سورة الأنفال

Verse 9 of 75

8:9

إِذْ تَسْتَغيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفينَ

[به‌ خاطر بياوريد] زمانى را [كه از شدّت ناراحتى در ميدان بدر] از پروردگارتان كمك مى‌خواستيد و او خواسته‌ی شما را پذيرفت [و گفت]: من شما را با هزار فرشته، كه پياپى فرود مى‌آيند، يارى مى‌كنم.

When you sought aid from your Lord, so He answered you: I will assist you with a thousand of the angels following one another.

જ્યારે તમે તમારા પરવરદિગાર પાસે મદદ માંગી, પછી તેણે તમારી દુઆ કબૂલ કરી અને (કહ્યું કે) હું એક પછી એક હજાર ફરિશ્તાઓના ગિરોહ થકી તમારી મદદ કરીશ.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّهُمْ لَمَّا الْتَقَوْا کَانَ إِبْلِیسُ فِی صَفِ الْمُشْرِکِینَ أَخَذَ بِیَدِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ {فَ} نَکَصَ عَلی عَقِبَیْهِ فَقَالَ لَهُ الْحَارِثُ: یَا سَرَّاقُ إِلَی أَیْنَ أَ تَخْذُلُنَا عَلَی هَذِهِ الْحَالَهًِْ؟ فَقَالَ لَهُ: إِنِّی أَرَی مَا لَا تَرَوْنَ فَقَالَ: وَ اللَّهِ مَا تَرَی إِلَّا جَعَاسِیسَ یَثْرِبَ فَدَفَعَ فِی صَدْرِ الْحَارِثِ وَ انْطَلَقَ وَ انْهَزَمَ النَّاسُ. فَلَمَّا قَدِمُوا مَکَّهًَْ قَالُوا: هَزَمَ النَّاسَ سُرَاقَهًُْ فَبَلَغَ ذَلِکَ سُرَاقَهًَْ فَقَالَ: وَ اللَّهِ مَا شَعُرْتُ بِمَسِیرِکُمْ حَتَّی بَلَغَنِی هَزِیمَتُکُمْ. فَقَالُوا: إِنَّکَ أَتَیْتَنَا یَوْمَ کَذِی فَحَلَفَ لَهُمْ فَلَمَّا أَسْلَمُوا عَلِمُوا أَنَّ ذَلِکَ کَانَ الشَّیْطَانَ ... وَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فِی الْعَرِیشِ: اللَّهُمَّ إِنَّکَ إِنْ تُهْلِکْ هَذِهِ الْعِصَابَهًَْ الْیَوْمَ لَا تُعْبَدُ بَعْدَ الْیَوْمِ فَنَزَلَ إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجَابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُرْدِفِینَ.

امام باقر ( [در جنگ بدر] وقتی دو سپاه با یکدیگر روبرو شدند شیطان در صف مشرکان بود و دستِ حارث‌بن‌هشام را گرفته بود به عقب برگشت؛ حارث به او گفت: «سراقه [شیطان با چهره‌ی سراقه بر او ظاهر گشته بود]! کجا می‌روی؟ آیا می‌خواهی ما را دراین‌حال رها کنی»؟! شیطان گفت: «من چیزی می‌بینم که شما نمی‌بینید. ( انفال/۴۸ )». حارث گفت: «به خدا قسم ما جز فرومایگانی از مدینه چیز دیگری نمی‌بینیم». شیطان ضربه‌ای به سینه‌ی حارث زد و با شتاب گریخت و [به‌دنبالش] سپاه مشرکان شکست خوردند. چون سپاه مشرکان به مکّه رسیدند همه گفتند: «سراقه باعث شکست ما شد». این مطلب به گوش سراقه رسید، گفت: «به خدا قسم! من اصلاً از رفتن شما به جنگ اطّلاع نداشتم، تا زمانی‌که خبر شکست شما به من رسید»! گفتند: «تو در فلان روز نزد ما آمدی»! سراقه [بر ادّعای خود] قسم خورد. بعدها که اهل مکّه به اسلام گرویدند فهمیدند که آن شخص، شیطان بوده است... و رسول خدا (زیر سایه‌بان [که اصحاب برای ایشان در جنگ بدر ساخته بودند] فرمود: «پروردگارا! اگر این گروه [اصحاب من] را امروز [به دست این دشمنان] هلاک سازی دیگر [بر روی زمین] پرستش نخواهی شد»، پس این آیه نازل گردید: إِذْ تَسْتَغیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ المَلائِکَةِ مُرْدِفینَ.

