سورة الأنفال

Verse 34 of 75

8:34

وَ ما لَهُمْ أَلاَّ يُعَذِّبَهُمُ اللهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ

چرا خدا آن‌ها را مجازات نكند، با اينكه آنان از [عبادت موحّدان در كنار] مسجد الحرام جلوگيرى مى‌كنند درحالى‌كه سرپرست [و متولّى] آن نيستند؟! سرپرست آن، فقط پرهيزگارانند؛ ولى بيشتر آن‌ها نمى‌دانند.

And what (excuse) have they that Allah should not chastise them while they hinder (men) from the Sacred Mosque and they are not (fit to be) guardians of it; its guardians are only those who guard (against evil), but most of them do not know.

વળી અલ્લાહ તેમને શા માટે અઝાબ ન આપે જ્યારે કે તેઓ લોકોને મસ્જિદુલ હરામથી અટકાવે છે, જો કે તેઓ તેના મુતવલ્લી પણ નથી; તેના વ્યવસ્થાપક (મુતવલ્લી) તો ફકત પરહેઝગારો જ છે,** પરંતુ તેમાંથી ઘણા ખરા નથી જાણતા.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِ اللَّهِ وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما کانُوا أَوْلِیاءَهُ یَعْنِی أَوْلِیَاءَ الْمَیِّتِ یَعْنِی الْمُشْرِکِینَ إِنْ أَوْلِیاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ حَیْثُ مَا کَانُوا هُمْ أَوْلَی بِهِ مِنَ الْمُشْرِکِین.

امام صادق ( [منظور از این آیه]: وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ المَسْجِدِ الحَرَامِ وَ مَا کَانُواْ أَوْلِیَاءهُ، یعنی اولیای خانه‌ی خدا، یعنی مشرکان [خود را اولیای خانه خدا می‌دانند]؛ إِنْ أَوْلِیَآؤُهُ إِلاَّ المُتَّقُونَ، چراکه آنان از مشرکان، به مسجدالحرام شایسته‌تر بودند.

