وَ مَنْ عَرَفَ قَدْرَ الصَّبْرِ لَا یَصْبِرُ عَمَّا مِنْهُ الصَّبْرُ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی قِصَّهًِْ مُوسَی بْنِ عِمْرَانَ (علیه السلام) وَ خَضِرٍ (علیه السلام) وَ کَیْفَ تَصْبِرُ عَلی ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً فَمَنْ صَبَرَ کُرْهاً وَ لَمْ یَشْکُ إِلَی الْخَلْقِ وَ لَمْ یَجْزَعْ بِهَتْکِ سِتْرِهِ فَهُوَ مِنَ الْعَامِّ وَ نَصِیبُهُ مَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ أَیْ بِالْجَنَّهًِْ وَ الْمَغْفِرَهًِْ وَ مَنِ اسْتَقْبَلَ الْبَلَاءَ بِالرُّحْبِ وَ صَبَرَ عَلَی سَکِینَهًٍْ وَ وَقَارٍ فَهُوَ مِنَ الْخَاصِّ وَ نَصِیبُهُ مَا قَالَ تَعَالَی إِنَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرِین.
امام صادق ( کسی که جایگاه صبر را شناخت، از مقدّمات و موجبات صبر خودداری و دوری نمی‌کند، [چنان‌که] خداوند عزّوجلّ در داستان حضرت موسی (و حضرت خضر ([به نقل از حضرت خضر (] فرموده است: و چگونه می‌توانی در برابر چیزی که از رموزش آگاه نیستی شکیبا باشی؟! ( کهف/۶۸ ) آن‌کس که از روی ناچاری، صبر پیشه کرده و [درعین‌حال، مراقبت نماید که] اظهار اندوه و شکایت نزد مردم نکرده و با آشکارکردن سرّش [نزد دیگران] اظهار بی‌تابی نکند چنین شخصی از عمومِ صبرکنندگان به شمار رفته و بهره‌اش این کلام الهی خواهد بود که می‌فرماید: و بشارت ده به استقامت‌کنندگان. ( بقره/۱۵۵ ) یعنی [بشارتشان ده به] بهشت و مغفرت الهی. امّا آنکه از جان و دل به استقبال بلا رفته و با آرامش و بردباری، صبر پیشه‌سازد از صابرانِ برگزیده محسوب شده و بهره‌اش این کلام الهی خواهد بود که می‌فرماید: إِنَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرِینَ.
Imam Sadiq (peace be upon him): One who has come to know the station of patience does not refrain from or avoid the preliminaries and causes of patience, [just as] Allah the Mighty and Majestic, in the story of Musa (peace be upon him) and Khidr (peace be upon him) [quoting from Khidr (peace be upon him)], has said: وَ کَیْفَ تَصْبِرُ عَلی ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً [And how can you be patient about that of which you have no comprehensive knowledge?] (Al-Kahf/68) The one who exercises patience out of necessity and [at the same time takes care] not to express grief or complaint before people, and does not display impatience by disclosing his secret [to others] — such a person is counted among the general body of the patient, and his portion is these divine words: وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ [And give glad tidings to the patient]. (Al-Baqarah/155) That is, [give them glad tidings of] Paradise and divine forgiveness. But the one who welcomes affliction with an open heart and observes patience with tranquility and forbearance is counted among the elect of the patient, and his portion is these divine words: إِنَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرِینَ [Indeed, Allah is with the patient].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જેણે સબ્રનું સ્થાન ઓળખ્યું, તે સબ્રની પ્રસ્તાવનાઓ અને કારણોથી બચતો કે દૂર રહેતો નથી, [જેમ કે] અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અને હઝરત ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)ના કિસ્સામાં [હઝરત ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)ના કથન રૂપે] ફરમાવ્યું છે: وَ کَیْفَ تَصْبِرُ عَلی ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً [અને તમે એવી બાબત પર કેવી રીતે સબ્ર કરી શકો છો જેના રહસ્યોથી તમે અવગત નથી?] (કહફ/૬૮) જે વ્યક્તિ મજબૂરીથી સબ્ર કરે અને [સાથે જ ધ્યાન રાખે કે] લોકો સમક્ષ દુઃખ કે ફરિયાદ ન કરે અને પોતાનો ભેદ [બીજા સમક્ષ] જાહેર કરીને અધીરાઈ ન બતાવે — આવી વ્યક્તિ સામાન્ય સબ્ર કરનારાઓમાં ગણાય છે અને તેનો હિસ્સો આ ઇલાહી કલામ હશે: وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ [અને સબ્ર કરનારાઓને ખુશખબર આપો]. (બકરહ/૧૫૫) એટલે [તેમને ખુશખબર આપો] જન્નત અને ઇલાહી માફીની. પરંતુ જે જાન અને દિલથી બલાનું સ્વાગત કરે અને શાંતિ તથા સહનશીલતા સાથે સબ્ર કરે, તે પસંદ કરેલા સાબિરોમાં ગણાય છે અને તેનો હિસ્સો આ ઇલાહી કલામ હશે: إِنَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرِینَ [ખરેખર અલ્લાહ સબ્ર કરનારાઓ સાથે છે].