Imam Baqir (peace be upon him): [In the battle of Badr] when the two armies faced each other, Satan was in the ranks of the polytheists and had taken the hand of Harith ibn Hisham; he turned back on his heels. Harith said to him: "Suraqa [Satan had appeared to him in the form of Suraqa]! Where are you going? Do you want to abandon us in this state?!" Satan said: "I see what you do not see. (Anfal/48)" Harith said: "By Allah, we see nothing but the lowly folk of Medina." Satan struck a blow on Harith's chest and fled in haste, and [following him] the army of the polytheists was defeated. When the polytheist army reached Mecca, they all said: "Suraqa was the cause of our defeat." This news reached Suraqa, and he said: "By Allah! I had no knowledge at all of your going out to war, until the news of your defeat reached me!" They said: "You came to us on such-and-such a day!" Suraqa swore an oath [upon his claim]. Later, when the people of Mecca embraced Islam, they realized that that person had been Satan... And the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), under the canopy [which the Companions had built for him at the battle of Badr], said: "O my Lord! If You destroy this group [my Companions] today [at the hands of these enemies], You will no longer be worshipped [on the face of the earth]." Then this verse was revealed: إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ [When you sought aid from your Lord, so He answered you: I will assist you with a thousand of the angels following one another].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [બદરની જંગમાં] જ્યારે બંને લશ્કરો એકબીજા સામે આવ્યા ત્યારે શેતાન મુશરિકોની હરોળમાં હતો અને હારિસ બિન હિશામનો હાથ પકડીને પાછળ ફર્યો; હારિસે તેને કહ્યું: "સુરાકા [શેતાન સુરાકાના ચહેરે તેની સામે પ્રગટ થયો હતો]! ક્યાં જાય છે? શું તું અમને આ હાલતમાં છોડી દેવા માગે છે?!" શેતાને કહ્યું: "હું એવું કંઈ જોઉં છું જે તમે નથી જોતા. (અન્ફાલ/૪૮)" હારિસે કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, અમે તો મદીનાના ક્ષુદ્ર લોકો સિવાય કંઈ જોતા નથી." શેતાને હારિસની છાતી પર એક ધક્કો માર્યો અને ઝડપથી ભાગી ગયો અને [તેની પાછળ] મુશરિકોનું લશ્કર હારી ગયું. જ્યારે મુશરિકોનું લશ્કર મક્કા પહોંચ્યું, બધાએ કહ્યું: "સુરાકા અમારી હારનું કારણ બન્યો." આ વાત સુરાકાના કાને પહોંચી, તેણે કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ! મને તો તમારા યુદ્ધ પર જવાની બિલકુલ ખબર જ નહોતી, જ્યાં સુધી તમારી હારના સમાચાર મને ન પહોંચ્યા!" તેમણે કહ્યું: "તું ફલાણા દિવસે અમારી પાસે આવ્યો હતો!" સુરાકાએ [પોતાના દાવા પર] કસમ ખાધી. પછીથી જ્યારે મક્કાવાસીઓ ઇસ્લામમાં દાખલ થયા ત્યારે તેમને સમજાયું કે તે વ્યક્તિ શેતાન હતો... અને અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ છાયડા નીચે [જે અસ્હાબોએ બદરની જંગમાં તેમના માટે બનાવ્યો હતો] ફરમાવ્યું: "પરવરદિગાર! જો તું આજે આ ટોળીને [મારા અસ્હાબોને] [આ દુશ્મનોના હાથે] નષ્ટ કરી દઈશ, તો પછી [જમીન પર] તારી ઇબાદત નહીં થાય", ત્યાર બાદ આ આયત નાઝિલ થઈ: إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ جَاءَ إِبْلِیسُ فِی صُورَهًِْ سُرَاقَهًَْ بْنِ مَالِکِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ لَهُمْ: أَنَا جَارٍ لَکُمْ ادْفَعُوا إِلَیَّ رَایَتَکُمْ فَدَفَعُوا إِلَیْهِ رَایَهًَْ الْمَیْسَرَهًِْ وَ کَانَتِ الرَّایَهًُْ مَعَ بَنِی عَبْدِ‌الدَّارِ فَنَظَرَ إِلَیْهِ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: غُضُّوا أَبْصَارَکُمْ وَ عَضُّوا عَلَی النَّوَاجِذِ وَ لَا تَسُلُّوا سَیْفاً حَتَّی آذَنَ لَکُمْ ثُمَّ رَفَعَ یَدَهُ إِلَی السَّمَاءِ فَقَالَ: یَا رَبِّ إِنْ تَهْلِکْ هَذِهِ الْعِصَابَهًُْ لَا تُعْبَدُ وَ إِنْ شِئْتَ أَنْ لَا تُعْبَدَ لَا تُعْبَدُ. ثُمَّ أَصَابَهُ الْغَشْیُ فَسُرِّیَ عَنْهُ وَ هُوَ یَسْلُتُ الْعَرَقَ عَنْ وَجْهِهِ وَ یَقُولُ هَذَا جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) قَدْ أَتَاکُمْ فِی أَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُرْدِفِینَ.