Imam Sadiq (peace be upon him): [What is meant by this verse]: وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ المَسْجِدِ الحَرَامِ وَ مَا کَانُواْ أَوْلِیَاءهُ [while they hinder (men) from the Sacred Mosque and they are not its guardians] — that is, the guardians of the House of Allah, meaning the polytheists [considered themselves the guardians of the House of Allah]; إِنْ أَوْلِیَآؤُهُ إِلاَّ المُتَّقُونَ [its guardians are only those who guard against evil], because they were more worthy of the Sacred Mosque than the polytheists.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [આ આયતનો મતલબ]: وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ المَسْجِدِ الحَرَامِ وَ مَا کَانُواْ أَوْلِیَاءهُ [જ્યારે તેઓ (લોકોને) મસ્જિદુલ હરામથી રોકે છે અને તેઓ તેના સંરક્ષક નથી], એટલે કે અલ્લાહના ઘરના સંરક્ષક, એટલે કે મુશરિકો [પોતાને અલ્લાહના ઘરના સંરક્ષક સમજતા હતા]; إِنْ أَوْلِیَآؤُهُ إِلاَّ المُتَّقُونَ [તેના સંરક્ષક તો ફક્ત મુત્તકીન (પરહેઝગારો) જ છે], કારણ કે તેઓ મુશરિકો કરતાં મસ્જિદુલ હરામના વધુ હકદાર હતા.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَلَمَّا هَمُّوا بِقَتْلِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ أَخْرَجُوهُ مِنْ مَکَّهًَْ قَالَ اللَّهُ وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللهُ وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما کانُوا أَوْلِیاءَهُ یَعْنِی قُرَیْشاً مَا کَانُوا أَوْلِیَاءَ مَکَّهًَْ إِنْ أَوْلِیاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ أَنْتَ وَ أَصْحَابُکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَعَذَّبَهُمُ اللَّهُ بِالسَّیْفِ یَوْمَ بَدْرٍ فَقُتِلُوا.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( این موقعی بود که او طلب مغفرت نمود امّا وقتی تصمیم به کُشتن پیامبر (گرفتند و از مکّه او را خارج نمودند، خداوند فرمود: وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللهُ وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمسْجِدِ الحَرامِ وَ ما کانُوا أَوْلِیاءَهُ یعنی قریش صاحب اختیار مکّه نبودند، إِنْ أَوْلِیاؤُهُ إِلَّا الْمتَّقُونَ؛ ای محمّد (! صاحب اختیار مکّه تو و اصحابت هستند. خداوند آن‌ها را با شمشیر عذاب نمود در جنگ بدر عذاب نمود و کُشته شدند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): This was when he sought forgiveness, but when they resolved to kill the Prophet (peace be upon him and his family) and drove him out of Mecca, Allah said: وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللهُ وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمسْجِدِ الحَرامِ وَ ما کانُوا أَوْلِیاءَهُ [And what excuse have they that Allah should not chastise them while they hinder (men) from the Sacred Mosque and they are not its guardians] — meaning Quraysh were not the rightful custodians of Mecca; إِنْ أَوْلِیاؤُهُ إِلَّا الْمتَّقُونَ [its guardians are only those who guard against evil]; O Muhammad (peace be upon him and his family)! The rightful custodians of Mecca are you and your companions. So Allah punished them with the sword, on the day of Badr He punished them and they were killed.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ તે સમય હતો જ્યારે તેણે મગફિરત તલબ કરી, પરંતુ જ્યારે તેઓએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને કત્લ કરવાનો નિર્ણય લીધો અને તેમને મક્કાથી બહાર કાઢ્યા, ત્યારે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللهُ وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمسْجِدِ الحَرامِ وَ ما کانُوا أَوْلِیاءَهُ [અને તેમની પાસે શું બહાનું છે કે અલ્લાહ તેમને અઝાબ ન કરે જ્યારે તેઓ (લોકોને) મસ્જિદુલ હરામથી રોકે છે અને તેઓ તેના સંરક્ષક નથી], એટલે કે કુરૈશ મક્કાના માલિક ન હતા; إِنْ أَوْلِیاؤُهُ إِلَّا الْمتَّقُونَ [તેના સંરક્ષક તો ફક્ત મુત્તકીન જ છે]; હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! મક્કાના માલિક તમે અને તમારા સહાબીઓ છો. અલ્લાહે તેઓને તલવારથી અઝાબ કર્યો, બદરની જંગમાં અઝાબ કર્યો અને તેઓ કત્લ થઈ ગયા.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ ما کانُوا یَعْنِی کُفَّارَ مَکَّهًَْ أَوْلِیاءَهُ إِنْ أَوْلِیاؤُهُ یَعْنِی مَا أَوْلِیَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ یَعْنِی {عَنِ} الشِّرْکِ وَ الْکَبَائِرِ، یَعْنِی عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) وَ حَمْزَهًَْ (رحمة الله علیه) وَ جَعْفَراً وَ عَقِیلًا، هَؤُلَاءِ هُمْ أَوْلِیَاؤُهُ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ.

ابن‌عبّاس ( وَ ما کانُوا یعنی کفّار مکّه. أَوْلِیاءَهُ إِنْ أَوْلِیاؤُهُ یعنی دوستان او (مکه) نیستند إِلَّا الْمتَّقُونَ مگر پرهیزگاران، یعنی آنان که از شرک و گناهان کبیره پرهیز کرده‌اند، مراد [از آن] علیّ‌بن‌ابی‌طالب (و حمزه و جعفر و عقیل هستند که اینان دوستان او بودند؛ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ ما کانُوا [And they were not] — meaning the disbelievers of Mecca. أَوْلِیاءَهُ إِنْ أَوْلِیاؤُهُ [its guardians; its guardians are not] — meaning they are not its (Mecca's) friends إِلَّا الْمُتَّقُونَ [except the pious], meaning those who have kept away from shirk (polytheism) and the major sins. The intended [ones] are Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and Hamza (may Allah have mercy on him) and Ja'far and Aqil, for these were its friends; وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ [but most of them do not know].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ ما کانُوا [અને તેઓ ન હતા] — એટલે કે મક્કાના કાફિરો. أَوْلِیاءَهُ إِنْ أَوْلِیاؤُهُ [તેના વલીઓ; તેના વલીઓ નથી] — એટલે કે તેઓ તેના (મક્કાના) દોસ્તો નથી إِلَّا الْمُتَّقُونَ [સિવાય કે પરહેજગારો], એટલે કે જેઓ શિર્ક અને ગુનાહે કબીરાથી પરહેજ કર્યો છે, [તેનાથી] મુરાદ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) અને હમ્ઝા (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) અને જાફર અને અકીલ છે, જેઓ તેના દોસ્તો હતા; وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ [પરંતુ તેમનામાંથી મોટાભાગના લોકો જાણતા નથી].