینکه بنده‌ی وی عذری داشته باشد و به وی اجازهی معذرت‌خواهی ندهد، بلکه بنده زمین‌گیر شده است و دیگر عذری ندارد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hammad ibn Uthman says: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say concerning this verse: وَلَا یُؤْذَنُ لَهُمْ فَیَعْتَذِرُونَ [And permission shall not be given to them so that they should offer excuses]: "Allah is far above having His servant possess an excuse and then not permit him to present it; rather, the servant is rendered powerless and no longer has any excuse."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્માદ બિન ઉસ્માન કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત: وَلَا یُؤْذَنُ لَهُمْ فَیَعْتَذِرُونَ [અને તેમને પરવાનગી નહીં આપવામાં આવે કે તેઓ બહાનું રજૂ કરે] વિશે ફરમાવતાં સાંભળ્યા: "અલ્લાહ આનાથી પવિત્ર છે કે તેનો બંદો કોઈ બહાનું ધરાવતો હોય અને તેને બહાનું રજૂ કરવાની પરવાનગી ન આપે, પરંતુ બંદો લાચાર થઈ ગયો છે અને હવે તેની પાસે કોઈ બહાનું નથી."