پیامبر ( شیطان با چهره‌ی سراقهًْ‌بن‌مالک‌بن‌جعشم ظاهر شده، خطاب به لشکر قریش گفت: «من همسایه [و پناه] شما هستم [به همین خاطر می‌خواهم امروز شما را یاری کنم، پس] پرچم خود را به من دهید». قریش نیز پرچم جناح چپ لشکر خود را که در دست قبیله‌ی بنی‌عبدالدّار بود به او سپردند. رسول خدا (نگاهی به شیطان کرده و [به اصحاب خود] فرمود: «چشمانتان را فروبندید و دندان‌ها را برهم فشارید [کنایه از اینکه مصمّم و استوار باشید] و تا من به شما اجازه نداده‌ام شمشیر نکشید». آنگاه دست‌های مبارکش را به آسمان بلند کرده و فرمود: «پروردگارا! اگر این گروه [اصحاب من] را [به دست این دشمنان] هلاک سازی دیگر [بر روی زمین] پرستش نخواهی شد و اگر خود، چنین خواهی که پرستش نشوی پرستش نخواهی شد [یعنی در هر صورت، خواست و اراده‌ی تو مهّم است]». دراین‌حال، پیامبر (از هوش رفت و کمی بعد به هوش آمده و درحالی‌که عرق از چهره پاک می‌کرد فرمود: «این جبرئیل است که با هزار تَن از فرشتگانی که پشت‌سر هم فرود می‌آیند برای [یاریِ] شما آمده است».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Satan appeared in the form of Suraqa ibn Malik ibn Ju'shum and, addressing the army of Quraysh, said: "I am your neighbour [and protector, so I want to help you today, therefore] give me your banner." So Quraysh handed over to him the banner of the left wing of their army, which was in the hands of the tribe of Banu Abd al-Dar. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) looked at Satan and said [to his companions]: "Lower your gaze and clench your teeth [meaning: be resolute and firm], and do not draw a sword until I give you permission." Then he raised his blessed hands to the sky and said: "O Lord! If You destroy this group [my companions] [at the hands of these enemies], You will no longer be worshipped [on earth], and if You Yourself wish that You not be worshipped, You will not be worshipped [meaning: in any case, Your will and decree is what matters]." At that moment, the Prophet (peace be upon him and his family) lost consciousness, and a little later he came to and, while wiping the sweat from his face, said: "This is Jibra'il who has come to you with a thousand of the angels descending one after another for [your] aid."