إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِرِ قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَدُوِّی فَإِنِّی قَدْ أَبْلَیْتُهُ فَأَحْسَنْتُ الْبَلَاءَ وَ دَعَوْتُهُ إِلَی دَارِ السَّلَامِ فَأَبَی إِلَّا أَنْ یَشْتِمَنِی وَ کَفَرَ بِی وَ بِنِعْمَتِی وَ شَتَمَنِی عَلَی عَرْشِی فَاقْبِضْ رُوحَهُ حَتَّی تَکُبَّهُ فِی النَّارِ قَالَ فَیَجِیئُهُ مَلَکُ الْمَوْتِ بِوَجْهٍ کَرِیهٍ کَالِح ... وَ یَغْضَبُ الْحَیُّ الْقَیُّومُ فَیَقُولُ یَا مَالِکُ قُلْ لَهُمْ ذُوقُوا فَلَنْ نَزِیدَکُمْ إِلَّا عَذاباً یَا مَالِکُ سَعِّرْ سَعِّرْ فَقَدِ اشْتَدَّ غَضَبِی عَلَی مَنْ شَتَمَنِی عَلَی عَرْشِی وَ اسْتَخَفَّ بِحَقِّی وَ أَنَا الْمَلِکُ الْجَبَّارُ فَیُنَادِی مَالِکٌ یَا أَهْلَ الضَّلَالِ وَ الِاسْتِکْبَارِ وَ النِّعْمَهًِْ فِی دَارِ الدُّنْیَا کَیْفَ تَجِدُونَ مَسَّ سَقَرَ قَالَ فَیَقُولُونَ قَدْ أَنْضَجَتْ قُلُوبَنَا وَ أَکَلَتْ لُحُومَنَا وَ حَطَمَتْ عِظَامَنَا فَلَیْسَ لَنَا مُسْتَغِیثٌ وَ لَا لَنَا مُعِینٌ قَالَ فَیَقُولُ مَالِکٌ وَ عِزَّهًِْ رَبِّی لَا أَزِیدُکُمْ إِلَّا عَذَاباً.
امام باقر (علیه السلام)- وقتی خداوند بخواهد کافر را قبض روح کند، می‌فرماید: «ای فرشته‌ی مرگ! تو و یارانت به‌سوی دشمن من بروید، چون من او را آزمودم و آزمایش را نیکو انجام دادم و او را به سرای صلح و سلامت (بهشت) دعوت کردم ولی او ابا کرد جز اینکه به من ناسزا بگوید و به من و به نعمتم کافر شد و به من در بالای عرشم ناسزا گفت، پس روح او را بگیر تا او را به رو در آتش بیندازی». فرشته‌ی مرگ با چهره‌ای زشت و عبوس نزد او می‌آید ... و [خداوند] زنده، که قائم به ذات خویش است و موجودات دیگر، قائم به او هستند غضب می‌کند و می‌فرماید: ای مالک (نگهبان آتش جهنّم)! به آن‌ها بگو: بچشید، که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم، ای مالک! [آتش را] برافروز، برافروز که غضبم سخت شد بر کسی که بالای عرشم به من ناسزا گفت و حقّم را سبک شمرد درحالی‌که من پادشاه و بر همه‌چیز غالبم». مالک فریاد می زند: «ای اهل گمراهی و تکبّر و ثروتمندان در دار دنیا! درد محسوس دوزخ را چگونه می‌یابید»؟ می‌گویند: «قلب‌های ما را بریان کرده و گوشت‌های ما را خورده و استخوان‌های ما را شکسته است و ما فریادرسی نداریم و یاوری نداریم». مالک می‌گوید: «سوگند به عزّت پروردگارم! جز عذاب برای شما نمی‌افزایم».
Imam Baqir (peace be upon him): When Allah wishes to take the soul of a disbeliever, He says: "O Angel of Death! You and your helpers go to My enemy, for I tested him and tested him well, and I invited him to the abode of peace and safety (Paradise), but he refused, [doing nothing] except insulting Me, and he disbelieved in Me and in My blessing, and he insulted Me above My throne. So take his soul that you may cast him face-down into the Fire." The Angel of Death comes to him with a hideous and scowling face... and the Living [Allah], who subsists by His own essence and by whom all other beings subsist, becomes angry and says: "O Malik (the guardian of the Fire of Hell)! Tell them: taste, for We will add nothing to you but chastisement. O Malik! Kindle [the Fire], kindle it, for My wrath has grown severe against the one who insulted Me above My throne and belittled My right, while I am the King, dominant over all things." Malik calls out: "O people of misguidance and arrogance and the wealthy in the abode of the world! How do you find the palpable pain of Hell?" They say: "It has scorched our hearts, eaten our flesh, and shattered our bones, and we have no one to cry to for aid and no helper." Malik says: "By the honor of my Lord! I will add nothing for you but chastisement."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ કાફિરનો જીવ લેવા ઈચ્છે છે, ત્યારે ફરમાવે છે: "હે મૃત્યુના ફરિશ્તા! તું અને તારા સાથીઓ મારા દુશ્મન પાસે જાઓ, કારણ કે મેં તેની કસોટી કરી અને કસોટી સારી રીતે કરી, અને તેને શાંતિ અને સલામતીના ઘર (જન્નત) તરફ આમંત્રિત કર્યો, પરંતુ તેણે ઇનકાર કર્યો સિવાય કે તે મને ગાળ આપે, અને તેણે મારો અને મારી નેમતનો ઇન્કાર કર્યો અને મારા અર્શની ઉપર મને ગાળ આપી, તો તેનો જીવ લે જેથી તું તેને ઊંધા મોંઢે આગમાં નાખે." મૃત્યુનો ફરિશ્તો એક કદરૂપા અને તિરસ્કારભર્યા ચહેરા સાથે તેની પાસે આવે છે... અને [અલ્લાહ] જીવંત, જે પોતાની ઝાત દ્વારા કાયમ છે અને બીજી બધી વસ્તુઓ તેના દ્વારા કાયમ છે, ગુસ્સે થાય છે અને ફરમાવે છે: "હે માલિક (જહન્નમની આગના રક્ષક)! તેમને કહો: ચાખો, કે અમે તમારા પર અઝાબ સિવાય કંઈ નહીં વધારીએ, હે માલિક! [આગને] પ્રજ્વલિત કરો, પ્રજ્વલિત કરો, કારણ કે મારો ગુસ્સો સખત થયો છે તે વ્યક્તિ પર જેણે મારા અર્શની ઉપર મને ગાળ આપી અને મારા હકને હલકો ગણ્યો, જ્યારે હું બાદશાહ છું અને દરેક વસ્તુ પર પ્રભુત્વ ધરાવું છું." માલિક બૂમો પાડે છે: "હે ગુમરાહી અને ઘમંડના લોકો અને દુનિયાના ધનવાનો! જહન્નમની અનુભવાતી પીડા તમે કેવી પામો છો?" તેઓ કહે છે: "તેણે અમારા દિલોને ભૂંજી નાખ્યા છે અને અમારા માંસ ખાઈ ગયું છે અને અમારા હાડકાં તોડી નાખ્યા છે, અને અમારો કોઈ ફરિયાદ સાંભળનાર નથી અને કોઈ સહાયક નથી." માલિક કહે છે: "મારા પરવરદિગારની ઇઝ્ઝતના સોગંદ! હું તમારા માટે અઝાબ સિવાય કંઈ નહીં વધારું."