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): શેતાન સુરાકા બિન માલિક બિન જુઅશુમના રૂપમાં પ્રગટ થયો અને કુરૈશના લશ્કરને સંબોધીને કહ્યું: "હું તમારો પડોશી [અને આશ્રય આપનાર] છું [એટલા માટે આજે તમારી મદદ કરવા માંગું છું, તો] તમારો અલમ મને આપો." તો કુરૈશે પોતાના લશ્કરની ડાબી બાજુનો અલમ, જે બની અબ્દુદ્દારના કબીલાના હાથમાં હતો, તેને સોંપી દીધો. અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ શેતાન તરફ નજર કરી અને [પોતાના સહાબીઓને] ફરમાવ્યું: "તમારી નજરો નીચી કરો અને દાંતોને ભીંસો [કીનાયો છે કે મક્કમ અને દ્રઢ રહો] અને જ્યાં સુધી હું તમને પરવાનગી ન આપું ત્યાં સુધી તલવાર ન ખેંચો." પછી પોતાના મુબારક હાથોને આસમાન તરફ ઉઠાવીને ફરમાવ્યું: "પરવરદિગાર! જો તું આ ગુરોહને [મારા સહાબીઓને] [આ દુશ્મનોના હાથે] નષ્ટ કરી દેશે તો હવે [ધરતી પર] તારી ઇબાદત નહીં કરવામાં આવે, અને જો તું પોતે એવું ચાહે કે તારી ઇબાદત ન થાય તો તારી ઇબાદત નહીં થાય [એટલે કે દરેક હાલતમાં, તારી મરજી અને ઇરાદો મહત્વનો છે]." આ સ્થિતિમાં, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બેહોશ થઈ ગયા અને થોડી વાર પછી હોશમાં આવ્યા અને ચહેરા પરથી પરસેવો સાફ કરતાં કરતાં ફરમાવ્યું: "આ જિબ્રઈલ છે જે એક હજાર ફરિશ્તાઓ સાથે, જેઓ એક પછી એક ઊતરી રહ્યા છે, તમારી [મદદ] માટે આવ્યા છે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ إِسْحَاقَ‌بْنِ‌عَمَّارٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) عَنِ الْأَنْفَالِ فَقَالَ هِیَ الْقُرَی الَّتِی قَدْ خَرِبَتْ وَ انْجَلَی أَهْلُهَا ... فقال إِنَّ عُتْبَهًَْ أَطْوَلُ النَّاسِ لِسَاناً وَ ابلَغُهم فِی الْکَلَامِ وَ یَتَعَصَّبُ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَإِنَّهُ مِنْ بَنِی‌عَبْدِ‌مَنَافٍ وَ ابْنُهُ مَعَهُ وَ یُرِیدُ أَنْ یحذّر بین الناس لَا وَ اللَّاتِ وَ الْعُزَّی حَتَّی نُقْحِمَ عَلَیْهِمْ بِیَثْرِبَ وَ نَأْخُذَهُمْ أُسَارَی فَنُدْخِلَهُمْ مَکَّهًَْ وَ تَتَسَامَعَ الْعَرَبُ بِذَلِکَ وَ لَا یَکُونَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ مَتْجَرِنَا أَحَدٌ نَکْرَهُهُ وَ بَلَغَ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَثْرَهًُْ قُرَیْشٍ فَفَزِعُوا فَزَعاً شَدِیداً وَ شَکَوْا وَ بَکَوْا وَ اسْتَغَاثُوا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ.

امام صادق ( اسحاق‌بنی‌عمّار گوید: «از امام صادق (درباره‌ی انفال پرسیدم». فرمود: «این‌ها عبارت است از روستاهای ویران شده‌ای که مردم از آن کوچ کرده‌اند» ... ابوجهل گفت: «عتبهًْ‌بن‌ربیعه زبان‌درازترین و سخنورترین مردم است و نسبت به محمّد (تعصّب می‌ورزد چراکه او [مانند پیامبر (] از فرزندان عبدمناف است و پسرش [نیز] با محمّد ([و از مسلمانان] می‌باشد و می‌خواهد میان مردم [اهل مکّه] ترس و وحشت بیفکند؛ نه! قسم به لات و عزّی! [دست از سر آن‌ها بر نمی‌داریم] تا یثرب (مدینه) را بر سرشان خراب‌کرده و آن‌ها را به اسارت بگیریم، آنگاه ایشان را وارد مکّه کرده و [کاری کنیم تا] همه‌ی مردم عرب از آن باخبر شوند و [در نتیجه] دیگر کسی که از او خوشمان نمی‌آید میان ما و بازرگانی‌مان مانع نشود». [از طرف دیگر] خبر فراوانی [سپاهِ] قریش به گوش اصحاب رسول خدا (رسیده و آن‌ها به شدّت ترسیدند و شکایت کرده و گریه و زاری نمودند و [از خداوند] یاری خواستند؛ در این هنگام خداوند بر پیامبرش (نازل فرمود: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Ishaq ibn Ammar said: "I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about al-anfal." He said: "These are the ruined villages whose people have departed from them" ... Abu Jahl said: "Utba ibn Rabi'a is the most eloquent and longest-tongued of people, and he shows partisanship for Muhammad (peace be upon him and his family), because he [like the Prophet (peace be upon him and his family)] is from the descendants of Abd Manaf, and his son [too] is with Muhammad (peace be upon him and his family) [and among the Muslims], and he wants to cast fear and terror among the people [of Mecca]. No! By al-Lat and al-Uzza! [We will not leave them alone] until we bring down Yathrib (Medina) upon their heads, take them captive, then bring them into Mecca and [do such a thing that] all the Arabs learn of it, and [as a result] no one whom we dislike will ever again stand between us and our trade." [On the other hand], news of the great numbers of [the army of] Quraysh reached the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and they became severely afraid, complained, wept and cried, and sought aid [from Allah]. At this moment, Allah revealed to His Prophet (peace be upon him and his family): إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ [When you sought aid from your Lord, so He answered you: I will assist you with a thousand of the angels following one another. And Allah made it only as good tidings, and that your hearts might be at ease thereby; and victory is only from Allah; indeed Allah is Mighty, Wise].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્હાક બિન અમ્માર કહે છે: "મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અન્ફાલ વિશે પૂછ્યું." ફરમાવ્યું: "આ તે વેરાન થયેલા ગામો છે જ્યાંથી લોકો સ્થળાંતર કરી ગયા છે" ... અબૂ જહલે કહ્યું: "ઉત્બા બિન રબીઆ લોકોમાં સૌથી લાંબી જીભવાળો અને સૌથી વધુ વક્તા છે અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પ્રત્યે તઅસ્સુબ રાખે છે કારણ કે તે [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની જેમ] અબ્દે મનાફના વંશજોમાંથી છે અને તેનો પુત્ર [પણ] મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે [અને મુસલમાનોમાંથી] છે, અને તે [મક્કાના] લોકોમાં ડર અને ભય ફેલાવવા માંગે છે; ના! લાત અને ઉઝ્ઝાના સોગંદ! [અમે તેમને છોડીશું નહીં] જ્યાં સુધી યસરિબ (મદીના)ને તેમના માથા પર તોડી પાડીએ અને તેમને કેદી બનાવીએ, પછી તેમને મક્કામાં દાખલ કરીએ અને [એવું કરીએ કે] બધા આરબ લોકોને તેની જાણ થાય અને [પરિણામે] જેને અમે પસંદ નથી કરતા તેવો કોઈ પણ અમારી અને અમારા વેપાર વચ્ચે અડચણ ન બને." [બીજી બાજુ] કુરૈશના [લશ્કરની] વિપુલતાના સમાચાર અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબીઓના કાને પહોંચ્યા અને તેઓ ખૂબ જ ડરી ગયા અને ફરિયાદ કરી અને રોકકળ કરી અને [અલ્લાહ પાસેથી] મદદ માગી; આ સમયે અલ્લાહે પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ ફરમાવ્યું: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ [જ્યારે તમે તમારા રબ પાસેથી મદદ માંગી, તો તેણે તમારી દુઆ કબૂલ કરી કે હું એક હજાર ફરિશ્તાઓ જે એક પછી એક આવે છે, તેમના દ્વારા તમારી મદદ કરીશ. અને અલ્લાહે આને ફક્ત ખુશખબરી અને એટલા માટે બનાવ્યું કે તેનાથી તમારાં દિલોને ઇત્મિનાન થાય; અને મદદ તો ફક્ત અલ્લાહની જ તરફથી છે; ખરેખર અલ્લાહ પ્રભાવશાળી, હિકમતવાળો છે].

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا نَظَرَ إِلَی کَثْرَهًِْ عَدَدِ الْمُشْرِکِینَ وَ قِلَّهًِْ عَدَدِ الْمُسْلِمِینَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَهًَْ وَ قَالَ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِی مَا وَعَدْتَنِی اللَّهُمَّ إِنْ تَهْلِکْ هَذِهِ الْعِصَابَهًُْ لَا تُعْبَدُ فِی الْأَرْضِ فَمَا زَالَ یَهْتِفُ رَبَّهُ مَادّاً یَدَیْهِ حَتَّی سَقَطَ رِدَاؤُهُ مِنْ مَنْکِبِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ الْآیَهًَْ.

امام باقر ( پیامبر (هنگامی‌که تعداد بسیار مشرکان و تعداد اندک مسلمانان را دید، رو به قبله ایستاد و فرمود: «خدایا! وعده‌ات را درباره‌ی من محقّق ساز. خدایا! اگر این گروه از بین برود، دیگر در زمین عبادت نخواهی شد». همچنان دعا می‌کرد و دستش را به سمت آسمان دراز کرده بود، تا اینکه عبایش از شانه‌اش افتاد. و خداوند این آیه را نازل‌کرد: إِذْ تَسْتَغیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفینَ».

Imam Baqir (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) saw the great number of the polytheists and the small number of the Muslims, he stood facing the qibla and said: "O Allah! Fulfill for me what You have promised me. O Allah! If this group is destroyed, You will no longer be worshipped on earth." He kept on supplicating and had stretched out his hand towards the sky, until his cloak fell from his shoulder. And Allah revealed this verse: إِذْ تَسْتَغیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفینَ [When you sought aid from your Lord, so He answered you: I will assist you with a thousand of the angels following one another].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જ્યારે મુશરિકોની વિપુલ સંખ્યા અને મુસલમાનોની ઓછી સંખ્યા જોઈ, ત્યારે કિબ્લા તરફ મોં કરીને ઊભા રહ્યા અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ! મારા વિશે તારા વાયદાને પૂરો કર. અલ્લાહ! જો આ ગુરોહ નષ્ટ થઈ જશે, તો ધરતી પર તારી ઇબાદત નહીં થાય." તેઓ સતત દુઆ કરતા રહ્યા અને પોતાનો હાથ આસમાન તરફ લંબાવ્યો હતો, ત્યાં સુધી કે તેમનો અબા તેમના ખભા પરથી પડી ગયો. અને અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: إِذْ تَسْتَغیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفینَ [જ્યારે તમે તમારા રબ પાસેથી મદદ માંગી, તો તેણે તમારી દુઆ કબૂલ કરી કે હું એક હજાર ફરિશ્તાઓ જે એક પછી એક આવે છે, તેમના દ્વારા તમારી મદદ કરીશ].

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فِی الْعَرِیشِ اللَّهُمَّ إِنَّکَ إِنْ تَهْلِکْ هَذِهِ الْعِصَابَهًَْ الْیَوْمَ لَا تُعْبَدُ بَعْدَ الْیَوْمِ فَنَزَلَ إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَخَرَجَ یَقُولُ سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ یُوَلُّونَ الدُّبُرَ الْآیَهًَْ فَأَمَدَّهُ اللَّهُ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُسَوِّمِینَ وَ کَثَّرَهُمْ فِی أَعْیُنِ الْمُشْرِکِینَ وَ قَلَّلَ الْمُشْرِکِین فِیْ أَعْیُنهِم.

پیامبر ( پیامبر (در عَریش فرمود: «خدایا! اگر این گروه اندک را از بین ببری، دیگر مورد پرستش قرار نخواهی گرفت». پس این آیه نازل شد: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ. سپس بیرون آمد درحالی‌که می‌فرمود: به‌زودی جمعشان شکست می‌خورد و پا به فرارمی‌گذارند!. ( قمر/۴۵ ) خدا او را با پنج‌هزار فرشته آماده‌ی جنگ، یاری رساند و آنان را در چشم مشرکان بسیار نشان داد و تعداد مشرکان را در چشم آنان کم جلوه داد.

The Prophet (peace be upon him and his family): The Prophet (peace be upon him and his family) said in the shelter [ʿarish]: "O Allah! If You destroy this small group, You will no longer be worshipped [on earth]." So this verse was revealed: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ [When you sought aid from your Lord]. Then he came out saying: سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ یُوَلُّونَ الدُّبُرَ [Soon their group will be defeated and they will turn their backs in flight!] (Qamar/45). Allah aided him with five thousand angels prepared for battle, and made them appear numerous in the eyes of the polytheists, and made the number of the polytheists appear few in their (the Muslims') eyes.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ છાવણી [અરીશ]માં ફરમાવ્યું: "હે અલ્લાહ! જો તું આ થોડા લોકોના જૂથને નષ્ટ કરી દઈશ, તો ત્યાર બાદ [પૃથ્વી પર] તારી ઇબાદત કરવામાં નહીં આવે." પછી આ આયત નાઝિલ થઈ: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ [જ્યારે તમે તમારા રબ પાસે મદદ માગી]. પછી તેઓ બહાર આવ્યા અને ફરમાવી રહ્યા હતા: سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ یُوَلُّونَ الدُّبُرَ [જલ્દી જ તેમનું જૂથ પરાજય પામશે અને પીઠ ફેરવીને ભાગશે!] (કમર/45). અલ્લાહે યુદ્ધ માટે તૈયાર પાંચ હજાર ફરિશ્તાઓ દ્વારા તેમની મદદ કરી અને તેમને મુશરિકોની આંખોમાં ઘણા બતાવ્યા અને મુશરિકોની સંખ્યાને તેમની (મુસલમાનોની) આંખોમાં ઓછી બતાવી.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَمَّا کَانَ یَوْمُ بَدْرٍ وَ اصْطَفَّ الْقَوْمُ لِلْقِتَالِ قَالَ أَبُوجَهْلٍ: اللَّهُمَّ أَوْلَانَا بِالنَّصْرِ فَانْصُرْهُ. وَ اسْتَغَاثَ الْمُسْلِمُونَ فَنَزَلَتِ الْمَلَائِکَهًُْ وَ نَزَلَ قَوْلُهُ إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُرْدِفِینَ.

ابن‌عبّاس ( روز بدر، بعد از آنکه دو سپاه برای جنگیدن، مقابل یکدیگر صف‌آرایی کردند ابوجهل گفت: «خداوندا! هرکدام از ما دو گروه را که سزاوارتر به یاری هستیم یاری نما». مسلمانان نیز [از خدا] یاری خواستند. در نتیجه فرشتگان [برای یاری مسلمانان] فرودآمده و آیه: إِذْ تَسْتَغیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ المَلائِکَةِ مُرْدِفینَ نازل شد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): On the day of Badr, after the two armies had lined up facing each other for battle, Abu Jahl said: "O Allah! Whichever of us two groups is more deserving of victory, help them." The Muslims also sought aid [from Allah]. As a result the angels descended [to aid the Muslims], and the verse was revealed: إِذْ تَسْتَغیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ المَلائِکَةِ مُرْدِفینَ [When you sought aid from your Lord, so He answered you: I will assist you with a thousand of the angels following one another].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): બદરના દિવસે, જ્યારે બંને લશ્કરો યુદ્ધ કરવા માટે એકબીજાની સામે સફ બાંધીને ઊભા થયા, ત્યારે અબૂ જહલે કહ્યું: "હે અલ્લાહ! અમારા બંને જૂથોમાંથી જે વધુ મદદને લાયક છે તેની મદદ કર." મુસલમાનોએ પણ [અલ્લાહ પાસે] મદદ માગી. પરિણામે ફરિશ્તાઓ [મુસલમાનોની મદદ માટે] નાઝિલ થયા અને આયત: إِذْ تَسْتَغیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ المَلائِکَةِ مُرْدِفینَ [જ્યારે તમે તમારા રબ પાસે મદદ માગી, તો તેમણે તમારો પ્રત્યુત્તર આપ્યો: હું એક હજાર ફરિશ્તાઓ સાથે તમારી મદદ કરીશ જેઓ એક પછી એક આવશે] નાઝિલ થઈ.